Op satijnen vleugels...

Dit is de rubriek die volledig voor poëzie en proza is voorbehouden.

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

05 dec 2007, 12:02

Ik heb je gezwind
over de wind
getild
Ik heb je gevlogen
langs de kleur
van regenbogen
naar de hemels
alle zeven
Ik heb je gevlogen
naar de
tuin van Eden
Ik heb je
mijn oogst gegeven
In ’t verleden
en nog heden
Ik heb je geliefd
Ik heb je bemind
Mijn vleugels werden
nimmer moe
Ik draag
je traag
over de wind
naar de verre
toekomst toe

Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

lotte
Lid geworden op: 26 apr 2005, 13:47
Locatie: Tielt

05 dec 2007, 12:18

Even bijgelezen

Al dekken we het leven
met de deken
van de tijd

vergeten we
-al was ’t maar even-
onze sterfelijkheid ( robbe )

groetjes
lotte

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

05 dec 2007, 17:42

Lotte

mag ik een speciaal woordje tot je richten...

Afscheid nemen

is met dankbare handen
weemoedig meedragen
in onze herinnering
al wat waard is
om niet te vergeten.

Afscheid nemen van een vader
of een moeder

doet ontzettend pijn

daarom, nogeens

mijn medeleven

Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

lotte
Lid geworden op: 26 apr 2005, 13:47
Locatie: Tielt

05 dec 2007, 21:19

Dank je robbe,
weet alleen dat een bericht naar jullie toe, me verder helpt...

Tijd om terug te komen, de practische zaken stapelen zich op, en ma is zo alleen, wilt naar pa toe, trachten haar al onze steun te geven.

Groetjes,
lotte

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

07 dec 2007, 19:12

Neen, mijn kind

Neen, mijn kind,
ik heb je niet gedragen
negen maanden, zoals je mama,
onder mijn hart
Ik droeg je wel vaak
op mijn schouders
Dat was voor jou een plaats apart

Neen, mijn kind,
Ik heb je nooit de borst gegeven
dat was je mama’s edele taak
Ik had een andere opdracht
in je leven
je eerste passen en je spraak

Aan mijn hand
heb ik je leren lopen
En eens mijn kind
dat mag ik toch verhopen
dat ik op mijn oude dag
ook op jouw schouders
steunen mag

Robbe



Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

ferry
Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
Locatie: brasschaat

07 dec 2007, 22:36

Robbe :
" Toen in " van samen dichten
en dit " neen mijn kind " ...ik heb geen bijvoeglijke naamwoorden meer
die ik nog niet gebruikt heb !!
Ik vind dit zoooooooo ontzettend mooi !!! Knap !! Liefs Fernanda
Een glimlach keert steeds naar u terug

lotte
Lid geworden op: 26 apr 2005, 13:47
Locatie: Tielt

07 dec 2007, 22:42

robbe,


gedicht dat de snaren van de ziel raakt, waar blijf jij die woorden halen.

denook
Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
Locatie: Vlaams-Brabant

08 dec 2007, 08:46

Hallo robol,

schrijf dit gedicht
in het 'oud-Nederlands'
en je wordt misschien
toch nog een ...

Gezelle


groeten in vriendschap - -denook- -

zuske
Lid geworden op: 06 okt 2005, 18:03
Locatie: Dorpje aan de nete

08 dec 2007, 13:29

Mooi Robke mijn kind !

Afbeelding

KLIKJE

Zuske xxx
Home is where the heart is !

troontje
Lid geworden op: 14 dec 2004, 10:03

09 dec 2007, 07:24

mooi,prachtig gedicht Robbe!

Afbeelding

bo'ke
Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47

09 dec 2007, 14:58

Robbe,

Dat is genieten om
hier te komen lezen.


een blije groet
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan

dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan

'zalig genieten'
.

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

09 dec 2007, 17:21

Ik dank alle bezoekers van mijn topic
en hoop dat jullie nog vaak langskomen...
Ik kijk uit vanachter mijn kanten gordijntje !

Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

Robol
Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
Locatie: Beringen

09 dec 2007, 17:26

Smetteloos wit

Smetteloos wit waren
haar gordijntjes van kant
geheel haar lange leven
Alles ademde netheid
Het witgoed
was altijd perfect gesteven

Nu zit ze
uit te kijken
’t Is haar hoofdactiviteit
elke dag weer vergeefs
achter die kanten gordijntjes
Sluiers van eenzaamheid

Ze droomt vaak
van vroegere tijden
Ze droeg eens
van witte zijde
een bruiloftskleed
met kanten sleep

Het kleed wist ze
lang te bewaren
De sleep werd
een sleep van
eenzame jaren

Het gordijntje van kant
werd vaak opgelicht
Maar op een dag
in de herfst
bleef het roerloos
en dicht


Robbe


Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...

gustilpe
Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
Locatie: vlaams brabant

09 dec 2007, 21:20

Robbe,
sommige mensen kunnen toch met eenvoudige woorden iets moois tot stand brengen, smetteloos wit, ik geniet ervan en levensecht!
lieve groeten
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!

Alterego1
Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
Locatie: Antwerpen

10 dec 2007, 00:38

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

Robbe,

Een juweeltje van een gedicht!
Zo te zien is je inspiratiebron nog lang
niet uitgeput.
Vruchtbare grond daar in Beringen!

Groetjes in vrede en vriendschap,

Bosrankje en Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht