Op satijnen vleugels...
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47

Geplaatst: Za 25 Dec 2004, 15:00 Onderwerp: mijn gedichtjes
--------------------------------------------------------------------------------
dagelijks schrijf ik een gedichtje, graag reactie op het volgende (dialect uit Beverlo)
Ich gön zoe stillaon noa de sestig...
Ich gön zoe stillaon nao de sestig
en da wön ich goe gewaor
ich krèèg het hie en dao wa lestig
en de mot zit in men hoar
men kneie huur ich van tèèd kraoke
vur menne rug pak ich 'n pil
mèè gehuur begint af te hoake
ich kannemië leze zonder bril
as ich wa te lank moet werke
wön ich noa nen tèèd zoe muug
veul ruste, om wa bèè te sterke
men batterej stöt van tèèd druug
wier 'n rumpel bèè imme gezicht
'k zèn ne mië zéker op 'n liër
en aon de huwelèèkse plicht
verzoak ich oog al miër en miër
Rob.
Robbe, drie jaar hier dichten is een hele tijd.
Jouw schrijven is aangenaam om lezen,
soms diepgaand, humoristisch, juweelachtig.
Je geniet er met volle teugen van en dat
straal je uit naar jouw vele lezers.
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
Wat knap opgemerkt van Bo
Robbe : 3 jaar dichter hier op seniorennet
dat verdient een dikke proficiat
bedankt voor al dat moois
Robbe , dichter naar mijn hart

Liefs Fernanda
Laatst gewijzigd door ferry op 25 dec 2007, 08:51, 1 keer totaal gewijzigd.
Een glimlach keert steeds naar u terug
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Ik wens iedereen gezegende Kerstdagen.
stille nacht
en het was stil
nadat een laatste zucht
zich op zijn weg bevond
en zwevend vanuit eeuwigheid
verzonk in wintervelden
hoe stil was het
toen zacht de nacht
een zijden mantel over ons gelegd
het leven hemelwaarts zich dwong
en engelen zongen ‘t gaat de mensheid goed
en het is stil
waar zandkorrels zich wrijven
tranen als voedsel geven
zich het genezen toont
in eeuwig leven.
**********
sunset 25-12-2007
**********
Liefs, groetjes,
sunset
stille nacht
en het was stil
nadat een laatste zucht
zich op zijn weg bevond
en zwevend vanuit eeuwigheid
verzonk in wintervelden
hoe stil was het
toen zacht de nacht
een zijden mantel over ons gelegd
het leven hemelwaarts zich dwong
en engelen zongen ‘t gaat de mensheid goed
en het is stil
waar zandkorrels zich wrijven
tranen als voedsel geven
zich het genezen toont
in eeuwig leven.
**********
sunset 25-12-2007
**********
Liefs, groetjes,
sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe en Piepje,
Dit heb ik als dank voor jullie lieve
beterschapswensen op mijn topic
geschreven :
Piepje,
Altijd één van de eersten om lieve
woorden te komen schrijven !Wat een
mooi kaartje en, inderdaad, soms
vergeet ik dat ik al 3 x 20 ben !
Robbe,
je ziet dat ik mijn best doe, zelfs ben ik
geen wielrenster ! Alles gaat natuurlijk
langzamer maar ik heb gelukkig veel tijd
en Alter helpt mij voor alles.
Je bloemen zijn prachtig, bedankt, en
wil je ons Rapke bedanken voor het
fijn doorschijnd inpakpapier.
Nog een fijne dag en lieve groetjes ook
aan Olga, van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Elk moment
Elk moment
dat ik jou moet missen
slijt ik in
droeve eenzaamheid
Ik voeder gelaten
dan je vissen
terwijl mijn hart
in stilte schreit
Zie ik je weer
zal ik je kussen
ondanks je lichte
grieperigheid
Ik heb geen angst
van de virussen
die raak ik wel
met muntthee kwijt
Robbe

Elk moment
dat ik jou moet missen
slijt ik in
droeve eenzaamheid
Ik voeder gelaten
dan je vissen
terwijl mijn hart
in stilte schreit
Zie ik je weer
zal ik je kussen
ondanks je lichte
grieperigheid
Ik heb geen angst
van de virussen
die raak ik wel
met muntthee kwijt
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
tinneke 58 - Lid geworden op: 01 mar 2006, 08:34
- Locatie: antwerpen, ekeren
dat we in 2008 evenveel mogen genieten van je gedichtjes robbe 
een gelukkig jaar gewenst voor de hele fam

tinneke xxx
een gelukkig jaar gewenst voor de hele fam

tinneke xxx
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Aan je foto
Al deed jij
in eeuwigheid
je ogen dicht
Aan je foto
brandt de kaars
van 't levenslicht
Ik kijk naar jou
Jij kijkt naar mij
Je glimlacht zacht
's Avonds laat
doof ik de kaars
en wens je goede nacht...
Robbe

Al deed jij
in eeuwigheid
je ogen dicht
Aan je foto
brandt de kaars
van 't levenslicht
Ik kijk naar jou
Jij kijkt naar mij
Je glimlacht zacht
's Avonds laat
doof ik de kaars
en wens je goede nacht...
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
meme-rietje - Lid geworden op: 13 okt 2003, 19:51
- Locatie: Zuid-West-Vl.
Wintergedicht
Door godvergeten vermotregend land
van gehucht naar gehucht,
hand in koude hand,
dat gevoel hoop ik
met niemand meer te delen.
Als het niet hoeft.
Maar als ik haar nu vond
in het natte gras,
of ergens in het geploegde land,
wat zou ik doen, wat zou ik.
ik weet wel dat iedereen dood
moet gaan, maar toch zou ik
haar koude mond weer zoenen,
haar lichaam toedekken, haar
haar strelen en weer bang zijn
dat zij wakker werd.
Rutger Kopland, uit Geluk is gevaarlijk
Door godvergeten vermotregend land
van gehucht naar gehucht,
hand in koude hand,
dat gevoel hoop ik
met niemand meer te delen.
Als het niet hoeft.
Maar als ik haar nu vond
in het natte gras,
of ergens in het geploegde land,
wat zou ik doen, wat zou ik.
ik weet wel dat iedereen dood
moet gaan, maar toch zou ik
haar koude mond weer zoenen,
haar lichaam toedekken, haar
haar strelen en weer bang zijn
dat zij wakker werd.
Rutger Kopland, uit Geluk is gevaarlijk
Groetjes van meme-rietje,
het is gemakkelijker op te geven dan door te gaan
het is gemakkelijker op te geven dan door te gaan
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Er is een plekje…
Er is een plekje
op de Aarde
waar ik me zo
geborgen voel
’t Is niet groot
maar ’t is er rustig
ver weg van drukte en gewoel
Er is een stekje
hier op Aarde
waar ik tot
mezelf kan komen
Ik ben er thuis
en blijf er wonen
’t Is het plekje
van mijn dromen
Er is een plekje
op de Aarde
Ik vergeet er
leed en smart
Dat kleine plekje
waar ik woon
in het diepe
van je hart
Robbe

Er is een plekje
op de Aarde
waar ik me zo
geborgen voel
’t Is niet groot
maar ’t is er rustig
ver weg van drukte en gewoel
Er is een stekje
hier op Aarde
waar ik tot
mezelf kan komen
Ik ben er thuis
en blijf er wonen
’t Is het plekje
van mijn dromen
Er is een plekje
op de Aarde
Ik vergeet er
leed en smart
Dat kleine plekje
waar ik woon
in het diepe
van je hart
Robbe

walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...



