Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

bo,

Schrijven IS mij *glimlacht* (lezen trouwens ook hoor). Of het prachtig is weet ik niet; wel dat het een must is om alles wat ik voel (in en van mezelf en van anderen) te verwoorden en me daardoor emotioneel in evenwicht te houden. En dat lukt me een leven lang al vrij aardig (hoop ik).
Dank je wel voor je bezoekje en je warme woorden hier en nog een heel fijne woensdag.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

Nele,

Dank je wel voor je bezoek en het mooie paasgedicht dat je achterliet. Het is inderdaad weer bijna zover (en ik moet glimlachen bij het herinneren aan het beschilderen en verstoppen van de paaseieren - in mijn jeugd maar ook toen mijn eigen kinderen nog gelovig klein waren).
Liefs, sunset

[sunset]

geliefd Venetië

nog ruikt de zee naar melancholie
van sirenen aan wie niemand gelooft
tevergeefs hun wiegen
blauwe lokroep zoutige monotonie

watertreurspelen
feestelijk en groots
verzonken in droom en geheimenis
ontzetting en pracht

ik kan slechts knikken
wanneer Dogen - uiterst zelden
van vroeger vertellen

sprekende stenen sterven.
**********
sunset 20-02-2008
**********

[sunset]

nog geen lente

wintergrijze wolkenbergen raken zachtjes
barsten open voor een kort moment
een vergeten zon kijkt door de hemelscheur
en takjes botten in het doorzichtig morgenlicht
stil beven eerste bloesems in de wind

schaduwvleugels verdonkeren lentehoop.
**********
sunset 20-02-2008
**********

[bo'ke]

Sunset,

jouw gedichten graag gelezen
stel het goed

[gustilpe]

LENTESONATE

DE LENTE-ENERGIE ONTWAAKT

ZE DUWT MET GEDULD HET GRAS OMHOOG

EEN HARSACHTIGE GEUR STREELT ELK REUKORGAAN

ONTLUIKENDE BLOEMEN BLAZEN HUN ZOETE ADEM

EN BRENGEN BLIJDSCHAP

UIT BRUINE TAKKEN STEKEN GROENE KNOPPEN

HUN SCHUCHTERE HOOFDJES OP

MADELIEFJES WORDEN OVER HET GRAS UITGESTROOID

ALS STERREN OVER HET FIRMAMENT

ALS ONDEUGENDE KIJKERS VAN FLIRTENDDE SCHOONHEID

DE BLADEREN VAN DE WATERPLANTEN IN DE VIJVER GLANZEN

OOGVERBLINDEND IN DE ZON

DE KOOLMEESJES ZIJN DRUK IN DE WEER OM MET GROOT GEDULD HUN

NESTJE TE BOUWEN

MERELS OEFENEN HUN STEMMEN

OM HUN LIEFDESLIEDJES AANLOKKELIJKER TE MAKEN

EEN ZACHT BRIESJE WAAIT OVER DE VELDEN

DE NATUUR GROEIT EN BLOEIT

KORTOM, LEVEN !


groetjes,

gustilpe
_________________

[Bosrankje]

Beste sunset,

Weer een prachtig gedicht over de droomstad
der geliefden, die spijtig genoeg aan 't vervallen is !

Lieve groetjes in vrede en vriendschap
van Alter en Rankje

[sunset]

Bo,

Hé, dit klinkt als een afscheidnemen. Dát zal toch niet. Hierblijven jij (want ik mag je te graag)!
Liefs en oprechte genegenheidsknuf, sunset (Ingo)

[sunset]

de vrede in mij

tijden lang zocht ik
over huizenhoge hekken
tot aan de rand van de aarde
die ik doorwoelde

sprong over dalen en bergen
liep over stromen en zeeën
doorzwom het hardste zand
en brak door grijze wolken

duizenden keren zag ik levenden en doden
’t boosaardige, het goede
sprak met schaduw en licht
en blikte de waarheid, leugen in ’t gezicht

vrede echter
zat altijd al simpel in mij.
**********
sunset 21-02-2008
**********

[sunset]

Bosrankje,

Dank zij de mooie plaatjes erbij is het gedicht pas helemaal 'af'. Dank je wel en nog een heel fijne donderdag verder.
Liefs, groetjes
sunset

[sunset]

gustilpe,

Graag gelezen jouw lentesonate. Dank je voor het plaatsen hier.
Groetjes en een prettige dag verder, sunset

[_Nele_]

Lieve Sunset,

Ja,Venetië doet me dromen....Het zal altijd een speciale aantrekkingskracht hebben!Heb genoten van je gedichten en kom je een Fijn Week-end wensen

liefs

Nele

[sunset]

Nele,

Mag ik je weer bedanken voor je bezoekje hier en het achtergelaten moois. En ook jou natuurlijk een heel fijn weekend te wensen.
Ik zal overigens mijn twee nieuwste Italië-gedichten hier plaatsen *glimlacht*.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

winterlijk Assisi, Toscane

er slingert zich als slang
een weg naar boven
naar het huis uit grijze steen
gelijk aan grauwe aarde
(waarop het huis, de heuvel
en de weg)

cipressen tonen ver
de blik van stappen
die men moet gaan
omhullen zich met
spreuken diepe treurnis

en ’t oog vlucht over
’t ruwe dorre land
dat naakt en bibberend
zich naar de lente rept.
**********
sunset 22-02-2008
**********

[sunset]

Venetiaanse impressie

voor gevels zitten
hoofdgedoekte vrouwen
soms in binnentuinen
zweet de nacht
fluistert dromen
in smalle steegjes
ruikt het naar vergeten
terwijl iedereen praat
en jaren vreemdgaan
achter muren uit ogen
glanzen geschoren daken
straten die niet bij hen passen.
**********
sunset 23-02-2008
**********