mijmeringen

[gustilpe]

Sunset,

krokusknopjeszacht, wangentederheid, een teder gedicht, bedankt om het hier te plaatsen. Ik wens je een fijne reis!

Bo,

bedankt voor je lieve woorden, maar te veel lof, 'k heb ook wel mijn fouten hoor!

Nele,

fijne moederwensen, bedankt, maar 'k zal moederdag vieren in de auto dit jaar.


Nog een woordje Roemenië

Corruptie, controle van de media en onderdrukking van de minderheden zijn nog steeds aan de gang.
De media en dan vooral de plaatselijke pers krijgen voortdurend te maken met economische en financiële druk. Het gevolg is dat discriminatie van Hongaarse minderheden maar vooral van de Roma-zigeuners schering en inslag blijven. De oude vooroordelen over de Roma zitten bij de bevolking en de politiediensten diepgeworteld. Volgens Amnesty behoren de slachtoffers van foltering en mishandeling (waargenomen) vaak tot de ‘Romagemeenschap’ en gaat het ‘brutale politieoptreden’ vaak gepaard met racistische beledigingen.
De vrije meningsuiting is ondanks kleine aanpassingen in de wet, nog steeds onderworpen aan ongerechtvaardigde beperkingen.

Het lot van de straatkinderen blijft ook nu nog een van de grootste bekommernissen van de plaatselijke ngo’s. Het is niet denkbeeldig dat het lot van de duizenden achtergelaten kinderen die vandaag nog in de Roemeense weeshuizen opgevangen worden, ook eens die kant zullen uitgaan. Aids heeft bij die kinderen al een hoge tol geëist. Bovendien zijn ze een gemakkelijk slachtoffer van mensenhandelaars die ze in hun netwerken van kinderprostitutie inzetten.

Door enkele televisie reportages kreeg Roemenië de naam van vervuild land te zijn, met walgelijke steden. Voor een deel is dat juist maar dat neemt niet weg dat het grootste gedeelte van dit land nog steeds meer lijkt op het paradijs dan op de hel!

Hier en daar staan nog resten van sterk vervuilde bedrijven. Nog steeds vormen ze een ecologische tijdbom!
De Donaudelta krijgt zowat de helft van de milieuvervuiling van Europa te verwerken, nochtans is het een paradijs voor vogels en vissen. Er wordt beweerd dat de rietvelden die de immense watervlakken in de delta bedekken, uitstekende filters en zuiveraars zouden zijn.
De kust van de Zwarte zee staat bloot aan zware verontreiniging die grotendeels uit Rusland en de Donauvlakte afkomstig is. Ook de bouwpromotoren dragen hun steentje bij tot de verminking van het kustlandschap.

De herwonnen vrijheid dreigt het landschap verder te verknoeien en het lokale gesjoemel is daar niet vreemd aan. Een beetje overal verschijnen wangedrochten van nieuwe rijken en buitenlanders. Samen doen ze hun best om het landschap te verpesten en de grond in te palmen, ten koste van de plaatselijke bevolking.

Er is nog veel werk in Roemenië!

Aan iedereen lieve groetjes, tot over een paar weken!
gustilpe

[gustilpe]

Moederdag,

lang geleden
moederdag vieren
je bent al lang niet meer
toch denken wij
nog steeds aan jou!

je schoonheid vergaan
tot stof en as
je hoort al lang
bij de hemelingen
toch denken wij
nog steeds aan jou!

we ontberen
nog steeds je liefde
je lach en troost
vol goedheid
voor je medemens
mama, we denken
nog steeds aan jou!

gustilpe



voor alle moedertjes
die ik mocht bezoeken
tijdens het seniorenonderzoek
het moedertje in de container
het moedertje door gezakt
in haar rolstoel
het moedertje van 82
die nog elke dag
de trein neemt
de vele moedertjes
die uitzagen
naar een babbel
waar de koffie klaarstond
en ik geen koekjes
mocht weigeren
het moedertje die
tijdens het onderzoek
haar man verloor
de moedertjes
die wegkwijnen
van eenzaamheid

moedertjes, hoewel ik
er morgen niet ben
denk ik aan jullie!

gustilpe

[bo'ke]

Gustilpe,




mag ik jou wensen
een feest van Pinksteren
een gelukkige moederkensdag
en het allerbeste voor de komende weken.

een groet
bo

[_Nele_]

Lieve Gustilpe,

een héél fijn Pinksteren

een mooie moederdag,en goed verlof

Nele

[Gast]

Moeder,

Zij die op je wachten
Met open harten
Koffie en koekedoos
Ik ben sprakeloos.

Dan zijn er mensen
Die hun eigen wensen
Delen met die mensen
Die niets liever wensen.

Daarom eens speciaal
Voor U van ons allemaal
Een Moederdag heel apart
Onze wensen vullen je hart!

[gustilpe]

bo en Nele,

bedankt voor jullie lieve wensen, ik wens jullie ook een zalig Pinksterfeest, een gelukkige moederkensdag, en een fijn lang weekend, geniet nog van het mooie weer.

Iben,

van harte bedankt voor je mooi gedicht, het heeft mij ontroerd!

lieve groetjes en tot over een paar weken,

gustilpe

[ria]

Dag lieve Gustilpe,

Hoe is jullie reis verlopen?
Je hebt zeker blijdschap getoverd
in harten van mensen en kinderen.
Ik kan het mij een beetje voorstellen.

Een blije groet,
ria

[gustilpe]

Terug uit Roemenie

Dit land heeft weer veel indrukken op ons nagelaten.
We werden hartelijk verwelkomd door ons gastgezin uit Sibiu, het was een prettig weerzien van beide kanten. Hier voelen wij ons thuis en ontstaat een diepe vriendschap voor elkaar.

Bij het bezoek aan het schooltje van Sacadate vergezelde onze gastheer ons omwille van de taal. Hij trad voor ons op als tolk voor degenen die enkel Roemeens spreken.

Zoals verleden jaar ook nu weer massaal bekijks naar die auto met vreemde nummerplaat in het dorp. Sacadate telt rond de 750 inwoners.

Bij aankomst in het schooltje waren de kindjes op de speelplaats of waarvoor het moet doorgaan. Ze hadden hun beste kleertjes aan voor de gelegenheid. Het onderwijzend personeel was zeer blij ons terug te zien.
Eerst kregen we een rondleiding in de klasjes en weer viel het ons op hoe armtierig dit schooltje wel is.
De kleutertjes zongen een welkomstlied in het Engels, voor deze gelegenheid geleerd. De kinderen van de lagere school stelden zichzelf voor eveneens in het Engels.
Er zijn geen toiletten voor de kinderen, hun behoeften doen ze achter het schoolgebouw in het gras. Voor de leerkrachten is er verderop een toilet, een houten hokje, een plank met een gat.

Na de kennismaking werden de wagens uitgeladen (we waren met twee koppels) en alles naar de klasjes gebracht. De pakken werden geopend, wat er toen gebeurde is moeilijk onder woorden te brengen, al die glunderende gezichtjes, die stralende oogjes, bij het zien van het splinternieuwe schoolgerief, een potloodslijper, een gom, een meetlat, een schrift enz. Wat vanzelfsprekend materiaal is voor onze kinderen is dit duidelijk niet voor de Roemeense kindjes. Zo intens blij met een eigen potloodslijper... enz... onze kinderen zouden het niet geloven!

Voor de kleutertjes hadden we voor elkeen een knuffel, puzzels, kleurpotloden enz.

Onze vrienden brachten een grote poppenkast met poppen mee, ooit eigendom van een school hier. De kleuteronderwijzeres was er zo gelukkig mee. Ze zei dat ze eens in haar kindertijd poppenkast had gezien, ze had er zo van genoten, ze droomde er dikwijls van om zelf poppenkast te kunnen spelen voor haar kleuters, ze hoopt nu dezelfde ervaring en hetzelfde gevoel te kunnen overbrengen op de kinderen.

Wij genoten minstens evenveel als de kindjes en onderwijzeressen.

Om 13u kwamen de ouders hun kinderen afhalen.

In de leraarskamer werd ons een maaltijd aangeboden met Roemeense specialiteiten klaargemaakt door het personeel van de school.

Ondertussen was ook de directie van de grotere school in Avrig aanwezig.
Het eigenlijk officieel gedeelte kon starten. Ik mocht het saldo van de vzw Roemenië uit onze gemeente overhandigen, elke leerkracht en directie diende te tekenen voor ontvangst met de belofte het geld enkel te gebruiken voor de school en de uitgaven te staven met officiële facturen.

Ze beloven het geld te beteden aan het installeren van een paar toiletten, ze willen een pc aanschaffen en een projector, ook deze kinderen mogen niet verstoten blijven van moderne technologie.

wordt vervolgd….

[gustilpe]

een kleuterklasje uit het schooltje van Sacadate, de kindjes hebben voor de gelegenehid hun beste kleertjes aan. De meubeltjes van het klasje werden geverfd met de financiële gift van verleden jaar.

[gustilpe]

de kindjes van de lagere school stelden zich één voor één voor in het Engels. De onderwijzeres is Simona, ik vertel er meer over in het vervolg op mijn topic.

[Bosrankje]

Welcome back beste Gustilpe !

Blij te lezen dat jullie terug zijn en dat alles goed verlopen
is in Roemenie.
Een mooie reis, veel wederzijdse vriendschap en vooral
gelukkige kinderen !

Mooie foto's met blije gezichtjes en een zindelijke klas, dit
alles dankzij jullie en de v.z.w.
Hartverwarmend om naar te kijken en als men hoort dat
ze al nieuwe verbeteringsplannen hebben (sanitaire enz..)
het geeft jullie zeker veel moed om verder te gaan met de
steunactie !

We wachten op het vervolg.....

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van Alter en Rankje

[gustilpe]

… vervolg

De volgende dag werden we uitgenodigd bij Simona (onderwijzeres) thuis, vorig jaar maakten we reeds kennis met haar gezin. Ze is zwanger van een vierde kindje. Ze heeft een heel lieve man. Ik observeerde hem hoe hij omging met een neefje, het ventje (ik schat hem drie jaar) plaste in zijn broek, hij nam het jongentje apart, voerde liefdevol een gesprek met hem, toonde hem het toilet, troonde hem mee naar boven, korte tijd later verscheen het ventje met een ander broekje. Ik had bewondering voor de manier waarop die man dat probleempje aanpakte.

In het huis van Simona staat de deur open, iedereen is er welkom. Haar moeder, ex-onderwijzeres praat een mondvol Frans. De buurvrouw, ook uitgenodigd praat enkele woorden Engels, haar dochter, dertien jaar, zit in Sibiu op die Deutsche Schule. We verstonden elkaar met al die talen dooreen en met Simona zelf kwamen er nog gebaren bij te pas, ze spreekt enkel Roemeens, een hele ervaring. In het huis liepen nog zeven kinderen rond.
We mochten ons met zijn allen te goed doen, of liever moesten, aan de kookkunst van Simona.
Roemenen zijn zeer gastvrij en weten eigenlijk niet wat om te doen om je te plezieren.

Na het bezoek aan Simona volgde Nicoleta, zij is kleuteronderwijzeres.
Haar echtgenoot is een orthodox priester, ze noemen hem ‘de pope’. Ze vormen een jong gezin met twee dochtertjes. We proefden de wijn gemaakt door Nicolae (de pope) zelf en hier ook moesten (ik benadruk moesten) we eten.
De pope zit vol idealisme. Hij werkt in Sibiu tussen de grijze betonblokken zoals men overal ziet aan de rand van de Oostblokse steden.

Hij droomt ervan een eenvoudig kerkje te bouwen tussen de blokken en met een zaal waar hij straatkinderen en rondhangende jongeren kan opvangen en begeleiden. Veel jongeren spijbelen of gaan helemaal niet naar school, zwerven doelloos rond, verzeilen in de criminaliteit, deze woonblokken zijn de armenbuurten. Het zijn dat soort jongeren dat naar het Westen trekt, inbraken pleegt enz en zo hun land een slechte naam geven. De pope wil deze jongeren helpen, hen een toekomst bieden.

In de woonblokken leven ook veel oudere mensen, zeer arm. Een woonblok bestaat uit verscheidene verdiepingen. De flatjes hebben een woon-slaapkamer van vier op vier meter, een piepklein keukentje en sommigen een eveneens piepklein badkamertje. Niet overal vindt men echter deze luxe. Er zijn woonblokken waar er per verdiep (tiien tot twaalf flatjes) slechts één keukentje en één badkamertje te vinden is.

De pope zet zich in voor deze arme ouderen. We hadden nog een bepaald bedrag te spenderen naar eigen goeddunken. Ik vroeg hoe we dat best konden doen. Hij stelde voor voedselpaketten te maken voor een tiental personen.
De volgende morgen zouden we Sibiu verlaten maar de pope kon ons toch overtuigen om voor ons vertrek samen met hem een aantal mensen te bezoeken.

Ik haal hier slechts één voorbeeld aan. We bezochten een oud vrouwtje, ellendig, ziek, zich behelpend met twee afgezaagde wandelstokken. Ze kwam uit een welstellende familie. Jong, werd ze verliefd op een hoge partijfunctionaris, hun liefde was wederzijds. De partij verbood hen te trouwen. Het vrouwtje weent bij haar verhaal, ze is haar hele leven blijven wachten op de man van haar dromen, heeft geen familie.
Haar huis werd haar door de partij ontnomen, privébezit mocht niet, slechts enkele meubeltjes mocht ze houden. Er staat een bed, een tafel, twee stoelen en een kast. Ze krijgt 110 euro pensioen per maand, is ziek, kan geen dokter betalen.
Geen geld, geen dokter, dat is de bittere realiteit. Dat is maar één van de schrijnende gevallen. Mircea, onze gastheer uit Sibiu, die ook nu weer optrad als tolk, kon zelf zijn tranen niet bedwingen. Ik nam het vrouwtje stevig in mijn armen, kuste haar terwijl ze aan het jammeren was. Wij waren diep ontroerd!

….vervolg met enkele bedenkingen en mijmeringen

[gustilpe]

de hoofdstraat in Sacadate

[gustilpe]

het gezin van nicoleta en de pope, het was er zo klein dat de foto slechts van op één bepaalde plaats kon genomen worden.

[ria]

Lieve Gustilpe,

met ontroering heb ik de verhalen in één adem uitgelezen.
De blijdschap bij de kinderen en ook wel bij de leerkrachten,
en het verdriet van de bejaarde zieke vrouw.
Ik denk dat zij het mooiste geschenk heeft ontvangen, jouw
oprecht warm medeleven, toen je haar in je armen nam.

Een nichtje van mij, heeft verscheidene jaren met de Bouworde
in Roemenië gewerkt, ook met zigeunerkinderen en families.
Het schijnt dat de ellende daar nog veel schrijnerder is, uitgestoten
uit de maatschappij, ongeletterd en volledig aan zichzelf overgeleverd.

Vanaf het moment dat zigeunerkinderen kwamen meespelen, bleven de andere kinderen thuis.

Ik begrijp dat die jonge priester nog heel veel werk heeft, zowel om
de jongeren op het rechte pad te houden of te brengen als met de
zorg van de vele zieke en bejaarde mensen.

Dat één man, een echte dictator, Ceauşescu, gesteund door een misdadig regime,
zoveel op zijn geweten kan hebben is onmenselijk en des duivels.
Hij en zij al even stoute vrouw zijn er niet meer.
Maar of ze rusten in vrede, dat vraag ik mij toch af.

Het is heel fijn te weten dat ook jullie mee het lot van de Roemenen
aantrekken. En het is een steun voor hen, die ginder zich helemaal inzetten, met de schamele middelen die ze hebben.

Wat 10 juli betreft, ik schrijf het in mijn agenda en hoop te kunnen
deelnemen. Spijtig dat we zover van jullie wonen, anders hadden we
misschien onderdak kunnen verlenen aan een paar afrikanen.

Lieve groeten en met respect voor jullie inzet,
ria