Bosrankje's Laar II

[denook]

beste rankje,

ik las je zo herkenbare tekst hierboven.
Je moet het allemaal zelf meemaken om het goed te beseffen.
Ik kom wekelijks in contact met personen die dementeren van een licht
tot een ver gevorderd stadium.
Is het niet erger voor de familie en de nauw-bij-betrokkenen, dan voor
de mensen in kwestie zelf.
Ik heb reeds meerdere keren meegemaakt dat mensen, nog voor er
sprake is van dementie, allerlei pijnen en klachten hebben. Men ziet ze
lijden, staat er machteloos bij, leest het ongelukkig zijn af uit hun ogen.
Wanneer dan na een korte of langere tijd de dementie optreedt, onder-
gaan velen een gedaanteverandering. Ze klagen niet meer over fysieke
pijnen; dikwijls spreekt er een lach uit hun wezen en ze 'lijken' gelukkig
te zijn.
Ik schrijf wel 'lijken' want we weten het absoluut niet.
Wat speelt er eigenlijk nog door die hoofden?
Ieder mens zal wel anders reageren en aanvoelen.
Dat 'gelukkiger schijnen' heb ik wel al meerdere keren meegemaakt, en
de dokters konden dat niet ontkennen.

Het wekelijks vertoeven op de geriatrie in een kliniek en het dagelijks
bezoek aan de 'eigen moeder' is natuurlijk totaal verschillend.

Mag ik je een beetje bewonderen voor de manier waarop jij het aanpakt
(-getuige de reacties van andere bewoners tegenover jouw persoon-),
en je verder de nodige sterkte, inzet en geduld toewensen.

groeten in vriendschap,
denook

[ferry]

lieve bosrankje :

ik vond je bespiegelingen over de " Wonderlijke viooltjes"
zo mooi , zo opmerkzaam , zo poetisch beschreven !

de 2 ppt zijn prachtig ; Ik heb ze gecopiëerd en opgeslagen
ik wou er vol enthousiasme over komen schrijven toen ik je
" ik kan niet slapen " las

geraakt was ik ! Net zo van slag als jij . Ik weet zo goed wat je doormaakt
ik wou je zo graag troosten , de weg die je nu gaat ( die je moeder moet gaan ) is zo zwaar . Ik kan je zo goed begrijpen !

Gelukkig heb ik niet onmiddelijk gereageerd , ik ben te opstandig vanbinnen , ik revolteer ertegen met mijn hele wezen en zinnen .
daar was je niet mee getroost of geholpen !

Gelukkig hebben Ria en Gustilpe en Denook gereageerd
zij kunnen het beter relativeren en dragen door hun dieper geloof
zij konder het verwoorden ,met steun waar je meer aan had en hebt

Soms wou ik dat ik dat dieper geloof nog had
doch ik zie de zin van dat lijden totaal niet . Integendeel sorry Ria

Toch rankje , je weet dat mijn hele hart naar je uit gaat ,
al kan ik het soms niet goed uiten . reageer ik niet ,
zoals op het hele vaderdag gebeuren
dat weet je , dat begrijp en respecteer je
wel dit is ook zoiets ! Moeilijk
Zo prachtig en opmerkzaam je tekst is over de kleine dingen zoals
de verschillende vlekjes op die viooltjes
zo liefdevol en toch diep menselijk beschreef je de gevoelens die je doormaakte telkens je weer de confrontatie moet aangaan met die andere werkelijkheid .. waar wij zo machteloos tegenover staan .
je mag angst hebben en dat schrijven , je bent geen superwezen

Mag ik zoals de anderen je veel kracht toewensen
en een verkwikkende slaap
zodat je je moeder kunt blijven bezoeken en met liefdevolle zorgen omringen
tot mijn vreugde lees ik dat je al terug de zon ziet
vele lieve groeten Fernanda

[Bosrankje]

Lieve tinneke, denook en ferry,

tinneke, ik heb je straks al bedankt op je topic

denook, ik was de hele dag weg dus kan ik je pas nu zeggen
hoe blij ik was met wat je me schreef (je weet waarvan ik spreek
omdat je de situatie kent!)

en ferry, ik zal het nog grondig lezen want ik ben nu pas op 't Forum
gekomen (we waren weg en dan heb ik naar voetbal gekeken dus...)
maar bedankt al op voorhand voor al het liefs dat je mij schrijft !
En wees gerust, het gaat al veel beter !

Veel liefs voor jullie drie en groetjes in vrede en vriendschap
van Alter en Rankje

[rapke]

Lieve bosrankje,
rapke kan ook wel even serieus zijn, en stil staan bij het leed in deze wereld.
Mijn moeder wordt in juli 98 jaar. ze verblijft reeds 14 jaar in een rvt, en daarvan is ze al ongeveer 12 jaar volledig dement. Haar bezoeken doe ik wel graag maar het is het machteloos vertrekken dat me steeds weer pijn doet.
Gesprekken voeren we sinds lang niet meer. Haar benige vingers klemmen mijn pols als in een bankschroef vast, het laatste contact tussen moeder en zoon.
Een kind is niet geboren om zijn of haar ouders als baby te beleven. En toch, ...
Leven zonder te leven, het is hard. Mijn troost is dat zij het niet meer beseft, en in een andere dimensie leeft.
Groetjes aan alter,
rapke

[Bosrankje]

Beste rapke,

Achter de lach van een clown, ligt dikwijls een traan,
(en als ik clown zeg, denk ik aan artiesten zoals Popov
of Toon Hermans die vooral "echte" mensen waren !)

Bedankt dat je over een pijnlijk aspect van je leven wou
spreken om mij te troosten !

Als mijn moeder de leeftijd van de jouwe haalt, zal ze
waarschijnlijk in hetzelfde stadium vertoeven ! Ik ben zo
bang als ik eraan denk en toch....er is niets aan te doen !
En mijn grote hoop is dat ze dan niets meer zal beseffen...

Lieve groetjes van Alter en rankje

[Gast]

aan bosrankje

Één woord……..

Weet je nog toen moeder,
Je was toen nog erg jong
Zij was ook de behoeder
Je luisterde toen zij zong;

Zij leerde jou ook de taal ,
Luisterde naar je verhaal,
Keek dwars door je heen
Moeilijk,zij zag het meteen

Zij werkte aan je toekomst
Gaf je een pak goede raad
Problemen, zij de uitkomst
Samen gelachen en gepraat,

Plots stokt dan die stem,
De ogen herkennen je niet,
Zelfs de naam is vergeten,
Jij hoopt,één woord, niets…..

Sterkte

[_Nele_]

Lieve Bosrankje,

Ode aan je moeder

Een moeder


geeft het leven

geeft altijd weer

haar werken,haar streven

ze is altijd in de weer

beetje bij beetje geven

we nemen een stukje van haar leven

ze draagt ons op haar handen

we willen haar danken

voor haar zorg

ze is onze toekomst,onze borg.

Nele

[Bosrankje]

Beste Iben en Nele,

Een gedicht, een ode aan mijn moeder, wat lief van jullie

Het is een heel mooie en attentvolle verrassing die mij echt

bewogen heeft ! Hartelijk dank voor jullie medeleven.

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van Alter en Rankje

[gustilpe]

Rankje,

mooie foto's van je moeder, een lieve vrouw zeer bezorgd om haar dochtertje.

Nu is het andersom, een lieve dochter zeer bezorgd om haar moeder.

Veel moed Rankje!

gustilpe

[Bomi]

.....

Lieve Rankje,

Wat ben ik geschrokken toen ik daarnet je noodkreet las. Je bent ogenschijnlijk zo sterk en wil anderen oppeppen ook mij. Heb geen spijt dat je er mee naar buiten kwam, als het potje kookt moet het de kans krijgen om over te lopen.

Zelf heb ik dit ook al vier maal meegemaakt, mijn ouders en schoonouders we hebben ze begeleid tot het einde. Hoe moe en hoe slecht je, je nu voelt zo blij ben je later dat je kan zeggen ' ik heb mijn best gedaan ' en geloof me méér kan een mens niet doen. Mijn vader zei ' dag mevrouw ' als ik de kamer binnen kwam, hij lag in subcoma. Zoiets blijft je voor altijd bij.

Over de dood van mijn man kan ik niet schrijven, alleen dat hij in mijn armen, thuis is gestorven. Nog een beeld dat ik nooit meer kwijt zal raken.

Ik lees dat je zoveel steun krijgt laat dat je een hart onder de riem steken, gelukkig zijn er nog mensen met het hart op de juiste plaats die het goed met je voorhebben. Hopelijk put je daar weer voor even een beetje extra kracht uit. Ik weet waarover ik spreek alle hulp en steun kan je best gebruiken.

Sterkte gewenst, ik leef met je mee.

Bomi

[Bosrankje]

Lieve gustilpe en bomi,

Sinds ik verleden donderdag op mijn topic schreef, over mijn
angsten en verdriet na mijn dagelijks bezoek aan mijn moeder
in 't rusthuis waar ze nu verblijft, heb ik zoveel lieve reacties
gekregen dat het weer bewijst wat ik al lang denk : virtuele
vriendchap bestaat echt !

Hartelijk dank voor jullie troostende woorden

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van Alter en rankje

[Bosrankje]

Dromenland

Wakker.......... niet helemaal...
Tussen leven, dood, dromen...
In meditatie..........het alpha
Mijn ziel leeft buiten mijn lichaam
't Is net of ik mezelf zie liggen
Onrustig, benauwd, woelig en bezweet.
Ik weet dat ik nog leef
en toch lijkt alles irreëel.

Is het dat wat men voelt bij de dood ?
Ineens, ben ik niet meer bang.........
Ik zou zeggen...
dat ik me zelfs heel goed voel !
Zo licht, etherisch,
in gewichtloosheid als een astronaut....
Vroeger, droomde ik dat ik kon vliegen !
Eerst door de deuren,
dan door het veranda-venster....
zo naar de tuin, mijn prachtige tuin !

Ik voelde mij als een vlinder.....
'n heel bijzondere gewaarwording.
Geen lichaam meer, geen echt bestaan...
vrij van alle gedwongenheid,
beperktheden, aardse verplichtingen.....
En ik bleef heel lang fladderen
tussen de struiken vol rijpe bessen,
de naar honing ruikende tuinkamperfoelie,
de blauw-paarse hortensias, de hoogklimmende
clematis met haar bebloemde kronkelende ranken,
de sprookjesachtige maagdelijke bruidssluier,
neerbuigend onder de sneeuwwitte trossen vol
zoemende bijen, duizelig door hun bedwelmende
geur.....

En dan, als ik de pracht van mijn tuin genoeg
bewonderd had, keek ik naar de zon, bijna
verblind door 't felle licht, en nam eindelijk
een hogere vlucht naar de kosmos.......

Elke keer als ik wakker werd,was ik zo
teleurgesteld dat het maar een droom
was, dat ik een tijdje heel rustig bleef liggen,
ineengeschrompeld......een beetje duizelig,
misselijk........geblokkeerd in een rustpunt
tussen droom en leven.....
Ik was zo graag terug gegaan naar het nu
bijna vertrouwde onbekende !

En vannacht, hoopte ik terug te gaan naar
de dromen van mijn kindertijd toen ik een
elfje was........
Helaas, mijn levenservaringen wogen te zwaar...
Maar ik wanhoop niet en ooit zal ik terug kunnen
vliegen.......
Misschien niet naar het land der dromen maar
in de Kosmos of in de Abyssen voor de eeuwigheid......

Bosrankje



Twee jaar geleden geschreven, en straks "toevallig" een copie ervan
in een kaftje gevonden. En ik dacht..... ik had het vandaag kunnen
schrijven zonder één woord te veranderen (wat niet altijd het geval is
als men een vroegere gedicht herleest !)

Lieve groetjes van Alter en rankje

[_Nele_]

Lieve Bosrankje,

genoten van je dromenland

lieve groetjes

[troontje]

Toen bosrankje nog een elfje was,



troontje

[gustilpe]

Rankje,

mooi jouw 'dromenland', ik droomde mee en genoot ervan!

lieve groetjes,
gustilpe