Verhalen waar gebeurd of gefantaseerd.
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
Nele en Aline,
Lezen is een ware verademing, blij dat jullie het aangenaam vonden. Degene die schrijft is altijd tevreden als er ook lezers zijn he!
Vriendelijke groetjes,
Bomi.
- - - - - - - -
Lezen is een ware verademing, blij dat jullie het aangenaam vonden. Degene die schrijft is altijd tevreden als er ook lezers zijn he!
Vriendelijke groetjes,
Bomi.
- - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
- - - - -
Avond.
Haastige stappen klinken in de stille straat. Het wordt langzaam donker, de straatverlichting floept aan, zorgt ervoor dat de straat er gans anders uitziet. Op regelmatige afstanden van elkaar boren witte lichtbundels zich door de duisternis.
De jonge vrouw wil vlug naar huis. Met één hand houdt ze, boven aan de kraag, haar mantel dicht. Met de andere hand draagt ze een tas volgestouwd met haastig over elkaar getastte boodschappen. Er staat een scherpe wind, huiverend trekt ze de kraag nog dichter rond de nek. In gedachten maakt ze een lijstje van dingen die vanavond nog moeten gedaan worden. Nog de hoek om, denkt ze, dan ben ik er. Ze had vandaag een rotdag op ’t werk, alles wat mis kón gaan ging ook mis. Gelukkig was ze bijna thuis.
Automatisch tast ze in haar jaszak, zoekend naar haar sleutels. Dichterbij ziet ze dat er een papier op de voordeur gekleefd hangt. Verwonderd doet ze een stapje dichterbij om het witte blad te bekijken. Er staat in grote zwarte letters, EERST BELLEN a.u. b. Nu kon ze helemaal niet meer. Wat had dat in ’s hemelsnaam te betekenen? Besluiteloos bleef ze voor haar eigen deur staan de sleutel in de hand. Jan, haar vriend, zou pas morgenavond vrij zijn, wie kon er anders binnen in haar huis? Dát er iemand was zag ze aan de flauwe lichtschijn door het glazen raampje in de deur. Eigenlijk was ze zo verbaasd dat ze niet wist wat te doen. Twijfelend keek ze om zich heen, vermande zich en drukte een beetje nijdig op de belknop. Ze hoorde tot buiten het gerinkel van de bel.
Met een grote zwaai ging de deur open, Jan stond haar grijnzend op te wachten, nam haar de boodschappentas uit handen en snoerde haar de mond met een lange innige kus. Ondertussen zwierde hij met één voet de deur achter hen dicht. Hij legde zijn vinger op haar mond en zei, niets vragen. Haar jas werd opgehangen en de tas met boodschappen in de keuken gezet.
‘ Liefste ik heb een verrassing voor je ‘ terwijl hij dat zei legde hij z’n beide handen over haar ogen, leidde haar zachtjes voor zich uit duwend naar de zitkamer. Niet kijken, maande hij nog eens. Na enkele pasjes trok hij de handen weg en riep , Surprise !!! ,
Lies opende haar ogen wist niet wat ze zag. Gans de kamer stond vol brandende kaarsjes. Op de kasten, op de schouw, de salontafel, zelfs op de stereo en TV, overal stonden kaarsjes. Kleine glazen potjes met theelichtjes stonden op de grond mooi in ’n cirkel geplaatst. Wat haar nog het meest met verstomming sloeg was wat er midden die cirkel lag. Haar donsdeken lag dubbel gevouwen op het tapijt met er bovenop een stapel kussens. Aan de plafondlamp hingen slingers in allerlei keuren, grillige schaduwen tekenden zich op de muren. Naast de kussens stond een laag bijzettafeltje, erop ’n koeler met een fles champagne en ernaast een klein boeketje bloemen.
Jan vroeg Lies op de kussens te gaan zitten, ze was nog altijd sprakeloos, wist niet wat haar overkwam. Glimlachend keek ze rond en liet begaan. Jan knielde voor haar en vroeg met een beetje schorre stem, het boeketje bloemen in de hand. ‘ Lies lieve schat, wil je met me trouwen? ‘ Ze was totaal overdonderd had er eerder wel eens aan gedacht, alleen niet nu en niet op deze manier. Hoopvol wachtend hield Jan haar in ’t oog met een vragende blik.
,Ja, euh ..ja zeker, kwam er haperend uit. Gelukkig vielen ze in elkanders armen, genietend van het ogenblik. Na een tijd kreeg ze eindelijk de kans om te vragen hoe en wanneer hij dit allemaal bedacht had. Graag gaf hij uitleg op al haar vragen, de tranen liepen haar over de wangen. Uit z’n broekzak haalde hij een zakdoek en een piepklein doosje dat hij trots naar haar toestak.
Gespannen keek hij hoe ze het doosje opende en een kreetje slaakte bij het zien van de ring die hij gekozen had. Plechtig schoof hij de ring aan haar vinger gaf haar ‘n glas champagne. Samen dronken ze op de toekomst, hun toekomst!
Lies kon haar bewondering voor de ring niet bedwingen, elke keer weer stak ze haar hand uit om er apentrots naar te kijken. Het werd een lange, zwoele nacht!
Bomi
11-10-03
- - - - - -
Avond.
Haastige stappen klinken in de stille straat. Het wordt langzaam donker, de straatverlichting floept aan, zorgt ervoor dat de straat er gans anders uitziet. Op regelmatige afstanden van elkaar boren witte lichtbundels zich door de duisternis.
De jonge vrouw wil vlug naar huis. Met één hand houdt ze, boven aan de kraag, haar mantel dicht. Met de andere hand draagt ze een tas volgestouwd met haastig over elkaar getastte boodschappen. Er staat een scherpe wind, huiverend trekt ze de kraag nog dichter rond de nek. In gedachten maakt ze een lijstje van dingen die vanavond nog moeten gedaan worden. Nog de hoek om, denkt ze, dan ben ik er. Ze had vandaag een rotdag op ’t werk, alles wat mis kón gaan ging ook mis. Gelukkig was ze bijna thuis.
Automatisch tast ze in haar jaszak, zoekend naar haar sleutels. Dichterbij ziet ze dat er een papier op de voordeur gekleefd hangt. Verwonderd doet ze een stapje dichterbij om het witte blad te bekijken. Er staat in grote zwarte letters, EERST BELLEN a.u. b. Nu kon ze helemaal niet meer. Wat had dat in ’s hemelsnaam te betekenen? Besluiteloos bleef ze voor haar eigen deur staan de sleutel in de hand. Jan, haar vriend, zou pas morgenavond vrij zijn, wie kon er anders binnen in haar huis? Dát er iemand was zag ze aan de flauwe lichtschijn door het glazen raampje in de deur. Eigenlijk was ze zo verbaasd dat ze niet wist wat te doen. Twijfelend keek ze om zich heen, vermande zich en drukte een beetje nijdig op de belknop. Ze hoorde tot buiten het gerinkel van de bel.
Met een grote zwaai ging de deur open, Jan stond haar grijnzend op te wachten, nam haar de boodschappentas uit handen en snoerde haar de mond met een lange innige kus. Ondertussen zwierde hij met één voet de deur achter hen dicht. Hij legde zijn vinger op haar mond en zei, niets vragen. Haar jas werd opgehangen en de tas met boodschappen in de keuken gezet.
‘ Liefste ik heb een verrassing voor je ‘ terwijl hij dat zei legde hij z’n beide handen over haar ogen, leidde haar zachtjes voor zich uit duwend naar de zitkamer. Niet kijken, maande hij nog eens. Na enkele pasjes trok hij de handen weg en riep , Surprise !!! ,
Lies opende haar ogen wist niet wat ze zag. Gans de kamer stond vol brandende kaarsjes. Op de kasten, op de schouw, de salontafel, zelfs op de stereo en TV, overal stonden kaarsjes. Kleine glazen potjes met theelichtjes stonden op de grond mooi in ’n cirkel geplaatst. Wat haar nog het meest met verstomming sloeg was wat er midden die cirkel lag. Haar donsdeken lag dubbel gevouwen op het tapijt met er bovenop een stapel kussens. Aan de plafondlamp hingen slingers in allerlei keuren, grillige schaduwen tekenden zich op de muren. Naast de kussens stond een laag bijzettafeltje, erop ’n koeler met een fles champagne en ernaast een klein boeketje bloemen.
Jan vroeg Lies op de kussens te gaan zitten, ze was nog altijd sprakeloos, wist niet wat haar overkwam. Glimlachend keek ze rond en liet begaan. Jan knielde voor haar en vroeg met een beetje schorre stem, het boeketje bloemen in de hand. ‘ Lies lieve schat, wil je met me trouwen? ‘ Ze was totaal overdonderd had er eerder wel eens aan gedacht, alleen niet nu en niet op deze manier. Hoopvol wachtend hield Jan haar in ’t oog met een vragende blik.
,Ja, euh ..ja zeker, kwam er haperend uit. Gelukkig vielen ze in elkanders armen, genietend van het ogenblik. Na een tijd kreeg ze eindelijk de kans om te vragen hoe en wanneer hij dit allemaal bedacht had. Graag gaf hij uitleg op al haar vragen, de tranen liepen haar over de wangen. Uit z’n broekzak haalde hij een zakdoek en een piepklein doosje dat hij trots naar haar toestak.
Gespannen keek hij hoe ze het doosje opende en een kreetje slaakte bij het zien van de ring die hij gekozen had. Plechtig schoof hij de ring aan haar vinger gaf haar ‘n glas champagne. Samen dronken ze op de toekomst, hun toekomst!
Lies kon haar bewondering voor de ring niet bedwingen, elke keer weer stak ze haar hand uit om er apentrots naar te kijken. Het werd een lange, zwoele nacht!
Bomi
11-10-03
- - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-----
Gustilpe lieve,
Bedankt voor je waardering, liefdesromannetjes zijn met een beetje fantasie niet zo moeilijk te bedenken. Of het in het echte leven ook zo gaat kan je alleen maar hopen!
Liefs bomi.
----
Gustilpe lieve,
Bedankt voor je waardering, liefdesromannetjes zijn met een beetje fantasie niet zo moeilijk te bedenken. Of het in het echte leven ook zo gaat kan je alleen maar hopen!
Liefs bomi.
----
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Bomi,
Bedankt voor je bezoek op mijn topic. Je schreef :
"wat een waterval van woorden zo boeiend
om lezen, een uitbarsting van een lang gekoesterde
wensdroom die in vervulling is gegaan. Mooi geschenk"
Zo noemen me inderdaad mensen die mij kennen,
"een spraak- of schrijfwaterval"
Maar op sommige momenten kan ik ook genieten
van de stilte....want het leven moeten wij koesteren
en elke dag beschouwen als een kostbaar geschenk !
Bomi, we lezen zowel je poëzie als je proza even graag
en, je verhaaltjes zijn boeiend, ontroerend, vol gevoelens
en soms ook heel humoristisch geschreven !
Altijd welkom op onze topics
Lieve groetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
----
Nele, lieve
Bedankt voor de lieve wensen en natuurlijk het bezoekje. Als de weerman gelijk krijgt gaat het vanaf morgen zonnig worden. Hopen maar!
Lieve groetjes,
Bomi.
- - - - - - - -
Nele, lieve
Bedankt voor de lieve wensen en natuurlijk het bezoekje. Als de weerman gelijk krijgt gaat het vanaf morgen zonnig worden. Hopen maar!
Lieve groetjes,
Bomi.
- - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
---------
Blijvend aanwezig.
De voorbije feestdagen werden er allerlei verhalen over vroeger verteld. Onze oudste kleinzoon maakte de opmerking “ Bomi jouw moeder moet toch wel een speciale geweest zijn! “ Waarop onze schoonzoon antwoordt, “ dat was ook zo, dat is nu eens een persoon die ‘ blijvend aanwezig ‘ is ook al is ze al zoveel jaren geleden gestorven. “ Ze had zo haar eigen kijk op de wereld! We noemden haar “ de kleine marraine “ eenvoudig omdat marraine nu eenmaal gangbaar is bij ons. Ze was de kleinste van de twee oma’s, de naam was dus snel gevonden.
Kleine marraine, had de gave van alles te relativeren, ze deed dat op een ongewone manier. Altijd met een gezegde, een spreuk of misschien iets wat ze zelf bedacht. Als kind heb ik zoveel van die uitspraken gehoord, jammer dat ik ze toen niet genoteerd heb. Onze dochter kent de uitspraken van haar marraine en van mij, heeft al dikwijls gezegd “ Mama dat zou je toch eens moeten opschrijven, jammer dat zoiets verloren gaat! “ Dat is wat ik nu wil proberen, een paar toch!
We stonden samen in de keuken aan de afwas, gewoon in een teiltje op de keukentafel, voor de gelegenheid bedekt met een plastiek zeil versierd met grote gele boterbloemen. Moeder waste af, legde het serviesgoed op ’n handdoek, ik droogde. Er schoot een tas, een glas door je handen, kletterend tegen de grond in stukjes. Als kind kijk je dan echt een beetje sip, moeder lachte dan en zei “ het is niks kind, beter dat dan een been gebroken! “ ofwel “ alweer ééntje minder, die hoeven we morgen niet meer af te wassen “ waarop moeder en dochter telkens schaterden van het lachen. Kwam mijn vader ergens in de buurt en hoorde hij ons bezig vroeg hij al “ is er weer iets gesneuveld? “ wat ons lachen alleen maar vergrootte. Zalige herinnering!
Moeder stond in haar heiligdom de keuken, kuiste een hoopje verse groente op de keukentafel. Vroegen we haar “ moeder ben je bijna klaar? Antwoordde ze steevast, “ het begint te korten , zei de man want zijn slip stond in brand!. “ voor haar een normaal antwoord. Jaren later voor ons ook ik zeg het nu nog. Hoor je dat voor de eerste keer vraag je, je af ‘ waarom zei die man dat? ‘ Simpel! Haar uitleg was, de mannenhemden vroeger waren aan de achterzijde een stuk langer dan aan de voorkant, ouderen onder ons weten dat wel, dat noemden ze toen de slip van een hemd. Als de slip in brand stond was het logisch dat die korter werd, ik heb nooit kunnen achterhalen waar het precies vandaan kwam.
Een kennis kwam even langs, de groeten doen en een potje koffie drinken met een ‘ witteke ‘ erbij. Hij had een dikke sigaar in de mond, blies de rook profijtig rond in de kamer. Moeder draaide zich naar ons en zei al gekscherend “ Morgen regent het want de varkens dragen met strospieren … “
Als kind sta je verbijsterd! De uitleg volgde, als iemand die je nooit hebt zien sigaren roken plots voor je staat met een sigaar in de mond wordt hij vergeleken met een varken, de sigaar is dan het spier ( spriet ) van stro. Wanneer varkens in de stal met hun snuiten in ’t stro wroeten en er mee rond dragen, gaat het regenen! Boerenwijsheid?
Om in de boerenwijsheid te blijven nog zo ééntje. Het overlijden word bekend gemaakt van een persoon die door zijn manier van leven niet al te zeer geliefd was in de gemeenschap Meermaals heb ik haar horen zeggen “ Hij mag van geluk spreken, er is menig varken dat zo oud niet wordt! “ Ongepast? Het wou alleen zeggen, de man had méér tijd gekregen dan hij in de ogen van de buitenwereld verdiende.
“ De lucht is grijs en vol van de werkdagen, waar nog niemand aan begonnen is! “ Haar antwoord op ’n situatie van haastig zeggen,, straks of morgen moet ik nog dit of dat, …. Zoveel gezegd als, morgen is er nog een dag, neem je tijd.
Mijn favoriete uitspraak “ Er is niets wat eeuwig duurt, zei de man, en zijn oven viel in. “ Als kinderen hebben we ontelbare keren haar de uitleg laten vertellen. Een boer ( weeral ) had op zijn erf pas een nieuwe oven gemaakt, na het werk gaat hij in de keuken genieten van een kop koffie. Zijn vrouw komt binnen gelopen en roep heftig uit “ Man kom nu toch eens kijken, je oven is ingevallen! “ Waarop de boer droog antwoordt “ Och vrouw er is niets wat eeuwig duurt! “ Sluit je ogen en probeer je de situatie voor ogen te halen, komisch! Toch?
Wat er bij ons in huis ook fout liep iedereen wist op voorhand wat haar antwoord zou zijn.
Bomi,
05-01-04
- - - - - -
Blijvend aanwezig.
De voorbije feestdagen werden er allerlei verhalen over vroeger verteld. Onze oudste kleinzoon maakte de opmerking “ Bomi jouw moeder moet toch wel een speciale geweest zijn! “ Waarop onze schoonzoon antwoordt, “ dat was ook zo, dat is nu eens een persoon die ‘ blijvend aanwezig ‘ is ook al is ze al zoveel jaren geleden gestorven. “ Ze had zo haar eigen kijk op de wereld! We noemden haar “ de kleine marraine “ eenvoudig omdat marraine nu eenmaal gangbaar is bij ons. Ze was de kleinste van de twee oma’s, de naam was dus snel gevonden.
Kleine marraine, had de gave van alles te relativeren, ze deed dat op een ongewone manier. Altijd met een gezegde, een spreuk of misschien iets wat ze zelf bedacht. Als kind heb ik zoveel van die uitspraken gehoord, jammer dat ik ze toen niet genoteerd heb. Onze dochter kent de uitspraken van haar marraine en van mij, heeft al dikwijls gezegd “ Mama dat zou je toch eens moeten opschrijven, jammer dat zoiets verloren gaat! “ Dat is wat ik nu wil proberen, een paar toch!
We stonden samen in de keuken aan de afwas, gewoon in een teiltje op de keukentafel, voor de gelegenheid bedekt met een plastiek zeil versierd met grote gele boterbloemen. Moeder waste af, legde het serviesgoed op ’n handdoek, ik droogde. Er schoot een tas, een glas door je handen, kletterend tegen de grond in stukjes. Als kind kijk je dan echt een beetje sip, moeder lachte dan en zei “ het is niks kind, beter dat dan een been gebroken! “ ofwel “ alweer ééntje minder, die hoeven we morgen niet meer af te wassen “ waarop moeder en dochter telkens schaterden van het lachen. Kwam mijn vader ergens in de buurt en hoorde hij ons bezig vroeg hij al “ is er weer iets gesneuveld? “ wat ons lachen alleen maar vergrootte. Zalige herinnering!
Moeder stond in haar heiligdom de keuken, kuiste een hoopje verse groente op de keukentafel. Vroegen we haar “ moeder ben je bijna klaar? Antwoordde ze steevast, “ het begint te korten , zei de man want zijn slip stond in brand!. “ voor haar een normaal antwoord. Jaren later voor ons ook ik zeg het nu nog. Hoor je dat voor de eerste keer vraag je, je af ‘ waarom zei die man dat? ‘ Simpel! Haar uitleg was, de mannenhemden vroeger waren aan de achterzijde een stuk langer dan aan de voorkant, ouderen onder ons weten dat wel, dat noemden ze toen de slip van een hemd. Als de slip in brand stond was het logisch dat die korter werd, ik heb nooit kunnen achterhalen waar het precies vandaan kwam.
Een kennis kwam even langs, de groeten doen en een potje koffie drinken met een ‘ witteke ‘ erbij. Hij had een dikke sigaar in de mond, blies de rook profijtig rond in de kamer. Moeder draaide zich naar ons en zei al gekscherend “ Morgen regent het want de varkens dragen met strospieren … “
Als kind sta je verbijsterd! De uitleg volgde, als iemand die je nooit hebt zien sigaren roken plots voor je staat met een sigaar in de mond wordt hij vergeleken met een varken, de sigaar is dan het spier ( spriet ) van stro. Wanneer varkens in de stal met hun snuiten in ’t stro wroeten en er mee rond dragen, gaat het regenen! Boerenwijsheid?
Om in de boerenwijsheid te blijven nog zo ééntje. Het overlijden word bekend gemaakt van een persoon die door zijn manier van leven niet al te zeer geliefd was in de gemeenschap Meermaals heb ik haar horen zeggen “ Hij mag van geluk spreken, er is menig varken dat zo oud niet wordt! “ Ongepast? Het wou alleen zeggen, de man had méér tijd gekregen dan hij in de ogen van de buitenwereld verdiende.
“ De lucht is grijs en vol van de werkdagen, waar nog niemand aan begonnen is! “ Haar antwoord op ’n situatie van haastig zeggen,, straks of morgen moet ik nog dit of dat, …. Zoveel gezegd als, morgen is er nog een dag, neem je tijd.
Mijn favoriete uitspraak “ Er is niets wat eeuwig duurt, zei de man, en zijn oven viel in. “ Als kinderen hebben we ontelbare keren haar de uitleg laten vertellen. Een boer ( weeral ) had op zijn erf pas een nieuwe oven gemaakt, na het werk gaat hij in de keuken genieten van een kop koffie. Zijn vrouw komt binnen gelopen en roep heftig uit “ Man kom nu toch eens kijken, je oven is ingevallen! “ Waarop de boer droog antwoordt “ Och vrouw er is niets wat eeuwig duurt! “ Sluit je ogen en probeer je de situatie voor ogen te halen, komisch! Toch?
Wat er bij ons in huis ook fout liep iedereen wist op voorhand wat haar antwoord zou zijn.
Bomi,
05-01-04
- - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
_Nele_ - Lid geworden op: 06 feb 2007, 19:20
Lieve Bomi,
mooi die gezegden en spreuken!
Warme groeten op een zomerse dag.
Een zomerse dag
Ziveren draden tussen goud
waar jij zoveel van houdt
spattend water
sprankelend getater
een zwoele zomerbries
doet zeilen opbollen
zonnestralen,heel kies
over d'aarde hollen
alles zingt en lacht
dat heeft de zon gebracht
een vrolijk orkest
de wereld op zijn best
Nele
mooi die gezegden en spreuken!
Warme groeten op een zomerse dag.
Een zomerse dag
Ziveren draden tussen goud
waar jij zoveel van houdt
spattend water
sprankelend getater
een zwoele zomerbries
doet zeilen opbollen
zonnestralen,heel kies
over d'aarde hollen
alles zingt en lacht
dat heeft de zon gebracht
een vrolijk orkest
de wereld op zijn best
Nele
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
't Was weer aan de tijd om hier eventjes rond te zwerven; bij deze.
Alvast een heel fijn weekend en prettige zomerdagen.
boven, beneden
boven
weent wind
regen tegemoet
zoekt hulpeloos
wolken
om uit te rusten
beneden,
in morgendauw.
**********
sunset 25-07-2008
**********
Groetjes, sunset
Alvast een heel fijn weekend en prettige zomerdagen.
boven, beneden
boven
weent wind
regen tegemoet
zoekt hulpeloos
wolken
om uit te rusten
beneden,
in morgendauw.
**********
sunset 25-07-2008
**********
Groetjes, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-------
Nele en Sunset,
Heel blij met jullie bezoekje en vooral met de mooie schrijfsels.
De laatste dagen is het hier nogal druk en blijft het bijbenen om
overal de nieuwste teksten te gaan lezen.
Vriendlijke groetjes,
- - - - - - -
Nele en Sunset,
Heel blij met jullie bezoekje en vooral met de mooie schrijfsels.
De laatste dagen is het hier nogal druk en blijft het bijbenen om
overal de nieuwste teksten te gaan lezen.
Vriendlijke groetjes,
- - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!