mijmeringen
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Wereldvrede!
Zelfs in deze kersttijd een utopie!
Waarom al die slachtoffers?
Wat misdeden ze?
Heer Jezus kwam u niet de weg wijzen?
Waarom wordt u niet begrepen?
Meer dan 2000 jaar later worden
nog altijd onschuldigen gekrusigd.
Het doet pijn aan het hart Jezus!
Bent u dan tevergeefs gekomen?
Morgen komen 40.000 jongeren
naar ons land uit gans Europa,
uit alle continenten.
Ze willen stappen zetten van
toenadering, stappen naar elkaar,
over alle volkeren en godsdiensten heen!
Ze willen op zoek naar wat hen verenigt.
We mogen de moed niet verliezen,
zij zijn tekenen van hoop…
als ze een stukje vrede kunnen
bewerkstelligen rondom zich
wordt de wereld misschien
een stukje leefbaarder!
gustilpe
Zelfs in deze kersttijd een utopie!
Waarom al die slachtoffers?
Wat misdeden ze?
Heer Jezus kwam u niet de weg wijzen?
Waarom wordt u niet begrepen?
Meer dan 2000 jaar later worden
nog altijd onschuldigen gekrusigd.
Het doet pijn aan het hart Jezus!
Bent u dan tevergeefs gekomen?
Morgen komen 40.000 jongeren
naar ons land uit gans Europa,
uit alle continenten.
Ze willen stappen zetten van
toenadering, stappen naar elkaar,
over alle volkeren en godsdiensten heen!
Ze willen op zoek naar wat hen verenigt.
We mogen de moed niet verliezen,
zij zijn tekenen van hoop…
als ze een stukje vrede kunnen
bewerkstelligen rondom zich
wordt de wereld misschien
een stukje leefbaarder!
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 28 dec 2008, 10:16, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
bo en Assa, BEDANKT! We proberen er het beste van te maken voor de gasten!
WACHTEN
geduldig wachten op de gasten
de telefoon dicht bij mij
Wie zijn onze gasten?
Zijn het jonge meisjes?
Zijn het jonge mannen?
Is het een koppeltje?
Waar komen ze vandaan?
Welke talen spreken ze?
Zonder gemeenschappelijke taal is de taal van de tekenen er nog!
Zijn het katholieken, protestanten, orthodoxen? (mij om het even)
Zien we hen nog vooraleer de bijeenkomst in Brussel plaats heeft of deze avond na de ontmoeting?
Zijn ze hier voor het middagmaal?
Geduldig wachten!
We willen jullie met veel warmte ontvangen!
Ik hoop dat deze ontmoeting een verrijking mag teweegbrengen voor alle jongeren en gastgezinnen.
Ik hoop dat deze ontmoeting hoop en vertrouwen mag brengen tussen de verschillende volkeren.
Ik hoop dat deze ontmoeting stappen van toenadering mag zetten naar andere godsdiensten en andere culturen.
Morgenvoormiddag neem ik deel aan de gebedsviering,
de liederen leerden we bij de samenkomst van de gastgezinnen.
Graag neem ik deel aan de gesprekjes achteraf, in welke taal?
gustilpe
WACHTEN
geduldig wachten op de gasten
de telefoon dicht bij mij
Wie zijn onze gasten?
Zijn het jonge meisjes?
Zijn het jonge mannen?
Is het een koppeltje?
Waar komen ze vandaan?
Welke talen spreken ze?
Zonder gemeenschappelijke taal is de taal van de tekenen er nog!
Zijn het katholieken, protestanten, orthodoxen? (mij om het even)
Zien we hen nog vooraleer de bijeenkomst in Brussel plaats heeft of deze avond na de ontmoeting?
Zijn ze hier voor het middagmaal?
Geduldig wachten!
We willen jullie met veel warmte ontvangen!
Ik hoop dat deze ontmoeting een verrijking mag teweegbrengen voor alle jongeren en gastgezinnen.
Ik hoop dat deze ontmoeting hoop en vertrouwen mag brengen tussen de verschillende volkeren.
Ik hoop dat deze ontmoeting stappen van toenadering mag zetten naar andere godsdiensten en andere culturen.
Morgenvoormiddag neem ik deel aan de gebedsviering,
de liederen leerden we bij de samenkomst van de gastgezinnen.
Graag neem ik deel aan de gesprekjes achteraf, in welke taal?
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
bo-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
bo-ke, BEDANKT!
De meeste vragen zijn opgelost!
Klokslag 12:00 rinkelde de telefoon, of ik mijn gasten kwam halen? Zij waren binnen in de Katharina-kerk.
Ik had gekookt voor mijn man en mijzelf, daar we hoegenaamd niet wisten wanneer onze gasten zouden aankomen. In het boekje dat elk gastgezin kreeg stond er dat we geen middagmaal moesten voorzien.
Mijn man en ik zouden net aan onze maaltijd beginnen.
Kan je nu een middagmaal gebruiken terwijl de gasten hun lunchpakket boven halen?
Gauw de kookpotten van het fornuis gehaald en alles de garage binnen gedragen, dat eten we morgen wel op.
Gelukkig heeft een mens tegenwoordig een diepvrieskast en valt het hier nog al eens voor dat er onverwacht eters bijkomen. Dus geen paniek, na wat heen en weer gezoek vol-au-vent gevonden, genoeg voor vier personen. Echtgenoot gauw aan het werk gezet om aardappelen te schillen en frieten te snijden. Soep was er genoeg.
Ondertussen reed ik naar voornoemde kerk, daar bevonden zich de eerst aangekomen gasten, ze waren uit Duitsland.
Na enkele formaliteiten kreeg ik mijn gasten te zien, een jonge dame, en een jonge heer uit Stuttgart, geen koppeltje, beiden zeer lieve jonge mensen, de een werkt, de ander is student.
Na een eerste kennismaking, konden ze zich wat opfrissen en namen we gezamenlijk het middagmaal, ondertussen konden we elkaar beter leren kennen.
Deze mensen waren gisterenavond om 23:00 vertrokken per bus, onderweg moest er nog geregeld volk instappen. Aangekomen in Brussel diende de trein genomen richting Ternat.
Geduldig wachtend op het perron kondigde zich lang geen trein aan richting Ternat. Iemand van de groep trok naar de inlichtingendienst. Toen bleek dat de trein naar Ternat al lang vertrokken was, er had een spoorverandering plaats gevonden, men had het laten omroepen, in het Nederlands en in het Frans, doch de Duitse jongeren hadden het niet begrepen.
Het wordt nog een lange dag vandaag, beide jongeren zijn enkele uurtjes gaan slapen.
Om 16:28 moeten ze terug de trein op voor de eerste samenkomst in Brussel. Om 21:30 kan ik hen terug ophalen aan het station en dan weer de vraag of ze nog honger hebben, ze krijgen een lunchpakket, maar is dat voldoende? We zien wel!
De eerste contacten zijn zeer goed meegevallen!
gustilpe
De meeste vragen zijn opgelost!
Klokslag 12:00 rinkelde de telefoon, of ik mijn gasten kwam halen? Zij waren binnen in de Katharina-kerk.
Ik had gekookt voor mijn man en mijzelf, daar we hoegenaamd niet wisten wanneer onze gasten zouden aankomen. In het boekje dat elk gastgezin kreeg stond er dat we geen middagmaal moesten voorzien.
Mijn man en ik zouden net aan onze maaltijd beginnen.
Kan je nu een middagmaal gebruiken terwijl de gasten hun lunchpakket boven halen?
Gauw de kookpotten van het fornuis gehaald en alles de garage binnen gedragen, dat eten we morgen wel op.
Gelukkig heeft een mens tegenwoordig een diepvrieskast en valt het hier nog al eens voor dat er onverwacht eters bijkomen. Dus geen paniek, na wat heen en weer gezoek vol-au-vent gevonden, genoeg voor vier personen. Echtgenoot gauw aan het werk gezet om aardappelen te schillen en frieten te snijden. Soep was er genoeg.
Ondertussen reed ik naar voornoemde kerk, daar bevonden zich de eerst aangekomen gasten, ze waren uit Duitsland.
Na enkele formaliteiten kreeg ik mijn gasten te zien, een jonge dame, en een jonge heer uit Stuttgart, geen koppeltje, beiden zeer lieve jonge mensen, de een werkt, de ander is student.
Na een eerste kennismaking, konden ze zich wat opfrissen en namen we gezamenlijk het middagmaal, ondertussen konden we elkaar beter leren kennen.
Deze mensen waren gisterenavond om 23:00 vertrokken per bus, onderweg moest er nog geregeld volk instappen. Aangekomen in Brussel diende de trein genomen richting Ternat.
Geduldig wachtend op het perron kondigde zich lang geen trein aan richting Ternat. Iemand van de groep trok naar de inlichtingendienst. Toen bleek dat de trein naar Ternat al lang vertrokken was, er had een spoorverandering plaats gevonden, men had het laten omroepen, in het Nederlands en in het Frans, doch de Duitse jongeren hadden het niet begrepen.
Het wordt nog een lange dag vandaag, beide jongeren zijn enkele uurtjes gaan slapen.
Om 16:28 moeten ze terug de trein op voor de eerste samenkomst in Brussel. Om 21:30 kan ik hen terug ophalen aan het station en dan weer de vraag of ze nog honger hebben, ze krijgen een lunchpakket, maar is dat voldoende? We zien wel!
De eerste contacten zijn zeer goed meegevallen!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Gast
Hallo,
Jij had iets meer geluk dan mij.
Ik was om 13.30u ter plaatse, heb moeten wachten tot 15u alvorens ik wist wie mijn gasten waren.
Drie toffe meiden, 2 franstalige en 1 engelstalige; nog vrij jong 14 jarige denk ik. Ik heb enkel hun bagage in de auto geladen en voor hen was het alweer tijd om naar Brussel te vertrekken.
Vanavond om 22.30u mogen we ze gaan afhalen.
Veel succes gewenst.
Liefs.
Jij had iets meer geluk dan mij.
Ik was om 13.30u ter plaatse, heb moeten wachten tot 15u alvorens ik wist wie mijn gasten waren.
Drie toffe meiden, 2 franstalige en 1 engelstalige; nog vrij jong 14 jarige denk ik. Ik heb enkel hun bagage in de auto geladen en voor hen was het alweer tijd om naar Brussel te vertrekken.
Vanavond om 22.30u mogen we ze gaan afhalen.
Veel succes gewenst.
Liefs.
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
hallo jely-jeppo,
jij woont in de Limburg zie ik, amai dat is ver van Brussel hoor.
Onze jongeren vallen heel goed mee, ze zijn nu toch een beetje uitgerust. Ik heb hen om 16:10 naar het station gebracht en mag hen terug afhalen om 21:30.
Ook jou wens ik veel succes!
groetjes,
gustilpe
jij woont in de Limburg zie ik, amai dat is ver van Brussel hoor.
Onze jongeren vallen heel goed mee, ze zijn nu toch een beetje uitgerust. Ik heb hen om 16:10 naar het station gebracht en mag hen terug afhalen om 21:30.
Ook jou wens ik veel succes!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Gast
Hallo gustilpe,
Het enige nadeel is het heen-en weer rijden, daardoor is er héél weinig tijd voor het sociaal contact.
We gaan hen nu halen tegen 22.30u, thuis rond 23u.
Hebben zij dan nog veel zin om veel te praten of willen ze dadelijk hun nestje in?
Afwachten dus: toch fijn, zoveel jongeren samen zingend en biddend.
Andre Rieu zei vorige week tijdens zijn optreden:
"Ontneem de soldaten hun wapens en geef ze violen, er zal wel vrede komen".
Ik wens je nog een gezellige avond, en een warm nest voor de jongeren.
Groetjes.
Het enige nadeel is het heen-en weer rijden, daardoor is er héél weinig tijd voor het sociaal contact.
We gaan hen nu halen tegen 22.30u, thuis rond 23u.
Hebben zij dan nog veel zin om veel te praten of willen ze dadelijk hun nestje in?
Afwachten dus: toch fijn, zoveel jongeren samen zingend en biddend.
Andre Rieu zei vorige week tijdens zijn optreden:
"Ontneem de soldaten hun wapens en geef ze violen, er zal wel vrede komen".
Ik wens je nog een gezellige avond, en een warm nest voor de jongeren.
Groetjes.
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Assa, bedankt voor jouw plaatje, zoveel licht, heel mooi hoor!
jely-jeppo, en ook alle anderen,
onze gasten kon ik afhalen om 21:35 en 5 minuten later waren we thuis.
Ze vonden de bijeenkomt in Brussel heel goed, paleis 12 van de expo-hallen zat helemaal vol met jongeren op de grond, allen samen bidden en zingen, sommige gastfamilies waren er ook.
Onze gasten vonden het een fantastische ervaring! Sehr schön!
jely-jeppo, amai, jij moet nog een half uur rijden als ze aankomen met de trein, om 23:00 pas thuis, je hebt er veel voor over hoor!
Ik wens je het beste en hoop dat je er ook veel vreugde moogt aan beleven!
Kan je ook de vieringen in de parochie meemaken? Dat zal ik morgen zeker doen!
Ik heb nogal problemen met de taal, sla de ganse tijd Duits en Engels dooreen!
Ik wens je nog een fijne avond met de gasten!
groetjes,
gustilpe
jely-jeppo, en ook alle anderen,
onze gasten kon ik afhalen om 21:35 en 5 minuten later waren we thuis.
Ze vonden de bijeenkomt in Brussel heel goed, paleis 12 van de expo-hallen zat helemaal vol met jongeren op de grond, allen samen bidden en zingen, sommige gastfamilies waren er ook.
Onze gasten vonden het een fantastische ervaring! Sehr schön!
jely-jeppo, amai, jij moet nog een half uur rijden als ze aankomen met de trein, om 23:00 pas thuis, je hebt er veel voor over hoor!
Ik wens je het beste en hoop dat je er ook veel vreugde moogt aan beleven!
Kan je ook de vieringen in de parochie meemaken? Dat zal ik morgen zeker doen!
Ik heb nogal problemen met de taal, sla de ganse tijd Duits en Engels dooreen!
Ik wens je nog een fijne avond met de gasten!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Onze gasten, Veronica 24 jaar katholiek en Oliver 22 jaar protestant, verschenen goed uitgerust aan de ontbijttafel waar ze eerst samen baden. Bij Veronica thuis is het de gewoonte nooit te eten vooraleer te bidden.
Ik nam deel aan het ochtendgebed in de kerk. De stoelen vooraan in de kerk waren opzij geplaatst zodat de jongeren, een honderdtal, op de mat konden plaatsnemen en voor het altaar zag ik een zee van brandende kaarsjes.
Onmiddellijk werd ik aangesproken door een Duitstalig meisje, ze vroeg mij of ik Duits verstond, ik bevestigde. De vraag was of ik een deel van Psalm 146 wou voorlezen en later een van de voorbeden, gelukkig in onze eigen taal.
Eigenlijk vond ik het wonderlijk dat ik, als enige Vlaming mocht deelnemen aan deze viering, waarom ik, vroeg ik mij af, maar ik voelde het als een eer. Of ik samen met de jongeren op de grond wou gaan zitten, maar daar bedankte ik voor en nam plaats op een stoel vooraan.
Daarna volgden voorbeden in het Duits, het Engels, het Pools en het Tsjechisch. Het Onze Vader werd gebeden elk in zijn eigen taal, het leek wel Babel, maar ieder besefte dat hij bad tot dezelfde vader.
De eenvoudige sfeervolle liederen spreken aan, melodieus met veel herhalingen, je krijgt er koude rillingen van, je voelt je verbonden met de ganse gemeenschap tot in de kern van je ziel.
Gedurende de dienst werden ook momenten van stilte ingebouwd, huiveringwekkende stilte, de jongeren voorovergebogen in persoonlijk gebed.
Daarna werden gesprekgroepjes gevormd. De volgende vragen kwamen aan bod: welke vreugde en uitdagingen ervaar ik in mijn leven? Waar vind ik de moed om mijn grenzen te accepteren? Ons leven ontvangen als een geschenk: wat verandert dit aan de manier waarop ik mijn bestaan en dat van anderen zie? Diepzinnige overwegingen.
Deze namiddag nemen de jongeren deel aan allerlei workshops in Brussel. Later meer hierover!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
