Onze Vlegelstreken

[aisha]

toen ik een jaar of 10 was in de nonnekes school
werd ik gepest ik was niet niet slank en kon niet hard rennen
wanneer ik iets durfde zegger dan riep die pestster haar twee grote neven en kreeg ik lappen
op een woensdag ik had mijn houten pennedoos nodig gehad
en ik dacht wacht maar tot straks tijdens de speeltijd mijn pennedoos gevuld met keitjes tot ze goed vol en zwaar was.
die middag toen we naar huis gingen begon ze weer en ik antwoorde iets dat niet naar zin was
ze riep haar neven en in de plaats van te gaan rennen heb ik ze alledrie bont en blauw geklopt met mijn pennedoos ze zijn gaan janken thuis
en toen ze kwamen met hun mama om mij te laten straffen heb ik alles verteld tegen mijn vader
hij zegde luister ze heeft zich verweerd met een hoten pennedoos wel ik ben haar een ijzeren aant smeden dus laat ze maar gerust he
ze hebben me nooit meer gepest haha
mijn moeder heeft het verhaal eens verteld aan mijn dochters en als er iets gebeurd dat ons raakt vragen ze "make heb jij je pennedoos nog ":lol:

[SDW]

Ik herinner mij vaag dat wij iets met carbuur deden onder een deksel

van de toenmalige vuilbakken en dat dit deksel met een luide knal

wegvloog ??

[falcon1]

Ik weet ook nog dat we vroeger regelmatig met carbuur speelden. Mijn vader bracht dat mee van de koolmijn en werd thuis gebruikt om mollen te verjagen. Op regelmatige plaatsen werd dat in de mollepijp gedaan en dan overgoten met water... dan begon de grond te daveren als of er een aardbeving was en uit de molshopen kwam dan rook alsof dat een vulkaan was.
Maar als klein manneke gebruikten we dat om bommen te maken... een oude verfvot en daar een gaatje in... carbuur in de pot... deksel er op en dan een beetje water door het gaatje... Even later boeem... ne slag en het deksel vloog meters ver...
Het ene experiment volgde het andere op natuurlijk... we zochten een levend doelwit... en wie kon daar beter voor dienen als... ons Minou....
Ik herinner me ook nog dat ik dat eens stiekem gedaan heb in het stalleke.. alles dicht zodat niemand iets merkte... opeens ne slag van je welste en de ruit in een klein raampje aan dingelen... De varkens zaten verdwaasd op hun achterste en de konijnen vrstopten zich onder hun hooi...
De rest kan je wel raden zeker...

[veertje van t zeetje]

Nen boterham en een tas melk en naar je bed??

[RIEKSKE]

WAT WAS JIJ EEN DEUGNIET FALCON
NOOIT GEDACHT OF EIGELIJK !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[falcon1]

Ikke nen deugniet... maar nee zenne... ik had altijd de meeste punten op mijne catechismus... en lag elke avond braaf in mijn bedje te bidden om een paar dagen aflaat te krijgen... want ik had altijd bang om in het Vagevuur te geraken.... Ik zal daar later nog wel eens op terugkomen!

[jeronimo]

Ja Falcon, ik was ook een braaf menneken zulle.!! ! !
Neen nooit geen misdienaar geweest, al zag de boterpater een toekomstig paterke in mij.
onder de oorlog kwamen de paters van de Vosseplein in Brussel op ronde bij de boeren waarbij ze een kilo boter op papier bedelden, later gingen ze de tegenwaarde in de melkerij ophalen.
Wel,die pater zat daar en ik stond voor hem, handen in de broekzakken hem te bekeuren van kop tot teen tot hij me vroeg, gij gaat zeker ook paterke worden, waarop ik antwoorde; neej man en dein de maskes mé maa lachen zeker.! !
'k was nogal ne zoetenbek, wanneer ik weer eens ontglipt was ging ik
gewoonlijk eerst bij Net Piep en vroeg; net kraaik en pille ( suikerklontje)
waarop haar antwoord, mo jaot seronneken (Jerommeken) mo ni on dander zeggen hé, bij andere mensen ging ik gewoon binnen en zette mij aan tafel, zedje gaa daa klaanen va gréves ni ? jao, en dan kreeg ik gewoonlijk een snoepje of een koek waarop ik verdween zoals ik gekomen was, en zeggen dat ze daarvan thuis niets wisten.
Onder de oorlog stonden alle voedingswaren op de bon, moeder had
peersiroop gekocht en kwam thuis met een ton van 20 lieter met nog
wat kleverig gedoe op de bodem, met een lepel zo goed mogelijk
uitgescheerd maar er hing nog zoveel aan de zijkanten dat verloren ging, of niet. ! ! was in de ton gekropen en zijwanden en bodem uitgelikt.
ben nu nog ne zoetenbek en mijn vrouw verstopt altijd een deel van
onze snoep, als ik dat niet doe zoudt ge alles tegelijk opeten. ! !
Ben nog maar 2 kilo boven het gewicht van mijn 20 jaar.
OP 7 jaar "moest" men te bichten gaan maar wat heeft zo ne kadee toch te vertellen, ik ging dan een stuk suiker stelen om toch maar iets te kunnen zeggen," kem eejn pille gepakt" ,anders vroeg ik een stuk suiker waarbij ik soms een stuk van vier of vijf klontjes had, het klieven van deze lukte altijd niet zo goed. of ik loog dat ik gelogen had dan had ik al iets te vertellen voor de volgende keer. Ge ziet wel hé dat ik een braveken was.

[falcon1]

Tja Jeronimo... die kerkelijke rituelen is ook nog iets dat eigenlijk mijn hele leven heeft beïnvloed... zelfs nu nog!!! Het kan voor de jeugd misschien wat oudbollig lijken, maar als ik terugkijk welke waarden en normen die mij daardoor bijgebracht werden!!!
God zag alles!!! Je kon niet de kleinste deugnieterij doen in een donker hoekje of hij wist er van. Tijdens de catechismus werd het je zo ingeprent... en in de klas werden er dan van die tekeningen opgehangen die je als kind deden huiveren. Je mocht echt niks mispeuterd hebben want dan zouden je branden in de hel... voor eeuwig! Ik vroeg aan de meester "hoe lang is da?". En die zei " Als een vogel elk jaar één korrel van de aarde zou meenemen en hij zou uiteindelijk heel de aardbol hebben meegenomen dan is er één seconde voorbij van de eeuwigheid!" En over zo'n dingen lag ik dan 's avonds in mijn bedje na te denken... en dan maar bidden dat mij dat nooit zou overkomen! Maar je kreeg altijd nog één kans... de biecht! Dus dat moest goed voorbereid worden... alles op een briefke schrijven... nen hele resem.... en dan maar schrappen... want dat allemaal tegen pastoor vertellen zou wel eens in mijn nadeel kunnen pleiten. Uiteindelijk had ik altijd hetzelfde briefke bij. Het plezantste was als je een briefje van een klasgenoot kon bemachtigen. Ik heb dat ooit eens gedaan maar heb het (spijtig genoeg) nooit durven lezen want dan moest ik dubbel zo hard bidden om genoeg dagen aflaat te verdienen!!!
En dan het grote moment... in die grote donkere kerk wachten... overal die grote schilderijen die weinig goeds voorspelden... mollige engeltjes en duivels die mensen aan het verbranden waren... Steeds kreeg ik dan een beklemmend gevoel en begon mijn hartje te bonzen als gek... Uiteindelijk kwam de verlossing...de biechtstoel in.. dat deurke ging open en pastoor plaatste zijn elleboog op een steuntje, nam zijn hoofd in zijn hand en nam dan een peinsende houding aan...vaderzoonssheiligegeest amen... mijn laatste biecht is een maand geleden... en dan maar liegen in de biechtstoel over al mijn zonden!!!
Dan kwam het grote moment... de penitentie... zoveel Onze Vaders en zoveel Wees Gegroetjes. Eens moest ik zelfs al biddend 3x rond de kerk gaan.. ik denk dat pastoor toen ne slechte dag had! Om af te sluiten moest je dan het Akte van Berouw opzeggen... En daar had ik het altijd moeilijk mee... de helft was akte van berouw en dat vloeide dan over in akte van geloof, hoop en liefde... Dat deurke kon niet rap genoegdicht gaan! Maar mijn zieltje was weer zuiver! En ik kon weer lustig kattekwaad uithalen!!!!

[falcon1]

Nu het toch zo koud is buiten doet mij dat denken aan de herfst in mijn kinderjaren.
In die tijd probeerden we als kind al eens een centje bij te verdienen, en zoals ik reeds zei, was er in ons dorp een invloedrijke varkensboer.
En blijkbaar lusten die (varkens) graag eikels. Dus al de kinderen eikels rapen en aan die pachter geven en we kregen daar enkele frankskes voor! Het kon toen heel koud zijn, en soms waren onze vingers bevroren. Het duurde wel een week om zo'n jute zak vol te krijgen!
Ik herinner me nog dat ik en mijn vriend steen en been kloegen omdat we onderbetaald waren voor ons werk. Enfin, die zakken afgeleverd op ons karreke (een afgedankte kindervoiture die voor alles en nog wat dienst deed) en we kregen 5 frank!!! Toen we uitbetaald waren en de varkensboer tevreden terug in zijn huizeke was, hadden we de zakken terug op ons kar gegooid en foetsie...
We hebben een ganse week op onze lauweren kunnen rusten en dan terug met dezelfde zakken en opnieuw 5 frank gekregen!!!
Maar ik denk dat hij het boeltje niet vertrouwde want hij is toen blijven wachten tot we weg waren!!! Maar dat deerde ons niet want we hadden genoten van ons weekje verlof dat tenslotte toch dubbel betaald was!!!

[marietteke]

We hebben een ganse week op onze lauweren kunnen rusten en dan terug met dezelfde zakken en opnieuw 5 frank gekregen

tja,tja, falcontje , en jeremeo
dat worden dan 3 onze vaders
en 3 weesgegroeten ,
ha,ha

marietteke

[jeronimo]

Een frankske bijverdienen, neen veel was er in onze tijd niet te verdienen.
Met Nieuwjaar gaan zingen mochten we niet, laat dat aan de andere kinderen beweerde grootmoeder, die het moreel gebied het bij ons wel te zeggen had, "gijlen hebt al wat ge nodig hebt". Al koste een " bol" maar 10 centiem en een caramel 25 centiem toch konden we het ons niet kopen, alhoewel; met ons 10 centiem die we 's zondags kregen om in de schaal te leggen deden we alsof en hieden het tussen de vingers.
's Maandags konden we dan bij "Koben kreem" een bol gaan kopen.
Beter was het met een trouwfeest, toen werd er een koord gespannen
en met klein geld gesmeten, als het rijke mensen waren vielen er soms halve en hele franskes,dan konden we soms een stuk chokolade kopen.
Zo trouwde de dochter van de burgemeesteren ja, er werd gul gesmeten
een vrouw die ook te kijken stond zette haar voet op een geldstuk
juist vóór ik het wou oprapen maar neen; ik pakte haar bij haar been
zodat ze bijna viel en ik mijn frankske kon oprapen.
Na de oorlog toen de aardbeienmarkt weer open ging en vader vóór de verkoop met andere kwekers een pint lambiek zat te drinken ging ik bij hen aan 't tafel staan met de vraag " paa, kraaik ne kreem" waarbij hij niet anders kon dan een paar franskes in mijn hand te duwen.
Zo ziet ge hé, iedereen trekt wel zijn plan om zijn " boterham" te verdienen.

[falcon1]

Jeronimo... we verschillen wel een beetje van leeftijd... ik ben van na den oorlog, maar niet zo heel veel... enfin...

Van verdienen gesproken... ne mens, allé kind, deed alles om een centje binnen te rijven...
's Zondags na de mis ging ik kegels op zetten op een kegelbaan naast het café... mijn familie ging in de namiddag "stopke kappen"... er werd dan geld op een kurken stop gezet, en deze moest dan omgeworpen worden met een schijfje... wie het dichtste bij het geld lag kreeg de opzet... Ik weet nog dat als er twee even dicht bij het geld lagen er een stukje gras werd genomen om te meten.... en als ze even dicht lagen waren ze "gebrand". Als er iemand al het geld verdiend had kreeg diegene die telkens de stop moest op zetten ne frank. Iedereen gooide dan zijn muntstuk naar mij en ik moest al die frankskes netjes op dat kurken stopke krijgen.
in de winter werd er gekaart, en ik mocht dan de kaarten uitdelen... ook goed voor een paar frankskes...
Ik weet nog dat ik op een keer in geldnood zat en heb toen het schuifke van een luciferdooske aan de muur gehangen met een briefke er bij... "arme sukkelaar heeft dringend enkele frankskes nodig om een bouwdoos van een vliegtuig te kopen..." Dat dooske heeft er wel een maand gehangen voordat ik mijn geld bijeen gespaard had!

[jeronimo]

Falcon, dat flokhout schieten deden ze bij ons ook, er was ook nog schrefken schieten waarbij er naar een lijn gemikt werd.
Dit is een nieuw onderwerp voor "de tijd van toen 70+".
Kattenkwaad of hoe je het noemen wilt heeft iedereen wel uitgehaald
spijtig is men hier bang hun jeudherinneringen te komen vertellen.
In alle geval, mij zijn ze goed bijgebleven, zo hadden we een varken
in "'t zwart " zitten verstopt achter enkele bussels stro, 's avonds werden die weggenomen om dat beestje wat verse lucht te geven.
Op een avond, geen weer om een kat door te jagen moest ik mijn overtollig water zien kwijt te geraken, dan mochten we het in de koestal
in de "zep" (afvoergleuf) gaan doen maar dat varken zat daar zo te knorren zodat ik mij omdraaide en met volle druk over het muurtje trachtte te pissen, resultaat, te veel druk op een verkeerde plaats en
ja, het liep mijn benen af, toen ik weer in huis kwam voor de zoveelste keer onder mijn voeten gekregen met de woorden, wanneer gaan we
van u toch nekeer nen deftige mens maken.
We hadden een paar schapen die thuis in de weide stonden;voorjaar
en er liepen enkele jonge lammekes bij, ik niet beter gepeinst dan die
te leren boksen. Er was er eentje bij die zeker kampioen wilde worden
in de lammekesgewichtlkasse, op zeker keer ging ik het ook aan mijn twee jongste zussen leren maar 't was er bij gebleven, die kampioen ging een paar passen achteruit en met een rechtreekse aanval op mijn kop
lag ik buiten westen, zij weg bij grootmoeder; hij is dood, hij is dood.!!
ondertussen was ik wel al rechtgektropen.

[SDW]

FLOKHOUT was dat een MIK ??

[jeronimo]

neen swd, dat was een nieuw kurkstop waarop geldstukken geplaatst werden, zal erover vertellen in de tijd van toen.