Gewoon, gedichten - 2
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
flessenpost
zacht murmelend een wiegelied
dat in cocon van glas weerkaatst
uit verte waar 't verlangen roept
dat nooit de andere oever raakt
in nachten zinkt papieren vlinder
en neemt zijn blinkend glashuis mee
naar diepten onbekend en zwart
tot op de bodem van een zee
op klippen wacht nog steeds
een hart waarin de liefde schreef
- 't zou breken wanneer het wist
de hunkerpost voorgoed verloren
die in Poseidons armen bleef.
**********
sunset 05-02-2009
**********
zacht murmelend een wiegelied
dat in cocon van glas weerkaatst
uit verte waar 't verlangen roept
dat nooit de andere oever raakt
in nachten zinkt papieren vlinder
en neemt zijn blinkend glashuis mee
naar diepten onbekend en zwart
tot op de bodem van een zee
op klippen wacht nog steeds
een hart waarin de liefde schreef
- 't zou breken wanneer het wist
de hunkerpost voorgoed verloren
die in Poseidons armen bleef.
**********
sunset 05-02-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Silver Wolf,
Je woorden zijn zoals steeds warm, complimenteus; dank je wel. En je gedicht heb ik, uiteraard, met de nodige aandacht die het verdient, gelezen. Je verlangen naar en je hoop op reactie heb je daarin treffend overgebracht.
Vriendschappelijke groet, sunset
jure,
Jouw woorden majken me ootmoedig stil. En je hebt het voortreffelijk verwoord waar je de Goddelijkheid aanhaalt en onze 'plicht' tot het gebruiken van de aan ons gegeven talenten; want het is niet, nooit mijn verdienste maar de gave die ZIJ (jij weet dat voor mij de Goddeljkheid vrouwelijk is) mij gaf.
Warme vriendschappelijke groet, sunset
PS: En je weet toch nog wel dat het jij was die me indirect hier naar seniorennet.be haalde. En als ik nu terugkijk op wat ik hier reeds plaatste en de reacties die ik allemaal mocht ontvangen ...
Je woorden zijn zoals steeds warm, complimenteus; dank je wel. En je gedicht heb ik, uiteraard, met de nodige aandacht die het verdient, gelezen. Je verlangen naar en je hoop op reactie heb je daarin treffend overgebracht.
Vriendschappelijke groet, sunset
jure,
Jouw woorden majken me ootmoedig stil. En je hebt het voortreffelijk verwoord waar je de Goddelijkheid aanhaalt en onze 'plicht' tot het gebruiken van de aan ons gegeven talenten; want het is niet, nooit mijn verdienste maar de gave die ZIJ (jij weet dat voor mij de Goddeljkheid vrouwelijk is) mij gaf.
Warme vriendschappelijke groet, sunset
PS: En je weet toch nog wel dat het jij was die me indirect hier naar seniorennet.be haalde. En als ik nu terugkijk op wat ik hier reeds plaatste en de reacties die ik allemaal mocht ontvangen ...
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
naar ’t schijnt (1)
het schijnt zo eenvoudig te zijn
vastgehouden rest van dromen tussen bladeren
van boeken te leggen, ze terug te vinden
voorbij de wekker uit slaap te stappen
zijn rinkelen op te heffen en het de vogels
als gezang toe te werpen op de radio
een andere zender zoeken om het weer te veranderen
het schijnt zo opmonterend te zijn
met een warmkoude douche
wolken van hemel te spoelen, hen als spiegel
over de tegels te hangen en een naam te geven
zon uit een ei te lepelen en de nacht
uit een kop koffie te slurpen en haar zandige residu
met een filterzakje weg te gooien
het schijnt zo alledaags te zijn
twee treden tegelijk te nemen
waar seconden als trappen liggen
een groet uit de krant te halen
en op ’t prikbord te plakken; met liften
zwaartekracht opheffen en bij dichte deuren
de morgen uit klokken te scheuren.
**********
sunset 06-02-2009
**********
Het tweede en laatste deel zul je toch echt morgen moeten gaan lezen op mijn eigen website *glimlacht*. Iedereen een heel fijne vrijdag gewenst.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
het schijnt zo eenvoudig te zijn
vastgehouden rest van dromen tussen bladeren
van boeken te leggen, ze terug te vinden
voorbij de wekker uit slaap te stappen
zijn rinkelen op te heffen en het de vogels
als gezang toe te werpen op de radio
een andere zender zoeken om het weer te veranderen
het schijnt zo opmonterend te zijn
met een warmkoude douche
wolken van hemel te spoelen, hen als spiegel
over de tegels te hangen en een naam te geven
zon uit een ei te lepelen en de nacht
uit een kop koffie te slurpen en haar zandige residu
met een filterzakje weg te gooien
het schijnt zo alledaags te zijn
twee treden tegelijk te nemen
waar seconden als trappen liggen
een groet uit de krant te halen
en op ’t prikbord te plakken; met liften
zwaartekracht opheffen en bij dichte deuren
de morgen uit klokken te scheuren.
**********
sunset 06-02-2009
**********
Het tweede en laatste deel zul je toch echt morgen moeten gaan lezen op mijn eigen website *glimlacht*. Iedereen een heel fijne vrijdag gewenst.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
sterven is geboren worden
een blik vooruit tijdens het haasten
laat eeuwigheid achter de drempel zien
het waarom verbleken
- zo werpt de echo terug
wat de vraag versterkt
verblind het ego zoekend
zullen doelen wind vangen
en brengt uiteindelijk ’t ultieme licht
- ondanks de tegenspraak -
verlichting
levens trekken hun banen
geleid door de evolutie
als spiegelbeeld van dominostenen.
**********
sunset 07-02-2009
**********
een blik vooruit tijdens het haasten
laat eeuwigheid achter de drempel zien
het waarom verbleken
- zo werpt de echo terug
wat de vraag versterkt
verblind het ego zoekend
zullen doelen wind vangen
en brengt uiteindelijk ’t ultieme licht
- ondanks de tegenspraak -
verlichting
levens trekken hun banen
geleid door de evolutie
als spiegelbeeld van dominostenen.
**********
sunset 07-02-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
voorzichtig lentekriebelend
‘k zie hoe de dag zich langzaam lengt
de zon omarmt steeds gulziger de aarde
een steels gezang dat mij de wind zacht brengt
en ook de lente heel voorzichtig nader
voorzichtig groent weer ‘t jonge groen
de knoppen zwellen aan de twijgen
en spelend botten rozen koen
laten voorzichtig winter zwijgen
zelfs al een eerste eekhoorn springt
door ‘t park, wantrouwig kijkend om zich heen
mijn hart dat klopt luid jubelend, zingt
alsof de vorst voorgoed verdween.
**********
sunset 08-02-2009
**********
‘k zie hoe de dag zich langzaam lengt
de zon omarmt steeds gulziger de aarde
een steels gezang dat mij de wind zacht brengt
en ook de lente heel voorzichtig nader
voorzichtig groent weer ‘t jonge groen
de knoppen zwellen aan de twijgen
en spelend botten rozen koen
laten voorzichtig winter zwijgen
zelfs al een eerste eekhoorn springt
door ‘t park, wantrouwig kijkend om zich heen
mijn hart dat klopt luid jubelend, zingt
alsof de vorst voorgoed verdween.
**********
sunset 08-02-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Nele,
Zo mooi dit; dank je wel voor het delen.
Zo, net mijn laatste boekingen voor een klant gedaan, kan 'k gaan slapen. En morgen weer kijken of ik inspiratie heb.
Ik wens je een prettige nacht en alvast een fijne maandag.
Liefs, sunset
Zo mooi dit; dank je wel voor het delen.
Zo, net mijn laatste boekingen voor een klant gedaan, kan 'k gaan slapen. En morgen weer kijken of ik inspiratie heb.
Ik wens je een prettige nacht en alvast een fijne maandag.
Liefs, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
beste sunset,
je weet, ik lees hier genietend alles van jouw hand.
Nu en dan kan ik het niet nalaten om mijn bewondering te uiten;
zoals nu ook bij 'voorzichtig lentekriebelend'.
Een componist die dit leest moet zich intomen om daar geen noten bij
te schrijven en vooral een pianobegeleiding ... voorzichtig, ingehouden
triomferend.
Ik ben natuurlijk weer gelukkig met het spontane rijm (-ik ben geen
dichter, daarom misschien-).
Wat me ook aangenaam verraste was het gebruik, heel gepast, op de
juiste plaats, van het woordje 'voorzichtig', tot driemaal toe ...
beste sunset,
er bestaan stadsdichters,
jij bent mijn huisdichter -
hopelijk nog lang,
groetjes, denook
je weet, ik lees hier genietend alles van jouw hand.
Nu en dan kan ik het niet nalaten om mijn bewondering te uiten;
zoals nu ook bij 'voorzichtig lentekriebelend'.
Een componist die dit leest moet zich intomen om daar geen noten bij
te schrijven en vooral een pianobegeleiding ... voorzichtig, ingehouden
triomferend.
Ik ben natuurlijk weer gelukkig met het spontane rijm (-ik ben geen
dichter, daarom misschien-).
Wat me ook aangenaam verraste was het gebruik, heel gepast, op de
juiste plaats, van het woordje 'voorzichtig', tot driemaal toe ...
beste sunset,
er bestaan stadsdichters,
jij bent mijn huisdichter -
hopelijk nog lang,
groetjes, denook
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
denook,
jij, vriend, hoe kleuren jouw woorden mijn dag en lees ik je reacties telkens met warmte in mijn hart; dank je wel en geniet van een rustige maandag.
Oprecht vriendschappelijke groet, sunset
Lieve Fernanda,
Ook jouw woorden zo warm mooi; mijn dank daarvoor. Het kan niet anders dan mij verheugen wanneer men plezier beleeft aan het lezen van mijn verwoordingen.
Liefs en een heel prettige maandag, sunset
jij, vriend, hoe kleuren jouw woorden mijn dag en lees ik je reacties telkens met warmte in mijn hart; dank je wel en geniet van een rustige maandag.
Oprecht vriendschappelijke groet, sunset
Lieve Fernanda,
Ook jouw woorden zo warm mooi; mijn dank daarvoor. Het kan niet anders dan mij verheugen wanneer men plezier beleeft aan het lezen van mijn verwoordingen.
Liefs en een heel prettige maandag, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
gebeiteld in een steen
mij zijn de deuren vreemd waar jij doorgaat
jouw groene weiden blijven onbekend
want onze harten slagen ver, niet hemd aan hemd
een andere is ’t op wie jij je verlaat
wijl ik de wind bevelend roep: kom lees
de vrucht van avondklokken op van ‘t land
- kon jij maar liefde geven uit jouw hand -
leef ik mijn halfgedroomde dromen; genees
want wat ons scheidt vindt nooit een brug
om samen onze weg te gaan en niet alleen
de tijd die vliegt in ’t voorwaarts nooit terug
tot eens mijn naam gebeiteld staat in steen
enkel de echo van ons zijn te vlug
verwaait en liefdeszuchten klinken als geween.
**********
sunset 09-02-2009
**********
mij zijn de deuren vreemd waar jij doorgaat
jouw groene weiden blijven onbekend
want onze harten slagen ver, niet hemd aan hemd
een andere is ’t op wie jij je verlaat
wijl ik de wind bevelend roep: kom lees
de vrucht van avondklokken op van ‘t land
- kon jij maar liefde geven uit jouw hand -
leef ik mijn halfgedroomde dromen; genees
want wat ons scheidt vindt nooit een brug
om samen onze weg te gaan en niet alleen
de tijd die vliegt in ’t voorwaarts nooit terug
tot eens mijn naam gebeiteld staat in steen
enkel de echo van ons zijn te vlug
verwaait en liefdeszuchten klinken als geween.
**********
sunset 09-02-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
warm geluk
’s morgens, de laatste slaap nog slechts een stuk
neemt me een eindje mee -
om in jouw droomboot mee te glijden is geluk -
de wekker tikt zijn harde schree -
tik tak, tik tak …
waar ’t donkerte te samen vloeit
- want twee is geen - en kleine vlammen
aangeblazen worden door de adem
tot een vuur
wij beiden gaan de wereld uit
willen niet meer terug -
waar jij nu niet meer bent
ben jij toch helemaal de mijne
’s morgens, in ’t allerlaatste stuk van sluimer
wil ik jou medereiziger zijn
en mij verliezen in geluk.
**********
sunset 10-02-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.