Op satijnen vleugels...2
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Robbe,
Jij bent duidelijk al op weg naar Valentijn!
Met je mooi gebrachte haiku's lever je hier
eens te meer het bewijs dat je bekwaamheden
op het vlak van poëzie haast onuitputtelijk blijken.
Het bevestigd daarbij dat het toekennen aan jou,
vorig jaar,van de "Grote SeniorenNet prijs der
Vlaamse Gewesten" wel degelijk verantwoord was.
Robbe,je blijft ons verbazen!
Groetjes in vrede,vreugde,hoop en vriendschap
Bosrankje en Alterego
Jij bent duidelijk al op weg naar Valentijn!
Met je mooi gebrachte haiku's lever je hier
eens te meer het bewijs dat je bekwaamheden
op het vlak van poëzie haast onuitputtelijk blijken.
Het bevestigd daarbij dat het toekennen aan jou,
vorig jaar,van de "Grote SeniorenNet prijs der
Vlaamse Gewesten" wel degelijk verantwoord was.
Robbe,je blijft ons verbazen!
Groetjes in vrede,vreugde,hoop en vriendschap
Bosrankje en Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Roodkapje
Roodkapje huppelde over een wegje in ’t woud
ze ging haar oude oma bezoeken
in haar mandje wat lekkere koeken
Oma's hart is van 't zuiverste goud
Moedertje had nog gezegd
het bospad goed te volgen
diep in ’t woud wonen er wolven
en mama’s raad is steeds terecht
Ze zag plots mooie bloemen staan
en dacht ik pluk een mooi boeket
daarmee is oma opgezet
zo is ze ver in ’t bos gegaan
Daar stond ze plots voor ‘n groot beest
een ruige wolf met blitse tanden
De bloempjes beefden in haar handen
de wolf die dacht, dat wordt hier feest
"Ach wolfje, laat me", sprak het meisje
"mijn omaatje ligt ziek te bed."
De wolf had duidelijk binnenpret
dat zijn er twee, voor slechts één prijsje
"Waar woont ze?" vroeg het wolfje lief
hij had had een plannetje bedacht
op zijn lippen een grijnslach
Roodkapje zei het, heel naïef
De boze wolf was weggescheurd
gehaast, naar oma’s kleine huisje
Hij lachte smalend in zijn vuistje
en klopte zacht op oma’s deur
"Kom maar binnen", sprak het oudje
"trek maar even aan het touwtje
dan gaat het deurtje voor je open"
De wolf is naar haar bed geslopen
Hij speelde oma gulzig naar binnen
en trok haar slaapmuts op zijn kop
Weer werd er op de deur geklopt
de wolf kroop diep onder het linnen
"Trek maar even aan het touwtje"
sprak het beest een beetje hees
hij dacht reeds aan het verse vlees
veel malser dan het taaie oudje
"Oma, wat heb je grote oren"
sprak Roodkapje echt verbaasd
"Zo kan ik je veel beter horen"
Dat is helemaal niet dwaas
"Maar ook je ogen zijn zo groot!"
sprak het meisje uit haar lood
"Ach kind", sprak hij, ietwat ontwijkend
"dan kan ik beter naar je kijken"
"Oma, wat zijn je tanden lang
dat heb ik eerder nooit geweten"
"Dan kan ik jou beter opvreten"
hij hield zich niet meer in bedwang
Hij was vlug naar het woud gevlucht
maar een jager vond zijn spoor
een schot weerklonk, een laatste zucht
Het ondier lag plots op één oor
De jager sneed de wolvenbuik open
hij hoorde iets en deed het snel
wie kwamen uit die buik gekropen?
Roodkapje en oma, gezond en wel!
Oma voelde zich zelfs genezen
en toen zei de jager stil:
"je hoeft die wolf nooit meer te vrezen
als je met me trouwen wil !"
Oma had zacht "ja” gezegd
de jager kuste haar toen vurig
“Ik hou van jou” klonk heel oprecht
Ze leefden nog lang en gelukkig…
Robbe
Roodkapje huppelde over een wegje in ’t woud
ze ging haar oude oma bezoeken
in haar mandje wat lekkere koeken
Oma's hart is van 't zuiverste goud
Moedertje had nog gezegd
het bospad goed te volgen
diep in ’t woud wonen er wolven
en mama’s raad is steeds terecht
Ze zag plots mooie bloemen staan
en dacht ik pluk een mooi boeket
daarmee is oma opgezet
zo is ze ver in ’t bos gegaan
Daar stond ze plots voor ‘n groot beest
een ruige wolf met blitse tanden
De bloempjes beefden in haar handen
de wolf die dacht, dat wordt hier feest
"Ach wolfje, laat me", sprak het meisje
"mijn omaatje ligt ziek te bed."
De wolf had duidelijk binnenpret
dat zijn er twee, voor slechts één prijsje
"Waar woont ze?" vroeg het wolfje lief
hij had had een plannetje bedacht
op zijn lippen een grijnslach
Roodkapje zei het, heel naïef
De boze wolf was weggescheurd
gehaast, naar oma’s kleine huisje
Hij lachte smalend in zijn vuistje
en klopte zacht op oma’s deur
"Kom maar binnen", sprak het oudje
"trek maar even aan het touwtje
dan gaat het deurtje voor je open"
De wolf is naar haar bed geslopen
Hij speelde oma gulzig naar binnen
en trok haar slaapmuts op zijn kop
Weer werd er op de deur geklopt
de wolf kroop diep onder het linnen
"Trek maar even aan het touwtje"
sprak het beest een beetje hees
hij dacht reeds aan het verse vlees
veel malser dan het taaie oudje
"Oma, wat heb je grote oren"
sprak Roodkapje echt verbaasd
"Zo kan ik je veel beter horen"
Dat is helemaal niet dwaas
"Maar ook je ogen zijn zo groot!"
sprak het meisje uit haar lood
"Ach kind", sprak hij, ietwat ontwijkend
"dan kan ik beter naar je kijken"
"Oma, wat zijn je tanden lang
dat heb ik eerder nooit geweten"
"Dan kan ik jou beter opvreten"
hij hield zich niet meer in bedwang
Hij was vlug naar het woud gevlucht
maar een jager vond zijn spoor
een schot weerklonk, een laatste zucht
Het ondier lag plots op één oor
De jager sneed de wolvenbuik open
hij hoorde iets en deed het snel
wie kwamen uit die buik gekropen?
Roodkapje en oma, gezond en wel!
Oma voelde zich zelfs genezen
en toen zei de jager stil:
"je hoeft die wolf nooit meer te vrezen
als je met me trouwen wil !"
Oma had zacht "ja” gezegd
de jager kuste haar toen vurig
“Ik hou van jou” klonk heel oprecht
Ze leefden nog lang en gelukkig…
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
onze Robbe
ongelooflijke Robbe
je haaiku 's
en je haaibaai ......prachtig toch !!!
je ongelooflijke vertelkunst in " Roodkapje "
allemaal in rijm en een prachtig einde !!
oma leefde nog lang en gelukkig
met haar jager en warme roze sloefkens
dat was weer volop genieten !! Liefs Fernanda
ongelooflijke Robbe
je haaiku 's
en je haaibaai ......prachtig toch !!!
je ongelooflijke vertelkunst in " Roodkapje "
allemaal in rijm en een prachtig einde !!
oma leefde nog lang en gelukkig
met haar jager en warme roze sloefkens
dat was weer volop genieten !! Liefs Fernanda
Laatst gewijzigd door ferry op 05 feb 2009, 10:00, 1 keer totaal gewijzigd.
Een glimlach keert steeds naar u terug
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Uit naam van oma, bedankt voor de rode sloefkes Ferry, huwelijkscadeau's zijn steeds welkom, maar geen elektrische apparaten, elektriciteit hebben ze niet...
Robbe
Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 05 feb 2009, 09:54, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Jure, bedankt voor je lofbetuigingen en jij ook Ferry
Ik kan enkel terugzwaaien met het wierookvat...
De zon schijnt en het vriest niet...de eerste lentekriebels...
Robbe
Ik kan enkel terugzwaaien met het wierookvat...
De zon schijnt en het vriest niet...de eerste lentekriebels...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Ochtendmedicijn
Elke ochtend bij 't ontwaken
neem ik mijn medicijn
Ik open vlug de luiken
voor mijn lepel zonneschijn
Een kopje zelfvertrouwen
niet schudden voor gebruik
Drie zoete druppels liefde voor
de vlinders in mijn buik
Ik snuif een lijntje glimlach
met goed humeur gekruid
Zo haal ik wel de avond
Zo zing ik de dag wel uit
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...