Op satijnen vleugels...2
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
De vorst houdt aan...
De vorst houdt aan
volgens Sabine Hagedoren
Laat maar begaan
is koningin's repliek
Als hij maar thuis komt
voor het ochtendgloren
want dan verzorgt hij
mijn jicht en reumatiek
Hij smeert me in
met oliën en zalfjes
terwijl we praten over
koetjes en ook kalfjes
en soms over onze
zoon Laurent
ha, oui, c'est bon
et maintenant
une belle chanson
Paola, dolce Paola...
Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 08 feb 2009, 12:25, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Bloemen van kristal
getekend op de ruit
krullen, rijkelijke siersels
bij vriesweer zie je ze overal
onmogelijk ze te wissen
met een droge doek
maar ééntje kan ze aan
de dooi, hij doet ze smelten
lopend water over 't raam
schoonheid voor heel even
met een kort bestaan.
Bomi
Groetjes,
- - - - - - - - - -
-
Bloemen van kristal
getekend op de ruit
krullen, rijkelijke siersels
bij vriesweer zie je ze overal
onmogelijk ze te wissen
met een droge doek
maar ééntje kan ze aan
de dooi, hij doet ze smelten
lopend water over 't raam
schoonheid voor heel even
met een kort bestaan.
Bomi
Groetjes,
- - - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Prachtig verwoord, Bomi...
Ijsbloemen, kent de jeugd ze nog?
Vroeger, de slecht geïsoleerde huizen, het enkel glas, onlangs heb ik nog gelezen, dat de bovenlip aan het laken vastvroor...Van strenge winters gesproken...
Ijsbloemen, kent de jeugd ze nog?
Vroeger, de slecht geïsoleerde huizen, het enkel glas, onlangs heb ik nog gelezen, dat de bovenlip aan het laken vastvroor...Van strenge winters gesproken...
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Alle tranen
Als alle tranen
die ooit gehuild zijn
elk verdriet
stroomden naar de zee
oceanen
eens zo diep
Als alle tranen
die ooit gehuild zijn
en gerouwd
stroomden naar de zee
oceanen
eens zo zout
Als alle tranen
die men huilt
om de liefde
in oceanen
samenkomen
dan zou de wereld
overstromen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Robbe,
Hier zullen er weinig kinderen zijn die ijsbloemen op de ruiten
kennen. Onze goed verwarmde huizen, dubbel glas, isolatie
en wat nog allemaal zijn er schuld aan.
Is het zo niet met alles? Knopje drukken en het loopt vanzelf.
Bompa was hun reddende engel maar helaas, misschien leren
ze ooit zelf waarvoor hun handen dienen.
Groetjes
bomi
PS, ik hoop dat het gewoon watertranen zijn die momenteel vallen!
-
Robbe,
Hier zullen er weinig kinderen zijn die ijsbloemen op de ruiten
kennen. Onze goed verwarmde huizen, dubbel glas, isolatie
en wat nog allemaal zijn er schuld aan.
Is het zo niet met alles? Knopje drukken en het loopt vanzelf.
Bompa was hun reddende engel maar helaas, misschien leren
ze ooit zelf waarvoor hun handen dienen.
Groetjes
bomi
PS, ik hoop dat het gewoon watertranen zijn die momenteel vallen!
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Voor grootouders, ooms, tantes, ouders met veel fantasie om voor te lezen of te vertellen. Laat maar horen als het hier niet mag staan dan verwijder ik het wel.
De Weermakers.
Wolkenbanden, laaghangende sluiers, regenbanden, gebieden van hoge en lage druk ……..
Tja een band van wolken kan je, je nog voorstellen. Simpel dat, allemaal wolkjes aan mekaar geregen, klaar. Anders zit het met een regenband, daar heb je al wat meer fantasie voor nodig om je dat voor te stellen. Begin er maar eens aan, drupje per drupje waterdruppels aan mekaar rijgen zal niet lukken, glippen door je vingers. ’n Laaghangende sluier, alleen goed om over te struikelen. Die gebieden zullen dan wel periodes van méér of mindere stress betekenen.
Boven alles is er weer ‘ de grote Meester ‘ die al deze toestanden dirigeert, soms ook corrigeert. Van uit zijn grote Hemelhuis vertrekken onzichtbare draden die beneden alles onder controle houden. Hij kàn dat natuurlijk alleen aan, gemakshalve nam Hij toch een paar helpers in dienst. De Zon, de Maan en de Sterren liggen onder vast contract. De gebroeders Wind zijn geboren als vierling en werkten deeltijd. Om ruzie te voorkomen trokken ze elk een andere richting uit. Ze dragen nu de naam van de richting die onder hun beheer staat. Oost, West, Noord en Zuid. Goed herkenbaar! Blijft over de Regen. Eenvoudig op te lossen, wolken in overvloed. Met er eens flink op te knijpen heb je water in overvloed.
Donder en Bliksem dienen de Almachtige als tijdelijke arbeidskrachten.
Wanneer het nodig is steken ze daar boven de koppen bij elkaar. Eerst een schema op maken, een dagelijkse beurtrol voor Zon en Maan. De plaats waar Zon haar taak moet starten is heel secuur bepaald. Maan begint haar nachttaak als Zon de ogen sluit. De sterren schitteren mooier in ‘t donker, horen dus bij Maan. Alles in de juiste regelmaat. Zuidenwind past beter bij Zon, fungeert daar ook als koelsysteem aan alles is gedacht. Ze ondervonden zo wat het beste bij elkaar past. Om gekibbel te vermijden gaf de Heer elk een vrijwel evenredig tijdschema. Hij bedacht daarom de seizoenen. Lente, Zomer, Herfst en Winter. Als er een jaar voorbij was, had elk zijn werk op het juiste tijdstip volbracht.
Het begin was voor de Lente, daarbij pasten best de winden Oost en West. Wolken voor regen liet Hij door hen verplaatsen, net genoeg dat op de aarde alles groeien en bloeien kon. Soms wat al te ijverig, dat vonden ze daar beneden minder fijn.
Zomer kwam dan zijn afspraak na. Regel was, dat Zon langer zou gaan schijnen. Maan kon wel wat rust gebruiken. De sterren echter moesten nu in ploegen werken. Nooit allen samen aan ’t firmament.
Zuid, Oost en West spanden bij elkaar, taakverdeling noemt men dat. Ook Donder en Bliksem mochten af en toe eens meedoen. Op de aarde zag en hoorde men ze liever niet. Maar ja, schema’s moeten worden nageleefd.
Toen Herfst eindelijk kon beginnen was Zon al ver opgebrand. Zuid begon al aan z’n winterslaap. Oost en West hadden het in de Zomer niet al te druk gehad. Uit verveling gingen ze maar fluiten, bliezen alle dingen door elkaar. De grote Wachter zorgde op tijd dat er genoeg wolkjes werden geperst, dat was nodig als water voorziening.
Ook Noord maakte zijn debuut, kwam van een heel andere kant. Hij bracht de koude met zich mee. Beneden werd al naar een vuurtje uit gekeken. ’t Werd klam en vochtig, niet echt aangenaam.
Met Winter in de aanval ging het van kwaad naar erger. Hij haalde zoveel koude bij elkaar dat het geen naam had. Tot overmaat van ramp, kreeg hij ook neef Vries te logeren. Die had ronduit een gemeen karakter. Voor ’t minste perste hij de kaken op mekaar, het vroor dan dat het kraakte. Alle wolkjes werden spiegelglad.
Daar moest de Opperwachter wat aan doen. Hij riep de hulp in van de vier Winden. ‘ Blazen ‘ riep Hij ‘met volle kracht ‘
Ze bliezen op z’n felste, elk uit zijn gebied. Bevroren wolkjes, hotsten en botsten tegen elkaar, werden zo verbrijzeld tot fijn gruis. Een grote knoeiboel was het resultaat, alles lag onder sneeuw en ijs. Tijd om op te ruimen. Een leger sterretjes richtten hun schittering samen op één plaats. Zo werd het warm, smolt daar een plekje ijs en kwam er een gaatje. Eén van de winden blies de rommel naar beneden. Opgeruimd staat netjes vonden ze daar boven.
Beneden was het wintertijd, alles zag wit, zo waren ook de mensen tevreden en had iedereen een idee waar al dat witte vandaan kwam.
Bomi
( 2004 )
- - - - - - - - -
-
Voor grootouders, ooms, tantes, ouders met veel fantasie om voor te lezen of te vertellen. Laat maar horen als het hier niet mag staan dan verwijder ik het wel.
De Weermakers.
Wolkenbanden, laaghangende sluiers, regenbanden, gebieden van hoge en lage druk ……..
Tja een band van wolken kan je, je nog voorstellen. Simpel dat, allemaal wolkjes aan mekaar geregen, klaar. Anders zit het met een regenband, daar heb je al wat meer fantasie voor nodig om je dat voor te stellen. Begin er maar eens aan, drupje per drupje waterdruppels aan mekaar rijgen zal niet lukken, glippen door je vingers. ’n Laaghangende sluier, alleen goed om over te struikelen. Die gebieden zullen dan wel periodes van méér of mindere stress betekenen.
Boven alles is er weer ‘ de grote Meester ‘ die al deze toestanden dirigeert, soms ook corrigeert. Van uit zijn grote Hemelhuis vertrekken onzichtbare draden die beneden alles onder controle houden. Hij kàn dat natuurlijk alleen aan, gemakshalve nam Hij toch een paar helpers in dienst. De Zon, de Maan en de Sterren liggen onder vast contract. De gebroeders Wind zijn geboren als vierling en werkten deeltijd. Om ruzie te voorkomen trokken ze elk een andere richting uit. Ze dragen nu de naam van de richting die onder hun beheer staat. Oost, West, Noord en Zuid. Goed herkenbaar! Blijft over de Regen. Eenvoudig op te lossen, wolken in overvloed. Met er eens flink op te knijpen heb je water in overvloed.
Donder en Bliksem dienen de Almachtige als tijdelijke arbeidskrachten.
Wanneer het nodig is steken ze daar boven de koppen bij elkaar. Eerst een schema op maken, een dagelijkse beurtrol voor Zon en Maan. De plaats waar Zon haar taak moet starten is heel secuur bepaald. Maan begint haar nachttaak als Zon de ogen sluit. De sterren schitteren mooier in ‘t donker, horen dus bij Maan. Alles in de juiste regelmaat. Zuidenwind past beter bij Zon, fungeert daar ook als koelsysteem aan alles is gedacht. Ze ondervonden zo wat het beste bij elkaar past. Om gekibbel te vermijden gaf de Heer elk een vrijwel evenredig tijdschema. Hij bedacht daarom de seizoenen. Lente, Zomer, Herfst en Winter. Als er een jaar voorbij was, had elk zijn werk op het juiste tijdstip volbracht.
Het begin was voor de Lente, daarbij pasten best de winden Oost en West. Wolken voor regen liet Hij door hen verplaatsen, net genoeg dat op de aarde alles groeien en bloeien kon. Soms wat al te ijverig, dat vonden ze daar beneden minder fijn.
Zomer kwam dan zijn afspraak na. Regel was, dat Zon langer zou gaan schijnen. Maan kon wel wat rust gebruiken. De sterren echter moesten nu in ploegen werken. Nooit allen samen aan ’t firmament.
Zuid, Oost en West spanden bij elkaar, taakverdeling noemt men dat. Ook Donder en Bliksem mochten af en toe eens meedoen. Op de aarde zag en hoorde men ze liever niet. Maar ja, schema’s moeten worden nageleefd.
Toen Herfst eindelijk kon beginnen was Zon al ver opgebrand. Zuid begon al aan z’n winterslaap. Oost en West hadden het in de Zomer niet al te druk gehad. Uit verveling gingen ze maar fluiten, bliezen alle dingen door elkaar. De grote Wachter zorgde op tijd dat er genoeg wolkjes werden geperst, dat was nodig als water voorziening.
Ook Noord maakte zijn debuut, kwam van een heel andere kant. Hij bracht de koude met zich mee. Beneden werd al naar een vuurtje uit gekeken. ’t Werd klam en vochtig, niet echt aangenaam.
Met Winter in de aanval ging het van kwaad naar erger. Hij haalde zoveel koude bij elkaar dat het geen naam had. Tot overmaat van ramp, kreeg hij ook neef Vries te logeren. Die had ronduit een gemeen karakter. Voor ’t minste perste hij de kaken op mekaar, het vroor dan dat het kraakte. Alle wolkjes werden spiegelglad.
Daar moest de Opperwachter wat aan doen. Hij riep de hulp in van de vier Winden. ‘ Blazen ‘ riep Hij ‘met volle kracht ‘
Ze bliezen op z’n felste, elk uit zijn gebied. Bevroren wolkjes, hotsten en botsten tegen elkaar, werden zo verbrijzeld tot fijn gruis. Een grote knoeiboel was het resultaat, alles lag onder sneeuw en ijs. Tijd om op te ruimen. Een leger sterretjes richtten hun schittering samen op één plaats. Zo werd het warm, smolt daar een plekje ijs en kwam er een gaatje. Eén van de winden blies de rommel naar beneden. Opgeruimd staat netjes vonden ze daar boven.
Beneden was het wintertijd, alles zag wit, zo waren ook de mensen tevreden en had iedereen een idee waar al dat witte vandaan kwam.
Bomi
( 2004 )
- - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bronnen van liefde
Als ik aan je denk
dan zingt
mijn hart
en bruist mijn bloed
pak je koffers
nu met spoed
en reis met mij
naar de vallei
waar de liefdesbron ontspringt
Reis met mij
naar het groene dal
waar ik me dagelijks
laven zal
aan je mond
je bodemloze ogen
de liefdesbronnen
waarin ik met plezier verdrink
Rob
Fountain of love
One thought of you,
My heart begins churning
I feel return
To a fountain of love
My lips and eyes,
They ache to be near you
To hold you here
In my fountain of love
song by Elvis
Happy Valentine !
Als ik aan je denk
dan zingt
mijn hart
en bruist mijn bloed
pak je koffers
nu met spoed
en reis met mij
naar de vallei
waar de liefdesbron ontspringt
Reis met mij
naar het groene dal
waar ik me dagelijks
laven zal
aan je mond
je bodemloze ogen
de liefdesbronnen
waarin ik met plezier verdrink
Rob
Fountain of love
One thought of you,
My heart begins churning
I feel return
To a fountain of love
My lips and eyes,
They ache to be near you
To hold you here
In my fountain of love
song by Elvis
Happy Valentine !
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Dromerke
(Druujemerke)
Ik zat als kind zo vaak te dromen
stil en doelloos voor het raam
Ik keek naar 't wiegen van de bomen
Moeder gaf me dan de naam
"Druujermerke"
Ik zat als kind zo vaak te dromen
stil weggedoken in een hoek
Ik schreef er rijmpjes en gedichtjes
in mijn geheime verzenboek
"Gè zèt 'n druujermerke" zei moeder
en streelde zachtjes mijn gezichtje
Toen jaren later moeder dood was
schreef ik voor haar menig gedichtje
Voor de rest van mijn leven
ben ik haar "druujermerke" gebleven
Robbe
(Druujemerke)
Ik zat als kind zo vaak te dromen
stil en doelloos voor het raam
Ik keek naar 't wiegen van de bomen
Moeder gaf me dan de naam
"Druujermerke"
Ik zat als kind zo vaak te dromen
stil weggedoken in een hoek
Ik schreef er rijmpjes en gedichtjes
in mijn geheime verzenboek
"Gè zèt 'n druujermerke" zei moeder
en streelde zachtjes mijn gezichtje
Toen jaren later moeder dood was
schreef ik voor haar menig gedichtje
Voor de rest van mijn leven
ben ik haar "druujermerke" gebleven
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...