mijmeringen
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
neske, bedankt hoor, een heel mooi plaatje!
Voor nu en nog heel lang
Ieder kind dat dit schooljaar leert lezen, krijgt een gratis boek: Voor nu en nog heel lang. Het boek werd speciaal voor de eerste lezers samengesteld en bevat meer dan 20 nieuwe verhalen van 51 Vlaamse en Nederlandse auteurs en illustratoren. Er zijn verhalen bij om zelf te lezen, maar ook zoekprenten, versjes, strips en voorleesverhalen. Het boek werd gisteren voorgesteld op een persconferentie in de Koninklijke Bibliotheek in Brussel.
Van Voor nu en nog heel lang zijn 63.000 exemplaren gedrukt. Het boek is vanaf 11 februari beschikbaar in iedere openbare bibliotheek in Vlaanderen en Brussel. Daar kunnen kinderen die dit jaar zeven worden, hun ouders, juf of meester het boek ophalen.
Met Voor nu en nog heel lang wil Stichting Lezen kinderen het plezier van lezen laten ontdekken. Voor nu en nog heel lang is dan ook geen leren-lezen-boek, maar wel een aantrekkelijk, gevarieerd, dik boek dat het grote leesavontuur spannend houdt met mooie teksten en heel veel kleur. Leren lezen is immers een mijlpaal, kunnen lezen een plezier voor een heel leven.
Ik heb het boek in mijn bezit, echt een boek om te genieten met de kleinkinderen met prachtige tekeningen en mooie versjes en verhalen.
Ik vind het wel spijtig dat dit boek nie te koop is!!!!!! Heb je kleinkinderen van zeven jaar en hebben ze het boek nog niet in hun bezit rep je dan zo snel mogelijk samen met jouw kleinkind naar de bib!
gustilpe
Voor nu en nog heel lang
Ieder kind dat dit schooljaar leert lezen, krijgt een gratis boek: Voor nu en nog heel lang. Het boek werd speciaal voor de eerste lezers samengesteld en bevat meer dan 20 nieuwe verhalen van 51 Vlaamse en Nederlandse auteurs en illustratoren. Er zijn verhalen bij om zelf te lezen, maar ook zoekprenten, versjes, strips en voorleesverhalen. Het boek werd gisteren voorgesteld op een persconferentie in de Koninklijke Bibliotheek in Brussel.
Van Voor nu en nog heel lang zijn 63.000 exemplaren gedrukt. Het boek is vanaf 11 februari beschikbaar in iedere openbare bibliotheek in Vlaanderen en Brussel. Daar kunnen kinderen die dit jaar zeven worden, hun ouders, juf of meester het boek ophalen.
Met Voor nu en nog heel lang wil Stichting Lezen kinderen het plezier van lezen laten ontdekken. Voor nu en nog heel lang is dan ook geen leren-lezen-boek, maar wel een aantrekkelijk, gevarieerd, dik boek dat het grote leesavontuur spannend houdt met mooie teksten en heel veel kleur. Leren lezen is immers een mijlpaal, kunnen lezen een plezier voor een heel leven.
Ik heb het boek in mijn bezit, echt een boek om te genieten met de kleinkinderen met prachtige tekeningen en mooie versjes en verhalen.
Ik vind het wel spijtig dat dit boek nie te koop is!!!!!! Heb je kleinkinderen van zeven jaar en hebben ze het boek nog niet in hun bezit rep je dan zo snel mogelijk samen met jouw kleinkind naar de bib!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Morgenstern - Lid geworden op: 04 mei 2006, 13:15
- Locatie: Wachtebeke
Dag Gustilpe.
Bedankt voor je wensen wij bieden ook graag onze wensen aan
je voor Valetijn .
Morgenstern en Herman
Bedankt voor je wensen wij bieden ook graag onze wensen aan
je voor Valetijn .
Morgenstern en Herman
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Gustilpe lieve,
Bedankt voor je steun, dat zijn de dingen waardoor een
mens groeit in z'n verdriet, leren aanvaarden is niet simpel
maar wel de enige manier om verder te leven.
En ja, straks is het opendeur, iets waar ik geen reklame
hoef voor te maken, mooi he!
Fijne zondag,
Bomi
-
Gustilpe lieve,
Bedankt voor je steun, dat zijn de dingen waardoor een
mens groeit in z'n verdriet, leren aanvaarden is niet simpel
maar wel de enige manier om verder te leven.
En ja, straks is het opendeur, iets waar ik geen reklame
hoef voor te maken, mooi he!
Fijne zondag,
Bomi
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Een verhaal uit het boek "Voor nu en nog heel lang" dat de zevenjarige kindjes gratis konden afhalen in de bib.
Voor alle heden en toekomstige oma's en opa's om voor te lezen aan hun kleinkinderen.
GERDA DE PRETER
Bijzonder
Toen de dag ten einde liep, was de nacht nergens te vinden.
De kippen waren boos, want ze wilden op stok.
Kat wou op muizenjacht.
Vleermuis stond te trappelen om de lucht in te gaan.
en de dag was buiten adem.
'Oehoe, nacht, waar ben je? riep Uil. 'Kom je nog?'
De nacht gaf geen antwoord.
'Hij is weg,' zei Haas verbaasd. 'De nacht is verdwenen'.
'Dat kan niet,' riepen de andere dieren.
'Alles kan,' zei Uil, 'behalve omhoog vallen.
Maar er zit niets anders in; echt weg bestaat niet.
De nacht moet ergens te vinden zijn.'
'Maar waar?' balkte de ezel. 'Waar dan?'
'Ik moet er morgen heel vroeg uit,' klaagde Leeuwerik.
Vlinder zag bleek. 'wat als de nacht niet meer komt?' zei hij.
'Komt morgen dan ook niet meer?'
Daar hadden de dieren nog niet over nagedacht.
'Ik moet eieren leggen!' zei Kip.
'En ik moet kraaien,' zei Haan.
'Mijn uier springt als ik niet gemolken wordt,' loeide Koe.
'Nacht,' schreeuwde Brulkikker. 'Kom hier! Genoeg met die grapjes!'
Maar de nacht kwam niet.
De dieren waren hu wel heel erg bezorgd.
'Msschien is hij verloren gelopen,' zie Klein Konijn.
'Na al die tijd?' schuddekopte Slak.
'Zoeken!' loeide Koe. 'We moeten zoeken. Nu!'
'Dat wordt moeilijk,' gromde Hond. 'De nacht ruikt nergens naar.'
Maar toch ging hij mee op zoek.
Alleen Mol bleef waar hij was.
'Aan mij hebben jullie niet veel,' zei hij.
'Ik wacht hier wel.
Je weet maar nooit of de nacht deze kant uit komt.'
De dieren zochten overal.
Hond speurde het hele erf af. Ezel doorzocht de stal.
Kat klom in de perenboom. Haan inspecteerde de kippenren.
Slak en Klein Konijn tilden elk slablaadje op in de moestuin.
Maar ze vonden niks. Helemaal niks.
Zou de nacht ooit nog terugkomen, dachten ze bang.
Opeens slaakte Vlinder een kreet: 'Iedereen hierheen!
Ik heb hem gevonden!'
De dieren repten zich naar de struik
waaronder de nacht zich verscholen had.
'Nacht, het is tijd,' zei Leeuwerik. 'Je moet tevoorschijn komen.'
'Ik moet helemaal niks,' zei nacht.
Hij zuchtte diep. 'Ik ben ook helemaal niks.
ik ben alleen maar donker.
en donker is onzichtbaar.'
Toen begon hij bedaarlijk te snikken.
'Maar nee, je bent best wel iets. Iedereen is iets,' zei Uil.
'Jij hebt makkelijk praten,' zei de nacht. 'Jij bent slim en wijs.
En Haas daar is snel.
Vlinder is mooi.
Leeuwerik zingt als de beste.
Jij, Brulkikker, geeft de knapste toespraken.
en Klein Konijn rent iedereen voorbij.'
Slak trok een somber gezicht.
'Ik ben traag, dat weet ik. Niks om trots op te zijn.'
'Maar jij bent het gezelligste dier dat er is!' riep de nacht uit.
'Gezellig!? Ik?'
'Als iemand naar je toe komt, ben je altijd thuis,' zei de nacht.
'Ja, dat is waar,' zei slak.
En ze voelde gauw of haar huisje nog stevig op haar rug zat.
'Niemand komt ooit naar mij toe,' zei de nacht stil.
'Iedereen vindt het maar heel gewoon dat ik er ben,'
De dieren zwegen. De nacht gad gelijk.
Niemand had ooit gedacht dat hij er een keer niet zou zijn.
'Maar jij bent heus ook iets,' probeerde Slak.
Ze was blij met het complimentje van de nacht
en ze wou voor hem ook iets aardigs bedenken.
'Wat?' vroeg de nacht. 'Wat ben ik dan?'
Alle dieren keken Slak hoopvol aan.
'Snel,' gromde Hond. 'Zeg het dan!'
'Nou, we weten niet precies wat het is,' hijgde Slak,
helemaal rood van de inspanning. 'Je bent...euh...euh...'
'Zie je wel,' zei de nacht. 'Ik ben niets.'
'... je bent... geheimzinnig!' riep Slak.
Even was het stil.
Toen klonk er geritsel onder de struik.
'Geheimzinnig?' vroeg de nacht. 'Is dat bijzonder?'
'Heel bijzonder,' zei Uil. 'Je maakt iedereen nieuwsgierig.'
'Iedereen?'
'Ja hoor!' riepen de dieren.
'We zijn allemaal erg nieuwsgierig nu,' zei Uil.
'Jij ook?'
'Ja,' zei Uil. 'Ik ook.'
Ik ben bijzonder, dacht de nacht.
Iedereen wil meer over me weten. zelfs Uil.
en hij voelde zich meteen een heel stuk vrolijker.
'Kom je nog?' loeide Koe.
'Ja, schiet op,' geeuwde Leeuwerik.
'Zonder jou gebeurt er niks meer. Iedereen wacht op je.'
De nacht wist niet wat hij hoorde.
Ik moet wel heel bijzonder zijn, dacht hij,
ze kunnen niet zonder mij, ze hebben mij nodig!
Hij kroop onder de struik vandaan
en sprong van vreugde een gat in de lucht.
Toen was het opeens weer donker.
'Blij dat je er bent,' zeiden de dieren.
'Ja, slaap lekker,' zei de nacht een tikje verlegen.
Uil streek zachtjes met zijn vleugel langs hem heen.
'Ben je er morgen weer?'
'Ik denk het wel,' zei de nacht geheimzinnig.
Ik vond het een heel goed verhaal waarin iedereen meetelt en iedereen zijn opdracht heeft.
Ik lees het verhaal zelf voor mijn kleinkinderen, en hoop dat ze er plezier aan mogen beleven!
groetjes en een fijne zondag aan iedereen!
gustilpe.
Voor alle heden en toekomstige oma's en opa's om voor te lezen aan hun kleinkinderen.
GERDA DE PRETER
Bijzonder
Toen de dag ten einde liep, was de nacht nergens te vinden.
De kippen waren boos, want ze wilden op stok.
Kat wou op muizenjacht.
Vleermuis stond te trappelen om de lucht in te gaan.
en de dag was buiten adem.
'Oehoe, nacht, waar ben je? riep Uil. 'Kom je nog?'
De nacht gaf geen antwoord.
'Hij is weg,' zei Haas verbaasd. 'De nacht is verdwenen'.
'Dat kan niet,' riepen de andere dieren.
'Alles kan,' zei Uil, 'behalve omhoog vallen.
Maar er zit niets anders in; echt weg bestaat niet.
De nacht moet ergens te vinden zijn.'
'Maar waar?' balkte de ezel. 'Waar dan?'
'Ik moet er morgen heel vroeg uit,' klaagde Leeuwerik.
Vlinder zag bleek. 'wat als de nacht niet meer komt?' zei hij.
'Komt morgen dan ook niet meer?'
Daar hadden de dieren nog niet over nagedacht.
'Ik moet eieren leggen!' zei Kip.
'En ik moet kraaien,' zei Haan.
'Mijn uier springt als ik niet gemolken wordt,' loeide Koe.
'Nacht,' schreeuwde Brulkikker. 'Kom hier! Genoeg met die grapjes!'
Maar de nacht kwam niet.
De dieren waren hu wel heel erg bezorgd.
'Msschien is hij verloren gelopen,' zie Klein Konijn.
'Na al die tijd?' schuddekopte Slak.
'Zoeken!' loeide Koe. 'We moeten zoeken. Nu!'
'Dat wordt moeilijk,' gromde Hond. 'De nacht ruikt nergens naar.'
Maar toch ging hij mee op zoek.
Alleen Mol bleef waar hij was.
'Aan mij hebben jullie niet veel,' zei hij.
'Ik wacht hier wel.
Je weet maar nooit of de nacht deze kant uit komt.'
De dieren zochten overal.
Hond speurde het hele erf af. Ezel doorzocht de stal.
Kat klom in de perenboom. Haan inspecteerde de kippenren.
Slak en Klein Konijn tilden elk slablaadje op in de moestuin.
Maar ze vonden niks. Helemaal niks.
Zou de nacht ooit nog terugkomen, dachten ze bang.
Opeens slaakte Vlinder een kreet: 'Iedereen hierheen!
Ik heb hem gevonden!'
De dieren repten zich naar de struik
waaronder de nacht zich verscholen had.
'Nacht, het is tijd,' zei Leeuwerik. 'Je moet tevoorschijn komen.'
'Ik moet helemaal niks,' zei nacht.
Hij zuchtte diep. 'Ik ben ook helemaal niks.
ik ben alleen maar donker.
en donker is onzichtbaar.'
Toen begon hij bedaarlijk te snikken.
'Maar nee, je bent best wel iets. Iedereen is iets,' zei Uil.
'Jij hebt makkelijk praten,' zei de nacht. 'Jij bent slim en wijs.
En Haas daar is snel.
Vlinder is mooi.
Leeuwerik zingt als de beste.
Jij, Brulkikker, geeft de knapste toespraken.
en Klein Konijn rent iedereen voorbij.'
Slak trok een somber gezicht.
'Ik ben traag, dat weet ik. Niks om trots op te zijn.'
'Maar jij bent het gezelligste dier dat er is!' riep de nacht uit.
'Gezellig!? Ik?'
'Als iemand naar je toe komt, ben je altijd thuis,' zei de nacht.
'Ja, dat is waar,' zei slak.
En ze voelde gauw of haar huisje nog stevig op haar rug zat.
'Niemand komt ooit naar mij toe,' zei de nacht stil.
'Iedereen vindt het maar heel gewoon dat ik er ben,'
De dieren zwegen. De nacht gad gelijk.
Niemand had ooit gedacht dat hij er een keer niet zou zijn.
'Maar jij bent heus ook iets,' probeerde Slak.
Ze was blij met het complimentje van de nacht
en ze wou voor hem ook iets aardigs bedenken.
'Wat?' vroeg de nacht. 'Wat ben ik dan?'
Alle dieren keken Slak hoopvol aan.
'Snel,' gromde Hond. 'Zeg het dan!'
'Nou, we weten niet precies wat het is,' hijgde Slak,
helemaal rood van de inspanning. 'Je bent...euh...euh...'
'Zie je wel,' zei de nacht. 'Ik ben niets.'
'... je bent... geheimzinnig!' riep Slak.
Even was het stil.
Toen klonk er geritsel onder de struik.
'Geheimzinnig?' vroeg de nacht. 'Is dat bijzonder?'
'Heel bijzonder,' zei Uil. 'Je maakt iedereen nieuwsgierig.'
'Iedereen?'
'Ja hoor!' riepen de dieren.
'We zijn allemaal erg nieuwsgierig nu,' zei Uil.
'Jij ook?'
'Ja,' zei Uil. 'Ik ook.'
Ik ben bijzonder, dacht de nacht.
Iedereen wil meer over me weten. zelfs Uil.
en hij voelde zich meteen een heel stuk vrolijker.
'Kom je nog?' loeide Koe.
'Ja, schiet op,' geeuwde Leeuwerik.
'Zonder jou gebeurt er niks meer. Iedereen wacht op je.'
De nacht wist niet wat hij hoorde.
Ik moet wel heel bijzonder zijn, dacht hij,
ze kunnen niet zonder mij, ze hebben mij nodig!
Hij kroop onder de struik vandaan
en sprong van vreugde een gat in de lucht.
Toen was het opeens weer donker.
'Blij dat je er bent,' zeiden de dieren.
'Ja, slaap lekker,' zei de nacht een tikje verlegen.
Uil streek zachtjes met zijn vleugel langs hem heen.
'Ben je er morgen weer?'
'Ik denk het wel,' zei de nacht geheimzinnig.
Ik vond het een heel goed verhaal waarin iedereen meetelt en iedereen zijn opdracht heeft.
Ik lees het verhaal zelf voor mijn kleinkinderen, en hoop dat ze er plezier aan mogen beleven!
groetjes en een fijne zondag aan iedereen!
gustilpe.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
een woordje over de auteur van bovengenoemd verhaal.
GERDA DE PRETER (Heist-op-den-Berg, 7 april 1958) studeerde Germaanse talen in Leuven. Ze is lerares Nederlands en Engels. In 1999 verscheen haar eerste kinderboek De schommel , een verhaal over kindermishandeling. Sindsdien bracht ze verschillende kinderboeken uit waarin ze gevoelige thema's op een suggestieve manier beschrijft.
Anna was hier (Querido, 2007)
Spookpijn (Qerido, 2005)
Een koffertje voor opa (Querido, 2001)
De schommel (Querido, 1999)
GERDA DE PRETER (Heist-op-den-Berg, 7 april 1958) studeerde Germaanse talen in Leuven. Ze is lerares Nederlands en Engels. In 1999 verscheen haar eerste kinderboek De schommel , een verhaal over kindermishandeling. Sindsdien bracht ze verschillende kinderboeken uit waarin ze gevoelige thema's op een suggestieve manier beschrijft.
Anna was hier (Querido, 2007)
Spookpijn (Qerido, 2005)
Een koffertje voor opa (Querido, 2001)
De schommel (Querido, 1999)
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Gustilpe,ik wens je nog een fijne zondag,
het is lief van u van dat verhaaltje hier te plaatsen :)ik ga het afprinten
voor mijn twee kleine meisjes van 6 en 7j zij kunnen alle twee al goed lezen,
Groetjes assa,
het is lief van u van dat verhaaltje hier te plaatsen :)ik ga het afprinten
voor mijn twee kleine meisjes van 6 en 7j zij kunnen alle twee al goed lezen,
Groetjes assa,
Groetjes van assa
-
Johana-Maria - Lid geworden op: 14 jun 2005, 17:38
- Locatie: LEUVEN
Lieve Gustilpe,
dank voor je aanmoedigend woordje dat bij jou
iedereen welkom is.
Eerst en vooral dank voor al wat je schrijft, zelfs dat "modderbad"
was heel beeldend vertolkt!
Het verhaal van de nacht vond ik bijzonder mooi!
Daarom ook hier een verhaal , met lieve groeten en
een fijne week toegewenst,
johanamaria
Verhaal van
HET SNEEUWKLOKJE …
Beeld van het leven: broosheid en kracht.
De lange donkerste weken met zijn korte dagen zijn weer bijna voorbij, de dagen beginnen te lengen en de nachten te korten.
Het is nu al genieten van krokussen en sneeuwklokjes. Elke ochtend ga ik in mijn tuintje, mijn eerste ochtendgebed. Ze steken hun broos en breekbaar kopje uit de bevroren grond, zo klein je ziet ze eerst amper staan. Ze hebben niets van de weelde en de kleurenpracht van de zomerbloemen, maar ze zijn een wonder! Met hun wit gebogen kelkje zijn ze de bescheidenheid zelf. In al hun kleinheid en broosheid zijn ze toch taai en weer-baar.
Het zijn de eerste bloempjes die de winterse vorst trotseren en de belofte van de lente in zich dragen.
Ze zijn een beeld van het leven zelf: broosheid en kracht !
In mijn tuintje staat één groter sneeuwklokje, Ik heb het geplant na de begrafenis van een klein meisje, van bij de geboorte ziek en zwaar gehandicapt.Door haar ouders, familie en vele andere mensen werd ze gekoesterd en verzorgd, ze was omringd door een zee van liefde en warmte, ze had op haar manier veel goedheid tot leven gewekt in het hart van mensen. We kregen in de afscheidsdienst een bloembolletje mee om te planten om haar te herinneren.
Dat heeft toen veel indruk op mij gemaakt.
Ze was klein, broos maar weerbaar. Ze droeg in zich een grote hoop, een sterke wil om te leven.. Ze heeft door haar “zó-zijn” en kort verblijf veel gegeven en bereikt wat wij in vele jaren niet kunnen verwezenlijken.
In het Frans wordt een sneeuwklokje: perce-neige genoemd, zij ook boorde een weg doorheen haar handicap, een weg naar leven.
Zij was ook een snowdrop: die zoveel drops, druppels van leven en hoop heeft losgeweekt.
Over hoop zegt Have!: Hoop is niet hetzelfde als optimisme. Het is niet de overtuiging dat iets goed afloopt. Hoop is de zekerheid dat iets zin heeft, ongeacht de uitkomst.
Broosheid en kracht. Ik ervaar dat ze in elkaars verlengde liggen .
Meer en meer doen we alsof die kwetsbaarheid er niet is, alsof we ons leven helemaal in handen hebben. We denken alles onder controle te hebben en dat daarin onze kracht en zelfstandigheid schuilt. De geneeskunde gaat met rasse schreden vooruit, we zijn tegen alles verzekerd, we kunnen eender wie op eender welk moment bereiken, we mogen straks beslissen over leven en dood.Wij hebben God niet meer nodig!
Maar, zijn we wel zo sterk en onafhankelijk of is het gewoon een heel groot individualisme? Zijn we wel zo moedig als er zoveel depressiviteit en stress is? Ik hoor dikwijls mensen zeggen: ik ben eenzaam. En anderzijds zijn we bijna nooit alleen. Zijn wij wel zo weerbaar als het leven ons kwetst?
In één ogenblik kan zoveel veranderen, een ziekte waarvan men niet weet hoe ze zal aflopen, een kind dat zwaar ziek wordt .... er zijn dingen die ons wel aan onze kleinheid en broosheid herinneren. Dan ziet men soms alleen ontgoocheling en bitterheid.
Kijk elk jaar naar het sneeuwklokje:”perce-neige”, dat telkens weer door die harde korst haar kopje opsteekt.Een “snowdrop” van hoop en leven.
Soms gebeurt het dat door het leven van een gekwetste mens, precies vanuit die broosheid en kleinheid, kracht en hoop ontstaat en nieuwe relaties van zorgzaamheid en tederheid beginnen.
Je ziet soms hoe een gekwetste mens kracht en hoop uitstraalt en geen eenzaam mens is, maar een kring van meelevende vrienden heeft. Je ziet soms hoe kwetsbaarheid kracht wordt, niet de kracht van de macht, maar de kracht van het sneeuwklokje, dat onopvallend en bescheiden, ten volle bloeit, de vorst en de harde korst ten spijt, met de lente in ‘t vooruitzicht.
Je moet er wel leren naar kijken en niet overstappen. Soms wordt door een dal van pijn en mist, van ellende en dorheid een sprankelende geest geboren, wordt een mens als een klein dapper en bewonderenswaardig sneeuwklokje, weerbaar en broos maar zeer mooi en veel belovend.
Auteur onbekend
De foto is wat te groot uitgevallen ,
maar is magnifiek!
dank voor je aanmoedigend woordje dat bij jou
iedereen welkom is.
Eerst en vooral dank voor al wat je schrijft, zelfs dat "modderbad"
was heel beeldend vertolkt!
Het verhaal van de nacht vond ik bijzonder mooi!
Daarom ook hier een verhaal , met lieve groeten en
een fijne week toegewenst,
johanamaria
Verhaal van
HET SNEEUWKLOKJE …
Beeld van het leven: broosheid en kracht.
De lange donkerste weken met zijn korte dagen zijn weer bijna voorbij, de dagen beginnen te lengen en de nachten te korten.
Het is nu al genieten van krokussen en sneeuwklokjes. Elke ochtend ga ik in mijn tuintje, mijn eerste ochtendgebed. Ze steken hun broos en breekbaar kopje uit de bevroren grond, zo klein je ziet ze eerst amper staan. Ze hebben niets van de weelde en de kleurenpracht van de zomerbloemen, maar ze zijn een wonder! Met hun wit gebogen kelkje zijn ze de bescheidenheid zelf. In al hun kleinheid en broosheid zijn ze toch taai en weer-baar.
Het zijn de eerste bloempjes die de winterse vorst trotseren en de belofte van de lente in zich dragen.
Ze zijn een beeld van het leven zelf: broosheid en kracht !
In mijn tuintje staat één groter sneeuwklokje, Ik heb het geplant na de begrafenis van een klein meisje, van bij de geboorte ziek en zwaar gehandicapt.Door haar ouders, familie en vele andere mensen werd ze gekoesterd en verzorgd, ze was omringd door een zee van liefde en warmte, ze had op haar manier veel goedheid tot leven gewekt in het hart van mensen. We kregen in de afscheidsdienst een bloembolletje mee om te planten om haar te herinneren.
Dat heeft toen veel indruk op mij gemaakt.
Ze was klein, broos maar weerbaar. Ze droeg in zich een grote hoop, een sterke wil om te leven.. Ze heeft door haar “zó-zijn” en kort verblijf veel gegeven en bereikt wat wij in vele jaren niet kunnen verwezenlijken.
In het Frans wordt een sneeuwklokje: perce-neige genoemd, zij ook boorde een weg doorheen haar handicap, een weg naar leven.
Zij was ook een snowdrop: die zoveel drops, druppels van leven en hoop heeft losgeweekt.
Over hoop zegt Have!: Hoop is niet hetzelfde als optimisme. Het is niet de overtuiging dat iets goed afloopt. Hoop is de zekerheid dat iets zin heeft, ongeacht de uitkomst.
Broosheid en kracht. Ik ervaar dat ze in elkaars verlengde liggen .
Meer en meer doen we alsof die kwetsbaarheid er niet is, alsof we ons leven helemaal in handen hebben. We denken alles onder controle te hebben en dat daarin onze kracht en zelfstandigheid schuilt. De geneeskunde gaat met rasse schreden vooruit, we zijn tegen alles verzekerd, we kunnen eender wie op eender welk moment bereiken, we mogen straks beslissen over leven en dood.Wij hebben God niet meer nodig!
Maar, zijn we wel zo sterk en onafhankelijk of is het gewoon een heel groot individualisme? Zijn we wel zo moedig als er zoveel depressiviteit en stress is? Ik hoor dikwijls mensen zeggen: ik ben eenzaam. En anderzijds zijn we bijna nooit alleen. Zijn wij wel zo weerbaar als het leven ons kwetst?
In één ogenblik kan zoveel veranderen, een ziekte waarvan men niet weet hoe ze zal aflopen, een kind dat zwaar ziek wordt .... er zijn dingen die ons wel aan onze kleinheid en broosheid herinneren. Dan ziet men soms alleen ontgoocheling en bitterheid.
Kijk elk jaar naar het sneeuwklokje:”perce-neige”, dat telkens weer door die harde korst haar kopje opsteekt.Een “snowdrop” van hoop en leven.
Soms gebeurt het dat door het leven van een gekwetste mens, precies vanuit die broosheid en kleinheid, kracht en hoop ontstaat en nieuwe relaties van zorgzaamheid en tederheid beginnen.
Je ziet soms hoe een gekwetste mens kracht en hoop uitstraalt en geen eenzaam mens is, maar een kring van meelevende vrienden heeft. Je ziet soms hoe kwetsbaarheid kracht wordt, niet de kracht van de macht, maar de kracht van het sneeuwklokje, dat onopvallend en bescheiden, ten volle bloeit, de vorst en de harde korst ten spijt, met de lente in ‘t vooruitzicht.
Je moet er wel leren naar kijken en niet overstappen. Soms wordt door een dal van pijn en mist, van ellende en dorheid een sprankelende geest geboren, wordt een mens als een klein dapper en bewonderenswaardig sneeuwklokje, weerbaar en broos maar zeer mooi en veel belovend.
Auteur onbekend
De foto is wat te groot uitgevallen ,
maar is magnifiek!
"DE WEG NAAR BINNEN, IS DE LANGSTE WEG."
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
lieve Assa,
heel mooi hoor jouw plaatje, altijd fijn, bedankt!
Ik wens jou veel plezier met het verhaaltje van 'bijzonder' voor de kleindochtertjes!
Lieve Johana-Maria,
bedankt dat je hier kwam lezen en schrijven!
Het verhaal van het sneeuwklokje
een verhaal van bescheidenheid en kleinheid
van broosheid en kracht
van belofte en hoop!
zeer mooi!
Er is zoveel eenzaamheid, dat mocht ik zelf ervaren verleden jaar tijdens een seniorenonderzoek.
Onze maatschappij wordt gekenmerkt door individualisme
maar we zijn tevens zo kwetsbaar!
Ik wens aan ieder de kracht van het sneeuwklokje, de kracht van het kleine meisje uit het verhaal, de kracht om de toekomst, hoe zwaar soms, hoopvol tegemoet te zien!!!!
lieve groetjes,
gustilpe
heel mooi hoor jouw plaatje, altijd fijn, bedankt!
Ik wens jou veel plezier met het verhaaltje van 'bijzonder' voor de kleindochtertjes!
Lieve Johana-Maria,
bedankt dat je hier kwam lezen en schrijven!
Het verhaal van het sneeuwklokje
een verhaal van bescheidenheid en kleinheid
van broosheid en kracht
van belofte en hoop!
zeer mooi!
Er is zoveel eenzaamheid, dat mocht ik zelf ervaren verleden jaar tijdens een seniorenonderzoek.
Onze maatschappij wordt gekenmerkt door individualisme
maar we zijn tevens zo kwetsbaar!
Ik wens aan ieder de kracht van het sneeuwklokje, de kracht van het kleine meisje uit het verhaal, de kracht om de toekomst, hoe zwaar soms, hoopvol tegemoet te zien!!!!
lieve groetjes,
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 16 feb 2009, 08:03, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!