Op satijnen vleugels...2
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen

Beste Lotte,
We begrijpen je verdriet en wensen jou veel sterkte om
de afwezigheid van jouw "Lotte" te kunnen verdragen...
Vriendelijke groetjes van Alter en Rankje
Ps. Lieve lentegroetjes voor Robbe
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
elisa20 - Lid geworden op: 01 nov 2008, 18:10
- Locatie: Prov. Antwerpen
Dag Robol,
Van uw gedichten 'citroentje' 'dagpauwoog', 'ballade van de emancipatie' en 'mijn eeuwige favoriet' heb ik genoten. U kunt de 'de kleine natuur' zo luchtig mooi beschrijven. Ook het dialect-gedichtje is apart en leuk
Groetjes van elisa20
Van uw gedichten 'citroentje' 'dagpauwoog', 'ballade van de emancipatie' en 'mijn eeuwige favoriet' heb ik genoten. U kunt de 'de kleine natuur' zo luchtig mooi beschrijven. Ook het dialect-gedichtje is apart en leuk
Groetjes van elisa20
Laatst gewijzigd door elisa20 op 16 apr 2009, 23:08, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt beste lezers, voor de woorden die jullie hier achterlieten.
Inderdaad Lotte, in mijn geheugen zat nog een beagle, die de gewoonte had om in de avonduren nog eens een stapje in de wereld te zetten.
Heel mijn leven heb ik honden of hondjes gehad, maar toen mijn trouwe Duitse herder plots ongeneeslijk ziek werd en zijn afscheid gerekt werd met talloze medicijnen...vond ik het te zwaar om een nieuwe hond aan te schaffen, ergens was Laïka onvervangbaar.
Het is precies of afscheid nemen pijnlijker en pijnlijker wordt.
Ofwel is de pijn van het afscheid nemen van mijn vroegere honden een beetje vervaagd, maar de tranen leven nog in mijn herinnering.
In 1994 nam ik afscheid van een klein zwart hondje, Wiske genaamd.
Ras onbestemd. Chien de la rue, wordt al eens gezegd. Maar lief !
29 maart 1994, ongeveer 15 jaren geleden. Ik schreef het verdriet van me af in een gedichtje, dat ik in een map, tussen andere gedichtjes uit die tijd bewaar.
Digitale foto's waren er nog niet. Van Wiske heb ik slechts enkele foto's.
Maar haar beeld bewaar ik in mijn hart. Zoals Gezelle deed met zijn "moederken".
Robbe
Inderdaad Lotte, in mijn geheugen zat nog een beagle, die de gewoonte had om in de avonduren nog eens een stapje in de wereld te zetten.
Heel mijn leven heb ik honden of hondjes gehad, maar toen mijn trouwe Duitse herder plots ongeneeslijk ziek werd en zijn afscheid gerekt werd met talloze medicijnen...vond ik het te zwaar om een nieuwe hond aan te schaffen, ergens was Laïka onvervangbaar.
Het is precies of afscheid nemen pijnlijker en pijnlijker wordt.
Ofwel is de pijn van het afscheid nemen van mijn vroegere honden een beetje vervaagd, maar de tranen leven nog in mijn herinnering.
In 1994 nam ik afscheid van een klein zwart hondje, Wiske genaamd.
Ras onbestemd. Chien de la rue, wordt al eens gezegd. Maar lief !
29 maart 1994, ongeveer 15 jaren geleden. Ik schreef het verdriet van me af in een gedichtje, dat ik in een map, tussen andere gedichtjes uit die tijd bewaar.
Digitale foto's waren er nog niet. Van Wiske heb ik slechts enkele foto's.
Maar haar beeld bewaar ik in mijn hart. Zoals Gezelle deed met zijn "moederken".
Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 14 apr 2009, 21:23, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Hondentrouw
Wiske
Je kwispelstaart
sprak o zo vaak
liefde
Gisteren nog
Nu lig je
levensloos
hier aan mijn voeten
Je vacht
zwart als de nacht
nog steeds streelzacht
Mijn hart weent
dankbaar tranen
voor al die jaren
hondentrouw
Robbe

29 maart 1994
Wiske
Je kwispelstaart
sprak o zo vaak
liefde
Gisteren nog
Nu lig je
levensloos
hier aan mijn voeten
Je vacht
zwart als de nacht
nog steeds streelzacht
Mijn hart weent
dankbaar tranen
voor al die jaren
hondentrouw
Robbe

29 maart 1994
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Vermeer
Het rimpelend water lijkt diep
Spiegelende grauwe wolken
bevaren
de Delftsblauwe lucht
Torenspitsen, vlijmscherpe dolken
naar de hemel gericht
in een zee van kleur en licht,
ook een trapgevel
kan men in de verte ontwaren
een stadje, zo elegant
ginds
aan de overkant
Twee simpele zielen
wachtend op het veer
keuvelen over het weer
vereeuwigd door
Johannes Vermeer
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
Bedankt voor je bezoek in ons Laar waar je altijd welkom bent !
Op je mooie lentefoto, zag ik vrouwenhartjes in je tuin.... daarom
deze ppt....
Lieve lentegroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt Lotte en Rankje voor het bezoekje
en het beeldmateriaal.
Ik heb, bladerend in mijn mappen,
nog eens een oud gedicht van stal gehaald,
uit de koeienstal
waar de motten van wijlen Dorus
hun jaarlijks mottenbal houden.
Ik plaatste het ooit op topic denk ik
mijn verdwenen topic
"mijn gedichtjes"
Maar daarom niet getreurd...
Robbe
en het beeldmateriaal.
Ik heb, bladerend in mijn mappen,
nog eens een oud gedicht van stal gehaald,
uit de koeienstal
waar de motten van wijlen Dorus
hun jaarlijks mottenbal houden.
Ik plaatste het ooit op topic denk ik
mijn verdwenen topic
"mijn gedichtjes"
Maar daarom niet getreurd...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Mottenbal
De vlinder draagt een vlinderdasje,
de mol een zwart fluwelen jasje
De krekel waagt een lambadapasje
met een licht beschonken mier
Ieder dier beleeft plezier
in de oude koeienstal
bij het jaarlijks mottenbal
Een ezel met
een paardenstaart
danst de tango
met een paard
Een koe, gekleed in koeienleer
gaat op de dansvloer
flink te keer
Haar uier scharniert
heen en weer
"Ik smeer
nu broodjes !"
roept een beer
Een kat danst ritmisch
quick-quick-slow
met een langharige
chow chow
Een duizendpoot
klinkt met een gier
Ze drinken samen
beestenbier
Ja, ieder diertje
zijn pleziertje
De muizenband
speelt rock ’n roll
De dansvloer
overvol
“’t Is berengoed, ja berengoed…”
zingt een nijlpaard
met een hoed
“Wij maken lol !”
lalt Pol de mol
Zelfs een walvis
kwam aan wal
voor het jaarlijks
mottenbal
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Senseo
Het water was veel te hard
de senseo ontploft
Mijn keuken staat nog voor een kwart
ze wordt morgen ontstoft
Nu drink ik mijn koffie terug
gewoon door de "bors"
Dat gaat wel iets minder vlug
het lest toch mijn dorst
Robbe
P.S.
Je kan dit gewoon zingen op de wijze van een liedje van Willy Sommers...
"bors": ik weet niet hoe jullie dat noemen
een koffiebors
kaffiebösj
Mee de moër dur de bösj giete
Laatst gewijzigd door Robol op 17 apr 2009, 22:07, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...

