Op satijnen vleugels...2
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
In ons Laar heb je een foto geplaatst van de mooie ereprijs...
Ik wil je graag bedanken met een elfje (tekening van MC Barker
natuurlijk)
En... wat betreft de levertraan, mijn moeder moest het slikken
en vond het zo afschuwelijk dat ze mij ervan bespaard heeft !
Ik kreeg een vitaminencomplex met chocoladesmaak... super
hoor !
Lieve lentegroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Mooi Robbe, doe zo maar voort,
met je gedichtjes, je plaatjes
en die mooie liedjes
Levertraan zo lief ...en wat dacht je van melk drinken!!
Ik moest elke morgen een glas uitdrinken en soms met vitamines erin, bah...
Ook nog een tof:
No milk today (Herman's Hermits)
groetjes
Neske
met je gedichtjes, je plaatjes
en die mooie liedjes
Levertraan zo lief ...en wat dacht je van melk drinken!!
Ik moest elke morgen een glas uitdrinken en soms met vitamines erin, bah...
Ook nog een tof:
No milk today (Herman's Hermits)
groetjes
Neske
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen

Een fijne avond toegewenst groet schrijfster.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt voor de reactie's
Bosrankje, Neske en Schrijfster...
Je moet wel niet altijd letterlijk geloven wat ik hier schrijf, soms slaat mijn fantasie wel eens op hol...
Al moest ik veel levertraan slikken, ik kreeg er nooit een centje voor.
Ik had wel een blikken spaarpotje. Zo eentje waar je op een tabletje een muntstukje kon leggen en dan aan een hendeltje draaien en floep...het was weg. Of er veel ingekomen is, herinner ik me niet meer. Ik had wel veel oudere zussen en als mijn al dan niet toekomstige schoonbroers kwamen vrijen liet ik discreet mijn potje zien.
Robbe
Bosrankje, Neske en Schrijfster...
Je moet wel niet altijd letterlijk geloven wat ik hier schrijf, soms slaat mijn fantasie wel eens op hol...
Al moest ik veel levertraan slikken, ik kreeg er nooit een centje voor.
Ik had wel een blikken spaarpotje. Zo eentje waar je op een tabletje een muntstukje kon leggen en dan aan een hendeltje draaien en floep...het was weg. Of er veel ingekomen is, herinner ik me niet meer. Ik had wel veel oudere zussen en als mijn al dan niet toekomstige schoonbroers kwamen vrijen liet ik discreet mijn potje zien.
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Safari
Met mijn vlindernetje
trek ik op safari
om woordjes te gaan vangen
Woordjes voor
mijn poezie
zoals: dromen en verlangen
Ik pluk de woordjes
uit haar ogen
Ik schrijf blosjes op haar wangen
Zinnen worden
omgebogen
en blijven aan haar lippen hangen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste Robbe,
Lieve lentegroetjes uit de Vallei van 't Alterbos
Alter en Rankje
Ps. Mooi hoor, "Ach Margrietje" en "Safari" !
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Bedankt voor je bezoekje, Rankje en voor de boom uit het Alterbos, ook een bezoekje waard en misschien een mooie titel voor zijn topic als zijn spinsels volgespind zijn. Ik zwierf door de zonnige beekvallei en elke dag doe ik er nieuwe ontdekkingen...vandaag rupsenspinsels gezien...en de meikever.
Natuurlijk ook vlinders, oranjetipjes en landkaartjes. Je kan ze bekijken op mijn natuurblog.
mvg Robbe
Natuurlijk ook vlinders, oranjetipjes en landkaartjes. Je kan ze bekijken op mijn natuurblog.
mvg Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 09 mei 2009, 14:56, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Landkaartje
Om door de natuur te dwalen
behoef ik echt geen wegenkaart
Nergens moet ik tol betalen
van taksen blijf ik gevrijwaard
En loop ik eventjes verloren
ach, dat noem ik echt geen pech
Ik laat mijn vreugde niet verstoren
en vraag "het landkaartje" de weg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

De meikever
In de natuur
behoef je geen kalender
aan alles wat groeit
en vliegt
herken je het seizoen
Al spelen stormen
wel eens voor stoorzender
elke dag heb ik mijn wandeling vandoen
Voor mijn gezondheid
voor mijn hart, mijn lever
Maar mijn hart
sloeg één keer over
bij het zien
van de meikever
in het eikenlover
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen

Mijn moeder
Mijn moeder had het echt niet nodig
die vingers van Piet Huysentruyt
Haar soep, haar vlees en haar patatten
waren altijd juist gekruid
Als ze pudding voor ons kookte
stonden de kinderen in de rij
en als ze vlaai of wafels bakte
waren wij allen, o zo blij
Het waren geen speciaal gerechten
maar doodgewone boerenkost
Met hinnebik en pannenkoeken
werden wensen ingelost
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
mooi robbe,
die moeders van weleer.
Jij beschrijft wat wij wel weten,
doch het ligt onder een laagje stof.
Jij haalt het naar boven,
wij begroeten het met een monkellach
en denken: ach ja, hoe lang is dat al geleden ...
groetjes, denook
die moeders van weleer.
Jij beschrijft wat wij wel weten,
doch het ligt onder een laagje stof.
Jij haalt het naar boven,
wij begroeten het met een monkellach
en denken: ach ja, hoe lang is dat al geleden ...
groetjes, denook


