Bosrankje's Laar 4

[gustilpe]

lief Rankje,

ik begrijp jouw verdriet,
je hebt jouw best gedaan
meer kan een mens niet doen
Mammy verzorgd en haar alles gegeven
wat jullie konden, namelijk grote liefde.

Het was een grote opgave Mammy in huis te nemen
maar moet haalbaar blijven.
Is nu de tijd gekomen om jouw mamma
elders onder te brengen besef dat je
tot het uiterste gegaan bent
wat in jouw mogelijkheid ligt.

Ik wens jouw sterkte!

lieve groetjes,
gustilpe

[Robol]

Beste Rankje, beste Alter,


Ik sluit me volledig aan bij vorige posters.
Ook in het home kan je ze meermalen gaan bezoeken.
Ze krijgt er de verzorging en de liefde die ze nodig heeft.
Ze hebben in het home alle hulpmiddelen, die je thuis niet kunt plaatsen.
Ze wordt er medisch begeleid. Kortom, ze zal het aan niets ontberen.
Ik bezoek vaak mijn 95-jarige tante in het RVT van Beringen en het is daar één familie. Je maakt kennis met andere bezoekers, je drinkt samen iets in het cafétaria. Je praat... het is een juiste beslissing die je nu neemt. Ik wens je veel geluk...

Robbe

[troontje]

Beste Bosrankje,

Ik wens je veel sterkte Bosrankje, om de moeilijke beslissing die je met heel veel pijn in je hart moet nemen.Je zal zien Bosrankje,als je je innerlijke rust terug een beetje gevonden hebt dat je de juiste beslissing genomen hebt,zowel voor je mama als voor jezelf .

liefs troontje,

[_Nele_]

Lief Rankje,

je hebt haar nog een liefdevolle tijd gegeven,

sommige dingen kunnen we niet tegenhouden in het leven.

Heb twee tantjes in een home,men

kan soms niet anders!

Ze zijn daar zeker niet slecht en je kan toch

op bezoek,nog veel moed

liefs

Nele

[Bosrankje]

Hartelijk dank, lieve vrienden, voor jullie medevoelen
en aanmoedigende woorden !

Vannacht was ik zo gedeprimeerd en zag alles zwart !
Maar straks, toen mijn moeder wakker werd, leek
alles bijna normaal !!!

Ik besef natuurlijk dat deze verbetering tijdelijk zal zijn
maar het geeft me weer moed om nog een beetje te
proberen...

Nogmaals bedankt lieve Hilde, Gustilpe, Robbe, Troontje
en Nele.

Lieve lentegroetjes vol hoop, van ons beiden

Ps. 'k Ben echt van plan om bij jullie langs te komen, beloofd

[denook]

lief rankje,

toen destijds je moeder bij jullie mocht komen wonen,
vond ik dat een moedige beslissing.
Er is niet alleen je levenspatroon dat wel zal veranderen,
doch ook de continue aandacht die je moet geven
en de zorgen waarvan je niet op voorhand weet
of je ze zal aankunnen.

Dan komt je moeder,
ze bloeit open,
je voelt je gelukkig met haar.

Wanneer nu het ogenblik gekomen is
om weer voor een andere oplossing te moeten zoeken,
zal de beslissing nog meer moed vragen,
zo denk ik toch.

Het medische, de zorg, de opvolging der dingen
vragen nu andere handen en andere denkpistes.
Je weet dat, wist dat eigenlijk al vroeger, maar ja ...
het is je moeder en je hebt er maar één.

Haar nu moeten overlaten aan anderen,
nu je weet hoe ze bij jullie kon en kan genieten
moet pijnlijk zijn en zal weer moed vragen.

Robbe weet het wel:
jullie kunnen de zorgen niet blijven geven
waar beoepsmensen voor opgeleid zijn,
maar ... jullie kunnen toch blijven langs
gaan zo dikwijls als je hart je ingeeft.

Wat ik niet zou doen is twijfelen:
vandaag ja, morgen weer neen.
Hak de knoop door, zeker als je
weet dat ze in zeer goede handen zal zijn.

groetjes, denook

[ria]

Lieve Rankje en ook Alter,

Om dicht bij je moeder te kunnen blijven in deze moeilijke periodevan haar leven, moet jij, moeten jullie in goede gezondheid blijven.
Je hebt haar in die weliswaar korte periode veel liefde en warmte gegeven, die je niet in een rusthuis kunt geven.
Je hebt haar extra verwend, vertroeteld, alles gegeven wat je kon geven, naar lichaam en geest. Ongetwijfeld heeft ze er nog heel erg van genoten. Maar haar toestand gaat achteruit, vooral dan geestelijk en jullie zelf worden er ook niet jonger op.
Misschien heb je er onvoldoende rekening mee gehouden dat er een dag zou komen dat het toch te zwaar zou worden, voor twee mensen, al zetten die zich dag en nacht voor haar in.
Ik wil hier vooral Roger noemen, voor de liefdevolle manier waarop hij dit deed en doet en jou de kans gaf om je moeder in huis te nemen.
Als eigen kind, als dochter zou je dit normaal kunnen noemen, alhoewel weinigen het doen. Maar als schoonzoon zich daar voor openstellen en inrichten is een moedige en liefdevolle daad.
Wij hebben het zelf meegemaakt, toen mijn moeder ruim 10 jaar bij ons heeft gewoond, maar uiteindelijk het laatste jaar toch nog naar het rusthuis (op 5 minuten van ons vandaan) moest gaan. Omdat ik wegens gezondheidsproblemen het niet meer aankon.
Toen enkele jaren later mijn schoonmoeder, toen 92, die zorgen nodig had kon ik ze helaas niet meer geven. Wat ik tot op vandaag betreur. Ik had haar even graag gelukkig gemaakt, als mijn eigen moeder.

Het leven bestaat uit keuzes maken, en als we in die keuzes eerlijk kunnen zeggen dat we edelmoedig proberen te zijn, denk ik dat we ons best hebben gedaan.
Daarom lieve Rankje, zoals ook denook schreef, hak de knoop door.
Een stabiele toestand zal voor haar het beste zijn, en dan kan jij haar nog elke dag bezoeken, zonder alle verzorging op jou te moeten nemen en je nachtrust er voor te laten.
Ik leef met jullie mee en hoop dat de volgende levensfase van haar leven, hoe moeilijk ook, met jullie liefde dragelijk mag zijn.

Een innige knuffel
ria

[ferry]

lieve bosrankje en alter
wat kan ik hier nog aan toevoegen , na allen die hier schreven
dat ik de twijfel en de wisselende emoties van dag tot dag
van dag tot nacht , van goed en weer minder goed
van hoop en hoop weer ontnomen , volkomen begrijp
ik leef met jullie mee , dat weten jullie wel



dit beeld noemt " moeder-vlinder "
deed me aan rankje denken
de liefdevolle moeder die rankje nu voor haar moeder is
en de tere breekbare vlinder
die uiteindelijk in ieder van ons zit

steun jullie , alle liefs Fernanda

[Robol]

Beste Rankje


Het is natuurlijk een beslissing die je niet onnadenkend neemt.
Maar een beslissing met je hart genomen. Vanuit je eigen hart.
Onbeïnvloedbaar door alle posters hier,mezelf incluis, het is enkel een raad.

Ik weet niet hoe het in Antwerpen en omstreken zit, ik kan enkel spreken voor de regio hier, wat betreft de rusthuizen, men moet steeds rekening houden met de wachtlijsten.
En wachttijden...

Die kunnen weken, maanden en zelfs jaren oplopen.
Je kan je moeder inschrijven en als ze aan de beurt komt voor een plaatsje, deze plaatsing nog uitstellen.

Het is enkel een raad...


mvg
Robbe

[Bosrankje]

Beste vriendinnen en vrienden,

'k Wist al lang dat virtuele vriendschap bestaat
en heb het al dikwijks gezegd en geschreven,
maar jullie reacties hebben ons diep geraakt !
Ik dacht niet dat jullie met zo velen gingen
reageren op ons probleem. En, niet alleen met
enkele troostende zinnen, maar met raad, mede-
leven en begrip . Van harte bedankt allemaal !

We weten dat de verzorging in bejaardentehuizen
tegenwoordig goed is want mijn moeder heeft
twee jaar in een home geleefd toen ik niet goed
was. Maar door te weinig personeel wordt er niet
genoeg aandacht en verzorging besteed aan
residenten die extra hulpbehoevend zijn of aan
dementerenden die nog redelijk wat normbesef
hebben. In momenten van totale bewustzijn, wil
ik er nog een tijdje daar zijn voor mijn moeder en
het is wat mij het meest terughoudt om haar
in een home te plaatsen !
Zolang dat onze gezondheid het toelaat, willen we
nog proberen haar bij ons te houden.
We zien het van dag tot dag aan, niet in de hoop
op beterschap maar wel in de hoop het nog elke
dag aan te kunnen want de verzorging die ze thuis
krijgt kan ze in geen home bekomen !

Voor ieder van jullie, wil ik nog even vlug iets per-
soonlijks schrijven :

Lieve Hilde, jouw eigen verdriet heeft je niet belet
om je te ontfermen over onze twijfels en zorgen
betreffend mijn moeder !
Bedankt en veel liefs.

Lieve Gustilpe, altijd klaar om te helpen (zelfs
ben je nog herstellende) met woorden en daden
als het nodig is (zowel voor je familie, je vrienden
en alle kinderen van de hele wereld !!!) Bedankt
en veel liefs.

Lief Troontje, jou, kunnen we nooit persoonlijk
antwoorden omdat je hier geen eigen topic hebt,
maar wat je ons schrijft bewijst dat je op de hoogte
blijft van wat er op Forum gebeurt. Hartelijk dank
voor je meelevende woorden en veel liefs.

Lieve Nele, met gouden haar en gouden hart !!!
Voor jou is de familie heel belangrijk en daarom
begrijp je ons als geen ene... Veel liefs en onze
welgemeende dank.

Lieve Fernanda, heel spontaan en vol gevoelens,
ben je er altijd om te steunen en te troosten.
Bedankt voor dit prachtig beeldje van de "moeder-
vlinder" en... heel vereerd dat het jou aan mij deed
denken. Veel liefs en hartelijk dank.

Lieve Ria, jij hebt deze situatie zelf gekend dus
een reden meer om ons goed te kunnen begrijpen !
Ik ben heel blij dat je de opgave van Alter benadrukt
hebt want, inderdaad, weinig mannen zouden zijn
begrip en geduld hebben in zo'n situatie ! Ik ben zeker
dat ik het zonder hem niet zou aankunnen !
Bedankt voor je medeleven en knuffel terug.

Beste denook, het was lang geleden dat je nog even
in ons Laar was gekomen en, het doet me plezier je
hier te "zien".Je geeft ons goede raad maar, zoals ik
het hierboven schreef : zolang mijn moeder niet
helemaal in haar eigene wereld leeft, zal ik proberen
haar thuis te houden.Bedankt voor je interesse en tot
ziens of schrijfs hier of in "Ons Dagboek".Groetjes.

En last but not least, beste Robbe, ook hartelijk
dank voor je inlichtingen en raad die we aandachtig
gelezen hebben ! Maar met wat ik hiervoor geschreven
heb,begrijp je zeker hoe het moeilijk blijft die grote en
definitieve beslissing te nemen ! Liefs en, altijd welkom !

De tijd zal ons zeggen wat we hoeven te doen op de
geschikte moment.... en ondertussen doen we verder
met nog meer moed en hoop, gesteund door jullie echte
vriendschap.

Lieve groetjes van Alter en Rankje

[ria]

Alter, Rankje, we blijven jullie steunen en bemoedigen,
wat ook jullie beslissing is en mag zijn in de toekomst.

Geef mammy een dikke knuffel van mij
en natuurlijk ook voor jullie beiden,
ria

[gustilpe]

lief rankje,

bedankt voor de lieve wensen bij de geboorte van ons kleinzoontje Siebrecht, vandaag komt hij met mama naar huis.

Ik wens jou en Alter veel kracht om jouw Mammy nog een tijdje thuis te kunnen verzorgen, een zware taak!
Maar Rankje je moet ook aan jezelf denken en wordt het te zwaar geen schuldgevoelens hebben als je mammy toch moet plaatsen.

de zon is er intussen weer, zonnige groetjes,
gustilpe

[schrijfster]

Rankje en alter
Voor jullie nu veel kommer en zorgen.
Het is niet meer wat je zou willen,
je liefste moeder tot het allerlaatste stukje
aan kunnen verzorgen.
Natuurlijk dit doet zo verschrikkelijk
veel pijn!
Maar nu kunnen jullie uitgerust je op de
nieuwe taak voorbereiden.
De nog zo weinige mooie momenten,
genieten van mama's innig samen zijn!


Heel veel sterkte lieve groet schrijfster

[Bosrankje]

Nogmaals hartelijk dank, lieve Ria, Gustilpe en Schrijfster
voor jullie bezoek, medeleven, lieve woorden en vriendschap

We wensen jullie een prettig zonnig weekend

Alter en Rankje

[_Nele_]

Lieve Rankje en Alter,

wens jullie veel sterkte,

je moeder heeft jullie liefde zeker nodig,

ze voelt het wel

veel liefs

Nele