De On - Line Bikers (2) Het motorrijders forum
-
den buldog - Lid geworden op: 08 jan 2008, 18:17
- Locatie: kapellen
HEY softail die video da warde gij helemaal he
zeg Fadre int vervolg meugde u voete wel is wasse he
zeg Fadre int vervolg meugde u voete wel is wasse he
-
Benson - Lid geworden op: 06 jun 2007, 16:40
- Locatie: Ekeren
Hey Fadreke da zal wel gaan zeker ons zo laten watertanden .
Iedereen de groetjes en nog een fijne dag.
Ik verzamel doodsprentjes,postkaarten met moto's,auto's en vliegtuigen.Mijn eega postk' met katten,honden en olifanten en legpuzzels.En op de pc gif animaties en foto's van moto's.
Ik verzamel doodsprentjes,postkaarten met moto's,auto's en vliegtuigen.Mijn eega postk' met katten,honden en olifanten en legpuzzels.En op de pc gif animaties en foto's van moto's.
-
Fadre - Lid geworden op: 08 jun 2007, 20:39
- Locatie: DEURNE
Even rusten na een vermoeiende partij "jeux de boules"op het strand.
Het was eigenlijk ietsje te warm,gelukkig was er af en toe een zacht windje dat wat afkoeling bracht.
Als je zo ver gaat als je kunt zien,zie je verder als je zover bent.
-
PPG - Lid geworden op: 26 jan 2008, 15:21
- Locatie: EKEREN
Yes.......Yes.........Yes....
Ieder zijn plezierke , Fadre.
Ik ben al blij dat ik vandaag al een paar keer door de koekenstad ben geraasd op de ......scooter .Vanmiddag zelfs de zon gezien.
Het was wel redelijk fris nog , maar da pakken wij erbij he.
Het kan alleen nog maar beteren nu.
Gr
PPG
Ieder zijn plezierke , Fadre.
Ik ben al blij dat ik vandaag al een paar keer door de koekenstad ben geraasd op de ......scooter .Vanmiddag zelfs de zon gezien.
Het was wel redelijk fris nog , maar da pakken wij erbij he.
Het kan alleen nog maar beteren nu.
Gr
PPG
-
Softail - Lid geworden op: 31 aug 2007, 22:17
DHZ Alarmsysteem.
Na de ramp van vorige keer staat achter in de tuin, tegen de garage een nieuw schuurke. Natuurlijk staat daarin een nieuwe motor. Allee, toch 'n ferm occasie, die ondertussen zijn betrouwbaarheid al heeft bewezen, en ook weer liefdevol Den Bult of Bultje word genoemd. Ieder heeft z'n motor, en wat voor merk ook, ieder van ons is trots op zijn eigen stalen ros, tenminste, dat neem ik toch aan. Ze worden steeds sneller, groter, steeds zwaarder, en, ...... steeds duurder. Een blinkende machine, vaders trots en dikwijls moeders angst. Niks zo heerlijk als het brommende blok, zijn vibraties onder je gat, en het trillen in uw handen terwijl de wind flappert in uw gelaat. Ik deel toch eigenlijk wel een beetje in Maria d'r angst, al zal de reden wel iets verschillen. Zij is meer bang voor het gevaar in het dagelijks verkeer, ik meer voor een plotselinge verdwijning. Niet van ons Maria, maar van mijn motor. Onze bikes zijn namelijk zeer gewild onder het gilde der dieven. Ze worden overal gepikt. Samen met de nieuwe motor sloop dus ook een beetje angst in huis.
Wat kun ge daar tegen doen? Allereerst goed verzekeren, maar je motor alleen verzekeren is niet genoeg. Nee nee, ge moet ook motor en huis beveiligen tegen diefstal. Men dient het de dieven zo moeilijk mogelijk te maken. Kijk, dat is nou heldere taal, en natuurlijk een plezante uitdaging voor iemand die gek is op wat ingewikkeld knutselwerk. Ikke persoonlijk zou er dus wel eens effekes voor zorgen dat het tuig met zijn lange vingers van mijn dierbare motor zou afblijven, door mijn huis en haard te veranderen in een fort, een burcht, een House of Horror voor iedereen die er niets te zoeken heeft.
Om te beginnen zorgde ik dat ik, via enkele brothers, in het bezit kwam van een oud alarmpistool. Nou, dat ding knalt behoorlijk. Dit wapen is thuis binnen handbereik. Ik knal ze verdoeme doof als het moet. Nozem, onze kat, heeft een speciale agressie cursus ondergaan, en vliegt nu op het commando SHIT iedereen die beweegt naar de strot. De volgende stap in Operatie Beveiliging is een babbelke met verscheidene buren voor hun medewerking. Ze willen me alle hulp geven, op voorwaarde dat ik deze keer niet met benzine of zoiets te werk ga. De houten garagedeur wordt gepantserd met metalen platen. Dat is nog maar het begin, want, let op, dan zijn er nog mijn selfmade alarmsystemen. De garagedeur wordt gesloten met 3 sloten en 4 grendels, is voorzien van extra zware scharnieren, en alles komt via het alarmsysteem, onder een spanning van 220 Volt te staan. Ja, ik hoor al dat gezever alweer; hé, zoiets is levensgevaarlijk, dat mag toch allemaal niet?! Klopt, maar als ge op de flikken rekent bent ge helemaal de sigaar, die komen meestal te laat, noteren dan enkele regelkes in een kladblokske, en doen, of liever durven, verder helemaal NIETS! Mocht het met mijn alarmsystemen ooit mislopen, dan flikker ik de lijken van dat dieventuig wel bij ons in het kanaal, ga eventueel een weekske den bak in en lul me daarna wel weer buiten. Goed, waar waren we? O ja, in de garage. (mocht dat roversgespuis ooit zo ver geraken). In de garage blijkt dan onze auto in de weg te staan. Dat wrak hebben ze natuurlijk snel opengebroken, maar met de wielklem zullen ze wel meer problemen hebben. Onwaarschijnlijk, maar mocht het die smerige dieven gelukt zijn om al deze hindernissen te overwinnen, dan zijn ze nog steeds niet binnen, want dan staan ze nog maar voor de deur van 't schuurke en moet het ergste nog komen. Ook deze deur is goed afgesloten met degelijk hang en sluitwerk. ( De uitleg van de politie in onze parochiezaal, over diefstalpreventie was toch wel leerzaam). Die deur geeft toegang tot de mijn motor, het Heilige der Heiligen.
Hier bloeit het hart op van elke knutselaar. In het schuurke zijn honderden meters draad verwerkt, een complete professionele alarminstallatie, die door mij is uitgebreid met accu's, tientallen elektrische relais, microschakelaars, timers, contacten, bijlen, messen en knalwerk. Bij stroomuitval schakelt alles automatisch over op elektriciteit van de buren, of een andere noodvoorziening. Indien het systeem (binnenshuis) niet wordt uitgeschakeld, komt er 10 seconden na de eerste aanraking, op alle deuren 220 V te staan. Ik hoop voor hen zelf, dat als die bike rovers op dit punt zijn gekomen, de moed wel opgeven en snel zullen vertrekken.
De volgende fase zou ik trouwens de grootste smeerlappen niet toewensen, en ik weet waarover ik spreek. Kortom, ge ziet wat een groot aantal voordelen een effectieve DHZ diefstalbeveiliging kan opleveren. Zijn er dan helemaal geen nadelen? Och, niet noemenswaardig, slechts een paar, en die wennen snel. Ons Maria kan al aardig met de wielklem van de auto overweg, maar ze heeft echter weinig vertrouwen in mijn technische knobbel, en durft zodoende het schuurke niet meer in. Bij de buren vliegen regelmatig enkele zekeringen uit de elektriekkast, moet een gedeelte van hun elektriek meebetaald worden, en tegenwoordig heb ik een hoop problemen met mijn kapper............... ????????!................... Oh, sorry, dat laatste begrijpt ge niet? Nou, alles bij elkaar is het een heel verhaal, maar ik zal het toch efkes uitleggen. Lees en huiver.....................
Zoals eerder vermeld, het is een vrij nieuw gemetseld schuurke, slechte ventilatie, koud, en al weken regen en nog eens regen. Zelfs de stoemsten bouwvakker weet dat dan de kans op vocht of condensatie in zo'n schuurke erg groot is. Hier dus ook.
Nattigheid en elektriciteit gaan niet samen, da geeft soms kortsluiting of lekstroom, en kan zelfs apparaten ontregelen. Vorige week moest ik smorgensvroeg effekes in mijn schuurke wat spullekes gaan pakken. Ik had den avond daarvoor in mijn staminee een abnormaal grote hoeveelheid pinten verzet, en was het liefst met mijne zware kop in mijn warme vlooienbunker blijven liggen. Ge kent dat wel, uw kopke bonst, ge kijkt wa scheel, en weet amper of ge wakker bent.
Alvorens door den tuin naar 't schuurke te lopen, schakel ik binnen eerst het alarmsysteem uit. (Hee hallo, wat dacht ge? We zijn misschien nog wel zat, maar niet zot!)
Bij het schuurke draai ik de sleutel om in het slot en zwaai de deur open. Een doordringende pieptoon laat weten dat er toch iets niet helemaal in orde is. He, Verrek! Hoe kan dat nou? Terwijl in een aantal kostbare seconden mijn zwaar beneveld brein zich afvraagt hoe er technisch gezien toch ergens iets is misgelopen, krijg ik opeens een gruwelijke 220 Volt opdonder via de deurkruk die ik nog steeds vast heb. Ik krijg gelukkig m'n hand los, sta in de deuropening te wankelen met mijn haren recht overeind, en buk me dan om te kijken naar m'n vreemd knikkende knieën. Er klikt iets, en op hetzelfde moment zwaait een groot tweebladig bijl naar beneden. (enige uitleg voor de techneuten onder de lezers: elektro-relais trekt pin onder scharnierend bijl vandaan, en zwaartekracht doet rest). Ik word door de bijl half gescalpeerd. Een venijnig sissen trekt eveneens mijn aandacht. Ik vloek "Shiiiit", want nu besef ik ineens wat er verder gaat gebeuren. Alles speelt zich af in fracties van seconden. Terwijl Nozem, onze kat, komt aangestormd, en krijsend aan mijn strot gaat hangen, duik ik instinctief naar beneden en op hetzelfde moment klinkt een hard schot en ploegt een projectiel een nieuwe bloederige scheiding in mijn resterende haren. (voor de techneuten: gemonteerd gericht metalen buisje, met daarin een goed passend stukje lood, waarachter een voetzoeker, ontstoken door een elektro-vonk). Realiserend wat er nog meer gaat komen, laat ik me nog net op tijd opzij vallen, want een zwaar mes zoeft naar beneden, mist net mijn oor maar doorboort de kat. (voor de techneuten: elektro-relais met scherp randje slaat dicht, knipt zo touwtje door waaraan mes hangt, zwaartekracht doet rest).
Ondertussen is heel de buurt vervuld van een hels lawaai. In het schuurke begint een grote alarmbel vreselijk te keer te gaan, buiten loeit een sirene en op het dak flitst een zwaailicht. Binnen in huis klinken zoemers, flikkeren boven en beneden diverse controlelampjes, duikt ons Maria onder de tafel en draait de telefoon automatisch een bepaald nummer. Terwijl ik me half kruipend uit het schuurke naar onze tuin weet te slepen, komen de goed afgerichte buurtbewoners op het lawaai afgesneld. Ze beginnen op de garagedeur te bonken, gruwelijk vloekend omdat die onder stroom blijkt te staan, en geheel volgens afspraak gooit de buurman zijn bloeddorstige Dobberman over de schutting mijn tuin in. Terwijl ik al meppend met een stuk plank het mormel van m'n lijf probeer te houden, zie ik gelukkig al enkel mensen over de schutting klauteren.
Een poosje later is alle leed geleden, buren weer weg, de rust enigszins teruggekeerd. Als ons Maria driftig in de weer is om jodium op al m'n wonden te soppen, komen er twee flikken binnen klossen. Tedju, ik had ze wel verwacht, maar had eerst nog gauw een gedeelte van mijn gevaarlijk alarmsysteem willen verdoezelen. Die mannen zijn er toch rapper dan ik dacht. Ik krijg eerst een ontzettende donderpreek, maar ze begrijpen toch wel de situatie, tonen een flinke dosis medeleven, en stellen dan vrolijk een proces-verbaal op, waar ik dan mijnerzijds weer geen begrip voor kan opbrengen. Bezorgt willen ze eventueel een ambulance roepen, en geven me de raad om anders snel naar de dokter te gaan, (en dan lachend) en langs de kapper voor een toupetje. Allee, tegenwoordig moogt ge toch niks meer. Maar ze hebben eigenlijk wel gelijk. Sommige dingen kunt ge niet maken. Maar toch, mijn bike is me te dierbaar, en dus zweven er in dat kopke van mij al weer plannen voor een nieuw feilloos alarmsysteem.
Softail.
Na de ramp van vorige keer staat achter in de tuin, tegen de garage een nieuw schuurke. Natuurlijk staat daarin een nieuwe motor. Allee, toch 'n ferm occasie, die ondertussen zijn betrouwbaarheid al heeft bewezen, en ook weer liefdevol Den Bult of Bultje word genoemd. Ieder heeft z'n motor, en wat voor merk ook, ieder van ons is trots op zijn eigen stalen ros, tenminste, dat neem ik toch aan. Ze worden steeds sneller, groter, steeds zwaarder, en, ...... steeds duurder. Een blinkende machine, vaders trots en dikwijls moeders angst. Niks zo heerlijk als het brommende blok, zijn vibraties onder je gat, en het trillen in uw handen terwijl de wind flappert in uw gelaat. Ik deel toch eigenlijk wel een beetje in Maria d'r angst, al zal de reden wel iets verschillen. Zij is meer bang voor het gevaar in het dagelijks verkeer, ik meer voor een plotselinge verdwijning. Niet van ons Maria, maar van mijn motor. Onze bikes zijn namelijk zeer gewild onder het gilde der dieven. Ze worden overal gepikt. Samen met de nieuwe motor sloop dus ook een beetje angst in huis.
Wat kun ge daar tegen doen? Allereerst goed verzekeren, maar je motor alleen verzekeren is niet genoeg. Nee nee, ge moet ook motor en huis beveiligen tegen diefstal. Men dient het de dieven zo moeilijk mogelijk te maken. Kijk, dat is nou heldere taal, en natuurlijk een plezante uitdaging voor iemand die gek is op wat ingewikkeld knutselwerk. Ikke persoonlijk zou er dus wel eens effekes voor zorgen dat het tuig met zijn lange vingers van mijn dierbare motor zou afblijven, door mijn huis en haard te veranderen in een fort, een burcht, een House of Horror voor iedereen die er niets te zoeken heeft.
Om te beginnen zorgde ik dat ik, via enkele brothers, in het bezit kwam van een oud alarmpistool. Nou, dat ding knalt behoorlijk. Dit wapen is thuis binnen handbereik. Ik knal ze verdoeme doof als het moet. Nozem, onze kat, heeft een speciale agressie cursus ondergaan, en vliegt nu op het commando SHIT iedereen die beweegt naar de strot. De volgende stap in Operatie Beveiliging is een babbelke met verscheidene buren voor hun medewerking. Ze willen me alle hulp geven, op voorwaarde dat ik deze keer niet met benzine of zoiets te werk ga. De houten garagedeur wordt gepantserd met metalen platen. Dat is nog maar het begin, want, let op, dan zijn er nog mijn selfmade alarmsystemen. De garagedeur wordt gesloten met 3 sloten en 4 grendels, is voorzien van extra zware scharnieren, en alles komt via het alarmsysteem, onder een spanning van 220 Volt te staan. Ja, ik hoor al dat gezever alweer; hé, zoiets is levensgevaarlijk, dat mag toch allemaal niet?! Klopt, maar als ge op de flikken rekent bent ge helemaal de sigaar, die komen meestal te laat, noteren dan enkele regelkes in een kladblokske, en doen, of liever durven, verder helemaal NIETS! Mocht het met mijn alarmsystemen ooit mislopen, dan flikker ik de lijken van dat dieventuig wel bij ons in het kanaal, ga eventueel een weekske den bak in en lul me daarna wel weer buiten. Goed, waar waren we? O ja, in de garage. (mocht dat roversgespuis ooit zo ver geraken). In de garage blijkt dan onze auto in de weg te staan. Dat wrak hebben ze natuurlijk snel opengebroken, maar met de wielklem zullen ze wel meer problemen hebben. Onwaarschijnlijk, maar mocht het die smerige dieven gelukt zijn om al deze hindernissen te overwinnen, dan zijn ze nog steeds niet binnen, want dan staan ze nog maar voor de deur van 't schuurke en moet het ergste nog komen. Ook deze deur is goed afgesloten met degelijk hang en sluitwerk. ( De uitleg van de politie in onze parochiezaal, over diefstalpreventie was toch wel leerzaam). Die deur geeft toegang tot de mijn motor, het Heilige der Heiligen.
Hier bloeit het hart op van elke knutselaar. In het schuurke zijn honderden meters draad verwerkt, een complete professionele alarminstallatie, die door mij is uitgebreid met accu's, tientallen elektrische relais, microschakelaars, timers, contacten, bijlen, messen en knalwerk. Bij stroomuitval schakelt alles automatisch over op elektriciteit van de buren, of een andere noodvoorziening. Indien het systeem (binnenshuis) niet wordt uitgeschakeld, komt er 10 seconden na de eerste aanraking, op alle deuren 220 V te staan. Ik hoop voor hen zelf, dat als die bike rovers op dit punt zijn gekomen, de moed wel opgeven en snel zullen vertrekken.
De volgende fase zou ik trouwens de grootste smeerlappen niet toewensen, en ik weet waarover ik spreek. Kortom, ge ziet wat een groot aantal voordelen een effectieve DHZ diefstalbeveiliging kan opleveren. Zijn er dan helemaal geen nadelen? Och, niet noemenswaardig, slechts een paar, en die wennen snel. Ons Maria kan al aardig met de wielklem van de auto overweg, maar ze heeft echter weinig vertrouwen in mijn technische knobbel, en durft zodoende het schuurke niet meer in. Bij de buren vliegen regelmatig enkele zekeringen uit de elektriekkast, moet een gedeelte van hun elektriek meebetaald worden, en tegenwoordig heb ik een hoop problemen met mijn kapper............... ????????!................... Oh, sorry, dat laatste begrijpt ge niet? Nou, alles bij elkaar is het een heel verhaal, maar ik zal het toch efkes uitleggen. Lees en huiver.....................
Zoals eerder vermeld, het is een vrij nieuw gemetseld schuurke, slechte ventilatie, koud, en al weken regen en nog eens regen. Zelfs de stoemsten bouwvakker weet dat dan de kans op vocht of condensatie in zo'n schuurke erg groot is. Hier dus ook.
Nattigheid en elektriciteit gaan niet samen, da geeft soms kortsluiting of lekstroom, en kan zelfs apparaten ontregelen. Vorige week moest ik smorgensvroeg effekes in mijn schuurke wat spullekes gaan pakken. Ik had den avond daarvoor in mijn staminee een abnormaal grote hoeveelheid pinten verzet, en was het liefst met mijne zware kop in mijn warme vlooienbunker blijven liggen. Ge kent dat wel, uw kopke bonst, ge kijkt wa scheel, en weet amper of ge wakker bent.
Alvorens door den tuin naar 't schuurke te lopen, schakel ik binnen eerst het alarmsysteem uit. (Hee hallo, wat dacht ge? We zijn misschien nog wel zat, maar niet zot!)
Bij het schuurke draai ik de sleutel om in het slot en zwaai de deur open. Een doordringende pieptoon laat weten dat er toch iets niet helemaal in orde is. He, Verrek! Hoe kan dat nou? Terwijl in een aantal kostbare seconden mijn zwaar beneveld brein zich afvraagt hoe er technisch gezien toch ergens iets is misgelopen, krijg ik opeens een gruwelijke 220 Volt opdonder via de deurkruk die ik nog steeds vast heb. Ik krijg gelukkig m'n hand los, sta in de deuropening te wankelen met mijn haren recht overeind, en buk me dan om te kijken naar m'n vreemd knikkende knieën. Er klikt iets, en op hetzelfde moment zwaait een groot tweebladig bijl naar beneden. (enige uitleg voor de techneuten onder de lezers: elektro-relais trekt pin onder scharnierend bijl vandaan, en zwaartekracht doet rest). Ik word door de bijl half gescalpeerd. Een venijnig sissen trekt eveneens mijn aandacht. Ik vloek "Shiiiit", want nu besef ik ineens wat er verder gaat gebeuren. Alles speelt zich af in fracties van seconden. Terwijl Nozem, onze kat, komt aangestormd, en krijsend aan mijn strot gaat hangen, duik ik instinctief naar beneden en op hetzelfde moment klinkt een hard schot en ploegt een projectiel een nieuwe bloederige scheiding in mijn resterende haren. (voor de techneuten: gemonteerd gericht metalen buisje, met daarin een goed passend stukje lood, waarachter een voetzoeker, ontstoken door een elektro-vonk). Realiserend wat er nog meer gaat komen, laat ik me nog net op tijd opzij vallen, want een zwaar mes zoeft naar beneden, mist net mijn oor maar doorboort de kat. (voor de techneuten: elektro-relais met scherp randje slaat dicht, knipt zo touwtje door waaraan mes hangt, zwaartekracht doet rest).
Ondertussen is heel de buurt vervuld van een hels lawaai. In het schuurke begint een grote alarmbel vreselijk te keer te gaan, buiten loeit een sirene en op het dak flitst een zwaailicht. Binnen in huis klinken zoemers, flikkeren boven en beneden diverse controlelampjes, duikt ons Maria onder de tafel en draait de telefoon automatisch een bepaald nummer. Terwijl ik me half kruipend uit het schuurke naar onze tuin weet te slepen, komen de goed afgerichte buurtbewoners op het lawaai afgesneld. Ze beginnen op de garagedeur te bonken, gruwelijk vloekend omdat die onder stroom blijkt te staan, en geheel volgens afspraak gooit de buurman zijn bloeddorstige Dobberman over de schutting mijn tuin in. Terwijl ik al meppend met een stuk plank het mormel van m'n lijf probeer te houden, zie ik gelukkig al enkel mensen over de schutting klauteren.
Een poosje later is alle leed geleden, buren weer weg, de rust enigszins teruggekeerd. Als ons Maria driftig in de weer is om jodium op al m'n wonden te soppen, komen er twee flikken binnen klossen. Tedju, ik had ze wel verwacht, maar had eerst nog gauw een gedeelte van mijn gevaarlijk alarmsysteem willen verdoezelen. Die mannen zijn er toch rapper dan ik dacht. Ik krijg eerst een ontzettende donderpreek, maar ze begrijpen toch wel de situatie, tonen een flinke dosis medeleven, en stellen dan vrolijk een proces-verbaal op, waar ik dan mijnerzijds weer geen begrip voor kan opbrengen. Bezorgt willen ze eventueel een ambulance roepen, en geven me de raad om anders snel naar de dokter te gaan, (en dan lachend) en langs de kapper voor een toupetje. Allee, tegenwoordig moogt ge toch niks meer. Maar ze hebben eigenlijk wel gelijk. Sommige dingen kunt ge niet maken. Maar toch, mijn bike is me te dierbaar, en dus zweven er in dat kopke van mij al weer plannen voor een nieuw feilloos alarmsysteem.
Softail.
Iedereen heeft recht op zijn eigen afwijking..
-
den buldog - Lid geworden op: 08 jan 2008, 18:17
- Locatie: kapellen
bij deze wil ik de literatuurprijs der fictie overhandigen in de vorm van nen dikke chapeau aan de SOFTAIL en zijn gespleten (door die bijl) persoonlijkheid. goe gedaan makker ik hoop dat er nog afleveringen volgen en ik kijk er al naar uit.
groetjes den buldog
BURN RUBBER NOTH YOUR SOUL
groetjes den buldog
BURN RUBBER NOTH YOUR SOUL
maaaar is da wel fictie 
Ik ga in ieder geval zijne brommer ni gaan stelen zene 
-
Benson - Lid geworden op: 06 jun 2007, 16:40
- Locatie: Ekeren
Yo de mannen
Nu dat het al 2dagen redelijk weer is om te gaan vlammen mé mijnen brommer mag ik van ons Fatima ni buiten daar ik een ferm snotvalling heb.
Het wasmachien staat al dagen te draaien om al mijn snotvodden terug een beetje bruikbaar te maken daar ik anders mijn tangakes moet gaan gebruiken.
Al goed dat de Softail hier nog wat fictie (of waarheid ?) brengt zodat mijn dagen ni te vervelend worden.
Een van onze maten heeft een nieuw vliegmachien aangeschaft. http://rocketiiitouring.be/fr-be/home/? ... 3godagihjg
Dus zal ik onze ledenlijst nog eens aanpassen en placeren en als herhaling ook nog de uitnodiging voor ons etentje.
Nu dat het al 2dagen redelijk weer is om te gaan vlammen mé mijnen brommer mag ik van ons Fatima ni buiten daar ik een ferm snotvalling heb.
Het wasmachien staat al dagen te draaien om al mijn snotvodden terug een beetje bruikbaar te maken daar ik anders mijn tangakes moet gaan gebruiken.
Al goed dat de Softail hier nog wat fictie (of waarheid ?) brengt zodat mijn dagen ni te vervelend worden.
Een van onze maten heeft een nieuw vliegmachien aangeschaft. http://rocketiiitouring.be/fr-be/home/? ... 3godagihjg
Dus zal ik onze ledenlijst nog eens aanpassen en placeren en als herhaling ook nog de uitnodiging voor ons etentje.
Laatst gewijzigd door Benson op 21 feb 2010, 17:20, 1 keer totaal gewijzigd.
Iedereen de groetjes en nog een fijne dag.
Ik verzamel doodsprentjes,postkaarten met moto's,auto's en vliegtuigen.Mijn eega postk' met katten,honden en olifanten en legpuzzels.En op de pc gif animaties en foto's van moto's.
Ik verzamel doodsprentjes,postkaarten met moto's,auto's en vliegtuigen.Mijn eega postk' met katten,honden en olifanten en legpuzzels.En op de pc gif animaties en foto's van moto's.