Bosrankje's Laar 4

[Robol]

Beste Rankje, samen met de grijze zandbij, die ik gisteren zag zitten op een wilgenkatje, breng ik jou en je familie mijn beste Paaswensen over.

Ps
Of het bijtje steekt, weet ik niet...ik kreeg de naam, toen ik het plaatje geplaatst had op een site van natuurpunt Vlaanderen. Ze houdt van wilgennectar en leeft in een gaatje in de grond

Robbe

[Bosrankje]

Lieve Nele, Gustilpe en Robbe,

Hartelijk dank voor jullie mooie en lieve Paaswensen.
Ik zal proberen morgen bij jullie allemaal langs te gaan
maar ik voel me vandaag zo ellendig en triest... Stille
Zaterdag is voor mij nog veel te pijnlijk. Als een malle
molen in mijn hoofd draaien alle herinneringen aan een
afschuwelijk tragedie die ik nog niet verwerkt heb...
Rond 14 uur is het gebeurd en ik kan aan niets anders
denken.
Ik wou een gedicht schrijven voor mijn vader maar het
kan niet en weer iets dat ik al geschreven heb nu plaatsen
heeft geen zin...

Ik ben alles terug gaan lezen, en naar alle foto's gekeken
maar het helpt ook niet. Niemand kan mij helpen en ik moet
genoeg kracht hebben om mijn vader los te laten ! Ik moet
het zelf doen ...

Zo is het toen gebeurd (sommige van jullie hebben het al
gelezen maar ik kan het niet laten om het vandaag nog eens
te plaatsen )


De moeilijkste momenten (Stille Zaterdag - Pasen 1997)

Klinisch dood !
Ik had er zoveel over gelezen, over gezien en veel over
nagedacht........lange discussies met medeleerlingen
van verschillende cursussen gehad tot heel vroeg in de
morgen.

Maar nu, trof het mij persoonlijk...... en ik was helemaal
verloren, bang, boos, in opstand, misselijk, zo vol van mijn
onmacht.... ik wou iets doen, kon mij er niet bij neerleggen,
wou het gewoon niet aanvaarden !

Het was niet zo maar iemand hoor !!! het was mijn vader !
Hoe kon zoiets gebeuren ? waarom hij ? hij had dat niet
verdiend.... hij deed niemand en niets kwaad... hij had nog
zoveel te doen.... moest mij nog zoveel leren...... neen !
Hij gaat ineens zijn "zeeogen" opendoen en naar me kijken
en lachen en zeggen : je gelooft dat toch niet he ? Kom,
we gaan naar huis er is nog heel veel te doen in 't bos en
in de tuin ! 't was maar een grapje.... kom.....

Maar neen, hij bleef gewoon liggen, heel rustig met zo'n
lieve glimlach op zijn gebruinde gelaat en.....hij ademde
zonder moeite, zonder apparaten, slangen.......

Zo iemand kan toch niet dood zijn ! Ik geloof jullie niet...
neem hem mee in de operatiezaal en aub, doe toch iets !
Men ziet niets behalve enkele blauwe plekken her en der,
op zijn hoofd en zijn lichaam maar geen enkel letstel of
kwetsuur.......

Toen kwam onze dokter en vriend aan en ik dacht, voilà,
Pepère is gered, nu komt alles in orde !

Maar zijn blik was zo triest, vol medeleven en hij pakte mijn
handen vast en zei : ik zal alles nog eens nachecken omdat
ik wil dat je gerust kunt zijn en hem zijn weg laten gaan.....

Dan, voor de eerste keer sinds het ongeval, besefte ik dat het
echt erg was.... als hij mij dat zei, was er geen hoop meer.

Eindelijk kon ik huilen en mijn vader met een ander blik
bekijken......... hij zou nooit meer opstaan, nooit meer naar
me kijken en niets meer tegen mij zeggen !
Ik rende naar buiten tot in de tuin van de kliniek en liet mij
gewoon op de grond vallen naast een struik en liet de vrije
loop aan een tranenstroom........ ik kon bijna niet meer
ademen en had hevige maag en darmkrampen. Ik was
liever daar terstond gestorven om hem terug te vinden !

Maar het leven is hard en ik besefte na een tijdje dat ik
niet alleen was met mijn verdriet...... daar binnen was de
hele familie naast hem en moest ook kampen met de
emoties, de angsten, het verdriet.
Ik ging dus terug naar de Spoed.... liep precies op wolken
maar geen mooie droomwolken....... nachtmerries, griezels......

En de hele tijd dacht ik : " het is niet waar...... hij zal daar
staan en op je wachten...... hij zal zijn armen open doen en
zeggen : waar was je toch ? ik maakte mij al zorgen......
en wij zullen lachen en naar huis terug gaan want alles is
al klaar, versierd, zo mooi, zo feestelijk : morgen is het
Pasen ! Overal waren al de eitjes, chocolade paashaasjes
enz... verstopt voor de kleinkinderen.

Waarom moesten ze toch die twee dode "mastenbomen"
afzagen en ontwortelen juist vandaag ? Er was nog zoveel
tijd in de paasvakantie en meer hulp........ maar het Lot had
het anders beslist........

Toen ik iedereen zag wist ik dat het definitief was. Alle mogelijke
testen waren uitgevoerd en het vonnis bleef : klinisch dood !

Mijn vader was ondertussen naar een kleine kamer gebracht
en in een bed gelegd met een soort hemd van de kliniek aan..
Het stoorde mij want ik vond dat het niet bij hem paste !
Maar tja, wat had dat nu nog voor belang ?

Mijn moeder kon hem niet loslaten en streelde zijn voorhoofd
met zo veel liefde terwijl ze hem van alles toefluisterde....... ze
begon zelfs zachtjes te zingen en ik voelde warme tranen op
mijn wangen rollen....... Ik had hem zo graag vastgehouden
maar ik vond dat zij voorrang had en wachtte tot ze even
weg moest........

Ik ging dan even naar onze dokter en vroeg hem wat er nu zou
gebeuren. Zijn eerlijke antwoord maakte mij zo koud als de dood !
Het is een heel sterke man, heel gezond voor zijn leeftijd en zijn
hart is heel sterk ! Zonder hulp kan het nog enkele uren duren.....
misschien zelfs nog meer maar..... hij is er niet meer, zijn Ziel
is heengegaan.

Omdat op dit moment mijn moeder even buiten ging met mijn
dochter, ging ik naast mijn vader op bed zitten, keek naar hem,
en streelde zijn hand.......
En dan gebeurde iets dat ik nooit zal vergeten : hij opende zijn
ogen en ging rechtop zitten.... hoestte een beetje, draaide zijn
hoofd en ging dan terug liggen.
Zijn ademhaling werd dan ineens onregelmatig, gestoord en ik
werd ineens bang..... wie weet, misschien had hij pijn of voelde
zich niet goed.......
Maar onze dokter zei mij dat het een normaal verschijnsel was.
Ik moest niet ongerust zijn, het waren fysische reacties maar
omdat zijn hersens dood waren, voelde hij niets meer.

Het was toch zo moeilijk te aanvaarden dat hij dood was want
zijn hart klopte heel regelmatig en rustig, zijn huid was niet
koud en men had kunnen denken dat hij sliep.......

De uren gingen voorbij, wij stonden allemaal rond zijn bed en ik
ben zeker dat wij allemaal op een "wonder" hoopten, gelovigen
of niet !

Ineens, werd zijn ademhaling moeilijk en hij kreeg lichte stuip-
trekkingen........

Toen volgde ik gewoon mijn instinct en ging naar hem toe, begon
zijn onderbenen te masseren en zei hem : ik zou je hier voor
altijd willen houden maar ik weet nu dat het niet meer kan....
dus, pépère, als je moet gaan....... wij laten je los.... zelfs is
het moeilijk.... ga je weg........ wij houden van jou voor altijd.....
maar ga naar waar je moet..........
En nog zoveel dingen die ik echt niet meer weet maar mijn
dochter zei mij nadien dat ik een soort gebed zei en dat iedereen
zweeg....... het was mooier dan alles wat ze ooit gehoord had....
pure liefde........

Ineens, ging mijn vader even rechter zitten en met een zucht liet
hij zich dan terug achterover vallen...... hij had zijn laatste adem
uitgeblazen en nu na al die jaren, ben ik zeker dat ik hem geholpen
heb om over te gaan.
Het is iets dat mij echt kan troosten.... en ik hoop dat ik, ook zo
geholpen zal zijn als mijn laatste uur gekomen is........

Bosrankje

[elisa20]

Lief Rankje, en Alterego,

Ik heb hier in je topic heel veel moeten - met graagte - bijlezen,
van 'dromerij' tot nu !
epiloog' - ontluikend lente leven - japanse kerselaar -april love -
enz

Speciaal je 'droomdoosje' en. 'de moeilijkste momenten'
heb ik in mij opgenomen en het mee beleefd.
Ik lees je liefdevolle, warme woorden, oprecht en teder ...

Ik begrijp je en het is een zege dat je al je gevoelens
kan verwoorden en kan delen .
Hou je lieve vader in je hart, koester hem en onthoud zijn
wijze woorden.
Voor deze gevoelige teksten, bedankt Rankje en Alterego,


Zalig pasen en vrolijk paasfeest
elisa

[Morgenstern]

Rankje en Alter

[ria]

en een frisse lentegroet,
ria

[Bosrankje]

Lieve Elisa, wat je gevoeld hebt bij het lezen van de twee teksten
over mijn vader, heb je weer zo delicaat, zo begripvol verwoord...
het heeft me geholpen en getroost. Bedankt !

Lieve Morgenstern en Herman, ook bedankt voor jullie lieve
en leuke Paaswensen !

Lieve Ria, ook heel blij met je bezoek en de prachtig geillustreerde
Paaswensen !

Lieve wensen terug en warme Paasgroetjes van ons beiden

[Bosrankje]

Zalig en Vrolijk Paasfeest voor iedereen die hier komt lezen !

Voor de gelovigen betekent Pasen de verrijzenis van Jezus...

Dat het voor iedereen, gelovigen of niet, een reden wordt om
proberen te geloven dat in ieder van ons een goed mens schuilt
(soms is die goed verborgen) !

Gemeende vredelievende Paasgroetjes van Alter en Rankje

[Bosrankje]

Lente in mijn tuin


Terwijl ik het ontbijt aan 't klaarmaken ben,

kijk ik door mijn venster, naar de tuin die

aan het ontwaken is...

Er is momenteel nog niet zo veel kleur want

trotse narcissen en kleine primulas, die ons

het geel van de zon brachten als die nog niet

scheen, zijn langzaam aan het verwelken, en

dat maakt mij wel een beetje nostalgisch ...

Neen, Rankje, zeg ik tegen mezelf, duik niet terug

in het verleden... begin weer niet met toen...

Het is voorbij ... leef in het NU, kijk naar jouw tuin

en zie hoe die vol leven staat !

Niet alleen de planten maar ook de vogels die jouw

bomen, jouw struiken, jouw klimplanten hebben

gekozen om hun nest te maken en om nieuw leven er

in te brengen ! DAT moet je nu zien en niets anders...

zeker niet je verdriet koesteren....

Luister naar de merels, die fluiten hun geluk naar iedereen,

kijk naar de natuur in haar prille maar levensvolle pracht,

ruik al die geuren die naar jou komen met de wind,

ga even buiten en streel het dauwbedompte gras..., proef

dan eindelijk de smaak van de ochtend op je lippen...

'k Ben aan 't dromen, gewoon aan 't genieten en, mijn thee

wordt koud...

Wat heeft het allemaal feitelijk voor belang...

Ik heb dit geschreven in plaats van verder te "werken" maar

het maakt mij zo gelukkig ... mijn dag begint goed en ik

wens iedereen die ik ken, of niet , een even mooi moment van

puur geluk te mogen proeven !

Bosrankje


Zes jaar geleden geschreven...

[schrijfster]

En toen werd het stil.


Lief Rankje,
hier even stil blijven staan
het bijna onmenselijke verdriet gelezen
van onmacht en pijn
een zo innig geliefd mens
te moeten laten gaan.

Een sterkte knuffel schrijfster.

[schrijfster]

[Bosrankje]

Lieve Schrijfster,

Hartelijk dank voor je gemeende woorden vol
begrip en medeleven, je prachtige illustratie en
je lieve Paaswensen.

We komen weldra even dag zeggen

Lieve aprilgroetjes van Alter en Rankje
en een warme knuffel terug

[Bosrankje]

[schrijfster]

Lief Rankje en Alter
Kom jullie een mooi, rustig en een
zonnig weekend toewensen
Lieve groetjes voor jullie allemaal schrijfster

[Bosrankje]

Beste Silver Wolf,
Wat een mooi gedicht heb je in ons laar geplaatst !
Hartelijk dank hoor... ik kom weldra bij jou op bezoek

En jij, lieve Schrijfster,
Je maakte ons weer blij met je mooie illustratie en je lieve
woorden ! Bedankt hoor Tot schrijfs, bij jou...

Lieve zonnige aprilgroetjes van Alter en Rankje

[elisa20]

Lief Rankje,

Wat een sfeer kan jij oproepen in 'lente in mijn tuin',
gemengde gevoelens eveneens, van weemoed en berusting, naar een vrolijk lentegevoel en gelukkig zijn .
Fijn dat je het nog een keertje post!


Een liefelijk ppt'tje is 'eeuwige lente', heel mooi!
en,.. 'vederlicht'... ik voel de zachtheid!

Lieve lentegroetjes aan jou en Alter,
elisa