gedichten
-
Janina - Lid geworden op: 29 mar 2009, 23:32
- Locatie: Borgloon
Via Robbes topic ben ik naar jouw topic gaan zoeken.
Je vertrekt op vakantie dus zal je dit pas lezen na je thuiskomst.
Ik heb genoten van je gedichten, je woorden zo subtiel gekozen, zo rakend en herkenbaar voor wie het voelen wil en kan.
Ik kom beslist eens vaker bij jou lezen.
Groetjes, Janina
P.S. Als de mezen eenmaal uitgevlogen zijn keren ze niet meer in het kastje terug. Ma en pa voeren nog een aantal dagen tot het kleine grut zowat voor eigen kost kan zorgen. En dan is het mogelijk dat pa en ma nog aan een tweede broedsel beginnen maar dat hangt af van uiteenlopende omstandigheden zoals o.a. weer, voedselaanbod , rust enz.
Overigens, fijne vakantie toegewenst!
Je vertrekt op vakantie dus zal je dit pas lezen na je thuiskomst.
Ik heb genoten van je gedichten, je woorden zo subtiel gekozen, zo rakend en herkenbaar voor wie het voelen wil en kan.
Ik kom beslist eens vaker bij jou lezen.
Groetjes, Janina
P.S. Als de mezen eenmaal uitgevlogen zijn keren ze niet meer in het kastje terug. Ma en pa voeren nog een aantal dagen tot het kleine grut zowat voor eigen kost kan zorgen. En dan is het mogelijk dat pa en ma nog aan een tweede broedsel beginnen maar dat hangt af van uiteenlopende omstandigheden zoals o.a. weer, voedselaanbod , rust enz.
Overigens, fijne vakantie toegewenst!
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Daad tegen betaling.
Vanuit de diepste duisternis,
onder het zwakke lantaren licht
ziet men haar gaan.
Tekort gerokt, meer halfnaakt
knieën geknikt door te hoge hakken
uit flaneren slaan.
Te koop, voor deftige heren
die in het licht, de deftige dames
prefereren waar geen smet op kleeft.
Maar zijn opgefokte lusten,
op 'n meisje van de straat afgeeft!
Zij, die naar iedere daad van betaling
als een stuk vuil wordt gedropt.
Leeft voort, in de stille duisternis
enkel maar voor een moordende shot!
11-05-2010
Schrijfster
Vanuit de diepste duisternis,
onder het zwakke lantaren licht
ziet men haar gaan.
Tekort gerokt, meer halfnaakt
knieën geknikt door te hoge hakken
uit flaneren slaan.
Te koop, voor deftige heren
die in het licht, de deftige dames
prefereren waar geen smet op kleeft.
Maar zijn opgefokte lusten,
op 'n meisje van de straat afgeeft!
Zij, die naar iedere daad van betaling
als een stuk vuil wordt gedropt.
Leeft voort, in de stille duisternis
enkel maar voor een moordende shot!
11-05-2010
Schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Schrijfster,
Lieve vriendin, ik lees dat je vakantie neemt,
het is je gegund van harte. Misschien lees je dit niet
meer toch vindt je het ooit wel.
Neem het er maar van, weg dagelijkse beslommeringen
je geest verruimen, het leven bekijken door een andere bril.
Heb genoten van je 'laatste' je dame van plezier.
Groetjes,
Bomi.

-
Schrijfster,
Lieve vriendin, ik lees dat je vakantie neemt,
het is je gegund van harte. Misschien lees je dit niet
meer toch vindt je het ooit wel.
Neem het er maar van, weg dagelijkse beslommeringen
je geest verruimen, het leven bekijken door een andere bril.
Heb genoten van je 'laatste' je dame van plezier.
Groetjes,
Bomi.

Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
schrijfster,
nu wat meer tijd kom ik bij jou lezen,
en zie dat je met vakantie bent!
Geniet er maar met volle teugen van,
iedereen heeft het nodig er eens uit te zijn!
Ondertussen las ik enkele mooie gedichten,
zoals Moeder,
Morgen zal ik weten, geschreven uit het hart!
Heel mooi!
zonnige groetjes en geniet nu met volle teugen,
waar je ook bent!
gustilpe
nu wat meer tijd kom ik bij jou lezen,
en zie dat je met vakantie bent!
Geniet er maar met volle teugen van,
iedereen heeft het nodig er eens uit te zijn!
Ondertussen las ik enkele mooie gedichten,
zoals Moeder,
Morgen zal ik weten, geschreven uit het hart!
Heel mooi!
zonnige groetjes en geniet nu met volle teugen,
waar je ook bent!
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 16 mei 2010, 21:48, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
schrijfster,
ik breng jou nog een groet vooraleer te vertrekken naar Roemenië.
Zet alle muizenissen opzij en geniet tenvolle van jouw vakantie!
Tot over enkele weken
lieve groeten,
gustilpe
ik breng jou nog een groet vooraleer te vertrekken naar Roemenië.
Zet alle muizenissen opzij en geniet tenvolle van jouw vakantie!
Tot over enkele weken
lieve groeten,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
zee - Lid geworden op: 30 okt 2006, 12:35
dag schryfster
hoe is het geweest op verlof
Een vriend is iemand...
Die er altijd voor je is,
Je altijd steunt.
Iemand die je door en door kent.
Iemand die niet veel taal nodig heeft als je het moeilijk hebt.
Iemand die je verstaat als geen ander
grtjes
zee
hoe is het geweest op verlof
Een vriend is iemand...
Die er altijd voor je is,
Je altijd steunt.
Iemand die je door en door kent.
Iemand die niet veel taal nodig heeft als je het moeilijk hebt.
Iemand die je verstaat als geen ander
grtjes
zee
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen

Weer terug!
Bedankt voor alle mooie ptt's
en lieve wensen
Eerst koffers uitpakken ed
daarna lezen jullie ons reisverslag
Schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Dag Schrijfsterke, goed dat ge terug zijt uit congé. Ik heb dat verteld van dat patattenmeske, maar niemand gelooft mij
Hopelijk had je een mooi verlof, niet gestoord door vulkaanassen ?
Pak de valieskes maar uit, doe het vakantiewasje en vertel dan maar hoe het geweest is
Rapke, wb
Hopelijk had je een mooi verlof, niet gestoord door vulkaanassen ?
Pak de valieskes maar uit, doe het vakantiewasje en vertel dan maar hoe het geweest is
Rapke, wb
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Mamaris, ooit gehoord een prachtig bloemen eiland,
dus ik wilde daar eens naar toe een wens van mij dus.
Mijn man een echte Spanjaard ondertussen, voldeed een
aan mijn jaren lange wens.
Aangezien ik nog liever naar nog onontdekte gebieden zou gaan
was dit een mooie compromis.
Mamaris is prachtig, hotel luxe, eten formidabel
al binnen een paar dagen een boottocht gemaakt
Schildpadden eiland, beschermde vogel gebieden,
moerassen en een klein kuuroord met zwavelbaden en modderbad.
Manlief en deze naar het modderbad waar aan de zijkant inmiddels
meerdere mensen als pinguïns op een rijtje in de zon te drogen stonden
erg[ komisch gezicht overigens]
Het modderbad bestond uit een waterlaag te de knieën,
en de bodem bedekt met modder [enne grote ronde stenen]
Bedoeling was je nat te maken, modder van bodem op de kant te leggen
je daar volledig in te smeren,waarnaar je in de zon naast de andere
[pinguïns]kon gaan drogen.
Mijn man behoorlijk zwaarlijvig, en een enkel waarin veel verkalking zit
van vroegere voetbal, begreep niet dat de modder niet bleef kleven,
en dat insmeren op de kant moest.
Hij bleef halsbrekende toeren op de gladde keien maken,
en wilde op eigen kracht het modderbad verlaten.
Mijn inmiddels op de kant bijna opgedroogde modder
werd bijna van het lachen weer nat!
Dit alles had het gevolg dat ik met mijn man, 2 dagen later
in het ziekenhuis zat, hij was door begrenzing gegaan met zijn enkel
eerst vreesde ze voor trombose met met foto's maken zagen ze dat hij
zo'n slechte enkel had.
mocht volstrekt niet meer lopen, een rolstoel dus.
In het hotel een verloren rolstoel opgedoken, jammer dan
halve wege een klein rondje wandelen zagen we banden waren
bijna verlegen terug dus
Terug naar ziekenhuis rolstoel huren, werd gebracht maar checken
voor hij de deur uitging niet gebeurd ook die kwam bijna leeg aan
Liften waren in hotel erg smal, en ja hoor stoel kon niet in de lift,
dus moest de toch al aan alle kanten rammelende mobiel rechtstandig de
lift in en patiënt in de volgende ronde naar de 5de verdieping waar onze kamer was.
In het hotel kregen we alle hulp die nodig was, verhuizen dus naar begane grond alles beter bereikbaar dus
naar terrassen en zwembad mochten we grote lift bij receptie gebruiken.
Alleen de opnieuw omgeruilde rolstoel, konden de voetsteunen niet ingeklapt worden dus ook die lift te klein!
De indrukken van het ziekenhuis gebeuren waren mijn man schijnbaar te veel
geworden, s'nachts om 3 uur viel mijn man dromend [nachtmerrie]
uit bed
gevolg gezicht langs het nachtkastje gevolg wenkbrauw gescheurd
ene kant bloeduitstortingen lip en neus kapot.
De rest van de vakantie maar genoten van het mooie weer en rust bij het zwembad
Volgende keer zou ik wel willen berg beklimmen hihi 
ik zelf ben ondertussen geloof ik aan Arke reizen toe!
De rolstoelen dans was gewoon lachwekkend, intussen wel veilig thuis
thuis gekomen.
groetjes schrijfster

dus ik wilde daar eens naar toe een wens van mij dus.
Mijn man een echte Spanjaard ondertussen, voldeed een
aan mijn jaren lange wens.
Aangezien ik nog liever naar nog onontdekte gebieden zou gaan
was dit een mooie compromis.
Mamaris is prachtig, hotel luxe, eten formidabel
al binnen een paar dagen een boottocht gemaakt
Schildpadden eiland, beschermde vogel gebieden,
moerassen en een klein kuuroord met zwavelbaden en modderbad.
Manlief en deze naar het modderbad waar aan de zijkant inmiddels
meerdere mensen als pinguïns op een rijtje in de zon te drogen stonden
erg[ komisch gezicht overigens]
Het modderbad bestond uit een waterlaag te de knieën,
en de bodem bedekt met modder [enne grote ronde stenen]
Bedoeling was je nat te maken, modder van bodem op de kant te leggen
je daar volledig in te smeren,waarnaar je in de zon naast de andere
[pinguïns]kon gaan drogen.
Mijn man behoorlijk zwaarlijvig, en een enkel waarin veel verkalking zit
van vroegere voetbal, begreep niet dat de modder niet bleef kleven,
en dat insmeren op de kant moest.
Hij bleef halsbrekende toeren op de gladde keien maken,
en wilde op eigen kracht het modderbad verlaten.
Mijn inmiddels op de kant bijna opgedroogde modder
werd bijna van het lachen weer nat!
Dit alles had het gevolg dat ik met mijn man, 2 dagen later
in het ziekenhuis zat, hij was door begrenzing gegaan met zijn enkel
eerst vreesde ze voor trombose met met foto's maken zagen ze dat hij
zo'n slechte enkel had.
mocht volstrekt niet meer lopen, een rolstoel dus.
In het hotel een verloren rolstoel opgedoken, jammer dan
halve wege een klein rondje wandelen zagen we banden waren
bijna verlegen terug dus
Terug naar ziekenhuis rolstoel huren, werd gebracht maar checken
voor hij de deur uitging niet gebeurd ook die kwam bijna leeg aan
Liften waren in hotel erg smal, en ja hoor stoel kon niet in de lift,
dus moest de toch al aan alle kanten rammelende mobiel rechtstandig de
lift in en patiënt in de volgende ronde naar de 5de verdieping waar onze kamer was.
In het hotel kregen we alle hulp die nodig was, verhuizen dus naar begane grond alles beter bereikbaar dus
naar terrassen en zwembad mochten we grote lift bij receptie gebruiken.
Alleen de opnieuw omgeruilde rolstoel, konden de voetsteunen niet ingeklapt worden dus ook die lift te klein!
De indrukken van het ziekenhuis gebeuren waren mijn man schijnbaar te veel
geworden, s'nachts om 3 uur viel mijn man dromend [nachtmerrie]
uit bed
ene kant bloeduitstortingen lip en neus kapot.
De rest van de vakantie maar genoten van het mooie weer en rust bij het zwembad
ik zelf ben ondertussen geloof ik aan Arke reizen toe!
De rolstoelen dans was gewoon lachwekkend, intussen wel veilig thuis
thuis gekomen.
groetjes schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Vaarwel mijn liefste
Onze laatste minuten,
van ons samen
telt zijn laatste slagen.
Wegen, die gaan scheiden
afscheid nemen met veel pijn,
alles zal zo anders zijn.
Stralende nachten, zullen
door nevels vervagen
Geen zon, die nog zijn stralen
als bruidssluiers plooit
Verdwijn, als een vogel
met gekneusde vleugels,
snikkend als een kind
op zoek naar een plekje
waar ik mijn troost in vind.
25-05-2010
Schrijfster
Onze laatste minuten,
van ons samen
telt zijn laatste slagen.
Wegen, die gaan scheiden
afscheid nemen met veel pijn,
alles zal zo anders zijn.
Stralende nachten, zullen
door nevels vervagen
Geen zon, die nog zijn stralen
als bruidssluiers plooit
Verdwijn, als een vogel
met gekneusde vleugels,
snikkend als een kind
op zoek naar een plekje
waar ik mijn troost in vind.
25-05-2010
Schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.


