Mijn Papsje....
-
Therie - Lid geworden op: 01 jul 2005, 17:39
- Locatie: (limburg)
goede morgen angel en ed
ik heb er vandaag geen woorden voor
maar je doet er goed aan samen met ed iets te ondernemen
doe het lieverd
trouwens angel ik heb ook aan falcon en veertje reline en franske
en aan riekske een grote steun zy begrypen direk dat er iets scheelt
by my dus angel ik kan niet op francois terug vallen
ed is jou grote steun voor hem ben jy belangryk
hou dit in ere
iris ken ik ook een heel lieve vrouw met ook een lange weg achter haar
angel ik ben meschien weer aan zagen maar kies voor je lieve ed hy
is jou rechterhand
wens jullie beiden en dag met ontspanning
en maak er iets leuks van
lieve groetjes van therie
liefde haalt het beste uit de mens
groetjes therie
groetjes therie
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
goede morgen angelique
jeetje wat ben ik erg blij dat je eens aan jezelf denk
en samen iets met Ed gaat doen
en je hebt het erg goed gedaan bij jou moederke
ze moet toch wel weten dat jullie ook nog een leven hebben
het moet wel leuk blijven om bij haar te eten enz.
en niet deze verplichtingen
het moet gewoon spontaan gebeuren
hou je vast angelique
en laat niet heel je vrijheid weg nemen
wens je sterkte lieverd
knuffeltje riekske
ik voel erg met jou mee
jeetje wat ben ik erg blij dat je eens aan jezelf denk
en samen iets met Ed gaat doen
en je hebt het erg goed gedaan bij jou moederke
ze moet toch wel weten dat jullie ook nog een leven hebben
het moet wel leuk blijven om bij haar te eten enz.
en niet deze verplichtingen
het moet gewoon spontaan gebeuren
hou je vast angelique
en laat niet heel je vrijheid weg nemen
wens je sterkte lieverd
knuffeltje riekske
ik voel erg met jou mee
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Goedemorgen lieve vrienden,
De nacht was waardeloos, we konden maar niet in slaap komen.
De nachten zijn bij mij het moment waarin ik aan mijn vader denk.
Gelukkig viel Ed op den duur toch in slaap maar bij mij ging het echt niet en alles voelde zo vreemd aan, waarschijnlijk omdat het zo stil was (het is hier bijna nooit stil, je hoort altijd wel de bladeren van de bomen, de nachtdiertjes enz. maar nu helemaal niets) en ik kan helemaal niet tegen helemaal stil.
Toch voelde alles heel anders aan, vreemd, heel vreemd, ik kan daar mijn vinger niet opleggen maar het zal wel een reden gehad hebben.
Rond een uur of 4 ben ik dan toch in slaap gevallen en de rest bestond uit slapen,wakker,slapen,wakker ect. (jullie kennen dit denk ik wel).
Wat fijn dat jullie elkaar al die tijd zo helpen, er voor elkaar zijn want ik merk nu (nu jullie mij ook steunen) hoe nodig dit is, hoe fijn het idee dat er mensen achter je staan, klaar staan om je te steunen.
Ik heb "beter horen" al gebeld, alles uitgelegd en kon een afspraak voor mijn moeder maken op 10 augustus.
De stichting mantelzorg (hulp voor mijn moeders ogen) zal me vandaag nog terugbellen en daar heb ik natuurlijk hoop op maar ik zie het niet echt in dat de (eerdergenoemde Bartemeus stichting) nog iets voor mijn moeder kan betekenen maar niet geprobeerd is niets gedaan oftewel, niet geschoten is altijd mis.
Ik heb daarnet een beetje rundergehakt uit de vriezer gehaald zodat ik vanmiddag soepballetjes kan draaien.
Wanneer we dan naar het zwembad gaan kunnen we eerst een pannetje soep bij mijn moeder afgeven en als we dan zelf van het zwemmen thuiskomen kunnen we thuis lekker een kommetje soep eten, ook weer geregeld.
Ik hoop dat we doorzetten, dat we het gaan doen want we zijn zo lam geslagen van alles wat er gebeurd is ...........
Het liefst (ach, jullie kennen dat wel denk ik) blijf je de hele dag voor je uit staren en onderneem je helemaal niets.
Mijn moeder was daarnet (toen ik haar goedemorgen wenste via de telefoon) nog steeds wat kattig maar toe maar, ik moet inderdaad leren niet meteen als een slak in mijn huisje te kruipen (iets wat ik wel altijd gedaan heb).
Ik heb haar het "goede" nieuws over haar gehoor verteld, ze zei er niet veel over maar ik denk dat ze het wel fijn vond.
Ik wens jullie allen een hele fijne dag toe en wil jullie zeggen dat ik blij ben dat jullie er zijn.
De nacht was waardeloos, we konden maar niet in slaap komen.
De nachten zijn bij mij het moment waarin ik aan mijn vader denk.
Gelukkig viel Ed op den duur toch in slaap maar bij mij ging het echt niet en alles voelde zo vreemd aan, waarschijnlijk omdat het zo stil was (het is hier bijna nooit stil, je hoort altijd wel de bladeren van de bomen, de nachtdiertjes enz. maar nu helemaal niets) en ik kan helemaal niet tegen helemaal stil.
Toch voelde alles heel anders aan, vreemd, heel vreemd, ik kan daar mijn vinger niet opleggen maar het zal wel een reden gehad hebben.
Rond een uur of 4 ben ik dan toch in slaap gevallen en de rest bestond uit slapen,wakker,slapen,wakker ect. (jullie kennen dit denk ik wel).
Wat fijn dat jullie elkaar al die tijd zo helpen, er voor elkaar zijn want ik merk nu (nu jullie mij ook steunen) hoe nodig dit is, hoe fijn het idee dat er mensen achter je staan, klaar staan om je te steunen.
Ik heb "beter horen" al gebeld, alles uitgelegd en kon een afspraak voor mijn moeder maken op 10 augustus.
De stichting mantelzorg (hulp voor mijn moeders ogen) zal me vandaag nog terugbellen en daar heb ik natuurlijk hoop op maar ik zie het niet echt in dat de (eerdergenoemde Bartemeus stichting) nog iets voor mijn moeder kan betekenen maar niet geprobeerd is niets gedaan oftewel, niet geschoten is altijd mis.
Ik heb daarnet een beetje rundergehakt uit de vriezer gehaald zodat ik vanmiddag soepballetjes kan draaien.
Wanneer we dan naar het zwembad gaan kunnen we eerst een pannetje soep bij mijn moeder afgeven en als we dan zelf van het zwemmen thuiskomen kunnen we thuis lekker een kommetje soep eten, ook weer geregeld.
Ik hoop dat we doorzetten, dat we het gaan doen want we zijn zo lam geslagen van alles wat er gebeurd is ...........
Het liefst (ach, jullie kennen dat wel denk ik) blijf je de hele dag voor je uit staren en onderneem je helemaal niets.
Mijn moeder was daarnet (toen ik haar goedemorgen wenste via de telefoon) nog steeds wat kattig maar toe maar, ik moet inderdaad leren niet meteen als een slak in mijn huisje te kruipen (iets wat ik wel altijd gedaan heb).
Ik heb haar het "goede" nieuws over haar gehoor verteld, ze zei er niet veel over maar ik denk dat ze het wel fijn vond.
Ik wens jullie allen een hele fijne dag toe en wil jullie zeggen dat ik blij ben dat jullie er zijn.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Angel en ed,
ik hoop dat het zwempartijtje gaat lukken! We zien wel... maar ik kan me voorstellen dat het een hele inspanning is om die stap te zetten!
Inderdaad, je hebt alleen zin om gewoon niks te doen.... maar dan heb je wel véél tijd om te piekeren, en uiteindelijk helpt het je niet veel verder hé...
Die nachten zijn het verschrikkelijkst... veel tijd om te piekeren, en de nacht kan lang duren. Ik was op dat moment alleen en gebruikte altijd een walkman en trachtte me te concentreren op de teksten van de liedjes... (probeerde ze in gedachte te vertalen). Bij mij hielp het soms wel om de slaap te vinden... 's Morgens trachtte ik me het laatste liedje te herinneren dat ik gehoord had... dat deed ik x3 (ongeveer de duur van een liedje) en dan wist ik hoeveel tijd ik nodig had om te slapen... Om maar even te zeggen waar een mens allemaal kan mee bezig zijn!!!
Als ik het thuis niet meer uithield reed ik soms naar Diest, naar een stamtaverne... die mensen kenden mij en ik kon met hen een goede babbel doen... Maar soms kwam ik aan de deur en keerde terug omdat ik de moed niet had om binnen te gaan... Hiermee wil ik maar zeggen dat we je niks willen opdringen... soms kan iets lukken, soms niet... je moet jezelf echt wel in de hand nemen... gewoon de stap zetten... verstand op nul... Maar als ik weg ging kwam ik meestal wel iemand tegen waar ik eens een paar woorden kon tegen vertellen... mensen die ik nog nooit gezien had! Ik moest gewoon tegen iedereen mijn verhaal kwijt! Thuis stierf ik van verdriet en eenzaamheid!
Het rare is, en dat zul jij misschien ook wel voelen als je hier iets positief schrijft, dat het net is of je er bent... en dat spreekt je gevoelens tegen...
Maar dat is niet erg, want hier begrijpt iedereen dat gewoon! Dus, u niet minderwaardig voelen, benoem de dingen gewoon zoals je ze ervaart!!! Je moet het van je afpraten en zeker niet tegenover ons je iemand voelen "die steeds klaagt" zoals je soms zelf zegt!!! We weten nu ook wel een beetje hoe je in elkaar zit!
Maar zoals Reline steeds zegt... "er is een lichtpunt, al zie je het zelf niet"
Maar dat is ook zo voor de andere mensen hier!!! Ze weten allemaal stuk voor stuk wat je nu meemaakt... en we willen in de "eerste" plaats luisteren! (sorry voor mijn lange epistel
)
Zo, Angel en Ed... we hopen dat je toch nog een fijne dag hebt gehad....
Liefs,
Veertje & Falcon
ik hoop dat het zwempartijtje gaat lukken! We zien wel... maar ik kan me voorstellen dat het een hele inspanning is om die stap te zetten!
Inderdaad, je hebt alleen zin om gewoon niks te doen.... maar dan heb je wel véél tijd om te piekeren, en uiteindelijk helpt het je niet veel verder hé...
Die nachten zijn het verschrikkelijkst... veel tijd om te piekeren, en de nacht kan lang duren. Ik was op dat moment alleen en gebruikte altijd een walkman en trachtte me te concentreren op de teksten van de liedjes... (probeerde ze in gedachte te vertalen). Bij mij hielp het soms wel om de slaap te vinden... 's Morgens trachtte ik me het laatste liedje te herinneren dat ik gehoord had... dat deed ik x3 (ongeveer de duur van een liedje) en dan wist ik hoeveel tijd ik nodig had om te slapen... Om maar even te zeggen waar een mens allemaal kan mee bezig zijn!!!
Als ik het thuis niet meer uithield reed ik soms naar Diest, naar een stamtaverne... die mensen kenden mij en ik kon met hen een goede babbel doen... Maar soms kwam ik aan de deur en keerde terug omdat ik de moed niet had om binnen te gaan... Hiermee wil ik maar zeggen dat we je niks willen opdringen... soms kan iets lukken, soms niet... je moet jezelf echt wel in de hand nemen... gewoon de stap zetten... verstand op nul... Maar als ik weg ging kwam ik meestal wel iemand tegen waar ik eens een paar woorden kon tegen vertellen... mensen die ik nog nooit gezien had! Ik moest gewoon tegen iedereen mijn verhaal kwijt! Thuis stierf ik van verdriet en eenzaamheid!
Het rare is, en dat zul jij misschien ook wel voelen als je hier iets positief schrijft, dat het net is of je er bent... en dat spreekt je gevoelens tegen...
Maar dat is niet erg, want hier begrijpt iedereen dat gewoon! Dus, u niet minderwaardig voelen, benoem de dingen gewoon zoals je ze ervaart!!! Je moet het van je afpraten en zeker niet tegenover ons je iemand voelen "die steeds klaagt" zoals je soms zelf zegt!!! We weten nu ook wel een beetje hoe je in elkaar zit!
Maar zoals Reline steeds zegt... "er is een lichtpunt, al zie je het zelf niet"
Maar dat is ook zo voor de andere mensen hier!!! Ze weten allemaal stuk voor stuk wat je nu meemaakt... en we willen in de "eerste" plaats luisteren! (sorry voor mijn lange epistel
)Zo, Angel en Ed... we hopen dat je toch nog een fijne dag hebt gehad....
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Therie - Lid geworden op: 01 jul 2005, 17:39
- Locatie: (limburg)
goede avond angel en ed
hoop dat je een rustige dag heb gehad dat je samen bent gaan zwemen
dat je samen iets heb gedaan om te ontspannen
heb weer drukke dagen verlof van dochter is gedaan
heb nu myn kleindochter hier dus heb nu geen tyd om te piekeren
maar iets na 21u is ze weg dan valt de eenzaamheid weer
de lange avonden alleen en dan de nacht die moet komen
hoop dat jullie beiden een beetje rust terug vind
wens je nog een goede avond en voor straks slaap wel
angel en ed lieve groetjes van
therie
liefde haalt het beste uit de mens
groetjes therie
groetjes therie
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Hallo Allemaal,
Wat koste dat een moeite om die stap naar het zwembad te zetten.
Ik zei tegen Ed .... "ik heb totaal geen zin" (vlak voor we gingen) en Ed zei, "kom op, we gaan toch".
Eerst zijn we nog een pannetje verse soep naar mijn moeder gaan brengen maar ze is de laatste dagen nogal boos en ik hoop dat ze er in ieder geval stiekem wel blij mee was.
In het zwembad aangekomen hebben we natuurlijk betaald, kregen een polsbandje (tevens je sleutel dus) en wij naar binnen.
Uitgekleed en wel liepen we naar de baden en wat schetste onze verbazing ..... we konden er niet eens in want ze hadden in beide baden enorme speelgoedwerktuigen geplaatst waar de jeugd zich op uitleefde en vanaf de kant op die dingen sprongen en andersom.
Ik probeerde er nog tussendoor te komen (ging toch het water in, Ed was al weer weggegaan en zat alweer bij de uitgang te wachten) maar kreeg een jongen van een jaar of 16/17 op mijn hoofd/nek (doet nog een beetje pijn maar is al bijna over).
Toen ben ik er ook maar weer uitgegaan en heb bij de balie een klachtenformulier meegenomen waarin ik ook werkelijk een klacht ga indienen (een kleine klacht dan he).
Het is dus helemaal niets geworden met het zwemmen helaas.
We zouden morgen met mijn moeder naar Harderwijk gaan maar omdat Ed niet eerst naar de markt in Elburg wil (dat wil mijn moeder met alle geweld wel) wil ze ook niet meer mee naar Harderwijk .... ze is flink aan het mokken.
Ed zei daarnet "dan gaan we samen als het een beetje leuk weer is" en ik ben blij toe (schaam me er voor maar wil toch eindelijk wel weer samen met Ed leven).
Rudy, ik snap helemaal wat je bedoeld en nee, ik schaam me niet om alles wat ik op schrijf op te schrijven hier en ja, ik begrijp dat jullie het aanvoelen.
Ik voel ook de pijn die jullie met je hebben (en nog) meegedragen/moeten doorstaan en al kan ik jullie het momenteel niet vertellen in welke mate .... het gaat me door merg en been en doen echt pijn.
Ik ga er nu mee stoppen want ik heb weer zo'n hoofdpijn en begin alweer donkere vlekken te zien.
Wens jullie allen een hele fijne nacht toe (ik zet vannacht een radio naast mijn bed, wie weet helpt dat /zorgt dat voor wat afleiding), slaap lekker en droom fijn.
Liefs
Angelique
Wat koste dat een moeite om die stap naar het zwembad te zetten.
Ik zei tegen Ed .... "ik heb totaal geen zin" (vlak voor we gingen) en Ed zei, "kom op, we gaan toch".
Eerst zijn we nog een pannetje verse soep naar mijn moeder gaan brengen maar ze is de laatste dagen nogal boos en ik hoop dat ze er in ieder geval stiekem wel blij mee was.
In het zwembad aangekomen hebben we natuurlijk betaald, kregen een polsbandje (tevens je sleutel dus) en wij naar binnen.
Uitgekleed en wel liepen we naar de baden en wat schetste onze verbazing ..... we konden er niet eens in want ze hadden in beide baden enorme speelgoedwerktuigen geplaatst waar de jeugd zich op uitleefde en vanaf de kant op die dingen sprongen en andersom.
Ik probeerde er nog tussendoor te komen (ging toch het water in, Ed was al weer weggegaan en zat alweer bij de uitgang te wachten) maar kreeg een jongen van een jaar of 16/17 op mijn hoofd/nek (doet nog een beetje pijn maar is al bijna over).
Toen ben ik er ook maar weer uitgegaan en heb bij de balie een klachtenformulier meegenomen waarin ik ook werkelijk een klacht ga indienen (een kleine klacht dan he).
Het is dus helemaal niets geworden met het zwemmen helaas.
We zouden morgen met mijn moeder naar Harderwijk gaan maar omdat Ed niet eerst naar de markt in Elburg wil (dat wil mijn moeder met alle geweld wel) wil ze ook niet meer mee naar Harderwijk .... ze is flink aan het mokken.
Ed zei daarnet "dan gaan we samen als het een beetje leuk weer is" en ik ben blij toe (schaam me er voor maar wil toch eindelijk wel weer samen met Ed leven).
Rudy, ik snap helemaal wat je bedoeld en nee, ik schaam me niet om alles wat ik op schrijf op te schrijven hier en ja, ik begrijp dat jullie het aanvoelen.
Ik voel ook de pijn die jullie met je hebben (en nog) meegedragen/moeten doorstaan en al kan ik jullie het momenteel niet vertellen in welke mate .... het gaat me door merg en been en doen echt pijn.
Ik ga er nu mee stoppen want ik heb weer zo'n hoofdpijn en begin alweer donkere vlekken te zien.
Wens jullie allen een hele fijne nacht toe (ik zet vannacht een radio naast mijn bed, wie weet helpt dat /zorgt dat voor wat afleiding), slaap lekker en droom fijn.
Liefs
Angelique
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Angel,
Ik lees je nu pas, we waren vandaag de ganse dag op pad.
Ik vind de manier waarop Ed voor jou zorgt heel fijn!....
Dat je toch de stap hebt gezet naar het zwembad, al viel het door omstandigheden tegen.
En weet je....ik denk dat kordaat zijn voor jou moeder ook is als een remedie.....diep in zich weet ze wel dat ze het jullie eigenlijk heel moeilijk maakt.
Wie weet mokt ze morgen niet meer en geeft ze schoorvoetend toe dat ze toch met jullie mee wil.
En trek het jullie niet te hard aan, jullie hebben echt wel gedaan wat je moet doen, meer kan niet!
En ik hoop dat jullie verder kunnen plannen om dingen samen onder jullie tweetjes te doen en dat het jullie lukt om die ook uit te voeren!!
Ik ben benieuwd wat jullie zoal in petto hebben!
Angel, probeerde je ook al eens momenten in te bouwen waarbij je alleen maar vooruit kijkt.....al het andere eventjes bewust opzij zetten....misschien lukt je dat wel...zou eventjes fijn voelen!
Ik hoop dat je vannacht rust vindt en wat kan slapen.
Ik wens jullie een hele rustige nacht toe!
En duim dat het morgen weer een betere dag is!
Liefs, Reline
Ik lees je nu pas, we waren vandaag de ganse dag op pad.
Ik vind de manier waarop Ed voor jou zorgt heel fijn!....
Dat je toch de stap hebt gezet naar het zwembad, al viel het door omstandigheden tegen.
En weet je....ik denk dat kordaat zijn voor jou moeder ook is als een remedie.....diep in zich weet ze wel dat ze het jullie eigenlijk heel moeilijk maakt.
Wie weet mokt ze morgen niet meer en geeft ze schoorvoetend toe dat ze toch met jullie mee wil.
En trek het jullie niet te hard aan, jullie hebben echt wel gedaan wat je moet doen, meer kan niet!
En ik hoop dat jullie verder kunnen plannen om dingen samen onder jullie tweetjes te doen en dat het jullie lukt om die ook uit te voeren!!
Ik ben benieuwd wat jullie zoal in petto hebben!
Angel, probeerde je ook al eens momenten in te bouwen waarbij je alleen maar vooruit kijkt.....al het andere eventjes bewust opzij zetten....misschien lukt je dat wel...zou eventjes fijn voelen!
Ik hoop dat je vannacht rust vindt en wat kan slapen.
Ik wens jullie een hele rustige nacht toe!
En duim dat het morgen weer een betere dag is!
Liefs, Reline
Laatst gewijzigd door reline op 02 aug 2010, 23:57, 2 keer totaal gewijzigd.
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Angel,
Ik zou het werk van Manu Keirse doornemen.
Ik heb hier bij mij het kleine boekje, "Vingerafdruk van verdriet", dat je ook in een handtas kan meenemen.
Ik denk dat dat wel eens heel belangrijk voor jou kan zijn.
Manu Keirse schrijft net zoals wij hier schrijven in jou topic....gewoon naar jou, naar zijn medemens toe.
Het verdriet dat mensen die rouwen meemaken is voor iedereen anders.
In dit schrijven ga je dingen herkennen, ga je jezelf herkennen. Het geeft aan hoe moeilijk, hoe verwarrend de periode kan zijn die je nu doormaakt, dat het kan zijn dat je van dag tot dag leeft en deze dag moet proberen door te komen. Maar het geeft ook aan dat met alle pijn die je nu meemaakt ook stillekesaan de genezing komt.
Angel, je moet dit boekje echt niet aanschaffen hoor, ik wil het je helemaal niet opdringen, maar ik had je beloofd het door te nemen hé, ook nog een ander...maar ik vind dit wel heel biezonder.
Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Ik haalde het hier in de bib...het is er altijd beschikbaar.
Liefs, Reline
Ik zou het werk van Manu Keirse doornemen.
Ik heb hier bij mij het kleine boekje, "Vingerafdruk van verdriet", dat je ook in een handtas kan meenemen.
Ik denk dat dat wel eens heel belangrijk voor jou kan zijn.
Manu Keirse schrijft net zoals wij hier schrijven in jou topic....gewoon naar jou, naar zijn medemens toe.
Het verdriet dat mensen die rouwen meemaken is voor iedereen anders.
In dit schrijven ga je dingen herkennen, ga je jezelf herkennen. Het geeft aan hoe moeilijk, hoe verwarrend de periode kan zijn die je nu doormaakt, dat het kan zijn dat je van dag tot dag leeft en deze dag moet proberen door te komen. Maar het geeft ook aan dat met alle pijn die je nu meemaakt ook stillekesaan de genezing komt.
Angel, je moet dit boekje echt niet aanschaffen hoor, ik wil het je helemaal niet opdringen, maar ik had je beloofd het door te nemen hé, ook nog een ander...maar ik vind dit wel heel biezonder.
Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Ik haalde het hier in de bib...het is er altijd beschikbaar.
Liefs, Reline
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
Therie - Lid geworden op: 01 jul 2005, 17:39
- Locatie: (limburg)
goede morgen angel nen ed
ondanks dat je gisteren een slechte dag had hoop ik dat je wat geslapen heb en een rustige nacht had
wens je toch een goede en rustige dag
tot van avond lieverds
groetjes van therie
ondanks dat je gisteren een slechte dag had hoop ik dat je wat geslapen heb en een rustige nacht had
wens je toch een goede en rustige dag
tot van avond lieverds
groetjes van therie
liefde haalt het beste uit de mens
groetjes therie
groetjes therie
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Goedemorgen vrienden,
Het ongeluk achtervolgt mensen echt hoor.
Ik zit hier helemaal ziek van de zenuwen te zijn en heb nu nog een slechtere nacht achter de rug.
Ons huwelijk is niet bestand geweest tegen alles wat er gebeurd is, gisteren besloten te gaan scheiden.
Mijn man ziet het verdriet in mij als boosheid (als ik boos ben en als ik verdriet heb worden mijn ogen heel donkerbruin) en wat ik ook zeg, hij blijft het boosheid noemen en hij is het zat dat gedoe met mijn moeder.
Mijn moeder zit aan de telefoon te huilen en te schreeuwen of ik er wel voor haar ben terwijl tegenover me mijn man me kwaad aan zit te kijken.
Ik kan er echt niet meer tegen en ben er verschrikkelijk ziek van.
Hoeveel kan een mens verdragen.
Geen idee meer wat ik nog kan doen om mezelf een klein beetje te beschermen maar ik zie het somber in.
Het ongeluk achtervolgt mensen echt hoor.
Ik zit hier helemaal ziek van de zenuwen te zijn en heb nu nog een slechtere nacht achter de rug.
Ons huwelijk is niet bestand geweest tegen alles wat er gebeurd is, gisteren besloten te gaan scheiden.
Mijn man ziet het verdriet in mij als boosheid (als ik boos ben en als ik verdriet heb worden mijn ogen heel donkerbruin) en wat ik ook zeg, hij blijft het boosheid noemen en hij is het zat dat gedoe met mijn moeder.
Mijn moeder zit aan de telefoon te huilen en te schreeuwen of ik er wel voor haar ben terwijl tegenover me mijn man me kwaad aan zit te kijken.
Ik kan er echt niet meer tegen en ben er verschrikkelijk ziek van.
Hoeveel kan een mens verdragen.
Geen idee meer wat ik nog kan doen om mezelf een klein beetje te beschermen maar ik zie het somber in.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4