Mijn Papsje....
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Goedemorgen lieve vrienden,
Gisteren kwam ik wel even hier op de site maar ik kon niets schrijven.
Deze nacht ging een klein beetje beter en ik heb ook wat "langer" geslapen omdat ik een cd (in mijn walkman) had gedaan en deze de hele nacht (op repeat gezet) heb afgedraaid.
Het is een cd waarin je ontspannende natuur/bos geluiden hoort zoals kabbelend water en vogels die prachtig fluiten, net alsof je in een eentje in een prachtig groot bos loopt.
Iedere keer als ik wakker werd en de akelige gedachten drongen gelijk op de voorgrond heb ik mijn best gedaan om naar de natuurgeluiden te luisteren en veelal lukte dat.
Gisteren overdag ging het helemaal niet goed en wederom weet ik dat ons huwelijk toch wel degelijk in gevaar is omdat zowel Ed als ik overspannen zijn .... zoiets kan ook niet goed blijven gaan .... twee in één huis.
Een oplossing weet ik niet want al zou ik voor een poosje ergens gaan logeren zodat we beide wat rust krijgen ..... mijn moeder kan niet alleen gelaten worden.
Ik voel me erg in het nauw gedreven .... heel erg verstikkend/benauwd.
Hopen dat deze dag anders zal verlopen.
Ik wens iedereen een hele fijne dag toe.
Liefs,
Angelique
Gisteren kwam ik wel even hier op de site maar ik kon niets schrijven.
Deze nacht ging een klein beetje beter en ik heb ook wat "langer" geslapen omdat ik een cd (in mijn walkman) had gedaan en deze de hele nacht (op repeat gezet) heb afgedraaid.
Het is een cd waarin je ontspannende natuur/bos geluiden hoort zoals kabbelend water en vogels die prachtig fluiten, net alsof je in een eentje in een prachtig groot bos loopt.
Iedere keer als ik wakker werd en de akelige gedachten drongen gelijk op de voorgrond heb ik mijn best gedaan om naar de natuurgeluiden te luisteren en veelal lukte dat.
Gisteren overdag ging het helemaal niet goed en wederom weet ik dat ons huwelijk toch wel degelijk in gevaar is omdat zowel Ed als ik overspannen zijn .... zoiets kan ook niet goed blijven gaan .... twee in één huis.
Een oplossing weet ik niet want al zou ik voor een poosje ergens gaan logeren zodat we beide wat rust krijgen ..... mijn moeder kan niet alleen gelaten worden.
Ik voel me erg in het nauw gedreven .... heel erg verstikkend/benauwd.
Hopen dat deze dag anders zal verlopen.
Ik wens iedereen een hele fijne dag toe.
Liefs,
Angelique
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Angel,
sorry dat ik er even niet was, maar dat heeft zowat zijn reden... maar ben nu echt in verlof in Limburg voor een weekje, hoop nu wat meer tijd te hebben...
Je bent hier wel een heel levensverhaal aan het schrijven hé. Ik probeer alles wat op een rijtje te zetten... maar er komen momenteel zoveel dingen bij kijken waardoor je situatie wel heel complex wordt.
Daarom raad ik je toch aan om een gesprek te hebben met die psycholoog!
Ik begrijp je goed als je hebt over verstikkend en benauwd gevoel...
Het ene moment lijkt het wat te lukken en het volgende moment zou je willen vluchten... het word je te veel...
Enerzijds wil je aandacht... anderzijds gerustgelaten worden... Maar Ed heeft blijkbaar ook dat gevoel... en dan zit daar nog je moeder tussen waarvan je niet meer weet hoe je iets goed kan doen, of wil doen...
Ik zeg het misschien wat onverbloemd, maar ik hoop dat je beseft dat zo'n situatie vroeg of laat uit de hand gaat lopen... of... je zoekt iemand die je kan helpen! Je moet terug positieve dingen ervaren... de problemen moeten opgelost worden!
Je zou het een beetje kunnen vergelijken dat jij en Ed op het 5e verdiep van een appartement zitten er er woed een hevige brand... er wordt een ladder aangeboden en er kan maar één persoon naar beneden... wie zal er gaan? Ik wil hierbij zeggen... jullie hebben het beiden moeilijk en vragen hulp aan elkaar.... Niet gemakkelijk om hier uit te geraken...
Toch hoop ik voor jou dat je ergens terug de energie gaat opdoen om deze situatie in de hand te krijgen.
Maar ik blijf er bij... tijd brengt raad... Ik hoop terwijl ik dit schrijf je toch weer wat dingen hebt ervaren die je wat energie hebben gegeven...
Sterkte meisje... hoe dan ook... je komt er wel, daar ben ik zeker van!
Liefs,
Veertje & Falcon
sorry dat ik er even niet was, maar dat heeft zowat zijn reden... maar ben nu echt in verlof in Limburg voor een weekje, hoop nu wat meer tijd te hebben...
Je bent hier wel een heel levensverhaal aan het schrijven hé. Ik probeer alles wat op een rijtje te zetten... maar er komen momenteel zoveel dingen bij kijken waardoor je situatie wel heel complex wordt.
Daarom raad ik je toch aan om een gesprek te hebben met die psycholoog!
Ik begrijp je goed als je hebt over verstikkend en benauwd gevoel...
Het ene moment lijkt het wat te lukken en het volgende moment zou je willen vluchten... het word je te veel...
Enerzijds wil je aandacht... anderzijds gerustgelaten worden... Maar Ed heeft blijkbaar ook dat gevoel... en dan zit daar nog je moeder tussen waarvan je niet meer weet hoe je iets goed kan doen, of wil doen...
Ik zeg het misschien wat onverbloemd, maar ik hoop dat je beseft dat zo'n situatie vroeg of laat uit de hand gaat lopen... of... je zoekt iemand die je kan helpen! Je moet terug positieve dingen ervaren... de problemen moeten opgelost worden!
Je zou het een beetje kunnen vergelijken dat jij en Ed op het 5e verdiep van een appartement zitten er er woed een hevige brand... er wordt een ladder aangeboden en er kan maar één persoon naar beneden... wie zal er gaan? Ik wil hierbij zeggen... jullie hebben het beiden moeilijk en vragen hulp aan elkaar.... Niet gemakkelijk om hier uit te geraken...
Toch hoop ik voor jou dat je ergens terug de energie gaat opdoen om deze situatie in de hand te krijgen.
Maar ik blijf er bij... tijd brengt raad... Ik hoop terwijl ik dit schrijf je toch weer wat dingen hebt ervaren die je wat energie hebben gegeven...
Sterkte meisje... hoe dan ook... je komt er wel, daar ben ik zeker van!
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Lieve Falcon en Veertje,
Ik heb al uit eerder schrijven van jullie begrepen dat jullie het helemaal door hebben.
Dat je sommige dingen van mij niet begrijpt kan ik me zelfs voorstellen want ik ben een enorme chaoot en ratel vaak alles door elkaar en je moet me wel heel lang kennen wil je me echt kunnen volgen.
Het is waar, de ene dag is het minder/meer dan de andere dag.
Gisterenavond weer naar Derek Ogelvie gekeken en daar was het weer, die boosheid en aangezien er veel dingen zijn gebeurd waardoor ik mijn leven (tot vlak na de crematie van mijn vader) geloofd heb in het hiernamaals en "kontakt" met mensen die zijn overgegaan .... het is weg, ik geloof vanaf die bewuste dag helemaal niets meer, niet meer in kontakt met mensen die zijn over gegaan, niet meer in hogere machten, niets meer.
Dit maakt het niet beter en het maakt me leeg.
Maar hier kunnen jullie waarschijnlijk niets mee want iedereen heeft z'n eigen ding (geloof of niet).
Gelukkig maar dat ik vannacht die cd had want daar kon ik mijn afleiding wel in vinden.
Vanmorgen ben ik (tegen m'n zin) naar de sportschool gegaan (op aanraden van de huisarts) en dat heeft me toch wel goed gedaan.
Ook ben ik daarna naar mijn moeder gereden, niet in één keer maar met omweggetjes.
Daar aangekomen heb ik haar de papieren gegeven die ze nodig heeft voor de diëtiste die ze nodig had en over de boodschappen die Ed en ik voor haar doen en nog wat andere zaken die gedaan moeten worden gesproken.
Ik ben op een afstand gebleven en dat deed zij ook en ik vond dat goed.
Natuurlijk had ze het over haar moeilijke leven wat ze momenteel heeft en ik weet wel dat ze het moeilijk heeft, ik vind het ook heel rot voor haar maar ben er wel achter dat ik er niets aan kan veranderen en de plaats van mijn vader niet kan innemen dus heb ik haar laten praten maar ben er niet echt op ingegaan, ben er nogal rustig onder gebleven (niet weer over mijn toeren geraakt).
Vanmorgen hoorde ik op het journaal dat zo'n 30% van je Japanners hun ouders gewoon laten barsten ... erger nog .... wanneer hun ouders zijn overleden verzwijgen ze dit voor de overheid om op deze manier nog jarenlang het geld (maandgeld) van hun ouders te innen.
Toen dacht ik .... hoe kun je zoiets doen maar tevens had ik in de gaten dat ik mezelf dus niets te verwijten had, ik ben mijn hele leven goed voor m'n ouders geweest.
Ik zit hier weer een heel verhaal neer te pennen en waarschijnlijk kunnen jullie er totaal niets mee maar ik denk dat ik er vanaf moest of dat ik weer lekker super chaotisch bezig ben, what ever .... als ik er maar niemand mee schaadt.
Ik moet op de 29e augustus wachten want dan komt de psychologe pas terug.
Dan is het nog maar afwachten of ze we een plek voor mij heeft want zo niet dan moet ik alsnog naar een andere (waarschijnlijk een man .... ligt voor mij een beetje moeilijk).
Maar dat wacht ik wel af, het kan ook niet anders.
Rudy, als Ed en ik beide op de 5e etage van een brandend gebouw zitten weet ik bijna zeker dat hij wil dat ik gered wordt en andersom ook, ik wil dat hij gered wordt.
We zijn beide nogal uitgeput en ook zijn we beide zo ver heen dat we het niet eens erg zouden vinden ons leven aan de ander te geven.
Maar ik denk dat vele zich hierin herkennen.
We zijn (jawel, ik help nu ook zover ik kan) met een leuke kleine smalle vijver en watervalletje in de tuin bezig, straks verwacht ik ook de pomp die ik via marktplaats gekocht heb en zo gaan we proberen er toch een leuke tuin voor de aankomende wintermaanden van te maken .... een tuin waar je graag naar kijkt.
Ik stop er nu weer even mee en als ik te rommelig ben mag je het natuurlijk zeggen want ik hou van recht door zee -)
Hier schijnt momenteel even de zon en het is dan ook lekker warm dus hopen dat het straks niet weer gaat regenen.
Wens jullie nog een hele fijne dag toe.
Liefs,
Angelique
Ik heb al uit eerder schrijven van jullie begrepen dat jullie het helemaal door hebben.
Dat je sommige dingen van mij niet begrijpt kan ik me zelfs voorstellen want ik ben een enorme chaoot en ratel vaak alles door elkaar en je moet me wel heel lang kennen wil je me echt kunnen volgen.
Het is waar, de ene dag is het minder/meer dan de andere dag.
Gisterenavond weer naar Derek Ogelvie gekeken en daar was het weer, die boosheid en aangezien er veel dingen zijn gebeurd waardoor ik mijn leven (tot vlak na de crematie van mijn vader) geloofd heb in het hiernamaals en "kontakt" met mensen die zijn overgegaan .... het is weg, ik geloof vanaf die bewuste dag helemaal niets meer, niet meer in kontakt met mensen die zijn over gegaan, niet meer in hogere machten, niets meer.
Dit maakt het niet beter en het maakt me leeg.
Maar hier kunnen jullie waarschijnlijk niets mee want iedereen heeft z'n eigen ding (geloof of niet).
Gelukkig maar dat ik vannacht die cd had want daar kon ik mijn afleiding wel in vinden.
Vanmorgen ben ik (tegen m'n zin) naar de sportschool gegaan (op aanraden van de huisarts) en dat heeft me toch wel goed gedaan.
Ook ben ik daarna naar mijn moeder gereden, niet in één keer maar met omweggetjes.
Daar aangekomen heb ik haar de papieren gegeven die ze nodig heeft voor de diëtiste die ze nodig had en over de boodschappen die Ed en ik voor haar doen en nog wat andere zaken die gedaan moeten worden gesproken.
Ik ben op een afstand gebleven en dat deed zij ook en ik vond dat goed.
Natuurlijk had ze het over haar moeilijke leven wat ze momenteel heeft en ik weet wel dat ze het moeilijk heeft, ik vind het ook heel rot voor haar maar ben er wel achter dat ik er niets aan kan veranderen en de plaats van mijn vader niet kan innemen dus heb ik haar laten praten maar ben er niet echt op ingegaan, ben er nogal rustig onder gebleven (niet weer over mijn toeren geraakt).
Vanmorgen hoorde ik op het journaal dat zo'n 30% van je Japanners hun ouders gewoon laten barsten ... erger nog .... wanneer hun ouders zijn overleden verzwijgen ze dit voor de overheid om op deze manier nog jarenlang het geld (maandgeld) van hun ouders te innen.
Toen dacht ik .... hoe kun je zoiets doen maar tevens had ik in de gaten dat ik mezelf dus niets te verwijten had, ik ben mijn hele leven goed voor m'n ouders geweest.
Ik zit hier weer een heel verhaal neer te pennen en waarschijnlijk kunnen jullie er totaal niets mee maar ik denk dat ik er vanaf moest of dat ik weer lekker super chaotisch bezig ben, what ever .... als ik er maar niemand mee schaadt.
Ik moet op de 29e augustus wachten want dan komt de psychologe pas terug.
Dan is het nog maar afwachten of ze we een plek voor mij heeft want zo niet dan moet ik alsnog naar een andere (waarschijnlijk een man .... ligt voor mij een beetje moeilijk).
Maar dat wacht ik wel af, het kan ook niet anders.
Rudy, als Ed en ik beide op de 5e etage van een brandend gebouw zitten weet ik bijna zeker dat hij wil dat ik gered wordt en andersom ook, ik wil dat hij gered wordt.
We zijn beide nogal uitgeput en ook zijn we beide zo ver heen dat we het niet eens erg zouden vinden ons leven aan de ander te geven.
Maar ik denk dat vele zich hierin herkennen.
We zijn (jawel, ik help nu ook zover ik kan) met een leuke kleine smalle vijver en watervalletje in de tuin bezig, straks verwacht ik ook de pomp die ik via marktplaats gekocht heb en zo gaan we proberen er toch een leuke tuin voor de aankomende wintermaanden van te maken .... een tuin waar je graag naar kijkt.
Ik stop er nu weer even mee en als ik te rommelig ben mag je het natuurlijk zeggen want ik hou van recht door zee -)
Hier schijnt momenteel even de zon en het is dan ook lekker warm dus hopen dat het straks niet weer gaat regenen.
Wens jullie nog een hele fijne dag toe.
Liefs,
Angelique
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Angel,
ik heb soms het gevoel dat ik je dagboek aan het lezen ben en ik vind het gewoon prachtig en soms aandoenlijk wat je schrijft... Alleen, soms klopt het voor mij niet omdat ik ook in dat dagboek voorkom, net als de anderen hier...
En dan opeens besefte ik dat we misschien wel ergens een rol aan het spelen zijn... Jou de kans geven om ons te laten weten hoe je je voelt... te luisteren... We laten je zeker niet los hoor... schrijf jij maar gewoon door. En vind het nu helemaal niet chaotisch... gewoon zoals het is, punt, uit!
Ik denk dat je ons wel genoeg in vertrouwen kan nemen om je verhaal te doen hé!
Wat die cd betreft... bij mij hielp het... ik heb het maar als mogelijkheid aangeboden... ik weet ook dat het niet voor iedereen hetzelfde effect heeft...
Waar ik wel enorm blij om ben is dat jullie toch wat (samen) ondernemen in je tuintje... Dat is niet gewoon een tuintje maar een natuurlijk leven dat jullie geschapen hebben, dat je gaat zien opgroeien en bloeien en die regelmatig je zorgen gaan nodig hebben! Maar ze zullen je rust en pracht teruggeven... geniet er van...
Ook fijn te horen dat je terug naar de sportschool gaat en mensen ontmoet, want dat is al even belangrijk als de sport zelf!
En je moeder... misschien best een beetje afstand houden, dat wil niet zeggen dat je haar moet negeren! Maar even op de rem drukken... Als je je wat sterker voelt zul ook wat meer aankunnen... Nu zeker even voor jezelf zorgen!
Wat je schreef over dat paranormale, of hoe je het ook noemt... ik vind het wel héél raar dat nu opeens alles weg is... of heb je dat zelf zo beslist? Normaal zoeken de mensen bij extreme moeilijke preiodes dit extra op... Raar dat je nu je geloof hierin bent kwijt geraakt...
Ik hoop dat het je vandaag toch nog een beetje lukte.. We kijken in elk geval uit hoe het gegaan is...
Veel sterkte en liefs,
Falcon & Veertje
ik heb soms het gevoel dat ik je dagboek aan het lezen ben en ik vind het gewoon prachtig en soms aandoenlijk wat je schrijft... Alleen, soms klopt het voor mij niet omdat ik ook in dat dagboek voorkom, net als de anderen hier...
En dan opeens besefte ik dat we misschien wel ergens een rol aan het spelen zijn... Jou de kans geven om ons te laten weten hoe je je voelt... te luisteren... We laten je zeker niet los hoor... schrijf jij maar gewoon door. En vind het nu helemaal niet chaotisch... gewoon zoals het is, punt, uit!
Ik denk dat je ons wel genoeg in vertrouwen kan nemen om je verhaal te doen hé!
Wat die cd betreft... bij mij hielp het... ik heb het maar als mogelijkheid aangeboden... ik weet ook dat het niet voor iedereen hetzelfde effect heeft...
Waar ik wel enorm blij om ben is dat jullie toch wat (samen) ondernemen in je tuintje... Dat is niet gewoon een tuintje maar een natuurlijk leven dat jullie geschapen hebben, dat je gaat zien opgroeien en bloeien en die regelmatig je zorgen gaan nodig hebben! Maar ze zullen je rust en pracht teruggeven... geniet er van...
Ook fijn te horen dat je terug naar de sportschool gaat en mensen ontmoet, want dat is al even belangrijk als de sport zelf!
En je moeder... misschien best een beetje afstand houden, dat wil niet zeggen dat je haar moet negeren! Maar even op de rem drukken... Als je je wat sterker voelt zul ook wat meer aankunnen... Nu zeker even voor jezelf zorgen!
Wat je schreef over dat paranormale, of hoe je het ook noemt... ik vind het wel héél raar dat nu opeens alles weg is... of heb je dat zelf zo beslist? Normaal zoeken de mensen bij extreme moeilijke preiodes dit extra op... Raar dat je nu je geloof hierin bent kwijt geraakt...
Ik hoop dat het je vandaag toch nog een beetje lukte.. We kijken in elk geval uit hoe het gegaan is...
Veel sterkte en liefs,
Falcon & Veertje
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Angel,
Als je jullie situatie eens op een afstand bekijkt....met andere personen...wat zou je dan merken.....dacht je al eens zo?
Ik denk dat het iedereen erg moeilijk zou gaan..dat er dagen zijn dat je zegt, ik zie het niet meer.
Maar als het kan...probeer niet bij de pakken neer te zitten, dat maakt het nog erger.....probeer iets te doen.
Je was naar de sportschool...je dokter bedoelde het ook zo hé...iets doen! Je merkte dat je het fijn vond.
En nu de tuin in samen met Ed.....het verzet weer je zinnen, stopt het denken.
Je denkt dat je rommelig schrijft.....weet je hoe je nu schrijft..."je schrijft over wat je op dat moment denkt" en weet je dat dat iets heel fijn is als je dat kan.
Als het schrijven je bepaald moment niet lukt moet je denken aan deze zin: "schrijven wat je denkt"...wat je op dat moment denk...je zal zien dat het e lukt.
Op het moment ben ik ook zo aan het schrijven.
Ik weet ongeveer wat er in je bericht stond? Waarschijnlijk ontsnappen er mij nu dingen, maar is niet zo heel erg......het voornaamste is...ik ben hier en jij bent daar.
Over het feit dat je niets meer gelooft over "contact" met mensen die overleden zijn.....maak je geen zorgen...lig er niet van wakker.
Als het wel bestaat zal je het mogelijk bepaald moment ervaren....en daar ga je dan heel blij om zijn moest dit gebeuren.
Misschien ga je bepaald moment wel op zoek. Komt het besef dat er iets moet zijn terug!
Gisteren een moeilijke dag, vandaag ergens weer een vele fijnere....het gaat op en af hé. En ergens ondanks het bezoek aan je moeder is het een goede. Je bent blij dat het ging zonder dat het je moeilijk gemaakt werd.
Angel, als je terugkijkt naar die donkere dagen die je doormoest en vergelijkt met nu....nu zijn er steeds meer momenten dat het niet zo donker meer is.
Wat je zeker bijblijft is Harderwijk....dat vergeet je niet meer hé...toen heb je echt genoten....maar als je dan weer een moeilijke dag hebt lijkt dat andere zo ver weg te zijn...maar het komt terug hoor!!!
En die cd 's nachts!...Fijn dat je dit probeerde en ondervond dat dit je kan helpen de nacht door te komen.....Dacht je er al eens aan ook 's avonds bepaalde muziek te beluisteren?
Angel.....moesten jullie dat gevoel blijven hebben van "we zijn allebei overspannen" dan moeten jullie naar de huisdokter gaan, de psycholoog lukt nog niet, ze is op verlof, maar de huisdokter is er om jullie te helpen....
Blijf er dan niet alleen mee zitten, maar zoek hulp.
Angel...ik sta er verstomd van dat jullie vijverwerken zo ver gevorderd zijn.
Kenden jullie er iets van?
Ik heb jaren geleden een buur een vijver weten maken, maar zonder waterval...ik weet nog dat hij werkte met een soort zwarte plastic. Bij hem zitten er vissen in en ook kikkers....geeft gekwaak!
Ik hoop dat je verdere dag een hele fijne wordt en dat je straks geen te propere handen hebt en...... Dat is heel gezond!!! Geniet van jullie vijvertuintje in wording!!
Liefs, Reline
Als je jullie situatie eens op een afstand bekijkt....met andere personen...wat zou je dan merken.....dacht je al eens zo?
Ik denk dat het iedereen erg moeilijk zou gaan..dat er dagen zijn dat je zegt, ik zie het niet meer.
Maar als het kan...probeer niet bij de pakken neer te zitten, dat maakt het nog erger.....probeer iets te doen.
Je was naar de sportschool...je dokter bedoelde het ook zo hé...iets doen! Je merkte dat je het fijn vond.
En nu de tuin in samen met Ed.....het verzet weer je zinnen, stopt het denken.
Je denkt dat je rommelig schrijft.....weet je hoe je nu schrijft..."je schrijft over wat je op dat moment denkt" en weet je dat dat iets heel fijn is als je dat kan.
Als het schrijven je bepaald moment niet lukt moet je denken aan deze zin: "schrijven wat je denkt"...wat je op dat moment denk...je zal zien dat het e lukt.
Op het moment ben ik ook zo aan het schrijven.
Ik weet ongeveer wat er in je bericht stond? Waarschijnlijk ontsnappen er mij nu dingen, maar is niet zo heel erg......het voornaamste is...ik ben hier en jij bent daar.
Over het feit dat je niets meer gelooft over "contact" met mensen die overleden zijn.....maak je geen zorgen...lig er niet van wakker.
Als het wel bestaat zal je het mogelijk bepaald moment ervaren....en daar ga je dan heel blij om zijn moest dit gebeuren.
Misschien ga je bepaald moment wel op zoek. Komt het besef dat er iets moet zijn terug!
Gisteren een moeilijke dag, vandaag ergens weer een vele fijnere....het gaat op en af hé. En ergens ondanks het bezoek aan je moeder is het een goede. Je bent blij dat het ging zonder dat het je moeilijk gemaakt werd.
Angel, als je terugkijkt naar die donkere dagen die je doormoest en vergelijkt met nu....nu zijn er steeds meer momenten dat het niet zo donker meer is.
Wat je zeker bijblijft is Harderwijk....dat vergeet je niet meer hé...toen heb je echt genoten....maar als je dan weer een moeilijke dag hebt lijkt dat andere zo ver weg te zijn...maar het komt terug hoor!!!
En die cd 's nachts!...Fijn dat je dit probeerde en ondervond dat dit je kan helpen de nacht door te komen.....Dacht je er al eens aan ook 's avonds bepaalde muziek te beluisteren?
Angel.....moesten jullie dat gevoel blijven hebben van "we zijn allebei overspannen" dan moeten jullie naar de huisdokter gaan, de psycholoog lukt nog niet, ze is op verlof, maar de huisdokter is er om jullie te helpen....
Blijf er dan niet alleen mee zitten, maar zoek hulp.
Angel...ik sta er verstomd van dat jullie vijverwerken zo ver gevorderd zijn.
Kenden jullie er iets van?
Ik heb jaren geleden een buur een vijver weten maken, maar zonder waterval...ik weet nog dat hij werkte met een soort zwarte plastic. Bij hem zitten er vissen in en ook kikkers....geeft gekwaak!
Ik hoop dat je verdere dag een hele fijne wordt en dat je straks geen te propere handen hebt en...... Dat is heel gezond!!! Geniet van jullie vijvertuintje in wording!!
Liefs, Reline
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Fijn dat jullie zoveel weten en het mij proberen te vertellen en het nog doen ook.
Wat betreft die bosgeluiden, klik op deze link en ga dan hier naartoe: Hemi-Medi - Forest Concert(Rustige melodieuze vogelzang met zacht kabbelend beekje op de achtergrond.)
Het is prachtig en zo echt.
Het is ook echt want ik ken (Wim) degene van deze site en geluidsfragmenten.
Wat betreft het leven na het "overgaan" ...... ik zit er zelf ook nogal mee dat het ineens helemaal weg is.
Wel weet ik dat ik boos ben, nog steeds ben ik heel erg boos en enorm verdrietig.
De dood van mijn vader is de druppel van alle leed van de afgelopen pl.m. 25 jaar geweest ...... het heeft me gebogen maar hoop ik nog niet geknakt.
Zelf heb ik al zeer jong "wezens" uit die "andere wereld" gezien, begrepen wat ze me wilde zeggen en toch, door mijn boosheid en verdriet nu wil ik er niets meer mee te maken hebben ...... ik ontken het gewoon ..... neem mezelf in de maling of ?????? ..... ik weet zelf niet hoe het komt maar ik gooi het op de boosheid en het verdriet.
Ik had gehoopt dat iemand dit herkende maar ja, ik hoop er ook op dat ik binnenkort een paar miljoen euro's zal krijgen
Ik schrijf inderdaad wat ik denk want anders kan ik niet schrijven.
Iets schrijven waar ik niet achter sta ..... nee.
Die vijver Reline, wij hebben al zo vaak vijvers gemaakt en het stelt niet erg veel voor hoor.
We willen er geen dieren in want we hebben 3 katten en je zou de andere dieren daarmee veel leed aandoen want hoe lief katten ook zijn, het zijn jagers.
Van ons mogen ze alleen maar op blikvoer jagen.
Mijn moeder heb ik inderdaad op een afstandje gehouden en dit moet ik blijven doen weet ik want als ik mezelf meer bloot geeft (weer toegeef) aan haar zal ze me wederom krenken en dat wil ik niet meer, dat maakt me zo verdrietig, dat maakt me kapot dus........
Ze is mijn moeder, ik zal zeker zorgen dat ze niets tekort komt maar ik heb haar al zoveel van mijn leven gegeven dat ik nu het recht heb om te overleven.
Ik ben niet de enige ..... ik heb al vaker/meer mensen gehoord en er over gelezen waarvan de moeder denkt/dacht na de geboorte van hun kind/kinderen de rest van haar/hun leven alle rechten te behouden en dat is natuurlijk niet zo .... alleen moet je het door krijgen als dochter/zoon zijnde zodat je dit betijds ongedaan kan maken en haar kan vertellen dat je recht het op een eigen leven.
Mijn moeder begrijpt er echt niets van en zegt zowel iedere keer tegen Ed als tegen mij ....... je bent mijn kind dus ik heb alle rechten over je.
Ed raakte er van in paniek en zei haar dat ze moest gaan nadenken (toen leefde mijn vader nog) maar hij kreeg ook al rap door dat ze daar niet over na wilde denken en haar wil was wet!
Ed begrijpt het nog niet en vind het verschrikkelijk dat mensen zo kunnen denken en doen.
Ik vind het akelig omdat ze zo grof tegen me doet maar ik ben niet anders gewend geweest.
Nu pas (sinds een paar jaar) ben ik er wel achter dat ik recht heb op mijn eigen leven maar ze laat gewoon niet los ...... moeilijk wel.
Jammer dat ik het nooit door heb gehad.
Als ik ergens niet op gereageerd heb laat het me dan weten s.v.p. want dan kan ik alsnog antwoord geven.
Wens jullie smakelijk eten en een hele fijne avond.
Liefs,
Angelique
Wat betreft die bosgeluiden, klik op deze link en ga dan hier naartoe: Hemi-Medi - Forest Concert(Rustige melodieuze vogelzang met zacht kabbelend beekje op de achtergrond.)
Het is prachtig en zo echt.
Het is ook echt want ik ken (Wim) degene van deze site en geluidsfragmenten.
Wat betreft het leven na het "overgaan" ...... ik zit er zelf ook nogal mee dat het ineens helemaal weg is.
Wel weet ik dat ik boos ben, nog steeds ben ik heel erg boos en enorm verdrietig.
De dood van mijn vader is de druppel van alle leed van de afgelopen pl.m. 25 jaar geweest ...... het heeft me gebogen maar hoop ik nog niet geknakt.
Zelf heb ik al zeer jong "wezens" uit die "andere wereld" gezien, begrepen wat ze me wilde zeggen en toch, door mijn boosheid en verdriet nu wil ik er niets meer mee te maken hebben ...... ik ontken het gewoon ..... neem mezelf in de maling of ?????? ..... ik weet zelf niet hoe het komt maar ik gooi het op de boosheid en het verdriet.
Ik had gehoopt dat iemand dit herkende maar ja, ik hoop er ook op dat ik binnenkort een paar miljoen euro's zal krijgen
Ik schrijf inderdaad wat ik denk want anders kan ik niet schrijven.
Iets schrijven waar ik niet achter sta ..... nee.
Die vijver Reline, wij hebben al zo vaak vijvers gemaakt en het stelt niet erg veel voor hoor.
We willen er geen dieren in want we hebben 3 katten en je zou de andere dieren daarmee veel leed aandoen want hoe lief katten ook zijn, het zijn jagers.
Van ons mogen ze alleen maar op blikvoer jagen.
Mijn moeder heb ik inderdaad op een afstandje gehouden en dit moet ik blijven doen weet ik want als ik mezelf meer bloot geeft (weer toegeef) aan haar zal ze me wederom krenken en dat wil ik niet meer, dat maakt me zo verdrietig, dat maakt me kapot dus........
Ze is mijn moeder, ik zal zeker zorgen dat ze niets tekort komt maar ik heb haar al zoveel van mijn leven gegeven dat ik nu het recht heb om te overleven.
Ik ben niet de enige ..... ik heb al vaker/meer mensen gehoord en er over gelezen waarvan de moeder denkt/dacht na de geboorte van hun kind/kinderen de rest van haar/hun leven alle rechten te behouden en dat is natuurlijk niet zo .... alleen moet je het door krijgen als dochter/zoon zijnde zodat je dit betijds ongedaan kan maken en haar kan vertellen dat je recht het op een eigen leven.
Mijn moeder begrijpt er echt niets van en zegt zowel iedere keer tegen Ed als tegen mij ....... je bent mijn kind dus ik heb alle rechten over je.
Ed raakte er van in paniek en zei haar dat ze moest gaan nadenken (toen leefde mijn vader nog) maar hij kreeg ook al rap door dat ze daar niet over na wilde denken en haar wil was wet!
Ed begrijpt het nog niet en vind het verschrikkelijk dat mensen zo kunnen denken en doen.
Ik vind het akelig omdat ze zo grof tegen me doet maar ik ben niet anders gewend geweest.
Nu pas (sinds een paar jaar) ben ik er wel achter dat ik recht heb op mijn eigen leven maar ze laat gewoon niet los ...... moeilijk wel.
Jammer dat ik het nooit door heb gehad.
Als ik ergens niet op gereageerd heb laat het me dan weten s.v.p. want dan kan ik alsnog antwoord geven.
Wens jullie smakelijk eten en een hele fijne avond.
Liefs,
Angelique
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
-
Therie - Lid geworden op: 01 jul 2005, 17:39
- Locatie: (limburg)
lieve angel
ik heb jou verhaal gelezen heb ook gelezen wat falcon en reline schreven
maar heelaas ik ben niet zo een schryver ik wil je steunnen
en schryf het van je af angel zo als je nu doet het stoort niet
wat je moeder betref het is jou moeder maar je doet er goed aan
beetje afstand te nemen
vind het fyn dat je een vyver heb gemaakt hier heb ik ook een
met vissen er in was myn man die het heef gemaak ik hou het nu verder in
ere was zyn hobby vissen en hier konden we genieten van ons vyver
angel ik hoop dat je een rustige avond gaat hebben en straks een goede nacht rust
tot morgen angel
therie
liefde haalt het beste uit de mens
groetjes therie
groetjes therie
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Angel,
Fijn dat je ook ondervindt dat gewoon schrijven waaraan je op dat moment denkt een enorme hulp kan zijn om je te uiten.
Ik heb net de link aangeklikt die je aangaf.
Ik stond er versteld van dat die eenvoudige geluiden je alles kunnen doen vergeten.
Bij mij komen allerlei beelden boven....ik heb zoveel herinneringen aan de zee, kabbelende beekjes, vogels, kortom, de natuur.
Als je dit alles zo vertelt heb je geen eenvoudige jaren achter de rug en nu het gebeuren met je paps, de druppel teveel.
Ik maakte echt nog niet persoonlijk boosheid in zulke situatie mee, maar weet aan de hand van de boeken van Manu Keirse dat er in een rouwperiode een periode kan voorkomen waarin boosheid kan overheersen, om vele redenen, vaak de eenvoudigste eerst.....veel dingen die je helemaal niet eerlijk vind enz.
Als je wilt zoek ik wel dingen nader op, maar ik denk dat het voor jou al heel belangrijk is te weten dat dit een normale reactie kan zijn en dit gaat ook weer voorbij.
Angel, alles van de laatste tijd heeft je gebogen, maar volgens mij helemaal niet geknakt......als het je heel moeilijk gaat lijkt het voor jou wel zo hé, maar telkens ben je er weer!
Ik ben blij dat je wat betreft je moeder steeds weerbaarder wordt.
Ik schrok wel van het feit dat jou moeder van oordeel is dat ze rechten op jou heeft. Ik vind het heel erg dat ze dit zo ziet.
In feite is het net andersom....ouders hebben kinderen , brengen ze groot en zorgen dat ze later als zelfstandige mensen hun eigen weg kunnen gaan. Loslaten.
Ik hoop dat jij en Ed je ook weerbaar maken tegen haar zienswijze...misschien gewoon naast jullie leggen en jullie eigen gang gaan.
Discutieren helpt helemaal niet, integendeel.
Angel, ik heb helemaal niet het gevoel of je iets over het hoofd zag...ben niet terug gaan kijken...en ans het zo was....helemaal niet erg.
Ik wens je een hele fijne nacht toe en nu ik weet dat je naar die muziek kan luisteren.....het maakt me heel wat geruster.
Ik ga hier eens uitkijken of die CD's te vinden zijn of andere rustgevende muziek.
Heb het ooit probeerd en vond er vier, maar die waren anders..je gedachten gingen naar de mens zelf en de overgave. Die van jou gaan de natuur in en zijn ongelooflijk rustgevend op hun eigen fijne manier!
Weet je nog een bewijs dat je helemaal niet geknakt bent...de manier waarop je ons telkens weer een fijne dag of nacht wenst ondanks dat je het vaak zo moeilijk hebt.
Ook een fijne nacht voor jou!!
Liefs, Reline
Fijn dat je ook ondervindt dat gewoon schrijven waaraan je op dat moment denkt een enorme hulp kan zijn om je te uiten.
Ik heb net de link aangeklikt die je aangaf.
Ik stond er versteld van dat die eenvoudige geluiden je alles kunnen doen vergeten.
Bij mij komen allerlei beelden boven....ik heb zoveel herinneringen aan de zee, kabbelende beekjes, vogels, kortom, de natuur.
Als je dit alles zo vertelt heb je geen eenvoudige jaren achter de rug en nu het gebeuren met je paps, de druppel teveel.
Ik maakte echt nog niet persoonlijk boosheid in zulke situatie mee, maar weet aan de hand van de boeken van Manu Keirse dat er in een rouwperiode een periode kan voorkomen waarin boosheid kan overheersen, om vele redenen, vaak de eenvoudigste eerst.....veel dingen die je helemaal niet eerlijk vind enz.
Als je wilt zoek ik wel dingen nader op, maar ik denk dat het voor jou al heel belangrijk is te weten dat dit een normale reactie kan zijn en dit gaat ook weer voorbij.
Angel, alles van de laatste tijd heeft je gebogen, maar volgens mij helemaal niet geknakt......als het je heel moeilijk gaat lijkt het voor jou wel zo hé, maar telkens ben je er weer!
Ik ben blij dat je wat betreft je moeder steeds weerbaarder wordt.
Ik schrok wel van het feit dat jou moeder van oordeel is dat ze rechten op jou heeft. Ik vind het heel erg dat ze dit zo ziet.
In feite is het net andersom....ouders hebben kinderen , brengen ze groot en zorgen dat ze later als zelfstandige mensen hun eigen weg kunnen gaan. Loslaten.
Ik hoop dat jij en Ed je ook weerbaar maken tegen haar zienswijze...misschien gewoon naast jullie leggen en jullie eigen gang gaan.
Discutieren helpt helemaal niet, integendeel.
Angel, ik heb helemaal niet het gevoel of je iets over het hoofd zag...ben niet terug gaan kijken...en ans het zo was....helemaal niet erg.
Ik wens je een hele fijne nacht toe en nu ik weet dat je naar die muziek kan luisteren.....het maakt me heel wat geruster.
Ik ga hier eens uitkijken of die CD's te vinden zijn of andere rustgevende muziek.
Heb het ooit probeerd en vond er vier, maar die waren anders..je gedachten gingen naar de mens zelf en de overgave. Die van jou gaan de natuur in en zijn ongelooflijk rustgevend op hun eigen fijne manier!
Weet je nog een bewijs dat je helemaal niet geknakt bent...de manier waarop je ons telkens weer een fijne dag of nacht wenst ondanks dat je het vaak zo moeilijk hebt.
Ook een fijne nacht voor jou!!
Liefs, Reline
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
iris - Lid geworden op: 15 apr 2003, 15:44
- Locatie: Brugge
dag Angel,
wens je een fijne nacht,
wat het bovennatuurlijke betreft, geloven doet men niet , het is een 'weten'
en ben er zeker van dat 'als de tijd rijp is ' alles terug bij jou ok komt en je 'voelen ' zeer sterk zal worden.
probeer te genieten van ieder mooi moment.
liefs en dikke knuff
iris- irisB
wens je een fijne nacht,
wat het bovennatuurlijke betreft, geloven doet men niet , het is een 'weten'
en ben er zeker van dat 'als de tijd rijp is ' alles terug bij jou ok komt en je 'voelen ' zeer sterk zal worden.
probeer te genieten van ieder mooi moment.
liefs en dikke knuff
iris- irisB
Carpe Diem !
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Reline,
dit heb je prachtig geschreven!!!! Ik word er zelf stil van...
Angel,
Je bent inderdaad op goede weg, vind ik ook... Ik voel ook dat je sterker begint te worden. En inderdaad die kwaadheid is normaal, het hoort er blijkbaar bij...
Ik kom je een rustige nacht wensen en hopelijk morgen ook een fijne dag!
Liefs,
Veertje & Falcon
dit heb je prachtig geschreven!!!! Ik word er zelf stil van...
Angel,
Je bent inderdaad op goede weg, vind ik ook... Ik voel ook dat je sterker begint te worden. En inderdaad die kwaadheid is normaal, het hoort er blijkbaar bij...
Ik kom je een rustige nacht wensen en hopelijk morgen ook een fijne dag!
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...