Mijn Papsje....

[Angel4]

Ik zal naar de dokter van mijn moeder moeten bellen Riekske.
Vorige week (of die week daarvoor) was ik al voor mezelf bij mijn eigen arts en ik moet wachten tot hij terug is van vakantie.
Ik heb niet veel zin om nog voor mijn moeder in de bres te springen door haar dokter te bellen eerlijk gezegd want ik raak er meer en meer van overtuigd dat ze potverdorie niet het recht heeft om mij zo te behandelen, ook niet omdat ze nu zielig is omdat mijn vader is overleden .... ik ben toch ook niet zielig
Geen idee wat ik ga doen Riekske maar ik zou willen dat ze het verder zelf maar op moet lossen want als je had gehoord (al die jaren en jaren en vooral de afgelopen 2 jaar) hoe venijnig ze tekeer kan gaan kan ze haar mondje nog aardig roeren.
Ach, ik wilde maar dat Ed en ik eindelijk aan een eigen leven konden beginnen.

[RIEKSKE]

lieve schat
ik heb het zo erg met jou te doen
kon ik jou maar helpen lieverd
sta sterk met jou ed lieveke
mijn hartje doet zo erg pijn voor jou
ik denk hele dag aan jou
hopelijk red je het
en jij moet doen wat je denkt dat het beste is
doe dat gewoon

dat is het beste niemand voeld jou pijn

kon ik jou maar helpen
knuf riekske

[reline]

Ik wou dat je op een plaats was zoals wij hier....eventjes tot rust komen in de natuur!

Vertel maar waar we heen moeten, we komen eraan gevlucht.

Angel, wij zijn hier gewoon met een tent in een bos en leven dus buiten en met die warme dagen en avonden was het heerlijk.
Vinden jullie bij jullie in de buurt niet iets waar het rustig is? Kunnen jullie er niet enkele dagen op uit trekken? Misschien zou dat jullie veel deugd doen...

Liefs Reline

[falcon1]

Ach, ik wilde maar dat Ed en ik eindelijk aan een eigen leven konden beginnen.

Lieve Angel... ik denk dat je nu genoeg raad hebt gehad van rieksek, Terie en Reline... Geniet van je leven met Ed!!!!!
Ik heb hier spijtig genoeg wat gemist vandaag!
Angel... blijf hier de dingen van je af praten! Het doet me enorm deugd dat je al die ervaringen vertelt! We hopern je hierbij te kunnen steunen... maar hoe langer hoe meer stel ik vast dat jullie een heel moeilijk leven achter de rug hebben!

Lieve Angel... blijf je verhaal doen.. het is nu meer nodig dan ooit! We zijn misschien geen psychologen... maar wat je hier vertelt kost niks, en ik hoop dat je er de nodige kracht kunt uit putten om verder te gaan!

Hopelijk nog een rustige nacht... en morgen... er met volle moed terug tegen aan!!!!!! We bewonderen je moed!!!!!

Liefs,

Vertje & falcon

[Therie]

goede morgen angel en ed

ik hoop dat je toch wat heb kunnen slapen
en dat je vandaag een betere dag mag hebben
het is wat falcon zeg schryf het hier van je af
zal je meer opluchten en is ook beter voor ed denk nu
in de eerste plaats aan hem jy heb ed nodig lieverd
niet jou moeder maar ed is nu wat je nodig heb
ik hoop dat je weet wat je doet als je beslis om naar de dokter re gaan

tot straks lieve angel


liefs


therie

[iris]

dag Angel,

kom je een rustige dag wensen, hopelijk zonder veel kommer en beslommeringen.


liefs en dikke knufff
iris - irisB

[Angel4]

Goedemorgen lieve vrienden,

Even raakte je helemaal van slag he Riekske
Was niet mijn bedoeling hoor, ik werd gewoon even boos op de hele situatie hier, trek het je niet teveel aan.

Reline, ik zei het zomaar.
We wonen hier enorm mooi (natuur) en rustig dus komen we dat niet te kort.
Maar als het niet goed in je hoofd gaat (stress) ........

Ik schrijf inderdaad van me af he, en op het moment dat ik schreef:

Ik heb niet veel zin om nog voor mijn moeder in de bres te springen door haar dokter te bellen eerlijk gezegd want ik raak er meer en meer van overtuigd dat ze potverdorie niet het recht heeft om mij zo te behandelen, ook niet omdat ze nu zielig is omdat mijn vader is overleden .... ik ben toch ook niet zielig
Geen idee wat ik ga doen Riekske maar ik zou willen dat ze het verder zelf maar op moet lossen want als je had gehoord (al die jaren en jaren en vooral de afgelopen 2 jaar) hoe venijnig ze tekeer kan gaan kan ze haar mondje nog aardig roeren.
Ach, ik wilde maar dat Ed en ik eindelijk aan een eigen leven konden beginnen.

was ik me er van bewust dat het nooit meer goed zou komen.
Ik had zaterdag het besef gekregen dat mijn moeder mij m'n hele leven gehaat had omdat ik op haar moeder lijk en ze haatte haar moeder.
Ze gaf haar moeder de schuld van de scheiding van haar ouders en dat terwijl haar vader er met een andere vrouw vandoor ging, niet haar moeder.
Ze haatte haar moeder omdat haar moeder van de 12 kinderen die ze had één lievelingsdochter had en dat was niet mijn moeder.
Ze haatte haar moeder om wie ze was en toen ik geboren werd heeft ze mij de naam van haar moeder gegeven en me daar dan ook mijn hele leven naar behandeld en dat vertelde ze me (als het ware) afgelopen zaterdag luid en duidelijk en dit heeft iets met mijn innerlijk gedaan, geen verdriet meer want dat heb ik al zoveel gehad, geen woede want die heb ik te vaak onderdrukt ...... eigenlijk meer mezelf er bij neergelegd en afscheid genomen van het idee dat mijn moeder toch ergens lief kon zijn.
De koek is op ..... over en voorbij.

Mocht Ed er niet weer over beginnen ga ik haar huisarts niet bellen, ze bekijkt het maar met haar scherpe tong.
Als ze nu zelf niets meer kon of weinig kon zou ik het nog wel gedaan hebben maar kom ..... ik heb zo het idee dat ze meer kan dan ik.

Ik ga even mijn koffie drinken .... vies weertje he

[Angel4]

Dank je wel Iris, erg lief van je.

[RIEKSKE]

dag angelique
lieverd geen zorgen om mij
maar ik maak mij vreselijk boos
hoe jou moeder jou zo pijn aan het doen is voor jou verdere leven
als ik om iemand geef dan doet het mij zeker pijn als ze die persoon dan zoooooooooooooo pijn doen
pijn is eigelijk geen woord
vernederen is beter gezegt
angelique ga je leven oppakken
leef verder lieverd
denk gewoon het was een droom
laat je leven niet kapot maken meisje ,je bent zo een knappe vrouw
ga terug beginnen aan je mooie hobby die je hat
er zijn vele die wel van jou houden
kijk hier eens om je heen
hoe hard het klinkt
maar ik zou mij geen pijn meer laten doen
wens je fijne dag maatje
in de tuin kan je niet vandaag het viel met bakken uit de hemel

knuf riekske
sterkte

[reline]

Goeiemorgen Angel,
Ik kan het niet laten om even te komen piepen.....heb vannacht veel nagedacht over vroeger.
Ergens lijkt het dat alles van die weekend weer een reden had om jou weer duidelijker de te gane weg te tonen.
Met de hulp van de dokter lukt het je wel om alles duidelijker te zien en ergens toch te weten dat jou moeder geholpen wordt ondanks alles;

Liefs, Reline

[Angel4]

Als ik in jou schoenen zou staan zou ik ook heel boos worden als iemand zoiets op zou schrijven Riekske en ja, ik heb het behoorlijk voor m'n kiezen gekregen en niet alleen ik, Ed ook.
Dat vond ik nu werkelijk echt te ver gaan want Ed heeft (ondanks mijn moeder eigenlijk een wildvreemde voor hem is) heel veel voor mijn ouders gedaan in die 9 jaar en dat alleen maar omdat ik bij hem hoor.
Ik was ook heel boos en mijn dag is vandaag een dag van wisselende stemmingen .......... het ene moment ben ik heel boos op m'n moeder en het andere moment ben ik toch een beetje bang dat ze iets tekort komt.
Dit gedrag (van mij) is er vanaf vroeger (als kind) ingeslopen en moeilijk weg te krijgen want dit gedrag heeft mijn moeder er zelf bij mij ingeprent vroeger ..... schuldgevoelens.
Toch, als ik dat ene stukje weer terug lees wat ik schreef over dat ze eigenlijk het recht niet had om me zo te blijven behandelen wordt ik daar weer sterker van (al is het maar even) en voel me weer even "sterk".
Ik hoop maar dat ik me kan inhouden en niet weer zoveel angst (ik kan het niet anders beschrijven) krijg dat ik me weer aan haar ga onderwerpen (onderdanig wezen).
Ik wil niets liever dan een leven alleen met Ed.
Reline, goed bedoeld hoor maar de dokter kan mij/ons daar niet bij helpen, geloof me maar en haar dokter ga ik niet bellen heb ik besloten want ze is mondig genoeg om zichzelf te melden bij hem.
Daarnaast is ze nog niet zo blind dat ze niets kan want ze gaat ook nog in haar uppie met de bus naar de stad, koopt nog van alles en ook dat gaat haar goed af dus wat zou ik mezelf nu nog gaan vernederen

Ik heb daarnet overigens de vrouw van mijn neef (zoon van mijn zus) gesproken door de telefoon en we begonnen over het dagboek van mijn zus.
Sandra gaat kijken of het nog aanwezig is in de familie en zo ja krijg ik het.

[dolfijntjevr54]

Lieve Angel.

Ik ben hier dikwijls komen lezen.
En telkens kwam ik zoveel tegen wat ik ook tegen gekomen ben.
Men ouders konden ook geen liefde geven, ik was de oudste van 6 kinderen.
En heb al zeer vroeg voor men broers en zus moeten zorgen.
Het was geen warm gezin, het was er eentje van veel ruzie kloppen smijten en slaag krijgen.
Ik ben zo eens al klein ukje weg gelopen naar men oma, iemand anders wist ik nog niet wonen, het was bijna middernacht, toen ik in men slaapkleedje in de sneeuw op blote voetjes de cinema voorbij liep.
Ik zie de mensen nog met grote ogen naar me kijken.
Midden in de nacht moest ik opstaan om te poetsen.
Men ouders hebben me ook opgezadeld met een enorm minderwaardigheidscomplex, niks kon ik goed doen, maar dan ook niks.
Ik kookte al van men 10de voor gans het gezin, en toch zei men vader toen ik huwde, ze kan nog geen ei koken.
Angel , ik begrijp zeer goed wat er door je geen gaat.
Ik zit momenteel zelf met een krop in de keel, nu ik een stukje van mijn leven met men ouders hier neer pen.

Ooit heb ik ook op punt gestaan, om alles eens in een boekje te schrijven.
Ik had er zelfs al een titel voor: Staal zonder waarde.
Maar het lukt me niet, het brengt me veel teveel emoties naar boven, die ik niet meer wil.

Meisje, ik hoop dat je sterk genoeg bent om je moeder te negeren.
Want daar zal het op neerkomen, wil je je verlossen van al die vernederingen die je hebt moeten doorstaan.
Ik weet het, het is en blijft je moeder.
Maar neem de nodige afstand, anders ga je der aan onderdoor.

Ik hoop echt dat je zover kan komen, en kan zeggen nou kan ze zeggen wat ze wil, het doet me geen pijn meer.

Angel, ik wens je echt het beste toe.



Een knuffel van dolfijntje.

[falcon1]

Lieve Angel,

ik heb alles nog eens teruggelezen en je bent ook een héél belangrijk dagboek aan het schrijven : "Het keerpunt in je leven"!
Ik weet niet of je het beseft, maar je bent gestart aan een nieuw leven... je eigen leven dat hoe langer hoe minder door je moeder zal bepaald worden.
Je hebt blijkbaar nooit voor jezelf geleefd. Nu je geen uitweg meer weet ben je eindelijk tot het besef gekomen dat je niks meer te verliezen hebt en met harde middelen voor jezelf moet opkomen. Ik denk dat dit je enige kans is om met een gerust gemoed verder te kunnen leven, en je zal er nog van kunnen genieten ook, houdt dat vooral voor ogen...
De moeilijke periode die je nu doormaakt moet ook een doel hebben...
Maar er zullen nog moeilijke momenten komen, zeker als je het dagboek van je zus gaat lezen... Je gaat nu meer dan ooit beseffen dat in het verleden alles zo verkeerd was! Maar anderzijds zal het je sterken denk ik om je leven over een andere boeg te gooien.
Je kan en moet dat hier vertellen (je dagboek hé) Ik denk dat Ed er soms genoeg van heeft en wil dat alles gewoon "normaal" verloopt en dan is het goed dat je het in de kantlijn hier wel nog kan neerschrijven.
Als je je beginverhalen leest hier op je topic en die van nu, dan heb je al een héle lange weg afgelegd! En waar je in het begin een hoopje ellende was, verschijnt nu af en toe het woordje "sterker" terug!

Je moet je ook niet verontschuldigen tegenover ons hoor... beschouw ons hier allemaal maar als "zielsgenoten".
Als je zegt dat het "schuldgevoel" er stilaan bij je ingeslopen is, merk ik dat het ook hier nog aanwezig is!
Als iemand wat over zichzelf schrijft, of dat je verhaal bij iemand gevoelens van vroeger losweekte ga je je onmiddellijk verontschuldigen... en dat hoeft echt niet... Voor ons is het soms ook goed dat we even bezinnen over het verleden... wij kunnen het al zonder echt in de put te geraken... en eens zal de tijd komen dat het jou ook gaat lukken.
En dan kan je ons komen vervoegen om door je levenservaringen ook andere mensen bij te staan die het moeilijk hebben, want dat is volgens mij iets wat diep in je hart zit... maar het mag niet ten kosten van jezelf zijn...

Lieve Angel, we hopen dat je stilaan je nieuwe leven kan beginnen... doe het rustig aan en zorg voor de nodige ontspanning zodat de dingen waar je nu mee bezig bent geen eigen leven gaat leiden...

We wensen je nog een fijne dag...

Liefs,

Veertje & Falcon

[RIEKSKE]

erg lief geschreven dolfijntje
hopelijk kan angelique hier iets mee
ik hoop het zo
ik zit ook met een brok en elke minuut denk ik aan je liekske
hopelijk kan je los laten zoals ik
en ik voel mij goed hierbij
ik ben volwassen genoeg geworden toch !!!!!!!!!!!!!!
knuffeltje maatje
riekske

[Angel4]

Ach Dolfijntje, ik zie het voor me ..... zo'n klein hulpeloos meisje met haar voetjes in de sneeuw, zo hulpeloos, zo verloren.
En dan de rest ..... ze kan nog geen ei koken en dat na al wat je deed.
Je bedje uit gehaald om te poetsen ...... wat verschrikkelijk.
Dit drukt me enorm op mijn hart, hoe kan het, hoe kunnen mensen zo zijn.
Wij hebben moeten werken, oké, maar niet zoals jij ... je bedje ervoor uitgehaald.
Wij gingen wel naar school maar direkt uit school naar huis, werken, eten en dan naar het gemeentehuis (dit duurde zo'n 2 uur met z'n vijven) en dan weer naar huis om te werken.
Ik als jongste mocht om pl.m. 22.00 uur naar bed, mijn broer was iets ouder dus ging een half uur later en dan mijn zus.
Ik was wel altijd moe, vond het niet leuk maar heb het niet ervaren als iets heel ergs .... mijn broer en zus wel.
Wat ik als erg heb ervaren was de kilte, geen liefde, geen warmte enz.
Eten en huisvesting was goed, ook daar was niets aan op te merken maar tja .... het was niet voldoende want het was zo kil.
Ik voel me toch bevoorrecht in vergelijking met jou jeugd en begrijp het echt niet .... hoe vreselijk is het voor je geweest.
Ik hoop dat je eens de kracht krijg je boek te schrijven, je zult er veel mensen mee bereiken en helpen en ook jezelf er mee helpen.
Knuffie voor jou ook meis, dit raakt me echt heel hard en vind het heel erg en daartegen heb ik het goed gehad ... het is niet te vergelijken.

En dan kan je ons komen vervoegen om door je levenservaringen ook andere mensen bij te staan die het moeilijk hebben

Ik hoop dat je gelijk ga krijgen Rudy en dat ik ooit ook andere mensen de hand zal kunnen reiken met alle ervaring die ik nu aan het opdoen ben.
Nu is het inderdaad net alsof ik aan het begin van iets heel zwaars sta maar het kan ook minder zwaar zijn dan waar ik bang voor ben.
En ja, ik heb zelf schuld door de vernederingen altijd maar te pikken en me er nog voor te verontschuldigen ook maar ach .... we zijn nou eenmaal mensen.
Goh, ik voel me gezegend met zoveel steun en had eerder nooit kunnen weten dat ik nog eens zoveel over mezelf zou vertellen.