Mijn Papsje....

[dolfijntjevr54]

Lieve Angel.

Door jou verhaal heb ik het aangedurfd om hier een klein beetje over men jeugd te schrijven.
Maar echt een klein beetje, meer kan ik echt niet.

Weet je, ik heb er zo'n twee tot drie maal per jaar nog nachtmerie's van.
Dan sta ik op en na vijf minuutjes breek ik in huilen uit, dan moet men man me stevig vast nemen, zodat ik troost in z'en armen kan vinden.
Vroeger had ik dit niet, het is maar met ouder worden dat die nachtmeries begonnen zijn.

Er een boek over schrijven ga ik niet doen, ik kan het gewoon niet.
Echt niet.

Maar zit aub niet met me in Angel.
Normaal denk ik er bijna nooit meer aan.
Maar jouw verhaal over leegte, geen liefde, geen tederheid , geen ai over je bolletje, deed me in men pen kruipen.

Angel , je niet bevoorrecht voelen, je hebt net zoveel afgezien.
Je hoeft alles wat jij meegemaakt hebt en nog meemaakt, niet te minimaliseren Angel.
Echt niet doen, jou is veel schade toegedaan.
Dat voel ik echt aan.

Ouders kunnen hard zijn, zeer hard.
En ik hoop uit de grond van men hart, dat je der bovenop komt.
Dat je op een moment durft te zeggen, en nu stop.
Vanaf hier begin ik een nieuw leven, voor mij en Ed.

[dolfijntjevr54]

Riekske, thanks lieverd.

[Angel4]

Lieve Angel.

Door jou verhaal heb ik het aangedurfd om hier een klein beetje over men jeugd te schrijven.
Maar echt een klein beetje, meer kan ik echt niet.


Er een boek over schrijven ga ik niet doen, ik kan het gewoon niet.
Echt niet.

[/img]

Lieve Dolfijntje,

Ik vind je heel moedig dat je het hebt aangedurfd en hoop stiekemweg toch dat je hierdoor weer een stukje verder met verwerken bent gekomen.

Een boek komt misschien ooit of helemaal niet, dat is niet belangrij denk ik.

Wat wel belangrijk is ben jij zelf.


Sterkte Dolfijntje en nog bedankt voor je "verhaal" en je moed.

[dolfijntjevr54]

Lieve Angel.

Ben blij dat ik het hier even kwijt kon, al was het maar om je uit te leggen dat ouders hun kinderen zo verschrikkelijk pijn kunnen doen.
Pijn die wel verzacht, maar nooit vergeten wordt.

Angel, sterkte meiske.

Wens je nog een fijne avond, en een goede nachtrust.

[Therie]

ik sta hier verstomd na het lezen van deze verhalen

dolfyntje je heb ooit al laten blyken van je jeugd
maar nu schryf je hier een beetje van je af sterkte lieverd
ook ik zit hier met de krop in de keel en pink een traan weg
angel door jou verhaal heef dolfyntje het aan gedurf
en als je het dagboek van je zus kunt krygen zou voor jou ook een
opluchting zyn ga er voor meiske


wens je een rustige avond angel
en voor straks probeer wat te slapen

liefs therie

[RIEKSKE]

zit hier met tranen lieve angelique en dolfijntje
hier wordt iets los gemaakt
dank falcon ons zo sterkte te maken
dit aan te durven
dolfijntje schrijf gerust lieverd
wij leven met jou mee zoals ook met liekske

ja therie ik zit ook met een krop
maar is erg goed dat wij hier kunnen praten
lieve angeliqiue
doe wat falcon zegt meisje
en laat je leven niet kapot maken
het kan zooooooooooo mooi zijn samen met jou edje
geloof mij maar
jullie geluk dat teld

wens je goede avond ,knuffeltje riekske
sterkte

[RIEKSKE]

goede morgen angelique
kom je fijne dag wensen
liefs riekske
gaat het meisje

[Therie]

goede mmorgen angel

kom je een rustige dag wensen

gaat het een beetje meisje

tot straks he en veel sterkte voor vandaag

therie

[iris]

goeie morgen Angel,

wens je een fijne dag, laat de zon schijnen in je hart!


liefs en dikke knuff
iris

[Angel4]

Goedemorgen lieve vrienden,

Waar dit forum al niet goed voor is, het geeft ons de gelegenheid met elkaar de communiceren en dit gebeurd dan ook mogen we wel zeggen.
Dolfijntje, ik hoop dat je na deze (toch grote) stap die je zette toch weer iets verder zult kunnen komen.
Ik hoop niet dat je hier nog last van hebt gehad.
Riekske, Therie, Falcon, Zon, Iris, Marietteke .... allemaal, nogmaals kan ik zeggen dat ik blij ben dat jullie me hier steunen.
En iedereen hier spreekt uit ervaring, in welke zin dan ook.
Ik ben in ieder geval al zover dat ik inderdaad kies voor een leven (ik hoop nog lang en gelukkig) met Ed want hij is het waar ik bij hoor, Ed en ik horen bij elkaar en daar ik dit nog moet leren omdat ik mijn hele leven aan andere heb verspild (ja, verspild ben ik nu achter gekomen, wat dom van mij, wat jammer van mijn leven, van de tijd die ik verloren ben).
Ed en ik zijn pas 9 jaar bij elkaar waarvan ik al die jaren nog aan het vechten ben geweest tegen mijn verleden, vechten en verwerken.
Daarbij heb ik ook teveel tijd gestoken in mensen die het eigenlijk niet waard waren mijn tijd op te sloeken.
En aan Ed heb ik totaal geen aandacht geschonken en hij is het die het juist verdiend, hij had alles moeten hebben en kreeg niets.
Ik schaam me er voor dat ik niet eerder wakker geworden ben.
Nu ben ik aan het ontwaken en ik hoop maar dat ik de weg kan volgen, kan leren iemand te vertrouwen, onvoorwaardelijk en zonder altijd die enorme angst, verlatingsangst, misbruik enz.
Als ik heel brutaal mag wezen mag ik jullie dan vragen mij ook daarin te steunen als ik het niet meer weet, als ik weer weg wil lopen voor de liefde, de warmte die mijn man me zo graag wil geven maar ik niet durf te nemen.

[reline]

Lieve Angeln Dolfijntje en allemaal,

Ik heb met beetjes alles kunnen bijlezen, maar lukte me niet om hier te komen tikken. Hoop verbinding nu wel goed.
Weet dat ik enorm begaan ben met jullie....al zie je me niet, jullie zijn steeds in mijn gedachten.
Het is heel erg iets te willen zeggen en niet kunnen!!!

Liefs, Reline

[Angel4]

Ach Reline, ik probeerde ieders naam op te schrijven maar aangezien dit niet lukte schreef ik er maar achter ".......... allemaal".
Als ik n.l. probeer terug te komen als ik nog iets nagelezen heb lukt dat gewoon niet en krijg ik een blanco site.
Ik weet wel dat er iets met onze verbinding aan de hand is dus dat zal het wel zijn maar ik heb je in ieder geval wel gelezen hoor, ik zie je wel.

[dolfijntjevr54]

Goede morgen lieve Angel.

Nee hoor meisje, heb er geen last meer van gehad, van wat ik hier gisteren geschreven heb.
Heb wel slecht geslapen, maar dat lag aan men oog.
Die prikte steeds en ben opgestaan met een gezwollen oog.
Maar dat zal wel overgaan.

Angel, ken je Ed nog maar 9 jaar.
Meisje, moet je nog wat vertellen, niet alleen men jeugd was zo slecht.
Maar ook men eerste huwelijk, waar ik het toch 25 jaar uitgehouden heb.
Maar daarmee ga ik je niet lastig vallen, is al erg genoeg.
In 1996 heb ik men tweede echtgenoot leren kennen, en ik was behoorlijk bang.
Men huidige man, die ik hier men chouke noem, heeft hemel en aarde moeten verzetten om me te overtuigen van z'en liefde voor me, ik hield zeer veel van men chouke, maar ik had zo'n schrik, dat ik niet opnieuw zou gekwetst worden.
Nu zijn we reeds 13 jaar gehuwd en 14 jaar samen, en zeer gelukkig.

Nu ben ik aan het ontwaken en ik hoop maar dat ik de weg kan volgen, kan leren iemand te vertrouwen, onvoorwaardelijk en zonder altijd die enorme angst, verlatingsangst, misbruik enz.
Als ik heel brutaal mag wezen mag ik jullie dan vragen mij ook daarin te steunen als ik het niet meer weet, als ik weer weg wil lopen voor de liefde, de warmte die mijn man me zo graag wil geven maar ik niet durf te nemen.

Angel, neem de liefde van je Ed met beide armen aan, geloof me.
Ik heb hetzelfde meegemaakt, de angst dat ik weer psygisch ging mishandeld worden, zoals bij men eerste echtgenoot.
Ondanks dat men chouke een dag en een nacht verschilde met men eerste man.
Maar ik heb het toch aangedurfd, en heb er nog geen seconde spijt van gehad.
We zijn een zeer gelukkig stel geworden, waar ik god nog voor dank.
Ik ben maar gelukkig geworden na men 44jaar.
Maar zit er niet over in Angel meissie, ik heb al die ongelukkige jaren met men huidige man al ingehaald, dat mag ik best zeggen.

Neem de liefde van je Ed met beide handen aan meissie.

En we blijven je steunen, en ik zal hier ook meer komen.

Een warme knuffel Angel.

[Angel4]

Jij bent slim Dolfijntje, jij doktert even uit waar ik zelf niet aan gedacht heb toen ik jullie de vraag om hulp schreef.
Ja Dolfijntje, het klopt, eigenlijk ben ik lang mishandeld geweest, zowel lichaamlijk als geestelijk.
Als kind zijnde had ik alleen maar verdriet om de kilte in mijn leven maar van mishandeling was toen geen sprake.
Vanaf mijn zelfstandigheid (vanaf mijn 16e toen ik voor mezelf ging zorgen, op mezelf moest gaan wonen) tot mijn 18e ben ik vrij geweest en waren de beste jaren van mijn leven.
Daarna niet meer, ik koos voor het verkeerde maar kwam daar later pas achter.
Maar het ergste was toch wel vanaf mijn 25e tot mijn 47e die mishandelingen, lichaamlijk (vrijwel dagelijks, uitzonderingen daargelaten) en geestelijk.
Op mijn 47e leerde ik plots Ed kennen, echt op een vreemde manier en van de ene op de andere minuut was ik huis en haard kwijt, zat bij een (toen nog) vreemde man in de auto met dochter en hond richting Lelystad en ik wist niet meer hoe ik het had (heb het er nog moeilijk mee omdat ik het nog steeds niet begrijp, het was eigenlijk al te laat en zou nooit meer goed komen dacht ik altijd).
Ik ben als een razende door het leven gegaan, zwaarmoedig en verdrietig omdat ik niet wist/weet hoe te leven en nog staat dit mijn "leven" in de weg ..... ik kan er niet bij, ik kan het niet pakken en op de momenten van rust was daar altijd mijn familie wel die het volgens Ed roken dat het me goed ging en dat mocht niet dus werd ik weer teruggetrokken/teruggefloten.
Nooit heb ik begrepen waarom.
Nooit zal ik begrijpen waarom.
Ben ik dan zo afzichtelijk, ben ik zo slecht?
Deze vragen hebben vaak door mijn hoofd getold maar er uit komen, nee, ik kom er gewoon niet uit.

[dolfijntjevr54]

Nooit heb ik begrepen waarom.
Nooit zal ik begrijpen waarom.
Ben ik dan zo afzichtelijk, ben ik zo slecht?
Deze vragen hebben vaak door mijn hoofd getold maar er uit komen, nee, ik kom er gewoon niet uit.

Lieve Angel.

Je bent niet afzichtelijk, en zeker niet slecht.
Zet die gedachten uit je hoofd meisje.
En wat de familie betreft, daar moet je niet mee leven meisje.
Maar ik weet wat je bedoeld, je was ten einde raad.
En daar was niks mis mee, geloof me.

Voor mij was het op een dag genoeg.
Ik stelde me de vraag, is dit nu mijn leven, voor de rest van mijn leven.
En ben na lang aarzelen naar een advocaat gestapt, en ben gescheiden.
Het was de beste beslissing die ik toen genomen heb.

Angel, je hebt nog zoveel te verwerken, maar je komt er.
Ben ik zeker van.
Probeer los te laten wat je pijn doet.
Is moeilijk, heel moeilijk.
Maar het moet, voor je eigen gemoedsrust, en die van Ed.
Ik moet niet tussen de lijntjes lezen om te weten dat Ed zeer veel van je houd.
Doe er iets mee Angel.
Laat je niet meer dwingen door familie hoe je moet leven.
Laat je niet dwingen om dingen te doen, die je niet wil doen.
Laat alleen die dingen binnen waar je liefde steun en gelukkig mee bent.

En spreek er veel over, met Ed als je kan.
Da's zeer belangrijk, praten praten en nogmaals praten.
Men chouke heeft me over veel angsten en complexen heen geholpen.
Maar je moet erover kunnen praten, iets wat ik in het begin ook niet kon. Ik vluchte altijd van het verleden weg, wilde er niet over praten.
Ook ik bleef met al die onverwerkte trauma's zitten, tot chouke zei zo kan het niet verder.
Nu ga je zitten, en vlucht je niet naar de garage, en nu praten we tot alles eruit is, wat je meegemaakt hebt.
Ik was er ziek van, heb dagen gehuild.
Maar plots was ik uitgehuild, en opgelucht.
En met de hulp van men chouke, ben ik zeer gelukkig geworden.

Weet je Angel, ik heb een zoon, en men chouke heeft een dochter.
Weeral iets die ik hier vertel, wat ik anders niet zou doen.
Maar ik doe het om jou te helpen.
Wij zien beide ons kind niet meer.
Ze gunden ons het geluk niet, en dat alleen maar om geld.
Ze zagen na ons huwelijk hun erfenis halveren, door de huwelijks verbintenis, en dat hebben ze nooit kunnen verkroppen.
Zowel men zoon, als chouke z'en dochter zijn zeer matrealistish ingesteld.
Wij hebben er behoorlijk last van gehad, in het begin.
Maar we hebben voor elkaar gekozen, gekozen om voor elkaar te zorgen.
Zo zie je maar, niet alleen ouders kunnen behoorlijk te keer gaan, maar ook de kinderen, als er een andere man in het vizier komt.

Angel, durf van elkaar te houden.
Zonder dat je aan anderen denkt.
Onvoorwaardelijke liefde , is de mooiste liefde.
Probeer het althans, en praten meisje, veel praten.

Knuffel Angel.