Mijmeringen 3
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Gisterenavond mocht ik genieten van een prachtig concert!
Zoals elk jaar organiseert het Davidsfonds een Nieuwjaarsconcert, het mag gezegd, het was van de bovenste plank!
Het concert bestond uit twee delen:
Het Donnacorda Strijkkwartet
Het Donnacorda Strijkkwartet is ontstaan in 2008. de kwartetleden studeerden naast de Conservatoria van Antwerpen en Brussel aan bekende internationale scholen, o.m. Guildhall School of Music te Londen, Peadbody Conservatory te Baltimore en het Conservatorium van Belgrado.
Naast hun passie voor kamermuziek musiceren de vier muzikanten ook allen in het orkest "De Filharmonie van Antwerpen".
Het Donnacorda Strijkkwartet vertolkt voornamelijk het klassieke repertoire, maar gaat de ontmoeting met moderne muziek niet uit de weg. Zo verweven zij hun klassieke strijkkwartet-programma met zuiderse klanken zoals eigen arrangementen van tango's en Argentijnse liederen.
Naast optredens specialiseert het Donnacorda Strijkkwartet zich in het maken van opnames voor film- en popmuziek, Radio en Televisie.
Gezelle Gezongen
In tegenstelling tot vele andere negentiende-eeuwse schrijvers, is Gezelle niet in de geschiedenis verdwenen als een nobele onbekende; de meest muzikaal vertaalde dichter van de lage landen heeft zo zijn eigen 'Dead Poets society'.
Door zijn weergaloos gevoel voor ritme, rijm en klank lijkt gezelle soms een West-Vlaamse rapper avant la lettre.
'Gezelle Gezongen' bracht op geheel eigen en creatieve manier een hommage aan zijn leven en werk.
De drie pijlers van Gezelles oeuvre, releigie, natuur en taalspeelsheid staan daarbij centraal en worden verweven met spitse vondsten en leuke anekdotes uit zijn leefwereld.
de muziek die dit levensverhaal invult, is een kruisbestuiving tussen een klassiek timbre met gekende melodieën en lichte jazzinvloeden.
Bart Vandekerkhove bracht de liederen begeleid door Stan Driesen aan de piano en Johan Vandendriessche met saxofon, klarinet en fluiten.
Enkele liederen uit Gezelle Gezongen:
Als de ziele luistert
De Goede Herder
Twintig mezenvoetjes
Er viel ne keer een blaadje,
't Ligt alles weeron witgesneeuwd,
O Maria die daar staat
Moederken
en't Schrijverke, ligt mij nauw aan het hart, mijn vader's lievelingsgedicht.
Ik zie mij nog op een van de twee bruggen staan tussen Overleie en de Markt in Kortrijk, toen ik met mijn moeder naar de stad ging.
Ontelbare keren keken wij naar het schrijverke, er kwam nooit een einde aan dat schrijven.
Waarschijnlijk schreef Gezelle dat geciht toen hij onderpastoor was op de Onze Liieve Vrouwparochie te Kortrijk!
Heerlijke herinneringen!
Een schitterende avond!
aan iedereen een heel fijne zondag!
gustilpe
Zoals elk jaar organiseert het Davidsfonds een Nieuwjaarsconcert, het mag gezegd, het was van de bovenste plank!
Het concert bestond uit twee delen:
Het Donnacorda Strijkkwartet
Het Donnacorda Strijkkwartet is ontstaan in 2008. de kwartetleden studeerden naast de Conservatoria van Antwerpen en Brussel aan bekende internationale scholen, o.m. Guildhall School of Music te Londen, Peadbody Conservatory te Baltimore en het Conservatorium van Belgrado.
Naast hun passie voor kamermuziek musiceren de vier muzikanten ook allen in het orkest "De Filharmonie van Antwerpen".
Het Donnacorda Strijkkwartet vertolkt voornamelijk het klassieke repertoire, maar gaat de ontmoeting met moderne muziek niet uit de weg. Zo verweven zij hun klassieke strijkkwartet-programma met zuiderse klanken zoals eigen arrangementen van tango's en Argentijnse liederen.
Naast optredens specialiseert het Donnacorda Strijkkwartet zich in het maken van opnames voor film- en popmuziek, Radio en Televisie.
Gezelle Gezongen
In tegenstelling tot vele andere negentiende-eeuwse schrijvers, is Gezelle niet in de geschiedenis verdwenen als een nobele onbekende; de meest muzikaal vertaalde dichter van de lage landen heeft zo zijn eigen 'Dead Poets society'.
Door zijn weergaloos gevoel voor ritme, rijm en klank lijkt gezelle soms een West-Vlaamse rapper avant la lettre.
'Gezelle Gezongen' bracht op geheel eigen en creatieve manier een hommage aan zijn leven en werk.
De drie pijlers van Gezelles oeuvre, releigie, natuur en taalspeelsheid staan daarbij centraal en worden verweven met spitse vondsten en leuke anekdotes uit zijn leefwereld.
de muziek die dit levensverhaal invult, is een kruisbestuiving tussen een klassiek timbre met gekende melodieën en lichte jazzinvloeden.
Bart Vandekerkhove bracht de liederen begeleid door Stan Driesen aan de piano en Johan Vandendriessche met saxofon, klarinet en fluiten.
Enkele liederen uit Gezelle Gezongen:
Als de ziele luistert
De Goede Herder
Twintig mezenvoetjes
Er viel ne keer een blaadje,
't Ligt alles weeron witgesneeuwd,
O Maria die daar staat
Moederken
en't Schrijverke, ligt mij nauw aan het hart, mijn vader's lievelingsgedicht.
Ik zie mij nog op een van de twee bruggen staan tussen Overleie en de Markt in Kortrijk, toen ik met mijn moeder naar de stad ging.
Ontelbare keren keken wij naar het schrijverke, er kwam nooit een einde aan dat schrijven.
Waarschijnlijk schreef Gezelle dat geciht toen hij onderpastoor was op de Onze Liieve Vrouwparochie te Kortrijk!
Heerlijke herinneringen!
Een schitterende avond!
aan iedereen een heel fijne zondag!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
bo'ke,
een heel lieve dankjewel voor je bezoekje!
Weeral is een neef vertrokken
naar verre oorden, het onmetelijke,
opgenomen in de kosmos!
Herinneringen komen boven,
opgeslagen memoires van lang geleden,
toen we nog kinderen waren.
We deelden dezelfde leeftijd of toch bijna,
vijf weken jonger was hij, als jongste van vijf.
Slechts één blijft er over.
We zaten in het eerste leerjaar,
Hij op de jongensschool, ik op de meisjesschool.
Zijn oudste zus deed ons herhaaldelijk
luidop lezen, wie maakte de meeste vorderingen,
wie had de beste uitspraak?
We waren aan elkaar gewaagd!
Veel gezelschapsspellen speelden we,
uren hebben we gekaart elke nieuwjaarsdag.
Mijn eerste feestje was bij hem thuis,
tante en nonkel enkele dagen naar Frankrijk
op familiebezoek.
We moeten zo'n 17 jaar geweest zijn,
enkele jongeren samen,
tante die er tegenover woonde kwam
regelmatig binnensluipen,
niets aan de hand we waren voorbeeldig!
Ik heb hem eens verloochend,
Ik vergaf het mij nooit!
Toen hij studeerde aan de Universiteit van Gent,
Ja toen zat ik eens in de wachtzaal bij de dokter.
De wachtende mensen praatten met elkaar.
Een man zei opeens ja ja die studenten…
Ik zag… (naam van mijn neef) op het station
hij zal het nog eens proberen in Gent.
Ik was ontdaan, wist dat mijn neef een schitterend
student was.
Ik was zeer bedeesd en zweeg!
Later heb ik het mijn neef verteld, hij lachte erom!
Uiteindelijk werd hij een zeer gewaardeerd professor
in de diergeneeskunde!
Jaak, je bent te vroeg heen gegaan,
ik vergeet je nooit!
gustilpe
een heel lieve dankjewel voor je bezoekje!
Weeral is een neef vertrokken
naar verre oorden, het onmetelijke,
opgenomen in de kosmos!
Herinneringen komen boven,
opgeslagen memoires van lang geleden,
toen we nog kinderen waren.
We deelden dezelfde leeftijd of toch bijna,
vijf weken jonger was hij, als jongste van vijf.
Slechts één blijft er over.
We zaten in het eerste leerjaar,
Hij op de jongensschool, ik op de meisjesschool.
Zijn oudste zus deed ons herhaaldelijk
luidop lezen, wie maakte de meeste vorderingen,
wie had de beste uitspraak?
We waren aan elkaar gewaagd!
Veel gezelschapsspellen speelden we,
uren hebben we gekaart elke nieuwjaarsdag.
Mijn eerste feestje was bij hem thuis,
tante en nonkel enkele dagen naar Frankrijk
op familiebezoek.
We moeten zo'n 17 jaar geweest zijn,
enkele jongeren samen,
tante die er tegenover woonde kwam
regelmatig binnensluipen,
niets aan de hand we waren voorbeeldig!
Ik heb hem eens verloochend,
Ik vergaf het mij nooit!
Toen hij studeerde aan de Universiteit van Gent,
Ja toen zat ik eens in de wachtzaal bij de dokter.
De wachtende mensen praatten met elkaar.
Een man zei opeens ja ja die studenten…
Ik zag… (naam van mijn neef) op het station
hij zal het nog eens proberen in Gent.
Ik was ontdaan, wist dat mijn neef een schitterend
student was.
Ik was zeer bedeesd en zweeg!
Later heb ik het mijn neef verteld, hij lachte erom!
Uiteindelijk werd hij een zeer gewaardeerd professor
in de diergeneeskunde!
Jaak, je bent te vroeg heen gegaan,
ik vergeet je nooit!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Gustilpe lieve,
Ja leven bestaat uit tegengestelde emoties, eerst
genieten van muziek met een grote M van
mooi, meesterlijk, memorabel, enz.
Om nadien te verzinken in een groot verdriet, je
ziet als het ware een stukje van je jeugd verdwijnen,
ook bij neven en nichten heb je voorkeuren.
Je zal zeker weer sterkte vinden in je eigen gezin
met kleinkinderen en druk, druk, druk.
Liefs,
bomi.
Elfje . . . Verdriet.
-
Gustilpe lieve,
Ja leven bestaat uit tegengestelde emoties, eerst
genieten van muziek met een grote M van
mooi, meesterlijk, memorabel, enz.
Om nadien te verzinken in een groot verdriet, je
ziet als het ware een stukje van je jeugd verdwijnen,
ook bij neven en nichten heb je voorkeuren.
Je zal zeker weer sterkte vinden in je eigen gezin
met kleinkinderen en druk, druk, druk.
Liefs,
bomi.
Elfje . . . Verdriet.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Gustilpe,
Ook van mij innige deelneming bij het overlijden van je neef.
Als je een goede band hebt met iemand is het verdriet ook veel groter hè.
nog een warme avond
neske
Ook van mij innige deelneming bij het overlijden van je neef.
Als je een goede band hebt met iemand is het verdriet ook veel groter hè.
nog een warme avond
neske
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Assake, Bomike, bo'ke, neske, Yna, nog eens Assa met een mooie morf,
allen zeer wel bedankt voor het medeleven bij het sterven van mijn neef!
Af en toe komt er een anekdote naar boven waar mijn neef in betrokken was zoals in het verhaal van:
Het spalkje
Toen onze kinderen nog kindjes waren, waren ze zoals veel kindjes verzot op dieren.
Het begon op de verjaardag van een van onze zoontjes, hij vroeg een konijntje als verjaardaggeschenk. 10 dagen later verjaarde een ander zoontje, ook hij vroeg een konijntje.
Mijn man had een konijnenhokje gemaakt waar de beestjes samen vertoefden.
Enkele maanden later, ondertussen volle zomer, opeens mijn dochtertje riep, mama er liggen kleine ratjes in het konijnenhok.
We hadden er nooit aan gedacht dat de konijnen een paartje vormden,
het waren kleine konijntjes natuurlijk, ze lagen verstrooid in het hok,
we haalden papa konijn er uit maar het kon niet meer baten, de kleintjes stierven.
Er werd een nieuw konijnenhok gemaakt zodat de rammelaar afgezonderd zat.
Herhaaldelijk mocht hij even bij de moer zodat we vaak kleintjes hadden, onze kinderen zagen die voor troeteldiertjes, ze werden soms zonder ons medeweten meegesmokkeld naar hun kamer.
Op de duur hadden we teveel konijnen, oppeuzelen daar was geen sprake van, we gaven ze weg aan vrienden, alzo kochten we een paar keer een ander konijn om te eten.
Met de jaren kwam er ook een poes, een hond, kippen, er werd een vogelkooi gebouwd, een vijvertje met vissen aangelegd, hamstertjes kwamen en gingen zoals ook witte muisjes.
Later toen de zonen een jaar of tien waren konden ze zelf de kippen slachten, geleerd bij de scouts, dat waren geen troeteldieren.
Binnen hadden we een vogelkooitje met een ‘klein vogeltje’ ben al lang vergeten welke soort.
Toen de kinderen groter werden kreeg mama genoeg van al die dieren, die ze zelf moest voederen, (in het begin zorgden de kinderen voor de dieren maar allengs ….) al wat stierf werd niet meer vervangen!
Uiteindelijk hadden we nog de hond, de poes, de vissen en het vogeltje.
Tijdens de grote vakantie wilden we met het ganse gezin naar Frankrijk.
Maar wat met de dieren?
De broer van mijn pas overleden neef had een kennel in West-Vlaanderen, daar zouden de dieren goed behandeld worden. Mij pa kwam de laatste dag voor onze reis de dieren ophalen met zijn camionnette. Stel je voor, in de camionnette zat die hond, die poes en stond het kooitje met het vogeltje. Toen mijn pa terug in West-Vlaanderen kwam zag hij iets raars aan het vogeltje. Het kon niet meer op zijn pootjes staan, de poes zal er wel op los gesprongen zijn.
De volgende dag nam hij het kooitje en trok ermee naar mijn nu pas overleden neef, dierenarts voor kleine huisdieren. Het vogeltje had een gebroken pootje, fijn en slapjes hing het nog een weinig vast.
Mijn neef spalkte het pootje.
Na onze reis kregen we de dieren terug, het vogeltje met het spalkje, jarenlang heeft het geleefd met het spalkje aan zijn pootje, niemand waagde het, het spalkje te verwijderen.
Tot jaren later mijn man bezoek had van een zakenrelatie, de toenmalige spoedarts van de VUB, de man verwijderde het spalkje, hij was niet voor niets spoedarts. We hebben er vaak om gelachen!
Een verhaaltje uit het verleden!
Nu hebben we enkel nog vissen en vleermuizen en af en toe een reiger!
gustilpe
allen zeer wel bedankt voor het medeleven bij het sterven van mijn neef!
Af en toe komt er een anekdote naar boven waar mijn neef in betrokken was zoals in het verhaal van:
Het spalkje
Toen onze kinderen nog kindjes waren, waren ze zoals veel kindjes verzot op dieren.
Het begon op de verjaardag van een van onze zoontjes, hij vroeg een konijntje als verjaardaggeschenk. 10 dagen later verjaarde een ander zoontje, ook hij vroeg een konijntje.
Mijn man had een konijnenhokje gemaakt waar de beestjes samen vertoefden.
Enkele maanden later, ondertussen volle zomer, opeens mijn dochtertje riep, mama er liggen kleine ratjes in het konijnenhok.
We hadden er nooit aan gedacht dat de konijnen een paartje vormden,
het waren kleine konijntjes natuurlijk, ze lagen verstrooid in het hok,
we haalden papa konijn er uit maar het kon niet meer baten, de kleintjes stierven.
Er werd een nieuw konijnenhok gemaakt zodat de rammelaar afgezonderd zat.
Herhaaldelijk mocht hij even bij de moer zodat we vaak kleintjes hadden, onze kinderen zagen die voor troeteldiertjes, ze werden soms zonder ons medeweten meegesmokkeld naar hun kamer.
Op de duur hadden we teveel konijnen, oppeuzelen daar was geen sprake van, we gaven ze weg aan vrienden, alzo kochten we een paar keer een ander konijn om te eten.
Met de jaren kwam er ook een poes, een hond, kippen, er werd een vogelkooi gebouwd, een vijvertje met vissen aangelegd, hamstertjes kwamen en gingen zoals ook witte muisjes.
Later toen de zonen een jaar of tien waren konden ze zelf de kippen slachten, geleerd bij de scouts, dat waren geen troeteldieren.
Binnen hadden we een vogelkooitje met een ‘klein vogeltje’ ben al lang vergeten welke soort.
Toen de kinderen groter werden kreeg mama genoeg van al die dieren, die ze zelf moest voederen, (in het begin zorgden de kinderen voor de dieren maar allengs ….) al wat stierf werd niet meer vervangen!
Uiteindelijk hadden we nog de hond, de poes, de vissen en het vogeltje.
Tijdens de grote vakantie wilden we met het ganse gezin naar Frankrijk.
Maar wat met de dieren?
De broer van mijn pas overleden neef had een kennel in West-Vlaanderen, daar zouden de dieren goed behandeld worden. Mij pa kwam de laatste dag voor onze reis de dieren ophalen met zijn camionnette. Stel je voor, in de camionnette zat die hond, die poes en stond het kooitje met het vogeltje. Toen mijn pa terug in West-Vlaanderen kwam zag hij iets raars aan het vogeltje. Het kon niet meer op zijn pootjes staan, de poes zal er wel op los gesprongen zijn.
De volgende dag nam hij het kooitje en trok ermee naar mijn nu pas overleden neef, dierenarts voor kleine huisdieren. Het vogeltje had een gebroken pootje, fijn en slapjes hing het nog een weinig vast.
Mijn neef spalkte het pootje.
Na onze reis kregen we de dieren terug, het vogeltje met het spalkje, jarenlang heeft het geleefd met het spalkje aan zijn pootje, niemand waagde het, het spalkje te verwijderen.
Tot jaren later mijn man bezoek had van een zakenrelatie, de toenmalige spoedarts van de VUB, de man verwijderde het spalkje, hij was niet voor niets spoedarts. We hebben er vaak om gelachen!
Een verhaaltje uit het verleden!
Nu hebben we enkel nog vissen en vleermuizen en af en toe een reiger!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
het examen achter de rug 
Naar de bib voor het volgende boek voor de leesgroep: Extreem LUID & ongelooflijk DICHTBIJ van Jonathan Safran Foer.
Omdat het vandaag Gedichtendag was kreeg elke bezoeker een gedichtenboekje van Remco Campert.
Omdat er op het nieuws de laatste dagen veel onrust is koos ik volgend gedicht:
POËZIE van Remco Campert
Eergisteren was het oorlog
gisteren ook
en nog altijd in mijn heden
dat niet alleen van mij is
geld sluipt rond over de wereld
betaalt zichzelf met oorlog
oorlog mag zijn naam niet dragen
noemt zichzelf defensie
poëzie is het struikgewas
waarin ik me verberg
als de soldaten komen
in hun gierende tanks
aan alle voorbijgangers een fijne avond
en een goie nachtrust!
gustilpe
Naar de bib voor het volgende boek voor de leesgroep: Extreem LUID & ongelooflijk DICHTBIJ van Jonathan Safran Foer.
Omdat het vandaag Gedichtendag was kreeg elke bezoeker een gedichtenboekje van Remco Campert.
Omdat er op het nieuws de laatste dagen veel onrust is koos ik volgend gedicht:
POËZIE van Remco Campert
Eergisteren was het oorlog
gisteren ook
en nog altijd in mijn heden
dat niet alleen van mij is
geld sluipt rond over de wereld
betaalt zichzelf met oorlog
oorlog mag zijn naam niet dragen
noemt zichzelf defensie
poëzie is het struikgewas
waarin ik me verberg
als de soldaten komen
in hun gierende tanks
aan alle voorbijgangers een fijne avond
en een goie nachtrust!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Lieve gustilpe
Einde examen,hopelijk was het goed
Het spalkje
prachtig verhaal,ik heb moeten lachen
echt leuk
het doet mij denken aan mijn kinderen,wij hadden ook honden katten,ik spreek in meervoud want al wat ze op straat vonden brachten ze mee,
dwerkonijtjes, vogeltjes,witte muizen enz,
het enigste dat wij niet hadden,was het spalkje
Poëzi van remco campert
het is de realiteit,spijtig hé
Vriendelijke groetjes... assa
Einde examen,hopelijk was het goed
Het spalkje
prachtig verhaal,ik heb moeten lachen
echt leukhet doet mij denken aan mijn kinderen,wij hadden ook honden katten,ik spreek in meervoud want al wat ze op straat vonden brachten ze mee,
dwerkonijtjes, vogeltjes,witte muizen enz,
het enigste dat wij niet hadden,was het spalkje
Poëzi van remco campert
het is de realiteit,spijtig hé
Vriendelijke groetjes... assa
Groetjes van assa
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
lieve Gustilpe
“ Een randje van het zuiverste goud “ Prachtig !!!
Gezelle ( talentvolle poëet ) gezongen : dat krinkelende wrinkelende waterding
daar kun je naar blijven kijken !!
gecondoleerd met het verlies van uw neef , tegengestelde emoties , we kennen het allemaal
vertoeven in de herinneringen helpt bij de pijn van het verlies zoals bijvoorbeeld : het spalkje
graag gelezen
examen voorbij : proficiat
poëzie van Remco Campert : helaas nog brandend actueel
Er lag geen sneeuw , gelukkig , ik kon mijn man wegdoen en 4 dagen na de operatie
terug naar huis halen : het komt goed !!! Fijn dat je het schreef !!Liefs Fernanda
Een glimlach keert steeds naar u terug
