Mijn Papsje....
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
ja angelique daarvoor heeft ze jou wel nodig
lieverd laat niet zo met je spelen
en denk aan jezelf
het doet mij pijn dit te lezen
denk aan ed en jou samen op de camping
wens je goede nacht mateke
knuffeltje riekske
lieverd laat niet zo met je spelen
en denk aan jezelf
het doet mij pijn dit te lezen
denk aan ed en jou samen op de camping
wens je goede nacht mateke
knuffeltje riekske
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Hallo lieve allemaal,
Sorry dat ik nu pas antwoord geef maar er was zoveel te doen vandaag.
Boodschappen en daarna enorme problemen met de thuiszorg.
Dat vrouwtje bleek gewoon niets te doen en had in nog geen half uurtje het hele huis (volgens haar) helemaal gedaan en toen wij de boodschappen kwamen brengen was ze al weg maar wij dachten dat ze nog moest komen want zo zag het huis er uit.
Mijn moeder doet haar best (op de tast vanwege haar slechte zicht) maar als het huis nog niet gedaan is valt het gewoon op.
Ik heb de thuiswerkster opgebeld en heel rustig en beleefd gevraagd waarom dat slechte werk.
Had ik verkeerd ingeschat want ze ging verschrikkelijk tekeer tegen me en door haar Surinaamse afkomst (die schreeuwen zo in hun eigen taal) werd het gewoon vijandig.
Ik bleef kalm en vond het niet nodig daar aandacht aan te schenken maar bleef er toch wel op staan dat wanneer ze haar werk bij mijn moeder wilde blijven doen ze het goed moest doen, ze is tenslotte een betaalde kracht en ze verdienen niet slecht dus ook liever geen slecht werk.
Ze werd zo kwaad op me dat ze zei dat ze naar mijn moeder haar huis zou komen voor mij en ik vond het prima.
Ik ben wel klein maar toch ook dapper.
Eenmaal daar begon ze weer zo raar te schreeuwen en ik probeerde rustig met haar te praten maar ze liet me niet aan het woord.
Ik zei haar dat ik daar niet van gediend was en dat ze maar weg moest gaan en ik een andere hulp voor mijn moeder zou aanvragen.
Schreeuwt ze tegen me dat ik mijn mond moest houden, dat ik in het huis van mijn moeder niets te vertellen had en meer van die beledigingen ..... ook richting mijn moeder en dat pikte ik niet en zei haar dat ook.
Ik zei haar dat ik haar nu waarschuwde en dat ik dit niet meer pikte.
Het hielp niet, ze luisterde niet en na verschillende malen gezegd te hebben dat ze de woning moest verlaten (ook mijn moeder zei het maar ze ging niet en bleef schreeuwen) wilde ik haar eigen handig eruit gooien, ik was enorm kwaad geworden en sprong haar kant op.
Helaas sprong Ed voor me en hield me tegen (niet met gemak hoor ..... pffffffffffft ..... ik was echt heel erg kwaad) en even had hij ook een """" te pakken van me maar dat deed ik gelukkig net niet.
Toen is ze wel weggegaan en mijn moeder was helemaal over haar toeren.
Ik vond het wel rot voor mijn moeder maar ze vond dat ik niets fout had gedaan en wilde zelf ook nooit meer die vrouw in haar huis hebben dus is dat bellen geworden voor een andere hulp.
Totdat er een andere hulp is / kan komen zal Ed het zware werk weer gaan doen en ik de lichtere werkzaamheden.
Nou, dat was dan weer dat.
Mijn moeder gaat achteruit en ik maak me enorme zorgen.
Ze geeft (zei ik nog afgelopen week) me een grote mond maar later lijkt het net alsof ze zit te hyperventileren ...... ze ademt vaak (de laatste tijd) heel erg snel en ziet er dan ook raar uit.
Ik ben me er wel van bewust dat ik niet alles hoef te pikken maar er is iets met haar ..... ik voel het.
"Gelukkig" moet ze de 23e Februari bij de dokter komen voor een grondig onderzoek vanwege haar nieren (zijn nog heel klein) en haar suiker (ouderdomssuiker).
Nou, het is nu wel weer even genoeg ellende he, ik hoop dat het voor jullie niet vervelend is.
Ik kan het in ieder geval vertellen en dat is al een hele opluchting voor me want nogmaals ...... Ed is (en blijft) een zwijger en dat is niet altijd even gemakkelijk.
Wens iedereen een hele fijne avond en een hele goede nacht toe.
Sorry dat ik nu pas antwoord geef maar er was zoveel te doen vandaag.
Boodschappen en daarna enorme problemen met de thuiszorg.
Dat vrouwtje bleek gewoon niets te doen en had in nog geen half uurtje het hele huis (volgens haar) helemaal gedaan en toen wij de boodschappen kwamen brengen was ze al weg maar wij dachten dat ze nog moest komen want zo zag het huis er uit.
Mijn moeder doet haar best (op de tast vanwege haar slechte zicht) maar als het huis nog niet gedaan is valt het gewoon op.
Ik heb de thuiswerkster opgebeld en heel rustig en beleefd gevraagd waarom dat slechte werk.
Had ik verkeerd ingeschat want ze ging verschrikkelijk tekeer tegen me en door haar Surinaamse afkomst (die schreeuwen zo in hun eigen taal) werd het gewoon vijandig.
Ik bleef kalm en vond het niet nodig daar aandacht aan te schenken maar bleef er toch wel op staan dat wanneer ze haar werk bij mijn moeder wilde blijven doen ze het goed moest doen, ze is tenslotte een betaalde kracht en ze verdienen niet slecht dus ook liever geen slecht werk.
Ze werd zo kwaad op me dat ze zei dat ze naar mijn moeder haar huis zou komen voor mij en ik vond het prima.
Ik ben wel klein maar toch ook dapper.
Eenmaal daar begon ze weer zo raar te schreeuwen en ik probeerde rustig met haar te praten maar ze liet me niet aan het woord.
Ik zei haar dat ik daar niet van gediend was en dat ze maar weg moest gaan en ik een andere hulp voor mijn moeder zou aanvragen.
Schreeuwt ze tegen me dat ik mijn mond moest houden, dat ik in het huis van mijn moeder niets te vertellen had en meer van die beledigingen ..... ook richting mijn moeder en dat pikte ik niet en zei haar dat ook.
Ik zei haar dat ik haar nu waarschuwde en dat ik dit niet meer pikte.
Het hielp niet, ze luisterde niet en na verschillende malen gezegd te hebben dat ze de woning moest verlaten (ook mijn moeder zei het maar ze ging niet en bleef schreeuwen) wilde ik haar eigen handig eruit gooien, ik was enorm kwaad geworden en sprong haar kant op.
Helaas sprong Ed voor me en hield me tegen (niet met gemak hoor ..... pffffffffffft ..... ik was echt heel erg kwaad) en even had hij ook een """" te pakken van me maar dat deed ik gelukkig net niet.
Toen is ze wel weggegaan en mijn moeder was helemaal over haar toeren.
Ik vond het wel rot voor mijn moeder maar ze vond dat ik niets fout had gedaan en wilde zelf ook nooit meer die vrouw in haar huis hebben dus is dat bellen geworden voor een andere hulp.
Totdat er een andere hulp is / kan komen zal Ed het zware werk weer gaan doen en ik de lichtere werkzaamheden.
Nou, dat was dan weer dat.
Mijn moeder gaat achteruit en ik maak me enorme zorgen.
Ze geeft (zei ik nog afgelopen week) me een grote mond maar later lijkt het net alsof ze zit te hyperventileren ...... ze ademt vaak (de laatste tijd) heel erg snel en ziet er dan ook raar uit.
Ik ben me er wel van bewust dat ik niet alles hoef te pikken maar er is iets met haar ..... ik voel het.
"Gelukkig" moet ze de 23e Februari bij de dokter komen voor een grondig onderzoek vanwege haar nieren (zijn nog heel klein) en haar suiker (ouderdomssuiker).
Nou, het is nu wel weer even genoeg ellende he, ik hoop dat het voor jullie niet vervelend is.
Ik kan het in ieder geval vertellen en dat is al een hele opluchting voor me want nogmaals ...... Ed is (en blijft) een zwijger en dat is niet altijd even gemakkelijk.
Wens iedereen een hele fijne avond en een hele goede nacht toe.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Angel,
Ik heb met verbazing gelezen hoe een hulp te werk kan gaan.
Ik vind wel dat je heel goed je mannetje hebt gestaan....zulk gedrag pik je zomaar niet.
Spijtig dat je moeder dat moet meemaken.
Je voelt nu je moeder haarfijn aan hé en je weet hoe je met haar moet omgaan al is dat niet altijd makkelijk.
Je zou in een mens moeten kunnen kijken om te zien wat er in iemand omgaat.
Als je moeder regelmatig zo snel ademt...een beetje hyperventilatie wie weet.....zou ze kunnen enkele keren heel traag inademen en heel traag uitademen? Als het niet erg is lukt het misschien.
Ik ben blij voor jou dat je weer kwam vertellen.....
Ik was er eventjes niet, gaat niet zo goed, komt wel in orde.
Ik wens jullie veel sterkte toe!
Liefs, Leentje
Ik heb met verbazing gelezen hoe een hulp te werk kan gaan.
Ik vind wel dat je heel goed je mannetje hebt gestaan....zulk gedrag pik je zomaar niet.
Spijtig dat je moeder dat moet meemaken.
Je voelt nu je moeder haarfijn aan hé en je weet hoe je met haar moet omgaan al is dat niet altijd makkelijk.
Je zou in een mens moeten kunnen kijken om te zien wat er in iemand omgaat.
Als je moeder regelmatig zo snel ademt...een beetje hyperventilatie wie weet.....zou ze kunnen enkele keren heel traag inademen en heel traag uitademen? Als het niet erg is lukt het misschien.
Ik ben blij voor jou dat je weer kwam vertellen.....
Ik was er eventjes niet, gaat niet zo goed, komt wel in orde.
Ik wens jullie veel sterkte toe!
Liefs, Leentje
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
jeetje angelique
wat ik hier zo lees vreselijk hoe kan een hulp zich zo gedragen
hun zijn er toch voor te poetsen
en je mag gerust wat zeggen
ik vind dat jij het goed opnam voor jou moeder
een hele prestatie van jou hoor
maar ook jij zal hierdoor die nacht misschien niet slapen
door al die tres
hopelijk maar dat ze nu een goede hulp krijgt
lieverd pas goed op jezelf
niet dat je weer in de put geraakt
zo zie je jullie krijgen gewoon geen rust
zo is het hier ook altijd
het is net of alles op je af komt
wat je helemaal niet wil
maar blijf sterk lieverd
wens je goede dag hopelijk
knuffeltje riekske
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
ghyra - Lid geworden op: 16 mei 2005, 19:39
- Locatie: Nijmegen
goede morgen Angel...
jeeetje...wat een toestand......is dat van een instelling
de thuiszorg......ging daar toch wel even verhaal halen,
bij een chef of cheffin.......is niet normaal hoor.....
goed dat je ze meteen uit huis hebt gezet.....
sterkte met alles.....knuffieeeee.....
groetjes GHYRA
voor de wereld ben je iemand,voor iemand ben je de wereld............
voor de wereld ben je iemand,voor iemand ben je de wereld............
-
Angel4 - Lid geworden op: 25 jun 2006, 15:08
- Locatie: NL
Goedemorgen lieve allemaal,
Slechte nacht gehad.
Je had wederom gelijk Riekske, zoiets blijft toch bij je hangen en je gaat er over piekeren.
Het voelde net aan alsof het allemaal door mij kwam, had ik maar niet gebeld en het er zo bij gelaten?
Maar dan had mijn moeder haar steeds haar gang moeten laten gaan.
Ik heb gisteren idd nog naar de thuiszorg gebeld en deze zouden naar een plaatsvervanger gaan uitkijken.
Maar nu wil ik er niet langer meer over piekeren want ik heb door dat ik zo langzaam maar zeker zelf geen leven meer heb.
Het leven van mijn moeder staat in alles centraal en Ed en ik zijn nergens meer.
Dat mag en kan toch niet zijn?!
Het is druilerig en ik hoop dat Ed en ik nu toch eindelijk zelf eens adem mogen halen want we stikken hierin.
Naar de camping gaan?
Ed heeft geen zin dus houdt het op.
We gaan wel zien wat er komen gaat en ik wens jullie allemaal een hele fijne dag toe.
Slechte nacht gehad.
Je had wederom gelijk Riekske, zoiets blijft toch bij je hangen en je gaat er over piekeren.
Het voelde net aan alsof het allemaal door mij kwam, had ik maar niet gebeld en het er zo bij gelaten?
Maar dan had mijn moeder haar steeds haar gang moeten laten gaan.
Ik heb gisteren idd nog naar de thuiszorg gebeld en deze zouden naar een plaatsvervanger gaan uitkijken.
Maar nu wil ik er niet langer meer over piekeren want ik heb door dat ik zo langzaam maar zeker zelf geen leven meer heb.
Het leven van mijn moeder staat in alles centraal en Ed en ik zijn nergens meer.
Dat mag en kan toch niet zijn?!
Het is druilerig en ik hoop dat Ed en ik nu toch eindelijk zelf eens adem mogen halen want we stikken hierin.
Naar de camping gaan?
Ed heeft geen zin dus houdt het op.
We gaan wel zien wat er komen gaat en ik wens jullie allemaal een hele fijne dag toe.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
lieverd
pas op mateke alles komt op jou neer
het zou toch beter geweest zijn als je naar jullie huisje gaan
gewoon ff weg van alles
jij hebt er goed aangedaan zo te handelen
als zei zo agresief is kan jij niks aandoen
wens je sterkte angeliqe denk aan jezelf
knuffie mateke
riekske
pas op mateke alles komt op jou neer
het zou toch beter geweest zijn als je naar jullie huisje gaan
gewoon ff weg van alles
jij hebt er goed aangedaan zo te handelen
als zei zo agresief is kan jij niks aandoen
wens je sterkte angeliqe denk aan jezelf
knuffie mateke
riekske
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Angel en Ed,
wat een verhaal!
Goed dat je het hier even kan neerschrijven!
Maar wat me wel opvalt is dat je enorm assertief bent geworden (bijna een beetje té
)! Je hebt dat hebt dat heel goed opgelost!
En dat je er een slapeloze nacht hebt aan overgehouden, wel dat zou ik ook!!!!
Nu voel je je schuldig of je er wel goed hebt aan gedaan... Maar hoe zou je je gevoeld hebben als je niks had gedaan? Ook schuldig.... Dus er verder niet te veel over piekeren hoor...
Wat je moeder betreft... ze zit nog diep in het rouwproces, net als jullie trouwens. Ze staat er plots dan ook nog alleen voor... en het lukt allemaal niet zo goed... Bovendien heeft ze niemand anders dan jullie om haar nood te klagen. Ok, ze doet het wel wat te heftig en te pijnlijk naar jullie toe, maar probeer ook even te begrijpen wat ze allemaal meemaakt... Het is nog geen jaar geleden dat je papsje is heen gegaan! Er moet nog zoveel verwerkt worden!
Dat wil niet zeggen dat jullie voor alles de "pispaal" moeten zijn! Van in het begin hebben we jullie al gezegd dat als het te veel wordt je ook een duidelijk signaal naar haar toe moet geven dat ze te ver is gegaan!
Rouwen kost energie... véél energie... misschien dat die bij haar een beetje op aan het geraken is... den bedoel ik zowel geestelijk als lichamelijk... Hierdoor kan ze door een kleine tegenval toch volledig over de lijn gaan... voor buitenstaanders soms moeilijk te begrijpen...
Wat Ed betreft... ik was vroeger ook geen prater. Ik dacht toen ook altijd waarom is dat eigenlijk nodig? Je hoeft toch alleen maar te praten om iets te zeggen of te vragen? En verder probeerde ik zelf alles maar te verwerken... Nu weet ik wel beter... maar echt praten, en dan nog over het oplossen van problemen, je gevoelens... voor veel mensen niet gemakkelijk... en het wordt dan ook steeds ontvlucht...
Wat wel kan helpen is bijvoorbeeld een terrasje doen. Je zit dan naast elkaar, geen uitweg mogelijk, er moét gepraat worden... Over hetgeen je allemaal ziet... over de voorbije week, van gedachten wisselen... En probeer daar een regelmaat in te vinden... vb één maal per maand of per week....
Ik ben het hier weer aan het uitleggen hé....
We hopen hier allemaal om jullie wat op te beuren natuurlijk... maar toch moet je blijven schrijven hoe het je vergaat...
Denk maar, na regen komt zonneschijn... al is het maar één straaltje...
Jullie komen er wel!
Liefs,
Veertje & Falcon
wat een verhaal!
Goed dat je het hier even kan neerschrijven!
Maar wat me wel opvalt is dat je enorm assertief bent geworden (bijna een beetje té
)! Je hebt dat hebt dat heel goed opgelost!En dat je er een slapeloze nacht hebt aan overgehouden, wel dat zou ik ook!!!!
Nu voel je je schuldig of je er wel goed hebt aan gedaan... Maar hoe zou je je gevoeld hebben als je niks had gedaan? Ook schuldig.... Dus er verder niet te veel over piekeren hoor...
Wat je moeder betreft... ze zit nog diep in het rouwproces, net als jullie trouwens. Ze staat er plots dan ook nog alleen voor... en het lukt allemaal niet zo goed... Bovendien heeft ze niemand anders dan jullie om haar nood te klagen. Ok, ze doet het wel wat te heftig en te pijnlijk naar jullie toe, maar probeer ook even te begrijpen wat ze allemaal meemaakt... Het is nog geen jaar geleden dat je papsje is heen gegaan! Er moet nog zoveel verwerkt worden!
Dat wil niet zeggen dat jullie voor alles de "pispaal" moeten zijn! Van in het begin hebben we jullie al gezegd dat als het te veel wordt je ook een duidelijk signaal naar haar toe moet geven dat ze te ver is gegaan!
Rouwen kost energie... véél energie... misschien dat die bij haar een beetje op aan het geraken is... den bedoel ik zowel geestelijk als lichamelijk... Hierdoor kan ze door een kleine tegenval toch volledig over de lijn gaan... voor buitenstaanders soms moeilijk te begrijpen...
Wat Ed betreft... ik was vroeger ook geen prater. Ik dacht toen ook altijd waarom is dat eigenlijk nodig? Je hoeft toch alleen maar te praten om iets te zeggen of te vragen? En verder probeerde ik zelf alles maar te verwerken... Nu weet ik wel beter... maar echt praten, en dan nog over het oplossen van problemen, je gevoelens... voor veel mensen niet gemakkelijk... en het wordt dan ook steeds ontvlucht...
Wat wel kan helpen is bijvoorbeeld een terrasje doen. Je zit dan naast elkaar, geen uitweg mogelijk, er moét gepraat worden... Over hetgeen je allemaal ziet... over de voorbije week, van gedachten wisselen... En probeer daar een regelmaat in te vinden... vb één maal per maand of per week....
Ik ben het hier weer aan het uitleggen hé....
We hopen hier allemaal om jullie wat op te beuren natuurlijk... maar toch moet je blijven schrijven hoe het je vergaat...
Denk maar, na regen komt zonneschijn... al is het maar één straaltje...
Jullie komen er wel!
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
ghyra - Lid geworden op: 16 mei 2005, 19:39
- Locatie: Nijmegen
angel hier was ook regen......brrr...somber weer....
hopelijk wat beter met je???
fijne avond...later
een goede nacht zonder spoken,
geen pijn en nare dromen.......
doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
groetjes GHYRA
voor de wereld ben je iemand,voor iemand ben je de wereld............
voor de wereld ben je iemand,voor iemand ben je de wereld............
