De trage minnaar
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Caleidoscoop
Er is het leven,en er zijn mensen
mensen leven hun leven
niet altijd zoals ze het wensen
dat leven is er maar even
't bestaat uit vele stukjes
van verdriet en gelukjes
't is net een caleidoscoop
met verwachting en hoop
Alterego
Er is het leven,en er zijn mensen
mensen leven hun leven
niet altijd zoals ze het wensen
dat leven is er maar even
't bestaat uit vele stukjes
van verdriet en gelukjes
't is net een caleidoscoop
met verwachting en hoop
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Dtm - Lid geworden op: 09 apr 2011, 15:00
Le désir indéfini
Tussen vergeten en het vergeelde wit
sterft verlangen. Verlaten.
Door een lezer. En zijn haperende vingers.
Achter trage komma's.
En de onverdraagzaamheid
van betweterige punten.
Hoe alinea's lijnen herschikken.
Tot eilanden van vertwijfeling.
En je ogen. Over het wit waden.
Een veerpont met gedachten
trekt. Langs voorzichtige oevers.
Wuivende zinnen aan de kant.
En de dichter het geknakte woord
weer opricht.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Stilte maakt me bang...
De confrontatie met mezelf,
een onbekend en vreemd wezen...
Volledig blanke stilte
zoals 't zuiverste metaal.
Als de stilte kon spreken,
zou ik alleen de echo
van mijn eigen gedachten horen.
Woorden breken de stilte
om aan de waarheid te ontsnappen.
Alleen in een complete stilte
zal ik mijn ego tegenkomen...
Maar zal ik hem ooit vinden ?
Misschien
heel diep in mezelf,
in de Abyssen van mijn ziel...
Of moet ik sterven
om die eindelijk te ontmoeten ?
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Dtm - Lid geworden op: 09 apr 2011, 15:00
Avondgebed.
Voor de nutteloze dingen van de dag.
De regen die ik niet aanbad.
M'n tuin die ik verwaarloosde.
Alsook de lege banken in de stad.
Voor alle mensen die ik niet groette.
En eveneens de anderen. Doch ook m'n paraplu
wil ik bedanken. M'n hoed waarvan ik hou.
En het dagblad waarin ik een dichter vond.
Voor mijn tafel wil ik bidden. De ochtend.
De middag en de avond.
Maar vooral voor m'n geliefde.
Die de teugels vierde. Van mijn oud verlangen.
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
«verlangen is de ultieme hoop die de ander op je vestigt»
(Martin van der Jagt)
«wie leeft van verlangen moet leren geduld te hebben»
(Arnon Grunberg)
«elk verlangen kweekt weer andere verlangens aan»
(Paul Snoek)
(Martin van der Jagt)
«wie leeft van verlangen moet leren geduld te hebben»
(Arnon Grunberg)
«elk verlangen kweekt weer andere verlangens aan»
(Paul Snoek)
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Verbaasd, verwonderd, verwend
voel ik mezelf door het lezen van woorden
die mijn oude hart verwarmen, gelukzalig
voel ik me weer jong mooi en begeerd,
misschien maar voor even, maar toch . . .
vederlicht!
Bomi.
-
Verbaasd, verwonderd, verwend
voel ik mezelf door het lezen van woorden
die mijn oude hart verwarmen, gelukzalig
voel ik me weer jong mooi en begeerd,
misschien maar voor even, maar toch . . .
vederlicht!
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
Dtm - Lid geworden op: 09 apr 2011, 15:00
De liturgie van een luie namiddag
De boer rekent op regen
voor morgen. Dat ruik ik.
De beek vervoert de geur
als een bootje van papier op het water.
Straks moet ik me losrukken
uit het slaperige groen.
Het gekwaak achterterlaten
van die biddende paters.
De stenen van de stad zwijgen.
Enkel de straten praten.
Ik zal me nestelen op een bank
en kijken naar de mensen.
En hun wandelende verhalen.