Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

[Oma-C]

O-O Lieve Helena, ;?
Zo'n mooie tekst, en dan jouw verhaal
Falcon kan ik niet verbeteren die heeft het ook meegemaakt,
dat voel je, en hij heeft gelijk, alleen gduld en moed en héél veel
komen neerschrijven zodat je het even kwijt bent
is het enige wat eventjes helpt.
Ik heb het al meer gezegd; ik heb er toen jaren geleden
3jaar over gedaan eer ik het eindelijk kon loslaten
en een plaatske geven:oops:
Het is vreselijk om te verwerken, verwacht geen wonderen
Onthou alleen: "je MOET" niks, leef van dag naar dag
en ja er zullen nog hele moeilijke dagen komen,
maar laat je niet opjutten, je kan alleen dingen doen
die uit je hart komen doe daarom niks tegen de zin
Daar wordt je alleen maar ziek van.
Je kinderen hebben ook hun verdriet, zij moeten
het ook een plaatske kunnen geven, natuurlijk hebben zij
hun partner en hun kindjes, jij bent alleen
Maar wij proberen je te steunen, jammer dat het
alleen virtueel kan Huil als je 't voelt dat het nodig is,
Toch goed dat je schoonbroer iets laat horen, die man
heeft het ook meegemaakt, helaas.
Maar bedenk; iedereen voelt z'n eigen verdriet en
bij iedereen is het anders, wij kunnen alleen luisteren hier.
Ik wou je zo graag een persoonlijke échte knuffel geven
maar mijn armen zijn te kort
Ik hoop dat je spoedig beter wordt en dat je straks de slaap kan vatten
nog vele lieve groetjes, een nachtzoen en tot morgen.
Ik ga nu naar m'n kofferke, slaapwel
Oma-C

[Helena van Troje]

oma c, falcon, gerarda, relinefijn dat jullie er zo waren voor mij gisteren.
Vannacht toch nog goed kunnen slapen. Dankjewel je weet wel wie
Dank ook voor de geschreven steun in pb-tje.

Ja, ik ben rijk aan sociale contacten denkt de ziekenhuispastor, maar de meesten "houden zondag"... Misschien denken ze wel dat de kinderen dan komen zoals in de meeste gezinnen, mar die van ons vinden dat dat niet nodig is. Hetzij zo. Amen.

Vandaag kwam op de middag de beste maat van Hugo op bezoek. Onverwacht? Of gestuurd door een "ho(u)g(o)ere macht"?

Ik wou net aan mijn ontbijt beginnen. geraakte niet in gang van morgen. De slechtste gastvrouw van Vlaanderen vroeg niet eens of de jongen honger had.

Ben dan toch maar eten in huis gaan halen voor morgen deze namiddag. Met de auto zelfs, want het was nogal veel na mijn niet eten periode dat ik nodig had.

Ik vraag me af wanneer ik opnieuw georganiseerd ga geraken.

We zullen seffens op ons gemakje al eens gewoon orde scheppen in de keet. Zien hoe ver we daar mee geraken.

Ik hoop heel, heel erg dat ik toch iemand ga zien morgen of minstens horen, anders is het om zeep en is het weer wenen, wenen....

Ander jaren bakte ons moeke pannenkoeken en wafels en nu?????????

[falcon1]

Lieve Helena,

je weet het hé... geen dank! Mensen in nood moeten geholpen worden... punt, uit!
Trouwens... je "rijkdom" zal nog wel terugkomen!

Je stelt wat ververwachtingen naar morgen toe... en vroeger maakte je mama pannekoeken... Kan je de kinderen niet uitnodigen om een pannekoekje te komen eten?
Maar stel uw verwachtingen niet te hoog hé... anders kan de teleurstelling ook eens groot kunnen zijn. Ben benieuwd... en anders hier zeker effe langs komen!!!! Zeker niet alleen blijven zitten met je verdriet verdriet!
Allerheiligen is voor ons ook weer een moeilijke dag. We zijn net bloemen gaan zetten bij het graf van mijn vrouw en Veertje heeft een mooi bloemstuk uitgekozen dat nu een plaatsje heeft gevonden bij de foto van mijn vrouw Gerda en de man van Veertje, Ivan. Er staan daar nu ook een paar kaarsjes bij te branden en dat geeft ons een gerust gevoel....
We hebben ook de graven bezocht van mijn grootouders, ouders, mijn zus en de kleindochter van mijn zus dat enkele maanden geleden verongelukt is... en daar wordt je weer effe stil van...
Maar morgen zullen we thuis zijn... voor ons moeten de overledenen niet speciaal op Allerheiligen herdacht worden... maar dat doe je elke dag!
Lieve Helena, we leven allemaal met je mee, net als voor al anderen hier die iemand dierbaar verloren hebben... dus gaan morgen zeker ook onze gedachten naar jullie allemaal! Laten we dan gewoon allemaal samen even ons verdriet delen met elkaar..

We wensen je nog een fijne avond en rustige nacht... en je weet het... als de nood het hoogst is... zal de "ho(u)g(o)ere macht" wel weer ingrijpen!

Liefs,

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Hallo Helena,

Boodschappen gedaan, ja morgen zijn de winkels dicht natuurlijk
en je moet toch één en ander in huis hebben.
De vriend van Hugo zal wel gesnapt hebben dat je nog wat
afwezig was, en een koffie of zo zal hij wel gekregen hebben
denk ik Hij zal het wel begrijpen, en de volgende keer
als hij nog eens langskomt kan je het mssn wel uitleggen
En die pannekoeken.... dit jaar niet:oops: maar dat kan jij
mssn overnemen voor jouw kinderen en kleinkinderen,
't is ook een reden om ze die dag thuis te krijgen natuurlijk
't Is maar een idee hoor, niks moet als jij het niet wil natuurlijk
(Ik wil me helemaal niet bemoeien)
Nog een avondknuffelke en lieve groetjes,
Oma-C

[Helena van Troje]

Wel ik had dat aanvankelijk ook gedacht dat zelf te doen dit jaar.
Maar met mijn flubberbenen en flodderarmen en het gedacht alleen al aan pannenkoeken en wafels, bweeekkk, ik vrees dat de buik nog niet in orde is....

Ik was uitgeput na mijn escapade naar de winkel. Toch iets niet in orde me dunkt. Soit moet toch nog om de griepspuit tegen de echte griep. Mevrouw doktoor zal wel een oplossing hebben zeker.

Misschien de elfde? Dan zijn ze toch ook vrij.

[falcon1]

Lieve Helena,

sorry, dat ik effe moet lachen... maar uw vertrouwen in jezelf en iedereen zit wel in uw schoenen hé
Je moet je dat allemaal zo niet aantrekken... zorg nu vooral voor jezelf, want zo te horen ben je nog niet 100%...
Er zullen nog wel dagen komen dat je pannekoeken en wafels kan bakken en ze zullen des te beter smaken!
Alles op zijn tijd zoals ons Oma hier steeds zegt...
Gewoon effe rustig zijn... diep ademhalen... een woordje placeren tegen Hugo... een koffie of wat anders... en effe tijd voor jezelf! En doe dan die dingen deze avond die je aankan...
Ik vind het wel fantastisch dat je steeds eerlijk bent in hetgeen je schrijft!!!

Liefs,

Veertje & Falcon

[dewill]

Tja Helena ,

Soms wordt er wel van ons verwacht dat wij er ons eens zelf doorheen slaan ook .
Zo heb ik vanavond het kruisje van mijn liefste maatje moederziel alleen in een ontroerende eredienst gaan ophalen .
Ik miste mijn kinderen ook heel erg op dat moment maar ik aanvaard dat zij ook hun gezin , en ook beroepsmatig hun beslomeringen hebben .
Een verstandige vrouw als jij zal dat ook wel weten te plaatsen .

Veel sterkte , dewill

[falcon1]

Dewill,

je weet het ik bewonder jou, maar wens je ook veel sterkte voor komende dagen!

Liefs,

Veertje & Falcon

[Helena van Troje]

ja, ik weet het best wel hoor, dewill, maar ja, soms neemt het verdriet het over en dan gaat niets meer zoals het zou kunnen gaan. Meestal sla ik er mij best in mijn eentje door, maar gisteren was ik toch maar wat blij dat er een
paar luister-lezende oren en ogen waren....

Yeah wie heeft er ge smst om te vragen naar mijn "virusjes"? Juist ja, de middelste zoon, ook ziek geweest, zijn schoonma heeft het nu ook zitten

Morgen komt hij misschien naar de mis, maar dat hangt van de toestand van kleinmanneke vanaf, want die heeft een beetje een heel lastige dag gehad vandaag. Och ja, we zien wel.

Tomorrow is another day, maybe better, maybe worser...

[falcon1]

Lieve Helena,

we komen je nog sterkte wensen voor straks. We hopen dat je zoon mee kan naar de viering, het zou wel een geruststelling voor jou zijn...

Als het niet lukt hopen we wel dat je het hier even komt vertellen...

Liefs,

Veertje & Falcon

[Helena van Troje]

Lieve virtuele vrienden,

Nooit iets verwachten dan kan je niet teleurgesteld worden.
Bart was er niet, dus zal zijn vrouwtje nog niet op haar plooi zijn.
De jongste ja, dat weet ik dat die niet naar de kerk komt.
Hugo's broer die vandaag naar K. had zullen gaan voor het kruisje van hun moeder had het anders opgelost. Die was het zaterdag al gaan vragen.
Zo kon hij er vandaag wel zijn. Zo blij als ik was...

En dan nodigt de "christelijke" gemeenschap je uit om het kruisje van je overleden echtgenoot te komen ophalen tijdens de viering.
Stel jullie de lege kapel voor, een soortement rechthoekige plaats vol lege stoelen.
Je komt aan op de parking, je stapt uit:
eerste keuring, afkeuring, ja zeg niet in het zwart, wat nog
vriendelijke goede dag door twee zussen, vergroeid met de kapel
een mijnheer die me niet of niet meer kent, zegt ook dag
ben beetje onwennig,
zoek een plaatsje,
oeps hier niet, want daar staan al twee handtassen
dan maar daar, oei ook verkeerd want achter mij hoor ik iemand zeggen"gaat die nu hier zitten?"
tenslotte dan maar helemaal aan het uiteinde van de rij, niet te ver
hartelijk welkom niet in die zeer christelijke gemeenschap.....

iemand die ik ken vrij oppervlakkig vraagt of ze naast me mag komen zitten, of er nog mensen komen van de familie
ik zeg zet u maar er zijn genoeg stoelen
iemand anders nodigt me uit na de mis een tasje koffie te komen drinken in de bar
een goede kennis houdt me in het oog of ik er wel ben of het wel gaat
de priester heeft me gezien en knikt even onmerkbaar

na de mis kom ik mijn schoonbroer tegen die ook nog mee iets gaat drinken, gelukkig toch iemand
de priester komt een kort praatje maken

als schoonbroer weg is komen de "madammen" van elke zondag me halen om bij hen te zitten...
M. stelt voor om bij haar te komen middagmalen of straks een pannenkoekje te komen eten. Daar gaan de waterlanders weer....

Hoe is dat nu toch mogelijk, wat heb ik misdaan, miszegt?
Ik weet zeker dat ik als de wiedeweerga bij ons moeke zou staan op zo een dag, toch zeker als het allemaal zo kort geleden is...

We zullen dus wel oogsten wat we gezaaid hebben zeker?

De 11de: oudste: we zijn op weekend in de Ardennen.....

Weet je wat ze kunnen alle vier de pot op. Oh ja, vake we zullen goed voor ons moeke zorgen.Ik hoor ze het zeggen, ik lees het in hun sms-jes Ik zie het.

Maar jullie moeten dat huis niet in jullie eentje opruimen. We komen wel helpen. Maar niet in November want dan staat de maand volgeboekt.

Bon, ik ben dus boos en verdrietig.
Ik moet het roer omgooien en alles ook de nalatenschappen aangeven enzovoort in eigen handen nemen.
Als ik het zelf had gedaan van in het begin, had het al uit de voeten geweest denk ik.....

Gelukkig wordt een mens maar één keer in zijn leven weduwnaar en wees, maar ik zou het nu wel weten voor de volgende keer.

Ik zal maar aannemen dat ons moeder dat dertig jaar geleden aan de notaris heeft overgelaten allemaal. Gezien haar omgaan met roerend en onroerend goed, de leliën des velds weet je wel, zij zaaien niet, zij maaien niet enz... kan dat niet anders.

Voila zo gaat dat in de wereld uw kinderen zijn uw kinderen niet Kahlil Gibran

Ik ben een ondankbaar mens voor de moment want ze hebben al zo hun best gedaan...

[Helena van Troje]

Ik zou een stukske kunnen gaan strijken, mijn woede afwerken op de strijkplank... want ik heb geleerd in de cursus "omgaan met woede"
dat die kwaadheid moet gekanaliseerd worden in iets tastbaars om ze uit u te laten wegvloeien en niet teveel van je energie op te slorpen...

positief denken

[falcon1]

Lieve Helena,

wat een verhaal... even komen afreageren denk ik... maar dat is goed hoor!

Gans het verhaal kan ik onder één noemer plaatsen: boosheid en verdriet... net zoals je zelf zegt...
Maar ook het gevoel in de steek gelaten te worden op het moment dat je moet gesteund worden...
Ik kan me voorstellen dat het niet zo best lukt om voor alles een oplossing te zoeken (en dat is nog zacht uitgezdrukt) en te vinden, maar vergeet niet dat het je allemaal extra energie kost en ik denk dat je niet veel reserve meer over hebt.
Tracht het even rustig aan te doen. Maak even tijd om je met Hugo bezig te houden dat is momenteel ook belangrijk zeker om te kunnen rouwen. Veel mensen zitten met een wrang gevoel omdat ze op het moment dat ze moesten rouwen daar de tijd niet voor hadden omdat ze te veel met praktische beslommeringen werden beziggehouden. Je moet hier een goed evenwicht tussen zoeken. Anders ga je de pedalen kwijt raken en zul je na veel moeite geen stap verder geraakt zijn en dat gaat weer terug frustreren en de cirkel is rond.
En, als het echt niet lukt... je weet het... aan de alarmbel trekken



Liefs,

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Hallo Helena,

Wat en verhaal boos en verdrietig 'tja....
Ik kan eigenlijk niets toevoegen aan de woorden van falcon.
Je bent nog niet helemaal genezen ook, dat zal ook
wel meewerken aan je slechte gevoel van vandaag.
Ik wil je een warme knuffel sturen
en kom hier je hart maar uitstorten.
Zorg maar goed voor jezelf.
Het is goed dat je 't van je afschrijft

Even slaapwel en afsluiten, sorry,er is bezoek gekomen
voor straks:

Tot later
Lieve groetjes
Oma-C

[dewill]

Dag Helena ,

Ik begrijp jou gevoel van vertwijfeling en boosheid maar al te best , het overkwam mij ook meerdere keren .
Sommige dagen dat ik heel hard mijn best had gedaan om op te ruimen kwam ik tot de onthutsende conclusie dat ik op die dag niemand gezien , gesproken of gehoord had .
Dat kwam echt wel heel hard aan voor een sociaal mens als ik , ik belde zelfs meerdere malen naar Tele-onthaal waar ik steeds vriendelijk geholpen werd .
Na lang en hard nadenken kwam ik echter tot het besef dat het aan mezelf lag : ik had de verkeerde attitude aangenomen om mijn vrienden en kinderen onbewust van mij af te stoten .
Ik heb mij drastisch aangepast en het resultaat mag er zijn : zelden een dag zonder bezoek of zonder uitnodiging en dagelijks telefoontjes .
Ik wil er wel aan toevoegen dat ik dat ook pas kon na een maand of zes na overlijden van mijn geliefde .

Veel sterkte Helena jij komt er ook wel bovenop.

Groet , dewill