Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter
-
Helena van Troje - Lid geworden op: 15 apr 2006, 17:07
Dat was ik nu daarstraks ook aan het denken: geef ik geen tegenstrijdige signalen? Maar waarom kwam die mevrouw daarstraks dan spontaan naast mij zitten en gaf ze me daarna de uitnodiging om desnoods bij haar te komen in de namiddag? Toch teken dat ze aanvoelde dat het niet goed ging?dewill schreef:.
Na lang en hard nadenken kwam ik echter tot het besef dat het aan mezelf lag : ik had de verkeerde attitude aangenomen om mijn vrienden en kinderen onbewust van mij af te stoten .
Uiteraard moet ik er wel bij vertellen dat die mevrouw ook weduwe is geworden nog vrij jong en vooral vrij plots.
Ik denk dat ze toch een beetje wroeging hebben, want daarnet kwam er bericht uit Duitsland dat ze goed waren aangekomen, dat het er mooi was aan de Moezel: herfstkleuren in de wijngaarden.
Ik mocht mee van mijn kleinzoon, maar ik moest wel in een tentje slapen want in de caravan is geen plaats meer...Die gasten toch!
Ik kom zo tussen de plooien door aan de pc want ben met de versnipperaar bezig die regelmatig zijn eigen verslikt in ons moeder haar paperasserij....
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Beste Dewill,
wijze woorden van jou! Heb ook enkele malen Tele Onthaal gebeld maar heb er geen goede ervaringen mee. Maar ben blij voor jou dat het jou wel gelukt is!
Zo te horen lukt het je momenteel wel een beetje... sterkte jongen... je hebt wel veel te verwerken....
Sorry Helena, dat ik hier even reageer op Dewill, ik weet dat jij het ook enorm moeilijk hebt, net zoals velen hier op troost... Daarom voor jullie allemaal...
een dikke troostknuff... we blijven elkaar steunen en zorg goed voor jezelf!
Liefs,
Veertje & Falcon
wijze woorden van jou! Heb ook enkele malen Tele Onthaal gebeld maar heb er geen goede ervaringen mee. Maar ben blij voor jou dat het jou wel gelukt is!
Zo te horen lukt het je momenteel wel een beetje... sterkte jongen... je hebt wel veel te verwerken....
Sorry Helena, dat ik hier even reageer op Dewill, ik weet dat jij het ook enorm moeilijk hebt, net zoals velen hier op troost... Daarom voor jullie allemaal...
een dikke troostknuff... we blijven elkaar steunen en zorg goed voor jezelf!
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Helena,
ik zie dat ik jou berichtje gekruisd ben met dat van Dewill...
Ik merk toch dat je je gerust voelt met de berichten van je kinderen en kleinzoon... Ik denk dat je het zalig zou vinden om in een tentje te kunnen slapen met keinkind aan de Moezel
Er staan je nog mooie momenten te wachten!!!!! Oma kan niet gemist worden!!!!
En ik denk ook dat je de dienst daarstraks verkeerd hebt ingeschat... en zijn zeker nog mensen die met je inzitten ... alleen de signalen zijn effe verkeerd overgekomen...
Maar je doet het goed meisje... geef het gewoon allemaal zijn tijd!
Nu wensen we jou nog een rustige nacht... en morgen... we zien wel....
Liefs,
Veertje & Falcon
ik zie dat ik jou berichtje gekruisd ben met dat van Dewill...
Ik merk toch dat je je gerust voelt met de berichten van je kinderen en kleinzoon... Ik denk dat je het zalig zou vinden om in een tentje te kunnen slapen met keinkind aan de Moezel
Er staan je nog mooie momenten te wachten!!!!! Oma kan niet gemist worden!!!!
En ik denk ook dat je de dienst daarstraks verkeerd hebt ingeschat... en zijn zeker nog mensen die met je inzitten ... alleen de signalen zijn effe verkeerd overgekomen...
Maar je doet het goed meisje... geef het gewoon allemaal zijn tijd!
Nu wensen we jou nog een rustige nacht... en morgen... we zien wel....
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Helena van Troje - Lid geworden op: 15 apr 2006, 17:07
Noemt men dat een emotionele rollercoaster?
Licht puntjes van vandaag:
goed geslapen
vanzelf wakker geworden
de zon scheen
de herfstkleuren van berk, eik en notelaar
de glimlach van de mevrouw die me liet overgaan op het zebrapad
het babbeltje met de kennis onder weg
de bus die net kwam aangereden aan de halte
een begripvolle beambte bij het ziekenfonds
een behulpzame mevrouw op de bank
we zullen er maar van profiteren als het zich voordoet
of did I change my mind?
we zullen ook maar alert zijn op een gemoedswisseling ...
Licht puntjes van vandaag:
goed geslapen
vanzelf wakker geworden
de zon scheen
de herfstkleuren van berk, eik en notelaar
de glimlach van de mevrouw die me liet overgaan op het zebrapad
het babbeltje met de kennis onder weg
de bus die net kwam aangereden aan de halte
een begripvolle beambte bij het ziekenfonds
een behulpzame mevrouw op de bank
we zullen er maar van profiteren als het zich voordoet
of did I change my mind?
we zullen ook maar alert zijn op een gemoedswisseling ...
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Hahaha Helena, dat is nu het juiste woord... een emotionele rollercoaster!
Langzaam omhoog om dan even later naar beneden te duiken aan een razende snelheid en zo terug omhoog vliegt naar nog grotere hoogten... Van links naar rechts geslingerd worden en voor je weet in welke positie je zit gaat het alweer de andere kant uit... om dan uiteindelijk toch je eindpunt te bereiken en tot rust te komen...
Het spijtige is dat je er niet voor gekozen hebt om in die rollercoaster te stappen hé...
Maar ik vond je verhaaltje van je dag wel heel mooi! Door al je tegenslagen zou je vergeten om bij die eenvoudige dingen even stil te staan...
We wensen je nog een fijne avond en hopelijk weer een rustige nacht...
Liefs,
Veertje & Falcon
Langzaam omhoog om dan even later naar beneden te duiken aan een razende snelheid en zo terug omhoog vliegt naar nog grotere hoogten... Van links naar rechts geslingerd worden en voor je weet in welke positie je zit gaat het alweer de andere kant uit... om dan uiteindelijk toch je eindpunt te bereiken en tot rust te komen...
Het spijtige is dat je er niet voor gekozen hebt om in die rollercoaster te stappen hé...
Maar ik vond je verhaaltje van je dag wel heel mooi! Door al je tegenslagen zou je vergeten om bij die eenvoudige dingen even stil te staan...
We wensen je nog een fijne avond en hopelijk weer een rustige nacht...
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
gerarda - Lid geworden op: 02 feb 2005, 09:55
Ja helena in al ons verdriet moest ik toch lachen als ik las ,dat er twee stoelen stonden in de kerk waar al een sacoche op stond. Houden ze nu al plaats zoals in de dancingsHelena van Troje schreef:Ik zou een stukske kunnen gaan strijken, mijn woede afwerken op de strijkplank... want ik heb geleerd in de cursus "omgaan met woede"
dat die kwaadheid moet gekanaliseerd worden in iets tastbaars om ze uit u te laten wegvloeien en niet teveel van je energie op te slorpen...
positief denken
En al die stoelen in de kerk. groetjes gerarda
-
dewill - Lid geworden op: 14 okt 2007, 18:28
Dag Helena ,
Ik merk ook dat het met jou de positieve kant opgaat : je staat opnieuw open voor het goede in de mensen die jou pad kruisen .
Ik weet , jammer genoeg , dat je ook nog wel meerdere keren snoeihard met je gezicht op de stenen zal terechtkomen maar ik ben er heilig van overtuigd dat je telkens opnieuw zal rechtkrabbelen .
Aangezien mijn postings deze van Falcon en zijn Veertje , die ik beiden ongelooflijk respecteer en bewonder , zowat met die van mij overeenkomen trek ik mij respectvol terug om jou over te laten aan deze twee ongelooflijk lieve mensen .
Groet , dewill
Ik merk ook dat het met jou de positieve kant opgaat : je staat opnieuw open voor het goede in de mensen die jou pad kruisen .
Ik weet , jammer genoeg , dat je ook nog wel meerdere keren snoeihard met je gezicht op de stenen zal terechtkomen maar ik ben er heilig van overtuigd dat je telkens opnieuw zal rechtkrabbelen .
Aangezien mijn postings deze van Falcon en zijn Veertje , die ik beiden ongelooflijk respecteer en bewonder , zowat met die van mij overeenkomen trek ik mij respectvol terug om jou over te laten aan deze twee ongelooflijk lieve mensen .
Groet , dewill
-
Helena van Troje - Lid geworden op: 15 apr 2006, 17:07
Allez dewill waarom trek jij je terug uit de conversatie?
Tenzij je natuurlijk andere nuttige dingen te doen hebt en zelf al genoeg hebt aan je eigen verdriet
Goh en: kers op de taart: onze jongste stond hier daarjuist ineens voor mijne neus, ik had hem niet horen binnenkomen.
Een plezante babbel over zijn geleende poes die blijkbaar nu zowat een beetje zijn eigen poes aan het worden is.
Vanaf januari zijn eigen departementje op het werk=> promotie!
Hij was een heel weekend lang aan het proberen geweest zijn achterstand in te halen van huishoudelijke taken die er wegens grote werkdruk op het werk waren bij ingeschoten. Nog de strijk proberen bij te benen en hij is er...
In de rups wil ik nog wel eens stappen, maar niet meer in de looping....
Tenzij je natuurlijk andere nuttige dingen te doen hebt en zelf al genoeg hebt aan je eigen verdriet
Goh en: kers op de taart: onze jongste stond hier daarjuist ineens voor mijne neus, ik had hem niet horen binnenkomen.
Een plezante babbel over zijn geleende poes die blijkbaar nu zowat een beetje zijn eigen poes aan het worden is.
Vanaf januari zijn eigen departementje op het werk=> promotie!
Hij was een heel weekend lang aan het proberen geweest zijn achterstand in te halen van huishoudelijke taken die er wegens grote werkdruk op het werk waren bij ingeschoten. Nog de strijk proberen bij te benen en hij is er...
In de rups wil ik nog wel eens stappen, maar niet meer in de looping....
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Beste Dewill... wacht eens even.... ik denk dat IEDEREEN elkaar hier nodig heeft!!!! Je weet dat ik jou bewonder en je kan, ondanks je eigen immense verdriet, steeds prachtige troostende woorden schrijven...
Bovendien zijn het niet de woorden of de uitleg die hier tellen maar het welgemeende medeleven.... en dat hier voor iedereen hetzelfde!
Ik kan het niet genoeg zeggen... ik bewonder jou... Ik ben de moeilijkste periode een beetje voorbij, ik heb alles meegemaakt en ik weet hoe verdomd hard het is om je geliefde te verliezen, zeker in jou situatie!
Ik vond het enorm fijn wat je schreef van ons... maar toch... blijf je steun betuigen en vertel vanuit je hart wat je voelt... het zal jou en iedereen hier zeker helpen!
Sorry, moest dat even kwijt en kon dat alleen hier... tja de topics lopen wat door elkaar en dat moet kunnen hé
Helena, zo zie je maar dat ondanks alles er ook fijne dingen je te beurt vallen. Zeker wat je jongste betreft. Ze hebben het dan misschien ongelooflijk druk maar als je ziet met wat hij allemaal bezig is... Ze zijn volop bezig hun eigen leven op te bouwen en dat moeten we waarschijnlijk ook respecteren hé... En ik ben zeker dat het je enorm deugd doet... zeker op de manier waarop je er over vertelt.
Morgen een nieuwe dag en we hopen dat die ook vele positieve dingen maag brengen al moet je er soms wel even naar zoeken...
Nog een rustige nacht.
Liefs,
Veertje & Falcon
Bovendien zijn het niet de woorden of de uitleg die hier tellen maar het welgemeende medeleven.... en dat hier voor iedereen hetzelfde!
Ik kan het niet genoeg zeggen... ik bewonder jou... Ik ben de moeilijkste periode een beetje voorbij, ik heb alles meegemaakt en ik weet hoe verdomd hard het is om je geliefde te verliezen, zeker in jou situatie!
Ik vond het enorm fijn wat je schreef van ons... maar toch... blijf je steun betuigen en vertel vanuit je hart wat je voelt... het zal jou en iedereen hier zeker helpen!
Sorry, moest dat even kwijt en kon dat alleen hier... tja de topics lopen wat door elkaar en dat moet kunnen hé
Helena, zo zie je maar dat ondanks alles er ook fijne dingen je te beurt vallen. Zeker wat je jongste betreft. Ze hebben het dan misschien ongelooflijk druk maar als je ziet met wat hij allemaal bezig is... Ze zijn volop bezig hun eigen leven op te bouwen en dat moeten we waarschijnlijk ook respecteren hé... En ik ben zeker dat het je enorm deugd doet... zeker op de manier waarop je er over vertelt.
Morgen een nieuwe dag en we hopen dat die ook vele positieve dingen maag brengen al moet je er soms wel even naar zoeken...
Nog een rustige nacht.
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Hallo Helena,
Sorry ik was er even niet, ben met de kinderen
een dagje op stap geweest
We waren in Oostende en daar heb ik die rollercoaster gezien
Het was er nl kermis. Heel druk was het.
Maar dat even off topic
Je ziet dat de kinderen wel aan je denken, zij hebben ook
hun verdriet, maar door hun gezin ook minder tijd
om altijd bij je te zijn, je mag dat niet negatief interpreteren.
Ze zullen wel willen, maar het moet ook nog kunnen natuurlijk
Goed dat je gisteren en betere dag had,
ik hoop dat er nog veel komen, en je alles een plaatske kan geven.
Tijd en geduld, om het leven terug te organiseren en het
op de goede rails te zetten, dat lukt niet zomaar in 1-2-3
Er moet vanalles gedaan worden en er komt vanalles op je af
En je wil het 'nu'
Als jij je goed voelt kan je de dingen aan, en als je
je niet lekker in je vel voelt, moet je niet nodeloos vechten,
laat het komen, laat gewoon komen wat komt.
bankhangen is geen schande, het is soms beter dan
alles te willen forceren, niemand zal het je kwalijk nemen
Je bent je eigen baas! Je mag verdriet hebben maar je mag
er niet in verdrinken
Ik kan alleen maar een dikke knuffel brengen langs deze weg
en beloven dat het 'ooit' beter wordt,
"met tijd, geduld en boterhammen"
Er zijn er hier veel die er ook doorheen geraakt zijn
Want zeker! Het is niet gemakkelijk
Lieve groetjes
En aan Dewill, ook veel terkte, en blijven komen meeschrijven,
de steun en vriendschap is voor iedereen die het kan gebruiken
Dank aan falcon en Veertje, die weten ook wat het is
daarom kunnen ze er ook over meepraten
Sorry ik was er even niet, ben met de kinderen
een dagje op stap geweest
We waren in Oostende en daar heb ik die rollercoaster gezien
Het was er nl kermis. Heel druk was het.
Maar dat even off topic
Je ziet dat de kinderen wel aan je denken, zij hebben ook
hun verdriet, maar door hun gezin ook minder tijd
om altijd bij je te zijn, je mag dat niet negatief interpreteren.
Ze zullen wel willen, maar het moet ook nog kunnen natuurlijk
Goed dat je gisteren en betere dag had,
ik hoop dat er nog veel komen, en je alles een plaatske kan geven.
Tijd en geduld, om het leven terug te organiseren en het
op de goede rails te zetten, dat lukt niet zomaar in 1-2-3
Er moet vanalles gedaan worden en er komt vanalles op je af
En je wil het 'nu'
Als jij je goed voelt kan je de dingen aan, en als je
je niet lekker in je vel voelt, moet je niet nodeloos vechten,
laat het komen, laat gewoon komen wat komt.
bankhangen is geen schande, het is soms beter dan
alles te willen forceren, niemand zal het je kwalijk nemen
Je bent je eigen baas! Je mag verdriet hebben maar je mag
er niet in verdrinken
Ik kan alleen maar een dikke knuffel brengen langs deze weg
en beloven dat het 'ooit' beter wordt,
"met tijd, geduld en boterhammen"
Er zijn er hier veel die er ook doorheen geraakt zijn
Want zeker! Het is niet gemakkelijk
Lieve groetjes
En aan Dewill, ook veel terkte, en blijven komen meeschrijven,
de steun en vriendschap is voor iedereen die het kan gebruiken
Dank aan falcon en Veertje, die weten ook wat het is
daarom kunnen ze er ook over meepraten
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat"
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Nog even groetjes brengen
Mooi weer dat doet deugd aan de oude knoken
falcon, je doet me blozen,:oops:
maar doordat ik het zelf allemaal heb meegemaakt,
(en dat zal jij en vele anderen evengoed weten),
Dan weet je hoe iemand zich voelt, helpen kunnen we niet écht
maar een luisterend oor heb je écht nodig.
Als je hier je verdriet kan neerschrijven en je weet dat mensen
je begrijpen, dan weet je dat je niet alleen staat.
Alhoewel iedereen het anders ervaart en verwerkt.
"Luisterlezen" is héél belangrijk
Sommige mensen denken dat je na 2maanden alles al verwerkt hebt
en opnieuw kan beginnen, en dat is helemààl niet zo!
Helena, lukt het een beetje vandaag, elke dag is anders hé
Ik hoop dat het mooie weer je deugd doet
Een vrijdagse knuffel en tot later.
Groetjes,
Oma-C
Mooi weer dat doet deugd aan de oude knoken
falcon, je doet me blozen,:oops:
maar doordat ik het zelf allemaal heb meegemaakt,
(en dat zal jij en vele anderen evengoed weten),
Dan weet je hoe iemand zich voelt, helpen kunnen we niet écht
maar een luisterend oor heb je écht nodig.
Als je hier je verdriet kan neerschrijven en je weet dat mensen
je begrijpen, dan weet je dat je niet alleen staat.
Alhoewel iedereen het anders ervaart en verwerkt.
"Luisterlezen" is héél belangrijk
Sommige mensen denken dat je na 2maanden alles al verwerkt hebt
en opnieuw kan beginnen, en dat is helemààl niet zo!
Helena, lukt het een beetje vandaag, elke dag is anders hé
Ik hoop dat het mooie weer je deugd doet
Een vrijdagse knuffel en tot later.
Groetjes,
Oma-C
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat"
-
Helena van Troje - Lid geworden op: 15 apr 2006, 17:07
Hallo,
Vandaag voor de laatste keer naar mijn "verre" therapeut geweest.
Afscheid genomen, het viel niet mee. Hij heeft me zo ongeveer zeven jaar lang begeleid door wat toch een heel moeilijke periode van mijn leven was.
Hij vond het goed dat ik iemand had gevonden waar het mee klikte, die dichtbij woonde en vooral veel dikwijlser bereikbaar was dan hijzelf.
Hij was van mening dat ik niet flauw was.
Dat ik best begeleiding kon gebruiken.
Dat het niet abnormaal was dat ik nu aan het einde van mijn Latijn ben.
Dat ik jaren en jaren heb klaar gestaan en het beste gegeven heb wat ik te geven had.
Waarom ik zo lastig en nijdig was op ons moeder en dat ik het daar knap moeilijk mee heb want dat niet echt wil, maar blijkbaar heb ik weer het gevoel dat ze me op een heel belangrijk moment netjes in de steek gelaten heeft. Dat was nu toch niet echt wat zijzelf wou....maar ja zo is het maar net.
Heel veel tijd en heel veel geduld en vooral goed voor mezelf zorgen en lief zijn voor mezelf was de boodschap....Uur per uur leven, zelfs niet dag per dag.... Zoals ook de ziekenhuispastor zegde:"Je bent heel goed omringd."
Daar was hij ook blij om. Maar ja, dat verandert niks aan het feit dat ik het zelf moet doen in eerste instantie.
Daarna zijn mijn chauffeuse en ik iets gaan eten en een klein wandelingetje gaan maken door de herfstblaren in een park.
Daarna heb ik al bijna de hele tijd geslapen. Hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, what's next?
Vandaag voor de laatste keer naar mijn "verre" therapeut geweest.
Afscheid genomen, het viel niet mee. Hij heeft me zo ongeveer zeven jaar lang begeleid door wat toch een heel moeilijke periode van mijn leven was.
Hij vond het goed dat ik iemand had gevonden waar het mee klikte, die dichtbij woonde en vooral veel dikwijlser bereikbaar was dan hijzelf.
Hij was van mening dat ik niet flauw was.
Dat ik best begeleiding kon gebruiken.
Dat het niet abnormaal was dat ik nu aan het einde van mijn Latijn ben.
Dat ik jaren en jaren heb klaar gestaan en het beste gegeven heb wat ik te geven had.
Waarom ik zo lastig en nijdig was op ons moeder en dat ik het daar knap moeilijk mee heb want dat niet echt wil, maar blijkbaar heb ik weer het gevoel dat ze me op een heel belangrijk moment netjes in de steek gelaten heeft. Dat was nu toch niet echt wat zijzelf wou....maar ja zo is het maar net.
Heel veel tijd en heel veel geduld en vooral goed voor mezelf zorgen en lief zijn voor mezelf was de boodschap....Uur per uur leven, zelfs niet dag per dag.... Zoals ook de ziekenhuispastor zegde:"Je bent heel goed omringd."
Daar was hij ook blij om. Maar ja, dat verandert niks aan het feit dat ik het zelf moet doen in eerste instantie.
Daarna zijn mijn chauffeuse en ik iets gaan eten en een klein wandelingetje gaan maken door de herfstblaren in een park.
Daarna heb ik al bijna de hele tijd geslapen. Hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, what's next?
-
gerarda - Lid geworden op: 02 feb 2005, 09:55
oei oei Helena; Ik heb medelijden met u hoor. ge geraakt uw virus percies niet kwijt.Ik denk dat het door de oververmoeidheid kom ; ge zult moeten een stapje teruzetten denk ik. En veel meer rusten.Helena van Troje schreef:Hallo,
Vandaag voor de laatste keer naar mijn "verre" therapeut geweest.
Afscheid genomen, het viel niet mee. Hij heeft me zo ongeveer zeven jaar lang begeleid door wat toch een heel moeilijke periode van mijn leven was.
Hij vond het goed dat ik iemand had gevonden waar het mee klikte, die dichtbij woonde en vooral veel dikwijlser bereikbaar was dan hijzelf.
Hij was van mening dat ik niet flauw was.
Dat ik best begeleiding kon gebruiken.
Dat het niet abnormaal was dat ik nu aan het einde van mijn Latijn ben.
Dat ik jaren en jaren heb klaar gestaan en het beste gegeven heb wat ik te geven had.
Waarom ik zo lastig en nijdig was op ons moeder en dat ik het daar knap moeilijk mee heb want dat niet echt wil, maar blijkbaar heb ik weer het gevoel dat ze me op een heel belangrijk moment netjes in de steek gelaten heeft. Dat was nu toch niet echt wat zijzelf wou....maar ja zo is het maar net.
Heel veel tijd en heel veel geduld en vooral goed voor mezelf zorgen en lief zijn voor mezelf was de boodschap....Uur per uur leven, zelfs niet dag per dag.... Zoals ook de ziekenhuispastor zegde:"Je bent heel goed omringd."
Daar was hij ook blij om. Maar ja, dat verandert niks aan het feit dat ik het zelf moet doen in eerste instantie.
Daarna zijn mijn chauffeuse en ik iets gaan eten en een klein wandelingetje gaan maken door de herfstblaren in een park.
Daarna heb ik al bijna de hele tijd geslapen. Hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, what's next?
Een knuffel van Gerarda