Geloof en wetenschap, het zal nooit lukken.
-
Gast
Ge moet daar niet mee lachen he. Het personeel van de kerncentrale in Fukuchima kan er van meespreken.cappa schreef:Ha, vandaar waarschijnlijk de uitdrukking "jij bent mijn lichtende hoop". Bedoeld wordt dan een hoop materie die licht geeft.Zondervrees schreef:het menselijk lichaam straalt licht uit!
-
Henriette 2 - Lid geworden op: 24 feb 2007, 15:51
Puur gezwam dus.Reini schreef:Soms zeggen ze mij: "je straalt".
Niks te meten of te bewijzen.
Enkel maar wat geblah blah balh blah zonder enige waarde of betekenis.
Pure fantasie, niks waard.
Waardeloos!
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Als je dat maar eens een keertje meer op jezelf toepaste.Henriette 2 schreef:Puur gezwam dus.Reini schreef:Soms zeggen ze mij: "je straalt".
Niks te meten of te bewijzen.
Enkel maar wat geblah blah balh blah zonder enige waarde of betekenis.
Pure fantasie, niks waard.
Waardeloos!
Ni Dieu, Ni Maître
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Nee, nee ! Geen gezwam! Pure straling.Henriette 2 schreef:Puur gezwam dus.Reini schreef:Soms zeggen ze mij: "je straalt".
Niks te meten of te bewijzen.
Enkel maar wat geblah blah balh blah zonder enige waarde of betekenis.
Pure fantasie, niks waard.
Waardeloos!
En nu netjes naar je oosterse lectuur terug.
-
André_x - Lid geworden op: 07 feb 2012, 22:40
Allez ZV meen je dit nou echt? Als ons lichaam bestaat uit deeltjes zoals bv. atomen dan moet het toch duidelijk zijn dat die atomen in beweging zijn? Ons lichaam op zich lijkt geen kwantum-gedrag te vertonen maar in kern is het dit wel want alle deeltjes zijn toch in beweging of geloof jij dat ons lichaam bestaat uit atomen, ... die zich bevinden in een fase van stilstand?Het is niet omdat ons lichaam ultiem opgebouwd is uit elementaire deeltjes dat ons lichaam ook kwantum-gedrag vertoond. Zolang je dat niet doorhebt, kan je niets begrijpen van kwantumtheorie.
Daar gaat het niet over hoeveel licht ons lichaam uitstraalt maar het feit dat ons lichaam licht uitstraalt. De natuur en zelfs water straalt licht uit. http://www.youtube.com/watch?v=Nze9I3L4 ... embedded#!het menselijk lichaam straalt licht uit! Maar nergens wordt er vermeld hoeveel licht dat is, alleen maar dat het niet waar te nemen is met het blote oog.
Er is dus overal om ons heen licht en toch kunnen wij dat licht dat ons lichaam uitstraalt niet zien door het stoffelijke oog en over dit feit gaat het mij over. 'Hoeveel' heeft hier in mijn ogen niets mee te maken en dat zal ook nog wel verder uitgediept worden. Wordt vervolgd dus...
dat er dus wel mensen zijn die dat licht zouden kunnen waarnemen en dat dat licht dus die befaamde 'aura' zou kunnen zijn.
http://www.youtube.com/watch?v=emN3KRJP ... re=related
Zo ongeloofwaardig?
-
Clausewitz - Lid geworden op: 15 mei 2009, 18:22
- Locatie: Vlaams Brabant
WW:
Wat gij vindt ,laat mij siberisch koud.Na vin ik de laatste tijd toch dat ge nogal rap verbaasd zijt , zunne ...
Wie bewaakt de bewakers.
-
Gast
Om beter te begrijpen waar dit zogezegde licht vandaan komt kun je hier zien:André_x schreef: Allez ZV meen je dit nou echt? Als ons lichaam bestaat uit deeltjes zoals bv. atomen dan moet het toch duidelijk zijn dat die atomen in beweging zijn? Ons lichaam op zich lijkt geen kwantum-gedrag te vertonen maar in kern is het dit wel want alle deeltjes zijn toch in beweging of geloof jij dat ons lichaam bestaat uit atomen, ... die zich bevinden in een fase van stilstand?
het menselijk lichaam straalt licht uit! Maar nergens wordt er vermeld hoeveel licht dat is, alleen maar dat het niet waar te nemen is met het blote oog.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kirlianfotografie
Kirlianfotografie wordt ten onrechte ook wel aurafotografie genoemd. De enig bekende mogelijke reden om de Kirlianfoto met de aura te associëren, is een oppervlakkige uiterlijke gelijkenis tussen de stralingspatronen op de Kirlianfoto en de uitstralingen die de helderziende meent waar te nemen als aura.
-
André_x - Lid geworden op: 07 feb 2012, 22:40
Maar het feit blijft toch dat het leven energie uitstraalt of anders was er helemaal niets waar te nemen, toch?Om beter te begrijpen waar dit zogezegde licht vandaan komt
Dit klopt in feite want een aura kent veel meer kleuren en een aura zou geen kleuren kennen zoals wij ze zien door het stoffelijke oog. In feite zijn onze kleuren hier dood waarbij de kleuren van een aura zouden bestaan uit vele kleuren die bewegen, die leven, en mooi beeld daarvan is te zien op http://www.youtube.com/watch?v=emN3KRJP ... re=relatedKirlianfotografie wordt ten onrechte ook wel aurafotografie genoemd.
Deze beelden zijn ontstaan door een collectie van foto's met een tijdsduur er tussen en daarom zijn deze beelden ook niet zo vloeiend. De kleuren kunnen ook wel een beetje er langs zijn maar wat wel duidelijk is, zijn de veranderingen in de uitstraling en dat is wat belangrijk is want ik geloof nog niet dat er een instrument al kan zijn dat de aura volledig kan waarnemen.
Laatst gewijzigd door André_x op 01 mar 2012, 17:59, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Gast
En ben je zeker dat alles nog in orde is André ?André_x schreef: Dit klopt in feite want een aura kent veel meer kleuren en een aura zou geen kleuren kennen zoals wij ze zien door het stoffelijke oog. In feite zijn onze kleuren hier dood waarbij de kleuren van een aura zouden bestaan uit vele kleuren die bewegen, die leven en om dit te kunnen weergeven is er een instrument voor nodig om dit weer te geven maar of dit werkelijk mogelijk is, is natuurlijk weer afwachten...
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Dat instrument gaat uitgevonden worden in hetzelfde jaar van de machine die de doden hoorbaar maakt.talisman schreef:En ben je zeker dat alles nog in orde is André ?André_x schreef: Dit klopt in feite want een aura kent veel meer kleuren en een aura zou geen kleuren kennen zoals wij ze zien door het stoffelijke oog. In feite zijn onze kleuren hier dood waarbij de kleuren van een aura zouden bestaan uit vele kleuren die bewegen, die leven en om dit te kunnen weergeven is er een instrument voor nodig om dit weer te geven maar of dit werkelijk mogelijk is, is natuurlijk weer afwachten...
-
André_x - Lid geworden op: 07 feb 2012, 22:40
Over een instrument gesproken dat wel al op aarde is...
WAAROM ER IETS IS EN NIET NIETS.
Het was tijdens een bergwandeling in 1964 in Schotland dat natuurkundige Peter Higgs plotseling een inzicht kreeg dat de natuurkunde op z’n kop zette. Sindsdien is het Higgs-mechanisme deel van het Standaardmodel van de deeltjesfysica, de theorie van de kleinste bouwstenen; moleculen, atomen, protonen, neutronen, quarks en nok kleiner. De mysterieuze wereld van de kwantummechanica, waarin soms heel andere wetten gelden dan in de ‘gewone’ voor iedereen zichtbare wereld.
De vraag die Higgs al wandelend probeerde te beantwoorden was; hoe krijgen deeltjes massa, gewicht? Het antwoord, simpel gezegd: overal in de kosmos zweven nog onontdekte deeltjes die de reis van die andere deeltjes in de ruimte ‘vertragen’; het Higgs-veld. En dat vertragen geeft de botsende deeltjes hun gewicht. Het verklaart anders gezegd dat er ‘iets’ is en niet ‘niets’.
Dit ‘ene grote idee’ dat Higgs naar eigen zeggen in de Caimgorm Mountains overviel, maakte hem tot wereldster onder de natuurkundigen en gaf het deeltje zijn naam. Er is echter één maar: Het Higgs-deeltje bestaat ook 47 jaar later nog steeds alleen maar in theorie. Sinds 1964 speuren fysici over de hele wereld tot dusver vergeefs naar het deeltje.
De deeltjesversneller van de Europese Raad voor Kernonderzoek (CERN) zou het letterlijk aan het licht kunnen brengen, is de hoop van de natuurkundige wereld. In die versneller botsen in een ringtunnel van 27 kilometer lengte onder de Frans-Zwitserse grens protonen op elkaar, met een snelheid die die van het licht benadert. De ‘explosies’ die dit veroorzaakt, moeten de vraag beantwoorden of het Higgs-deeltje inderdaad bestaat.
Higgs is inmiddels 82 en met professoren pensioen – emiraat. Als ‘zijn’ deeltje in de tunnel onder de Alpen opduikt, lijkt de Nobelprijs voor de natuurkunde hem niet meer te kunnen ontgaan.
De geruchtenmachine daarover draait op volle toeren uit een analyse van 350 biljoen botsingen van protonen (350 met twaalf nullen) zouden een stuk of tien ‘gevallen’ gedestilleerd zijn waarin een Higgs-deeltje bij zo’n botsing in twee fotonen uiteen zou zijn gevallen. En dat zou in twee onafhankelijk van elkaar gemaakte analyses het geval zijn geweest, wat de waarschijnlijkheid van de vondst sterk maakt.
,,Ik denk dat we de eerste glimp te zien krijgen”, zei de beroemde Britse theoretische natuurkundige John Ellis tegen de BBC. Hij vergeleek het Standaardmodel met ‘een enorme Jigsaw-legpuzzel’. ,,Maar in het midden ontbreekt een stukje, waar we al dertig jaar naar aan het zoeken zijn. En eindelijk misschien, hebben we het gevonden, verscholen achter de rug van de sofa van de deeltjesversneller”.
CERN-baas Sergio Bertolucci liet in een reactie hierop weten dat het nieuws dat vandaag naar buiten komt niet veel meer zal behelzen dan ‘dat we op de goede weg zitten naar de ontdekking’.
,,De jacht op het Higgs-deeltje is als vissen op de ouderwetse manier. In plaats van moderne apparatuur te gebruiken, verwijder je het water uit de poel. Het lijkt vervelend, maar het is de enige manier waarop je aan het eind van de dag, als al het water weg is, de kleinste vis kunt vinden.”
Ivo van Vulpen is onderzoeker bij het Nationaal instituut voor subatomaire fysica ( Nikhef) en legt uit hoe die visvijver de laatste tijd is verkleind. ,,Het gaat er om dat je de massa van het Higgs-deeltje zelf vindt: dan pas weet je zeker dat het bestaat. We zochten lange tijd in het spectrum tussen 114 en 600 giga-electron volt. Dat gebied is heel breed, een roze olifant is nog makkelijker te vinden.
De laatste maanden hebben we het onderzoeksveld kunnen verkleinen tot een breedte van 114 tot 140 giga-electron volt. Het blijft zoeken naar een speld in een hooiberg, maar die hooiberg is wel een stuk kleiner geworden. En hoe meer data je verzamelt, hoe groter de kans dat je het deeltje vindt.
(wordt vervolgd)
WAAROM ER IETS IS EN NIET NIETS.
Het was tijdens een bergwandeling in 1964 in Schotland dat natuurkundige Peter Higgs plotseling een inzicht kreeg dat de natuurkunde op z’n kop zette. Sindsdien is het Higgs-mechanisme deel van het Standaardmodel van de deeltjesfysica, de theorie van de kleinste bouwstenen; moleculen, atomen, protonen, neutronen, quarks en nok kleiner. De mysterieuze wereld van de kwantummechanica, waarin soms heel andere wetten gelden dan in de ‘gewone’ voor iedereen zichtbare wereld.
De vraag die Higgs al wandelend probeerde te beantwoorden was; hoe krijgen deeltjes massa, gewicht? Het antwoord, simpel gezegd: overal in de kosmos zweven nog onontdekte deeltjes die de reis van die andere deeltjes in de ruimte ‘vertragen’; het Higgs-veld. En dat vertragen geeft de botsende deeltjes hun gewicht. Het verklaart anders gezegd dat er ‘iets’ is en niet ‘niets’.
Dit ‘ene grote idee’ dat Higgs naar eigen zeggen in de Caimgorm Mountains overviel, maakte hem tot wereldster onder de natuurkundigen en gaf het deeltje zijn naam. Er is echter één maar: Het Higgs-deeltje bestaat ook 47 jaar later nog steeds alleen maar in theorie. Sinds 1964 speuren fysici over de hele wereld tot dusver vergeefs naar het deeltje.
De deeltjesversneller van de Europese Raad voor Kernonderzoek (CERN) zou het letterlijk aan het licht kunnen brengen, is de hoop van de natuurkundige wereld. In die versneller botsen in een ringtunnel van 27 kilometer lengte onder de Frans-Zwitserse grens protonen op elkaar, met een snelheid die die van het licht benadert. De ‘explosies’ die dit veroorzaakt, moeten de vraag beantwoorden of het Higgs-deeltje inderdaad bestaat.
Higgs is inmiddels 82 en met professoren pensioen – emiraat. Als ‘zijn’ deeltje in de tunnel onder de Alpen opduikt, lijkt de Nobelprijs voor de natuurkunde hem niet meer te kunnen ontgaan.
De geruchtenmachine daarover draait op volle toeren uit een analyse van 350 biljoen botsingen van protonen (350 met twaalf nullen) zouden een stuk of tien ‘gevallen’ gedestilleerd zijn waarin een Higgs-deeltje bij zo’n botsing in twee fotonen uiteen zou zijn gevallen. En dat zou in twee onafhankelijk van elkaar gemaakte analyses het geval zijn geweest, wat de waarschijnlijkheid van de vondst sterk maakt.
,,Ik denk dat we de eerste glimp te zien krijgen”, zei de beroemde Britse theoretische natuurkundige John Ellis tegen de BBC. Hij vergeleek het Standaardmodel met ‘een enorme Jigsaw-legpuzzel’. ,,Maar in het midden ontbreekt een stukje, waar we al dertig jaar naar aan het zoeken zijn. En eindelijk misschien, hebben we het gevonden, verscholen achter de rug van de sofa van de deeltjesversneller”.
CERN-baas Sergio Bertolucci liet in een reactie hierop weten dat het nieuws dat vandaag naar buiten komt niet veel meer zal behelzen dan ‘dat we op de goede weg zitten naar de ontdekking’.
,,De jacht op het Higgs-deeltje is als vissen op de ouderwetse manier. In plaats van moderne apparatuur te gebruiken, verwijder je het water uit de poel. Het lijkt vervelend, maar het is de enige manier waarop je aan het eind van de dag, als al het water weg is, de kleinste vis kunt vinden.”
Ivo van Vulpen is onderzoeker bij het Nationaal instituut voor subatomaire fysica ( Nikhef) en legt uit hoe die visvijver de laatste tijd is verkleind. ,,Het gaat er om dat je de massa van het Higgs-deeltje zelf vindt: dan pas weet je zeker dat het bestaat. We zochten lange tijd in het spectrum tussen 114 en 600 giga-electron volt. Dat gebied is heel breed, een roze olifant is nog makkelijker te vinden.
De laatste maanden hebben we het onderzoeksveld kunnen verkleinen tot een breedte van 114 tot 140 giga-electron volt. Het blijft zoeken naar een speld in een hooiberg, maar die hooiberg is wel een stuk kleiner geworden. En hoe meer data je verzamelt, hoe groter de kans dat je het deeltje vindt.
(wordt vervolgd)