ZIJN OF NIET ZIJN , een vraag zoals een ander

[Reini]

De meeste ‘minden’ moeten alles labelen.
Alles is goed of slecht of mooi of lelijk, iedereen is goed of fout of veilig of onveilig.

In deze wereld waarin wij leven H2, (ik weet niet in welke wereld jij leeft)
kan het van levensbelang zijn te labelen,te interpreteren.
Wie kan mij kwaad doen , bv.

En dan is er zuivere waarneming, zuiver bewustzijn.
Zonder (eigen) interpretatie.
Daarom wordt het zuiver bewustzijn genoemd.
Het is gewoon zuiver.
Vrij van interpretatie.
Het is (gewoon) zuivere perceptie.

.

Dat kan best wezen aan de rand van het zwembad, in de zon.
Voor de rest, om het dan bij jouw engelse termen te houden, is het steeds de "struggle for life".
Maar dromen mag al eens hoor.

[cappa]

Ik zou even willen terugkomen op deze "leegte" of "ruimte". Ze wordt ook verwoord als "ongeconditioneerd bewustzijn". [...]
En kijk, als het 'stil" is in jezelf, m.a.w. als je in een moment vertoeft zonder allerlei gedachten, emoties, maar als je werkelijk puur en zuiver waarneemt, dan ben je in feite al in deze toestand van zuiver waarnemen, (objectieve waarnemer). Gaan we vervolgens met onze aandacht naar binnen, sluiten we onze ogen, en schenken we dan geen aandacht aan geluiden om ons heen, dringen we, naarmate de tijd verstrijkt, dieper in deze stilte.
[...]Ongeconditioneerd bewustzijn IS gewoon. Alles wat je daartoe voegt : hetzij in de vorm van een Christus, Boeddha, Allah, Liefde, Natuur, Leven,Maria, Jozef, allerlei symbolen, of wat dan ook, zijn "opvullingen". Het zijn dingen waarmee je dit ongeconditioneerde bewustzijn (deze leegte, stilte) invult. Ongeconditioneerd bewustzijn is zoals een blanco blad. Emoties en gedachten, zijn datgene wat ons afgescheiden doet voelen van de werkelijkheid. Wat werkelijk is, is zuiver/ bewust/ zijn.

Kijk Angelica, jaren geleden besefte ik op zeker ogenblik dat ik in mijn bezigheden (zeg maar vrije tijd) steeds afwisselde tussen twee zaken die me zwaar interesseerden; één, twee maanden zeg maar wetenschappelijke zaken en één, twee maanden wat jij 'spirituele' dingen zou noemen. Toen dit tot me doordrong realiseerde ik me dat beide zaken voor mij 'waarheden' bevatten, maar het irritante was dat sommige van die waarheden elkaar knal tegen spraken. Zaken uit de parapsychologische hoek die ik persoonlijk ervoer waren niet alleen wetenschappelijk niet verklaarbaar, maar spraken gevestigde stellingen zelfs tegen. Psychologische ideeën, o.m. van Jung - die ik zeer hoog inschatte - gingen in tegen oosterse opvattingen die me ook nauw aan het hart lagen (o.m. de ideeën omtrent ego).
Hoe verklaar je dat positief effect van meditatie?
En vanwaar die aantrekking tot symbolische teksten? Mystiek, ik verzoop er in.

Op zoek naar verklaringen dus. Hoe sla je de brug tussen die verschillende werelden?
Alleszins, de uitleg die je hoger geeft zint me niet. Helemaal niet.

(Ongeconditioneerd) bewustzijn zou leegte zijn. Mag ik vragen wie deze definitie geeft?

“... als je werkelijk puur en zuiver waarneemt, dan ben je in feite al in deze toestand van zuiver waarnemen ...”
Tja, dat zou wel eens kunnen kloppen. Woordendraaierij, daar zijn we geen stap mee vooruit.

“Ongeconditioneerd bewustzijn IS gewoon”
Mag ik je eraan herinneren dat 'is' een vervoeging van het werkwoord zijn is, weet je nog? 'Bewust zijn is' is dus weer woordendraaierij.

Symbolische teksten:
Ik leerde dat symbolische teksten beantwoorden aan een innerlijke behoefte. Dieper onderzoek gaf aan dat ze geen echte verklaringen gaven; eigenlijk stelden ze de zaken meer in het extreme. Ze gaven aanleiding tot een soort emotionele resonantie die wel een innerlijke erkenning gaf, maar gemakkelijk ten onrechte als intuïtief aangevoelde juistheid bestempeld werd. Het was immers uitsluitend gebaseerd op eigen emotioneel aanwezige patronen. Met een eigen waarde, maar hoogst subjectief dus.
Bestaan er ook meer objectieve verklaringen? Gebaseerd op objectieve feiten, wetenschappelijk dus. (Akkoord, “De wetenschap heeft de onhebbelijke neiging veel zaken te ontluisteren”, zei Yves Desmet.)

Wetenschappelijke inzichten evolueerden de laatste tientallen jaren zodanig dat niet zozeer antwoorden gegeven werden op oude vragen, maar dat nieuwe denkrichtingen zich openden doordat oude vooroordelen wegebten.
Wat heeft bijv een van mijn stokpaardjes, hersenonderzoek, te bieden op wat hoger verteld wordt over meditatie.
In de volgende postings even grasduinen.

[cappa]

Carpentier wijst er in “Het Breinrapport” op dat een trainingstechniek als meditatie zeer geschikt is om anders oncontroleerbare processen in de hand te houden. Als de ratio weinig kans heeft kan uitschakelen van bewustzijn in meditatie automatische getrainde processen wel kans geven te slagen:

En zodra er echt een emotionele storm los is gebarsten, kun je die wel willen uitschakelen, maar haalt een rationele aanpak soms weinig uit. 'Zodra je amygdala allerlei processen heeft geactiveerd - spieren, hormonen, zenuwstelsel - die ook nog eens allemaal feedback geven aan je hersenen, wordt het moeilijk om nog bewust in te grijpen.'
'Die massieve emotionele informatie monopoliseert je hersenen bij wijze van spreken. De reden dat rationele beslissingen niet meer werken, is dat je bewuste gedachten niet rechtstreeks praten met je "emotionele" brein. Er zijn zeer weinig terugkoppelingen. Dan moet je je hormonen laten uitrazen.'
Dat heeft geleid tot het inzicht dat bij echt zware emotionele problemen methodes zoals meditatie of gedragstherapie veel beter een tegengewicht kunnen bieden. Irrationele angsten zoals fobieën zijn nu eenmaal niet gevoelig voor ratio.
Meditatie heeft vermoedelijk een vergelijkbaar effect als gedragstherapie. 'Je kunt je hersenen ook trainen via meditatie. Je beslist dan wel bewust om te gaan mediteren, maar het voordeel is dat je het bewustzijn verwijdert en je brein toelaat te leren hoe het zich moet aanpassen. Rationele beslissingen zijn expliciete controle. Bij processen die je niet rationeel kunt controleren werk je beter via trainingstechnieken, waarmee je ze impliciet leert te controleren.'

Hoe zou meditatie de ratio en het bewustzijn kunnen uitschakelen? Opvallend vind ik hier de bewoordingen met gelijkenissen met die Angelica gebruikt.
(Klein in “De Geluksformule”)

De radioloog Newberg (univ. pennsylvania) onderzocht acht vrijwilligers, allen met een lange ervaring in boeddhistische meditatie. 'Ik voelde rust, leegte, maar ook ogenblikken waarin God aanwezig was - alsof het mijn hele wezen doordrong,' verhaalde één van hen.

De versmelting met de kosmos
Volgens Newberg is er geen twijfel mogelijk dat deze staat van vervoering geen inbeelding is, maar werkelijkheid. Als bewijs voert hij tomografische foto's aan, die volgens hem aantonen dat de mystieke beleving strookt met een biologisch proces in de hersenen. Net zoals meditatie de toestand van het lichaam meetbaar verandert, zouden ook de effecten op de geest aantoonbaar zijn.
De hersenscans verraden duidelijk wanneer het de deelnemers aan het experiment gelukt was hun waarneming op de adem of een ander doel te focussen. Telkens waren op zulke momenten die delen van de frontale hersenen bijzonder actief die voor de besturing van de aandacht zorgen. Behalve dat bleken verscheidene centra onder de grote hersenschors, die processen in het lichaam waarnemen, ongebruikelijk actief te zijn.
Iets minder uitgesproken veranderde de activiteit onder in de pariëntaalkwab en achter de slapen, de zogenaamde slaapkwabben van de grote hersenen. De kwabben dienen onder andere om een beeld van het lichaam in ons hoofd op te roepen. Zonder deze functies zouden we er geen gevoel voor hebben, waar onze armen en benen zich op een bepaald moment bevinden. Zulke beelden heeft het brein bijvoorbeeld nodig als we nieuwe bewegingen leren of ons in een onbekende omgeving willen oriënteren. Omdat de mediterende gedurende de meditatie roerloos blijft zitten, bereiken in die toestand minder data de pariëntaalkwab dan gewoonlijk. Newberg vermoedt dat de absolute concentratie op een bepaald punt de informatiestroom naar de pariëntaalkwabben nog verder verkleint. Als de schakelingen in de kwabben op deze wijze als het ware worden afgeklemd, kunnen ze dat alleen interpreteren als onbegrensdheid van het lichaam en een zich-oplossen in de ruimte. Dit geeft mensen die mediteren een gevoel alsof ze toegang hebben gekregen tot de oneindigheid, alsof hun ik met de hele wereld versmolten zou zijn.

Ontmoeting met God?
In de slaapkwabben daarentegen bevinden zich centra die betrokken zijn bij het opwekken van gevoelens en het aanleggen van langetermijnherinneringen. Ze staan in verbinding met de schakelingen onder de grote hersenschors. Zo verbinden ze de waarnemingen van buitenaf enerzijds met elementaire emoties als honger, geslachtsdrift of angsten, en anderzijds met de eigen levensgeschiedenis. Daarom hebben hersenonderzoekers deze regio gekenschetst als poortwachters van het bewustzijn. Als deze delen op bijzondere wijze gestimuleerd worden, maken mensen hevige gevoelsstormen mee, worden extatisch, en vertellen daarna over diep afdalen in het eigen innerlijk en mystieke ervaringen. Precies wat ook epileptici ondergaan, wier neuronen bij een aanval een paar seconden lang wild vuren. Daarbij kan op een slaapkwab een hele onweersstorm van elektrische impulsen neerkomen.

[cappa]

De wetenschapsjournalist Norretranders wijst op de beperkte bandbreedte van ons bewustzijn (en dus de taal), waardoor meditatietechniek succes kan hebben. (“Het Bewustzijn als bedrieger”)

Je kunt je afvragen of het niet juist dit is wat de oorzaak is van het ontegenzeglijk effect op de menselijke geest dat je kent van meditatie en gebed. Juist doordat er een mantra of een tekst wordt voorgedragen, wordt het verbale kanaal opgevuld. De bescheiden bandbreedte van de taal wordt gevuld met bekende woorden, dus de mogelijkheid om ondertussen na te denken is uitgesloten. Een van de hoofdpunten bij meditatie is juist het vermijden van gedachten. Dat kan gebeuren door het spraakkanaal zich te laten concentreren op iets bekends, dat niet leidt tot overdenkingen. Daarmee is de rest van de geest vrijgemaakt voor datgene wat het onderwerp voor gebed of meditatie is.
Rituele woorden kunnen bezweringen zijn die 'de innerlijke radiozender' kunnen storen en de vrije ontplooiing van het mij toelaten.

Over iets over je-zelf te weten komen door meditatie maakt Vroon volgende opmerkingen (“Tranen van de Krokodil”)

Zelfkennis
De mens is een ingewikkeld product. Als een in zichzelf besloten en rondtollend systeem kan hij zichzelf nauwelijks kennen. Onze 'cyclische organisatie' houdt in dat neuronen leiden tot denken, maar het neuron dat 'denkt' kan zelf niet gedacht worden, het is immers de basis van het denken. Analoog valt over begrippen als 'ik' en 'bewustzijn' weinig te zeggen, omdat elk spreken daarover een ik en een bewustzijn vooronderstelt. Introspectief wijkt de persoon die zichzelf wil kennen, naar een punt achter de horizon. Onze diepste essentie is de leegte en onze verborgen waarheid het niets, zegt Kouwer (1963) zelfs. Zelfkennis zou, aldus Hofstadter, hierop neerkomen, dat iets in het systeem uit het systeem stapt teneinde iets over het systeem te zeggen. Dat is onmogelijk. Als je jezelf thuis opbelt, krijg je een in-gesprek-toon, en vanaf een andere plaats wordt er niet opgenomen.

Mystiek is ook al geen oplossing. Waarom wordt de hoogste bewustzijnstoestand (samadhi in India en satori in Japan) aangeduid als 'het is niet dit, het is niet dat', ofwel als een onbenoembaar besef? Dat kan twee oorzaken hebben: het onbenoembare en grootse ligt binnen ons bereik, of er valt helemaal niets te benoemen omdat de aard van dat gegeven daar te banaal voor is. Mystici verkondigen het eerste, maar het tweede is even waarschijnlijk. Wat een mysticus het Absolute noemt, zou weleens het ruwe, ongedifferentieerde beeld van de werkelijkheid kunnen zijn van een ordinaire krokodil of hagedis. Men heeft herhaaldelijk laten zien dat een meditatieve trance gepaard gaat met het 'rustige' alfaritme van de hersenen. In tegenstelling tot 'normale' omstandigheden is het tijdens de trance heel moeilijk dit ritme met behulp van prikkels van buiten in het snellere bètaritme te veranderen. Wellicht betekenen meditatie en extase eenvoudigweg dat men zich afsluit voor de werkelijkheid.

Hobson (“Bewustzijn”) tenslotte noemt meditatie bewust verlagen van het activiteitsniveau van de hersenschors:

Hoe we het ook noemen, deze vormen van gedrag zijn te herleiden tot een overactieve hersenschors. Te veel sturing van bovenaf vanuit de frontaalkwabben, te weinig tegenspel van hersenstam en limbische systeem. Niet genoeg dromen. Hoog tijd om van positie te veranderen in de bewustzijnsruimte. Maar hoe? Verlaag het activeringsniveau via meditatie of ontspanningsoefeningen. Verhoog de positieve emotie door de bewuste cultivering van vrije expressie en humor. Probeer vingerverven en huur films van Woody Allen. Verander de factor in- en uitgaande informatie door op te houden met het schrijven van scenario's en door de invloed van interne signalen te vergroten. Luister naar je dromen. Ze vertellen ons belangrijke dingen over de manier waarop onze hersenen-geest werkt.

[angelica]

Ik heb de laatste posting met veel interesse gelezen, en ik moet zeggen dat het allemaal heel boeiend is en ook heel logisch lijkt.

Maar dan komen we bij het bekende probleem tussen wetenschap en geloof (mystiek, religie) :

wetenschap zegt : bewustzijn ontstaat door je brein, in je brein, de mens is dus zijn brein, bewustzijn is afhankelijk van je brein.

Oosterse filosofen (ook o.a. Dalai Lama, maar nog anderen) vertellen ons dat ongeconditioneerd bewustzijn iets is dat onafhankelijk van je brein bestaat, dat bewustzijn wel ingevuld wordt door "het denken", maar dat het buiten het brein bestaat en dat alle materie ontstaat vanuit en bestaat in dit bewustzijn.

Als ik ook een schrijver mag aanraden, dan is dat wel prof. Ulrich Libbert.
Ik heb ooit zijn boekje "Boeddha en ik" en "oosters denken" gelezen, en ik moet zeggen dat ze boeiend zijn. Ik vind dat deze mens een heel nuchtere kijk heeft, en tegelijk toch realistisch genoeg is om tot nu toe onbewezen zaken niet uit te sluiten.
Onlangs prees iemand me een boek aan : "waar wetenschap en mystiek over zwijgen", (de naam van de schrijver ben ik vergeten), maar ik heb het nog niet gelezen. Misschien dat iemand dit kent.

Wat die liefde, waarheid... betreft, het is wel zo, dat hier niet de "emotionele liefde" bedoeld wordt, maar eerder "totale acceptatie van alles wat is" en daaruit voortvloeiend ook "totale liefde voor alles wat is".
Die liefde IS het leven, zou je kunnen zeggen.
Aanvaarding van de dingen zoals ze zijn, brengt waarheid, geluk en liefde met zich mee.

Een opmerking nog : we hadden het eens over het al dan niet bestaan van de vrije wil, weten jullie nog? Jij, Cappa, bent er toch van overtuigd dat vrije wil een illusie is?
Als vrije wil een illusie is, als alles gebeurd vanuit conditionering/werking van genen... enz.... waarom wordt er dan nog bekritiseerd en worden verwijten over en weer geslingerd? Als er g e e n vrije wil bestaat, dan reageert iedere mens toch vanuit zijn ervaringen/conditionering/gevoel/erfelijkheid... en is hij toch niet ten volle verantwoordelijk voor hetgeen hij hier op dit forum neerpent?

Mijns inziens is het "het ego" dat vanuit deze conditionering/ervaringen werkt (het denkbeeldige ik). Het ongeconditioneerde bewustzijn, dat alles wat leeft is, IS gewoon.
Ik vind de postings die Henriette hier neerzet erg boeiend, en ik meen dat nog veel andere mensen, die misschien niet actief deelnemen maar toch meelezen, er ook iets aan kunnen hebben. Anderzijds zullen veel mensen hun gading vinden in wat anderen neerschrijven.


vriendelijke groet

[Zondervrees]

[...] Oosterse filosofen (ook o.a. Dalai Lama, maar nog anderen) vertellen ons dat ongeconditioneerd bewustzijn iets is dat onafhankelijk van je brein bestaat, dat bewustzijn wel ingevuld wordt door "het denken", maar dat het buiten het brein bestaat en dat alle materie ontstaat vanuit en bestaat in dit bewustzijn. [...]

Klinkt wel mooi natuurlijk, maarre, afgezien van het simpele feit dat nog nooit is aangetoond dat dit bewustzijn zou -kunnen- bestaan, is er nog een andere kwestie. Stel, en ik zeg wel degelijk stel, dat dit bewustzijn bestaat, wat is dan de meerwaarde er van? Wat kan je verklaren door dit bewustzijn dat niet op een andere wijze kan? Welke problemen los je op als je van het bestaan van dat ding uitgaat? Welke vragen lost het op?
Indien het geen verschil maakt of dat bewustzijn bestaat of niet, dan is het -zo goed als- onbestaande.

[cappa]

Ik heb de laatste posting met veel interesse gelezen, en ik moet zeggen dat het allemaal heel boeiend is en ook heel logisch lijkt.
Maar dan komen we bij het bekende probleem tussen wetenschap en geloof (mystiek, religie)
...

Tussen wetenschap en geloof kan er geen conflict zijn. Het zijn nu eenmaal twee totaal verschillende zaken die perfect naast elkaar kunnen bestaan. Er kunnen wel problemen rijzen als men deze zaken gaat toepassen waar ze niet voor bedoeld zijn.
Bedoeling van mijn vorige postings is niet wetenschap <-> geloof , maar de zoektocht naar verklaring voor ervaren zaken. En ik denk dat dat niet alleen een wetenschappelijke instelling is, maar veel meer een priordiale menselijke drang.

Ik zei het reeds, "Wetenschappelijke inzichten evolueerden de laatste tientallen jaren zodanig dat niet zozeer antwoorden gegeven werden op oude vragen, maar dat nieuwe denkrichtingen zich openden doordat oude vooroordelen wegebten". Topwetenschappen maken spectaculaire vooruitgang. Heel wat van onze basisopvattingen omtrent de mens en zijn bewustzijn staan op de helling. Bewustzijn is misschien helemaal niet zo belangrijk als we denken!? Er zijn zelfs aanwijzingen dat het slechts een mechanisme van beperkt belang is, door evolutie ontwikkeld als beste antwoord op een biologische vraag.
Als wetenschap die argumenten, vingerwijzingen, vaststellingen aanreikt, waarom die dan opzijschuiven en negeren?
Op dezelfde wijze krijgt men een beetje inzicht in wat meditatie nu eigenlijk is, hoe het proces verloopt, hoe men in die toestand komt, wat er op dat ogenblik gebeurt in het brein en waarom de ervaringen optreden die we gewaar worden. Waarom dat verwerpen?

Ik denk niet dat het gaat om "uitsluiten van onbewezen zaken" als ik geesten, incarnaties of een universeel bewustzijn in vraag stel. Ik verwerp ze zelfs niet a priori, maar stel ze wel in vraag als ik wetenschappelijke argumenten tegenkom die op het tegengestelde wijzen. Helaas denk ik eerder dat jij vaststellingen van de wetenschap buitensluit als ze je geloof dreigen aan te tasten.

Dus, of "alle materie ontstaat vanuit en bestaat in dit bewustzijn" is een vraag die ik liever aan de fysici overlaat. Quantumfysica zal daar misschien ooit een antwoord op formuleren. Ik kan daar nu eenmaal niet over oordelen.

jij ervaart prachtige zaken in meditatie. Prima. Maar je laat het niet daarbij. Je hebt ook - als iedereen - de drang er een hoe en waarom op te plakken. Maar dat doe je dan met verklaringen die je niet test, maar aanneemt op geloof. Je neemt stellingen over ongeconditioneerd bewustzijn aan, maar kunt niet hard maken wat het is (of dat het zelfs maar kan bestaan). Zo kom je tot wat ik, nogal respectloos, woordendraaierij noem.
Beperk je tot 'ik ervaar' en laat elke verklaring weg, of zoek naar verklaringen met de geëigende middelen.
Oosterse filosofen beweren dit en dat; op wat baseren ze zich?
"Het ongeconditioneerde bewustzijn, dat alles wat leeft is, IS gewoon". Onderbouwing?

Neen, ik wens te onderzoeken wat ik ervaar (en Libbert ga ik zeker lezen).


Liefde, Waarheid. Waarom onderstel je dat ik niet zou weten wat je hier schrijft?
En waarom onderstel je dat ik vrije wil verwerp. Je leest wel heel slecht wat er geschreven wordt. Waarom zou ik me sowieso vastpinnen op een stelling, de ene of de andere, als ik momenteel geen mogelijkheid heb sluitende argumenten op te stellen? Er is geen antwoord omdat de vraag verkeerd is.

En de postings van Henriette zijn inderdaad wezenlijk interessant. Erger, de basis van wat ze bedoelt is exact juist. Alleen begrijp ik niet waarom ze er nog steeds niet in slaagt, anders dan in slogantaal, duidelijk uit te drukken wat ze nu eigenlijk wil zeggen, getuige het commentaar van andere posters. En spijtig dat haar stellingname te extreem is (denken vertegenwoordigt al wat verkeerd loopt), mogelijk de reden van haar sloganeske taal.
Juist zitten, maar het zelf niet helemaal vatten.

[Henriette 2]

Een opmerking nog : we hadden het eens over het al dan niet bestaan van de vrije wil, weten jullie nog? Jij, Cappa, bent er toch van overtuigd dat vrije wil een illusie is?
Als vrije wil een illusie is, als alles gebeurd vanuit conditionering/werking van genen... enz.... waarom wordt er dan nog bekritiseerd en worden verwijten over en weer geslingerd? Als er g e e n vrije wil bestaat, dan reageert iedere mens toch vanuit zijn ervaringen/conditionering/gevoel/erfelijkheid... en is hij toch niet ten volle verantwoordelijk voor hetgeen hij hier op dit forum neerpent?

Mijns inziens is het "het ego" dat vanuit deze conditionering/ervaringen werkt (het denkbeeldige ik).

Het geconditioneerder verstand (denken) móet en zál 'labelen.'
Het is zijn funktie én het kan niet(s) anders.

Wanneer het mentale inzicht er is dat er geen vrije wil bestaat dan is dat idd enkel (nog maar) mentaal.
En het is juist het mentale dat zichzelf niet kan bestrijden en er ook alles aan zal doen om vooral niét niets meer te zeggen te hebben want dat zou z'n 'dood' betekenen, niks meer te betekenen te hebben.
Dat is wat er bedoeld wordt met 'sterven voordat je sterft.'

Dat is wat er ook bedoeld wordt met het denkbeeldige 'IK.'
Een individu dat door de aard van het denken op het dwaalspoor is gebracht dat het een zelfstandig denkend en handelend individu zou zijn.

Maar men hoeft maar éven dat zelfde verstand te gebruiken (en voor Cappa en Zondervrees de huidige wetenschappelijke ontdekkingen in acht te nemen) en het zal tot de conclusie moeten komen dat er niet zoiets kan bestaan als een zelfstandig denkend en handelend individu.


Dat het verstand vervolgens vrolijk verder gaat met bekritiseren verwijten slingeren IS nou juist weer zijn geconditioneerdheid.
Wat eveneens een aanwijzing zou kunnen zijn dat er geen zelfstandig denkend en handelend individu bestaat.
Want ondanks het verstandelijke inzicht is de geconditioneerdheid zo gigantisch dat het verstand vooralsnog niet in staat blijkt zijn eigen inzicht te integreren.

[Gast]

Minder users, langere postings. Komt overeen uit. Het gelul blijft wel hetzelfde.

[werewoef]

Talisman schreef : Minder users oftewel gebruikers

Hoe zou dat nu komen, zie ....

Werewoef

[cappa]

Minder users, langere postings. Komt overeen uit. Het gelul blijft wel hetzelfde.

Niemand verplicht je ze te lezen, hé jong.
Deed ik met uw maandenlange litanies met Armandine ook niet.

[rolija]

Minder users, langere postings. Komt overeen uit. Het gelul blijft wel hetzelfde.

Niemand verplicht je ze te lezen, hé jong.
Deed ik met uw maandenlange litanies met Armandine ook niet.

Armandine....Hoe zou het daar mee zijn. Of is die veranderd van naam

[Henriette 2]

Niemand verplicht je ze te lezen, hé jong.
Deed ik met uw maandenlange litanies met Armandine ook niet.

En dan is er bij jou geen denken hoe het dan komt dat dit niet gold/geldt voor z.g. gelovigen die hier ‘weggepest’ werden?
(lees: termen gebruiken als ‘opdringen’ en ’ ga je domme praat ergens anders verkopen’ enz. enz.)
Tenslotte hoefde dat ook niemand te lezen, nietwaar?
Maar dat was/is blijkbaar niet genoeg.
Want:

En spijtig dat haar stellingname te extreem is (denken vertegenwoordigt al wat verkeerd loopt)(

Is dat voor jou (en wellicht voor vele anderen) zo moeilijk om de aard van het denken te doorgronden?
Want:

Alleen begrijp ik niet waarom ze er nog steeds niet in slaagt, anders dan in slogantaal, duidelijk uit te drukken wat ze nu eigenlijk wil zeggen, getuige het commentaar van andere posters.

Heb jij mijn postings wel gelezen???
Wanneer je dat werkelijk hebt gedaan, waarom laat je je dan zo leiden door de aperte onzin dat ik in 'niet anders dan sloganeske taal' zou schrijven?
Heb je al eens goed gekeken naar dat denken/gedachte in relatie tot de werkelijkheid?

En is het tot je doorgedrongen wat er alléén al in de posting waar je op reageerde staat over het denken?
Of selecteert 't alles er maar weer uit wat in z'n kraam te pas komt voor z'n 'gelijk.'

De voorwaarde om de aard van het denken te onderzoeken is wel volstrekte eerlijkheid naar jezelf toe.
(nou ja, b.w.s. dan, want het denken is helemaal niet van jezelf maar omdat je dat dénkt is het noodzakelijk om dat zo te stellen; 'naar jezelf toe.')

[cappa]

Niemand verplicht je ze te lezen, hé jong.
Deed ik met uw maandenlange litanies met Armandine ook niet.

En dan is er bij jou geen denken hoe het dan komt dat dit niet gold/geldt voor z.g. gelovigen die hier ‘weggepest’ werden?

Ik heb die toch nooit verplicht iets te lezen?

[werewoef]

De kapitale vraag is Cappa , of je al eens een techniek van eender welke vorm van meditatie al ooit eens geprobeerd hebt ?

En zo ja, welke vorm en wat heb je ermee ervaren ??

Wètte wat ideaal zou geweest zijn dat jij Cappa en ook Talisman ooit de kans zouwen hebben gekregen om een meditatie techniek van Armandine aan te leren . Nu hebben jullie alles precies uit boekjes zonder het effect van al die dingen aan de lijfe en geest gewaar te worden .

Werewoef