Het bestaan der dingen
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Claus wijst er terecht op dat "Kunst ontdekken vraagt naar een zeer bekwame leermeester zoals een academieleraar". Wat leert zo'n leermeester dan eigenlijk aan? Wat doet hij ontdekken?
Dan denk ik dat dit gaat over de gebruikte techniek, hoe men bepaalde resultaten bereikt die het doek dié bepaalde charme geven, de lichtval die zo belangrijk is en niet door kinderen zal worden herkend, wél bekeken.
En waarschijnlijk nog zoveel andere zaken die door een leek als ik nóg niet wordt herkend.
Onlangs nog een gesprek gehad met een schilder, weliswaar amateur,
maar die reeds een schilderij uit een kerk in Deurne mee mocht restaureren, een werk van 2 jaar geloof ik , met 2 personen.
Zeer boeiend hoe die man vertelde.
Als men zulke uitleg bij een werk kan verschaffen, bekijkt de geïnteresseerde dat inderdaad, zoals Rolija zegt, met heel andere ogen.
De bewering van Clausewitz is dus 100% juist.
Dan denk ik dat dit gaat over de gebruikte techniek, hoe men bepaalde resultaten bereikt die het doek dié bepaalde charme geven, de lichtval die zo belangrijk is en niet door kinderen zal worden herkend, wél bekeken.
En waarschijnlijk nog zoveel andere zaken die door een leek als ik nóg niet wordt herkend.
Onlangs nog een gesprek gehad met een schilder, weliswaar amateur,
maar die reeds een schilderij uit een kerk in Deurne mee mocht restaureren, een werk van 2 jaar geloof ik , met 2 personen.
Zeer boeiend hoe die man vertelde.
Als men zulke uitleg bij een werk kan verschaffen, bekijkt de geïnteresseerde dat inderdaad, zoals Rolija zegt, met heel andere ogen.
De bewering van Clausewitz is dus 100% juist.
-
Gast
Er zijn nog meer disciplines dan enkel schilderen hoor. Hier wordt weinig gesproken over bv. beeldhouwen of boetseren/bronsgieten. Hoe dan ook, al deze disciplines beginnen met een basisopleiding.Reini schreef: Dan denk ik dat dit gaat over de gebruikte techniek, hoe men bepaalde resultaten bereikt die het doek dié bepaalde charme geven, de lichtval die zo belangrijk is en niet door kinderen zal worden herkend, wél bekeken.
En waarschijnlijk nog zoveel andere zaken die door een leek als ik nóg niet wordt herkend.
Onlangs nog een gesprek gehad met een schilder, weliswaar amateur,
maar die reeds een schilderij uit een kerk in Deurne mee mocht restaureren, een werk van 2 jaar geloof ik , met 2 personen.
Zeer boeiend hoe die man vertelde.
Als men zulke uitleg bij een werk kan verschaffen, bekijkt de geïnteresseerde dat inderdaad, zoals Rolija zegt, met heel andere ogen.
De bewering van Clausewitz is dus 100% juist.
Eerste les: Leren kijken. De meeste mensen denken dat ze dat al jaren kunnen. Doe de proef: Neem een A4 tje en frommel dit samen tot een losse prop. Trek deze prop wat open en leg die voor je. Wat je ziet is een verzameling vlakjes. Welk vlakje is het lichtste en welk is het donkerste. De meeste vlakjes zullen driehoekjes of trapeziums vormen. Tel de driehoekjes en zoek hier het grootste uit. Simpel niet ?
Tweede les : teken nu één voor één al die vlakjes naast elkaar zoals je ze ziet. Vergeet de derde dimensie en denk al deze vlakjes op één vlak. Succes. ( iedereen kan dat )
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
Om het begin van dit topic nog eens te verbinden met de zoektocht naar 'wat is schoonheid', is het nuttig om eens bij Plato te gaan luisteren.
Plato maakt een onderscheid tussen twee niveaus van werkelijkheid: het ideële (het objectieve) en het zichtbare (het voor ons zichtbare). De ideële wereld bevindt zich op een hoger niveau dan het zichtbare niveau.
Helemaal van boven staat de objectieve werkelijkheid, de wereld van de Ideeën. Daaronder ligt de zichtbare werkelijkheid. Die hangt af van onze waarneming en van de situatie. Een voorbeeld van de Idee (niet het idee)is ‘schoonheid’.
Een voorbeeld van het voor ons zichtbare is o.a. een mooie bloem of een mooi landschap. De bloem is ‘mooi’ omdat de Idee ‘schoonheid’ bestaat. Maar de Idee ‘schoonheid’ bestaat zelfstandig. Ook zonder de bloem of het landschap, blijft de Idee schoonheid bestaan.
Of de bloem mooi is, hangt af van ons eigen denken. Maar de inhoud van de Idee ‘schoonheid’, ligt volgens Plato vast en is onveranderlijk.
Plato's leer van de Ideeën vormt de basis van het idealisme in de filosofie. Al het werkelijke is een idee van de geest, volgens Plato, ook elk materieel ding. De mens aanschouwt slechts de verschijning van de dingen.
Toegang tot de wereld van het eigenlijke van de dingen, dat de idee is, kan hij bij Plato slechts krijgen door het opwekken van de herinnering (anamnese). Vóór de geboorte heeft de psyche immers contact gehad met de Ideeënwereld. Op die manier 'weet' de mens wat schoonheid in se is, hoewel we de Idee schoonheid niet waarnemen. We worden wel met de herinnering geconfronteerd en noemen daarom iets mooi.
Plato maakt een onderscheid tussen twee niveaus van werkelijkheid: het ideële (het objectieve) en het zichtbare (het voor ons zichtbare). De ideële wereld bevindt zich op een hoger niveau dan het zichtbare niveau.
Helemaal van boven staat de objectieve werkelijkheid, de wereld van de Ideeën. Daaronder ligt de zichtbare werkelijkheid. Die hangt af van onze waarneming en van de situatie. Een voorbeeld van de Idee (niet het idee)is ‘schoonheid’.
Een voorbeeld van het voor ons zichtbare is o.a. een mooie bloem of een mooi landschap. De bloem is ‘mooi’ omdat de Idee ‘schoonheid’ bestaat. Maar de Idee ‘schoonheid’ bestaat zelfstandig. Ook zonder de bloem of het landschap, blijft de Idee schoonheid bestaan.
Of de bloem mooi is, hangt af van ons eigen denken. Maar de inhoud van de Idee ‘schoonheid’, ligt volgens Plato vast en is onveranderlijk.
Plato's leer van de Ideeën vormt de basis van het idealisme in de filosofie. Al het werkelijke is een idee van de geest, volgens Plato, ook elk materieel ding. De mens aanschouwt slechts de verschijning van de dingen.
Toegang tot de wereld van het eigenlijke van de dingen, dat de idee is, kan hij bij Plato slechts krijgen door het opwekken van de herinnering (anamnese). Vóór de geboorte heeft de psyche immers contact gehad met de Ideeënwereld. Op die manier 'weet' de mens wat schoonheid in se is, hoewel we de Idee schoonheid niet waarnemen. We worden wel met de herinnering geconfronteerd en noemen daarom iets mooi.
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
-
rolija - Lid geworden op: 27 jan 2004, 17:41
Dat moet je leren waarderen Reini, ik heb een groot abstract schilderij in mijn living hangen en dat al zeker 25 jaar, wekelijks ontdek ik daar nog nieuwe vormen in.Reini schreef:Aan deze uitleg, Talisman, merkt men direct dat kunst ook over kunde moet beschikken.
Verfpotten over een doek kwakken telt voor mij zeker niet.
Abstracte kunst in het algemeen:
Abstracte kunst is een stroming waarbij niet precies kan worden gezien wat het schilderij/beeld enz. voorstelt. Maar de lijnen en kleuren zeggen wel wat. De schilder Paul Gauguin noemde het: “abstractie van de natuur”, maar hij drukte er zijn eigen emoties mee uit. Vassily Kandinsky haalde de inspiratie uit het bovennatuurlijke, wat (naar eigen zeggen) in elk object aanwezig is. Piet Mondriaan wilde de “oervorm” uitbeelden enz....
"Spel- en typfauten zijn doelbewust en tot grood jolijt van de leser gemaakd."
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Rolija typte:
Dat moet je leren waarderen Reini, ik heb een groot abstract schilderij in mijn living hangen en dat al zeker 25 jaar, wekelijks ontdek ik daar nog nieuwe vormen in.
Heb je me horen zeggen dat abstracte kunst altijd lelijk is ?
Zeker niet, alhoewel het niet mijn dada is. Liever figuratief.
Maar als je iemand bezig ziet van op 2 meter verf naar een doek te gooien, kan men moeilijk zeggen dat men daar "achteraf vormen in kan ontdekken".
Dat bedoelde Dali waarschijnlijk met zijn verwijten over dat soort kunst toen hij nog een stuk jonger was.
Dat moet je leren waarderen Reini, ik heb een groot abstract schilderij in mijn living hangen en dat al zeker 25 jaar, wekelijks ontdek ik daar nog nieuwe vormen in.
Heb je me horen zeggen dat abstracte kunst altijd lelijk is ?
Zeker niet, alhoewel het niet mijn dada is. Liever figuratief.
Maar als je iemand bezig ziet van op 2 meter verf naar een doek te gooien, kan men moeilijk zeggen dat men daar "achteraf vormen in kan ontdekken".
Dat bedoelde Dali waarschijnlijk met zijn verwijten over dat soort kunst toen hij nog een stuk jonger was.
-
angelica - Lid geworden op: 13 jun 2011, 12:14
- Locatie: Oostmalle
Om terug te komen op de oorsprong van het topic :
het bestaan van iets hangt er niet van af of een iemand dit kan waarnemen. Ons vermogen tot waarnemen is te beperkt om te kunnen duiden of iets al dan niet bestaat.
Iets bestaat ook niet enkel en alleen als er een "etiket" op geplakt wordt als zijnde "mooi, zuiver, gesloten, koud, warm, lelijk,....", maar iets bestaat op zichzelf, zonder toevoeging van etiketjes. Of men iets al dan niet als mooi ervaart, zegt niets over het "bestaan" van het ding, maar over de toegevoegde waarde. Bestaan is zonder "toevoegsels" .
Enkel door objectief waar te nemen is men in staat om iets waar te nemen zonder toevoegingen.
vriendelijke groet
het bestaan van iets hangt er niet van af of een iemand dit kan waarnemen. Ons vermogen tot waarnemen is te beperkt om te kunnen duiden of iets al dan niet bestaat.
Iets bestaat ook niet enkel en alleen als er een "etiket" op geplakt wordt als zijnde "mooi, zuiver, gesloten, koud, warm, lelijk,....", maar iets bestaat op zichzelf, zonder toevoeging van etiketjes. Of men iets al dan niet als mooi ervaart, zegt niets over het "bestaan" van het ding, maar over de toegevoegde waarde. Bestaan is zonder "toevoegsels" .
Enkel door objectief waar te nemen is men in staat om iets waar te nemen zonder toevoegingen.
vriendelijke groet
Schoonheid ligt in het oog van de toeschouwer
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Interne tegenspraak en dus een ongeldige uitspraak: als je waarneming beperkt zou zijn kan je dat niet weten, je kan immers niet waarnemen of er iets buiten je waarneming valt.angelica schreef:[…] Ons vermogen tot waarnemen is te beperkt om te kunnen duiden of iets al dan niet bestaat. […]
Ni Dieu, Ni Maître
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
En Plato is een oude zeur die ondertussen enkel historisch enig belang heeft.
Ni Dieu, Ni Maître
-
Henriette 2 - Lid geworden op: 24 feb 2007, 15:51
Over het bestaan der dingen die zouden bestaan ook zonder waarnemer hoorde ik pas nog een toepasselijke uitspraak - ´It sure has many fans!´ 
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Leg uit. Dat alles enkel en alleen in jouw hoofd zou bestaan heeft natuurlijk maar 1 fan. Hoe egocentrisch kan je zijn? Niet extremer dan Henriette 2, dat is wel duidelijk.Henriette 2 schreef:Over het bestaan der dingen die zouden bestaan ook zonder waarnemer hoorde ik pas nog een toepasselijke uitspraak - ´It sure has many fans!´ :lol:
Ni Dieu, Ni Maître