mijn man is overleden

[gerarda]

Ja meisje ik weet het 3 maand is zeker niet lang en binnen een jaar zult ge nog altijd hetzelfde denken en voelen. Ik heb nog deze morgen op de t.v. muziek gehoord van de tijd dat we samen dansten en ik was ook aan het wenen. Wij danten ook graag. Ik heb hem leren kennen in de Van's op de hoek van de langestraat nu is dit een restaurant geloof ik.
Maar ik moet wel zeggen dat ge het na één jaar wel beter kunt verwerken, vergeten dat zal nooit gebeuren.Maar ge zult het leren aanvaarden.
Ik hoop voor u dat ge het daar op het feest dan zult kunnen uithouden . Denk een beetje dat ge het doet voor Arnold omdat het zijn familie is.
En als ge stilletjes vertrekt vooraleer de drank begint te vloeien zal dat nog het beste zijn. Het is toch triestig dat familie zo weinig begrip heeft. zo een groot feest zou dat nu zo erg zijn dat dit eten al betaald is.
Houd u sterk en later zult ge van hen nog wel weinig last hebben en ge hebt uw plicht gedaan en meer zelfs.
We staan hier allemaal achter u hoor, we begrijpen wel wat ge meemaakt.

groetjes gerarda

[mamacalypso]

(Ze zeggen dan arnold zal dan al 3 maanden dood zal zijn en je kunt zien dat je komt ,we aanvaarden geen neen En dat hoor ik niet graag)

Zo spreken alleen maar mensen die hun partner nog hebben hé,ze weten bijlange na niet hoe ingrijpend dat dit is.Mijn man is 6jaar geleden 2dagen voor mijn verjaardag gestorven en ik zou die dag liefst gewoon laten voorbij gaan.Maar de zonen vinden dat niet goed en omdat mijn jongste zoon ook 2 kindjes heeft die hun opa niet hebben gekend doe ik het toch voor hen.Maar van binnen ben ik helemaal niet blij.Dus is het voor u erg hé als het nog zo kort is en geen beetje begrip voor uw gevoelens.Ik weet niet of ik in uw plaats wel zou gaan,want als je verdriet hebt en je kan je tranen niet bedwingen komt daar misschien ook wel een reactie op in de aard van ..;het is hier wel een feest hé...Hoop dat je tegen die dag echt weet wat voot U het beste is.Véél sterkte nog

[tina316]

Gerarda ik heb Arnold ook in de Van's leren kennen

[gerarda]

Daar zaten de beste mannen hé Tina

groetjes en slaapwel Gerarda

[Oma-C]

Een sterkte-knuffelke aan Tina,
tot later nog even

[falcon1]

Lieve Tina,

ik kom je nog even een hart onder de riem steken zoals ze dat zeggen...
Volgens mij heb je hier toch wat verbondenheid met Gerarda gevonden...
Maar wat Mamacalypso zegt is echt wel waar hoor! Men zal toch moeten leren begrijpen hoe moeilijk je het momenteel hebt.
3 Maanden is nog zo pril dat je je lieve Arnold hebt afgegeven. Ik kan begrijpen dat je verdriet nog zo immens groot is.
Ik weet niet of je naar het feest zal gaan maar je moet gewoon doen waar je je goed bij voelt.
We wensen je in elk geval veel sterkte voor de komende dagen.
Het verontrust ons wel een beetje dat je een paar dagen hier niet bent langs geweest... lukt het je een beetje?

We wensen je nog heel veel sterkte toe!

Liefs,

Veertje & Falcon

[tina316]

ja hoor Falcon ik ben er nog ,jullie hoeven niet ongerust te zijn maar ik zat er eventjes helemaal door Ik ben dus met een zwaar hart naar dat trouwfeest gegaan en ik was er nog maar 5 minuten binnen of ze speelden het lied endless love van lionel richie en diane ross Dat is ons liedje en ik had het gekozen als eerste lied in de kerk toen Arnold zijn kist werd binnen gebracht Je kunt denken dat ik het enorm moeilijk had en veel goesting had om mijn kar te keren en terug naar huis te gaan Maar ik ben gebleven, ik ben naar het terras gevlucht en heb gehuild ze konden maar denken dat het voor het huwelijkspaar was Ik heb veel tijd doorgebracht op het buiten terras je hebt er een mooi uitzicht over de zee en dat kalmeerde een beetje Arnold zei het altijd als je verdrietig bent of je hebt zorgen zet je op een bankje op de zeedijk en kijk naar de zee dan gaat je hartje open en kan je het leven weer aan En dan dat eten bleef maar duren en ik had helemaal geen honger ,het voelde alsof ik een baksteen op mijn maag had liggen Het dessert buffet was zeker iets voor Arnold geweest die at dat zo graag ,daarom heb ik alleen maar koffie genomen ,het gedacht alleen al Toen het bruidspaar de openingsdans gedanst heeft ben ik er stilletjes vandoor gegaan Ik heb alleen afscheid van mijn schoonma genomen en haar gezegd dat het niet ging ,gelukkig begreep ze het en ze ging het tegen de anderen zeggen Ik ben al thuis van 00,45 uur en heb heel de tijd geweend ,ik had toch zo graag nog eens gedanst met mijn ventje Een feest vol blije gezichten en 168 mensen en ik voelde mij alleen en verlaten Enfin ik ben blij dat het voorbij is en nu ga ik proberen slapen De eerste tijd moet er me niemand meer vragen voor een feest van gelijk wat ,want ik ga niet meer Je moet niet bezorgd zijn voor mij Falcon al vind ik het lief van je ,ik moet blijven voor mijn 2 katten

[gerarda]

Hallo Tina,Ik heb wel medelijden met u hoor, dat ge dit al zo snel moest meemaken; ja wel normaal dat is een lied dat zowel bij een huwelijk past als bij een overlijden , maar dat kon gij juist missen.
het zal nu wel een paar dagen duren dat ge daar weer bovenop komt, maar ze kunnen u niets verwijten ge hebt gedaan wat ze vroegen , ze zouden wel zichzelf mogen verwijten maar dat zal er niet inzitten.
geniet van de stilte en van uw 2 katten gelukkig dat ge deze hebt, ja aan dieren hebt ge veel die voelen wel wat ge nodig hebt.

Groetjes gerarda

[Oma-C]

Goeiemiddag Tina, ik ben er ook nog eens,
heb en drukke week gehad, maar dat mag geen excuus zijn.
Verdriet wacht niet... en 't moet gestelpt worden..

Ik kom je een knuffelke brengen, je hebt gedaan wat je dacht
dat je moest doen... dus niemand kan jou iets verwijten.
Dat feest is achter de rug denk er maar niet meer aan...
Probeer nu van voor af aan rustig en beetje alles op een rijtje
te zetten.. en laat niemand nog zeggen wat je mag
of moet doen.. Jij moet zelf voelen wat kan
en mag, en niks moet
O jawel... alleen een beetje gezond proberen te eten
en op tijd drinken om sterk te blijven... dat moet nog wel
en huilen mag.. tranen verdunnen het verdriet.. heel langzaam.

Ik probeer niet meer zolang weg te blijven sorry...
Nog een extra lieve knuffel en tot binnenkort, veel sterkte...Dag Tina..

[tina316]

Ik heb het ontzettend moeilijk vandaag ,heb niet veel geslapen vannacht ,heb heel de tijd liggen huilen Alles wat je denkt dat je beetje bij beetje begint te verwerken is weg Ik voel me gebroken vandaag Ik vind het zo erg dat ik dat trouwfeest moest meemaken zonder arnold en dat zal me nog lang bijblijven denk ik
Mijn oudste kat tygro is al heel de tijd bij mij, hij gaat zelfs niet buiten vandaag Gisteren was het anders ,hij was boos op mij en wilde niet binnen komen toen hij zag dat ik me begon klaar te maken vroeger deed hij dat niet ,maar ik denk dat hij bang is omdat hij arnold niet meer ziet dat ik ook zal weggaan en niet meer terug komen Dat is nu maar een kat zou je zeggen ,maar hij voelt alles zo goed aan het is soms niet te begrijpen hoe hij zich gedraagt Ik zal nu ook hulp in het huishouden moeten aanvragen want sinds hij dood is heb ik geen fut voor niets Arnold zou verschieten moest hij mij zo zien ,hij moest altijd lachen dat ik zo'n kuismaniak was ,ik kon geen stofje zien liggen en nu ppppfffff Ik zal toch eens mijn leven weer moeten oppakken ,alleen weet ik niet hoe Soms zeg ik morgen begin ik aan dit of dat ,maar als ik dan opsta zie ik het weer niet zitten We kuisten ook altijd samen en nu moet alles alleen bedankt voor jullie lieve woorden oma en gerarda en dat jullie me niet vergeten Ook falcon is een is een steun voor mij ,al kunnen we maar schrijven met elkaar het helpt echt bedankt

[gerarda]

Tina , ik wist het ook niet vooraleer het mij overkwam. Ik betrouwde wel op de mensen hier die mij zeiden hoe het verder ging verlopen met mijn verdriet en ik moet zeggen zo gaat het voor ons allemaal.Om te beginnen dacht ik ook de eerste tijd, waarom komen ze mij ook niet halen? Tot ik besefte hoeveel mensen mij lief waren en in mijn geval dan mijn kinderen ook toen dacht ik ja ik moet hier blijven en zo heb ik de gedachte om ook graag dood te zijn weg gelaten. In uw geval zijn het wel uw poezen die u nodig hebben en geleidelijk aan zullen er nog mensen zijn waar ge nu misschien niet van denkt dat ze van u houden , als vriendin of misschien familie. En dat wenen betert ook zoals ik u deze week zei, maar komt wel weer eens terug hoor.
Doordat ik het een hele week druk had om anderen te helpen dacht ik niet aan mijn man en ik dacht bij mezelf het gaat beter ik heb nog niet geweend deze week. Maar nu is mijn hulp niet meer nodig en zit ik hier uit te rusten en ja ja de tranen zijn vandaag al veelvuldig gevloeid.
En wat dat kuisen betrefd dat komt wel terug hoor.het is nogmaar drie maand en ge zult nog een tijdje moeten laten over gaan vooraleer ge weer moed zult krijgen om verder te doen. Ge zult ook moeten een nieuwe manier zoeken omdat ge het nu alleen moet doen hé.
Ja dat is wel een beetje vechten tegen uzelf. Ik heb het al weer op het spoor en de ene dag heb ik meer goesting of de andere. Vroeger moest het ook altijd allemaal gedaan zijn vooraleer ik buiten ging. Nu heb ik ook mijn huishouden verwaarloosd en vroeger zou ik al begonnen zijn om te kuisen nu niet hoor maandag begin ik er aan. Eerst bekomen.

meisje houd u sterk geleidelijk aan zal het beter gaan.

groetjes gerarda

[Helena van Troje]

tina ik zou zo graag troosten, maar bjina een jaar later heb ik efkes de moed niet meer
geduld en lief zijn voor jezelf en heel egoïstisch dat mag

[falcon1]

Lieve Tina,

ik vind het heel moedig van jou dat je naar dat feest bent gegaan! Je deed het waarschijnlijk voor de familie maar je moet nu in de eerste plaats aan jezelf denken! Door het heebgaan van je lieve Arnold ben je momenteel heel emotioneel en alles wat je aan hem doet denken en dat zal nog lang duren... ik kan beter eerlijk zijn tegenover jou. Maar dat "moet" nu eenmaal in je rouwverwerking! Het is verschrikkelijk iemand te verliezen waar je lief en leed mee hebt gedeeld. En dan sta je er opeens alleen voor...
Maar toch... probeer een beetje de raad op te volgen van de mensen hier. We vertellen misschien dingen die je nu nog niet gaat bergijpen... en dat maakten we allemaal mee! Maar je zal zien dat na veel vallen en opstaan je stilaan je eigen weg gaat vinden... samen met Arnold.
Je zal echter wel af en toe moeten toegeven dat je sommige dingen niet alleen aan kan en dan moet je wel hulp vragen. Iedereen doet het op zijn manier, maar je moet vooralo voor jezelf zorgen!
Je zal je waarschijnlijk ook dikwijls schuldig voelen tegenover Arnold, maar dat is nu net wat hij niet wil!
Al verdink je nu bijna in je verdriet... blijf moedig en tracht door deze moeilijke periode heen te geraken.
Ik weet niet of we echt kunnen helpen maar ik ben wel zeker dat het enorm deugd kan doen om af en toe je vuilbakje eens leeg te maken. Doe dit niet alleen bij ons maar ook bij mensen waar je mee vertrouwd bent!
Ik zie dat je van Oostende bent... is nu ook niet zo ver van hier hé
En wat die katjes betreft... toch echt speciaal hé! Ik twijfel er zeker niet aan dat ze een zesde zintuig hebben!!! Jullie zijn altijd lief voor hen geweest en ze voelen nu ook zeker jou verdriet... en nu staan ze klaar voor jou... om jou te helpen en te steunen!
Ik ga je nog wat vertelen. Ik had vroeger toen mijn vrouw overleden was ons Betty (is wel een kater...) en die heeft me ook geholpen. Ze is nu hier aan het zeetje komen wonen en is ook een en al dankbaarheid. Maar Veertje vond dat ze eenzaam was en al snel hadden we een tweede katje Plush... een charmeur, grote vriend van ons kleinkind. Dan hebben Roshie in huis gehaald anders was hij er nu niet meer. En uiteindelijk onze, jawel, Tygro! Een heel emotioneel gestoord katje maar de dankbaarheid zelve!

Zo lieve Tina, ik hoop echt dat je hier nog regelmatig langskomt als je het moeilijk hebt. De volgende maanden ga je dat zeker nodig hebben.
En je lieve Arnold zal je nooit vergeten!

Liefs,

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Dag Tina, Ondanks je diepe verdriet wens ik je toch een
aangename zondag..

Dat heeft falcon weer goed gezegd..en ik kan het alleen maar beamen.
Je hebt het gevoel dat je alleen bent... en het nooit zal overleven..
En je zal niet geloven dat het ooit betert... maar toch kunnen wij hier allemaal zeggen dat we erdoor geraakt zijn.. de éen al rapper
dan de ander maar we hebben het overleefd en we zijn er wijzer van geworden.. we relativeren meer, en zijn niet zo snel meer geneigd
om dingen te dramatiseren;
We weten dat het altijd erger kan en was ...
Maar daar is tijd voor nodig om dat te ontdekken, en dat heet rouwen
lieve Tina, neem de tijd... uur per uur en laat het gewoon
over je heengaan... de steun van ons heb je, en jouw Arnold
houdt daarboven de wacht, die laat je niet in de steek
ook al zie je hem niet, hij waakt over jou..

Onderschat nooit de kracht van vriendschap, ik ben 20jaar alleen
maar ik heb prachtige vrienden.. waaronder zelfs een heel speciale..
De steun die je geeft of krijgt is ongelofelijk sterk..Je zal het zien..
Ik dacht toen elke dag: "ik ben er nog.. en ik heb het gisteren gekund..
vandaag probeer ik weer ...en morgen zien we wel weer...
en nu help ik anderen het te leren overleven...mooi toch.?

Ik besef ook dat het makkelijker gezegd dan gedaan is
maar zo kan het lukken.. één dag met de keer...probeer het maar...
En wij zijn er voor jou Tina...

Nog een sterkteknuffelke.. en kom je bakje maar leegkippen
zoals falcon zo mooi zegt.

[tina316]

bedankt voor de mooie woorden Falcon en oma De weekends zijn voor mij het zwaarst en die tracht ik zoveel mogelijk door te komen met bezig zijn Maar ik ben toch zo moe en het is hier zo stil Ik heb soms geen energie meer en voel me zo uitgeblust Vannacht heb ik wat beter geslapen ,ik ben maar om 10 uur opgestaan ik zag het gewoon niet zitten om uit bed te komen en weer de zondag alleen door te brengen en dan was het nog door tygro die kwam kijken waar ik bleef en had honger en wilde buiten De kleine misty zat er gewoon bij te kijken Het was zo koddig alle twee samen naast mijn bed op het tapijtje Ze dachten zeker die staat hier niet meer op we gaan ze maar halen Ik weet nu ook wel dat er nog veel tijd zal moeten overgaan voor ik mijn leven weer een beetje op de rails krijg en dat er nog een heel moeilijke periode voor me staat maar jullie zijn een grote steun voor mij en het doet deugd dat er mensen zijn die weten wat ik nu door maak Hier in mijn omgeving praat ik niet veel meer over arnold ik durf het niet meer en tracht me sterk te houden want ik krijg toch altijd hetzelfde te horen Ze worden het ook rap beu als je steeds maar weer je verdriet toont , het leven gaat verder zeggen ze dan ,ja voor hun wel ,maar voor mij is mijn wereld ingestort en zal nooit meer hetzelfde zijn en dat begrijpen velen niet als ze het niet meegemaakt hebben dus zwijg ik liever ,want het doet pijn als ze zo reageren De panne is inderdaad niet zover van oostende falcon en jij hebt dus ook een tygro dat is leuk Je hebt er zoveel liefde van al zijn het maar katten Misty is een vrouwtje en die hebben we bij ons genomen omdat ze haar gingen verdrinken ,ze was de laatste uit het nest en geraakten haar niet kwijt Ze zat vastgebonden aan een touw in een kamertje apart zonder eten of drinken en toen we dat hoorden zijn we haar gaan halen en nu zit ze dus hier Ze was ook arnold zijn lievelingetje ,hij noemde haar zijn dochter Hij kroop hier zelfs op de grond met haar om te spelen met haar balletjes ,ze bracht haar bal iedere keer terug ,het was zo koddig om te zien Sinds arnold dood is doet ze dat niet meer en heeft al haar balletjes weggestoken en ik heb al overal gezocht maar vind ze niet Eerst stak ze ze in arnold zijn pantoffels die hier nog stonden ,maar nu ik ze weggenomen heb omdat ze er heel de dag bijzat te treuren vind ik ze niet meer bedankt voor jullie steun