mijn man is overleden

[tina316]

[Oma-C]

Goeiemorgen Tina, heel mooi .....

Eerstens een mooi beeld van jouw lieve man.
En dan die mooie spreuk-kaars, lees die spreuk maar dikwijls ..
Those we love don't go away...ze blijven altijd bij je...
Love leaves a memory.. No one can steal.....Zo is dat... !!

Ze bijven voor altijd in je hart gegrift..de herinneringen...
Nu is het nog vreselijk pijnlijk...Maar Arnold zal je helpen
en zorgen dat die pijn een beetje draaglijker wordt...

Laat gerust je tranen stromen...ze verdunnen het verdriet....
en na een lange tijd zal je met een glimlach kunnen terugdenken
aan alle mooie ogenblikken die je samen had..en die blijven...
Maar eerst moet je door deze storm, dat is onvermijdelijk..

Wij kunnen alleen "luister-lezen" en je een
virtueel troostknuffelke geven
maar het zwaarste moet je helaas zelf doen lieve Tina...
probeer stillekes onder de mensen te komen, dat is heel belangrijk
mensen komen niet naar jou, je moet zelf het initiatief nemen..
ze weten niet hoe ze moeten omgaan met verdriet... en dat schrikt af..
We hebben niet leren omgaan met leven en dood ...
en alles sterft, bloemen planten dieren mensen...
maar hoe beleef je het..?? wat doe je ermee..??
We staan er niet bij stil, tot we er middenin zitten...
en dan blokkeren we.... dan zijn we boos en wanhopig..
Allemaal heel normaal... Maar ééns je het aanvaard hebt
en een plaatsje gegeven..dan kan het beteren... moelijk da's waar
maar wij zijn er ook allemaal doorheen gemoeten ...
en jou lukt dat na een lange tijd ook wel...en nu geloof je dat niet
dat weet ik wel...maar het komt....

Kom gerust je hartje luchten, er is hier altijd wel iemand
die je een troostend woord wil proberen geven...

Een weekend knuffeltje en een mandje moed..
Een lieve groet.. en..."met tijd en boterhammen komt het wel goed"!

[falcon1]

Lieve Tina,

een mooie foto van je lieve Arnold!
Ook het gedichtje zegt niks anders dan de waarheid. Laat het zeker een troost voor jou zijn!
Niet enkel het wegdoen de kledij van Arnold zal een grote struikelblok zijn. Ook de speciale dagen die pijnlijke herinneringen gaan opwerpen. De plaatsen die jullie samen bezochten. De spullen van Arnold die je toevallig tegenkomt en nog veel meer andere herinneringen...

Maar het is zoals iedereen hier schrijft je moet er doorheen...

Zeker wat OmaC schrijft... ik heb daar weinig aan toe te voegen...

Misschien dat we hier stapje voor stapje kunnen helpen om het allemaal wat beter te verwerken.
En ook zoals jezelf zegt... de mensen willen goed doen, maar dikwijls op een verkeerde manier. Alleen jij voelt aan wat goed voor jou is. Doe dus alles rustig op je eigen tempo.

En als je dan toch twijfelt aan jezel... kom het dan hier schrijven... misschien dat het toch een beetje kan opluchten.

We wensen je nog veel moed en sterkte voor dit weekend...

Liefs,

Veerje & Falcon

[tina316]

het is zeker een storm waar ik door heen moet omac een heel zware Het gaat weer heel wat minder de laatste 2 dagen en jullie troostende woorden en goede raad helpen mij echt wel ,ik put er steun uit omdat jullie het allemaal al hebben meegemaakt en zeggen dat het zal beter worden Ik luister al weer heel de dag naar zijn muziek die speelde in de kerk en de tranen stromen weer het doet pijn lichamelijk en geestelijk Ik weet niet hoe het komt ,ik denk door met zijn kleren bezig te zijn geweest en dat ik het niet kon Zijn laatste kleren die hij aan had ruiken nog naar hem maar aan raken kan ik hem niet meer Kon iemand de tijd maar terugdraaien dan hield ik hem die laatste dag thuis en kroop nog eens heel dicht bij hem ,ik wou hem nog zoveel zeggen Ik heb gisteren zijn cadeautje gevonden die hij had gekocht voor moederdag ,goed weggestoken in zijn lade met kousen , een mooi kristallen duifje met een takje in zijn bek ,toen was ik wel helemaal kapot Hij had er op geschreven moederdag vrouwtje Morgen ga ik naar zijn ma ,ik had gebeld om te vragen hoe het met haar was en ze vroeg of ik goesting had om te komen zondag ,eerst ging ik weer van neen zeggen maar dan dacht ik aan een eenzame zondag zoals zovelen en dus zal ik maar gaan want de weekends zijn heel erg zo zonder hem Ik wens jullie een goed weekend groetjes tina

[davang]

Tina,
U moet-mag zeker niet laten naar z'n moeder te gaan,een moederhart bloed ook met het verlies van een kind,een zoon.
Jullie kunnen troost vinden bij elkaar,zeker weten...

davang

[falcon1]

Lieve Tina,

ik had het je reeds gezegd...

De spullen van Arnold die je toevallig tegenkomt en nog veel meer andere herinneringen...

Ik denk dat we het allemaal hebben meegemaakt.
En als ik het nadien beschouw... er waren zoveel dibgen die onverklaarbaar waren... maar daardoor voelden we toch weer een band en wisten we dat onze geliefden met ons bezig waren!!!! Ik en Veertje zouden zo nog vele onverklaarbare verhalen kunnen vertellen!

En ja, muziek brengt altijd herinneringen met zich mee.
Ik had al de liedjes waardoor ik emotioneel getroffen was op een MP3 speler gezet. En als ik in mijn bed lag speelde ik het terug af... Ik heb toen onnoemijlk veel geweend maar toch ergens gaf het me rust en kon ik uiteindelijk de slaap terugvinden.
Je kan je inderdaad niet voorstellen welke gekke toeren iemand uithaalt als hij zijn geliefde verloren is en alleen verder moet!

We wensen dat je jij ook ergens een weg vindt om verder te gaan! Je zal na verloop van tijd ook wel voelen dat Arnold je stilaan loslaat opdat je terug je eigen leven kan opbouwen. Het is nu echt moeilijk uit te leggen, maar je moet er echt in geloven! Eerder zal je lieve Arnold ook geen rust vinden!

Bedankt dat je toch nog even langs kwam omp t(e vertellen hoe je je voelde...

We geven je nog een dikke nachtknuff!!!

Lifes,

Veertje & Falcon (Rudy)

[Oma-C]

Dag Tina, een goede zondagmorgen gewenst
ja, wat is goed hé, maar toch...maak er het beste van als je kan..
Zelfs het weer huilt mee...
En juist ja... bij je schoonmoeder vindt je mssn wat steun,
ook zij zal verdrietig zijn over het verlies van haar zoon..
Wat héél normaal is ... probeer elkaar wat te troosten
mssn wordt de band steviger. In droeve tijden heb je dat nodig..
Ik wens je veel sterkte, en hier in dit hoekje mag je alles kwijt..
Als het moeilijk is... kom het maar van je afschrijven..
Wij proberen je op te vangen... omdat we heel goed weten wat je doormaakt.. een knuffelke voor jou en veel sterkte Tina.. tot later..

[mamacalypso]

Dag Tina,hopelijk is het bezoekje aan schoonmama goed verlopen.Zal heel waarschijnlijk wel want ook zij heeft een groot verlies geleden hé.Zij begrijpt waarschijnlijk beter uw verdriet als de andere famileleden.Nog veel sterkte.

[tina316]

Ik heb nog heel veel struikel blokken voor mij hé falcon ,ik weet het Vandaag was weer zo'n dag ,ik ben niet meer alleen naar mijn schoonma geweest sinds arnold is gestorven Mijn schoonbroer woont er ook nog in Maar het was goed dat ik ben geweest ,we hebben over arnold gepraat en ik kon eens zeggen wat er allemaal op mijn hart ligt Anders is er altijd wel iemand bij want ik ging alleen nog naar de verplichte feestjes anders kwam ik niet buiten Maar nu willen ze dat ik wat meer kom en ik heb het wel beloofd ,maar ik zit hier al jaren vastgeroest en ik zeg altijd wel ja maar ik zal het ook nog moeten doen Dus de dag is goed meegevallen en ik ben blij dat er eens geen eenzame zondag was waar ik toch maar niets anders doe dan huilen bedankt falcon ,omac,mamacalypso en alle anderen,mede door jullie heb ik de stap gezegd

groetjes tina

[falcon1]

Lieve Tina,

fijn dat te horen! En een (schoon)moeder is nog altijd anders dan (schoon)broers of (schoon)zussen...
Je kan nu misschien toch érgens terecht met je verdriet.
Ikzelf had er enorm behoefte aan om er over te kunnen praten en dat zal bij jou wel niet anders zijn denk ik.
Maar, ik zeg nogmaals, je moet er klaar voor zijn... Bepaal zelf je tempo. Als het je niet lukt moet je dat tegen de mensen zeggen en ook waarom. Dan zullen ze je zeker begrijpen.
Trouwens nog een vraagje... misschien heel dom, maar wel belangrijk... Voel je nog ergens de aanwezigheid van Arnold?
Ik vraag het maar terloops, maar dat gevoel zou je eigenlijk wel een beetje moeten sterk maken... Je bent nog niet alleen. Ergens zou hij nog moeten laten voelen dat hij met je bezig is...
Arnold zal zich ook wel schuldig voelen en alles trachten te doen om je verdriet te helpen verwerken. Sorry dat ik het zo cru zeg...
Maar je hebt toch weer een grote stap gezet in de goede richting en je bent niet "gecrasht"... dat is nu belangrijk. Je moet stilaan terug vertrouwen krijgen in jezelf.
En ook niet onbelangrijk... geef jezelf af en toe wat rustmomenten... De vermoeidheid zal ook wel toeslaan af en toe denk ik... of is het eerder "lusteloosheid". Maar dat is normaal... dat betert wel...

We wensen jou nog veel sterkte toe... je wonden zullen genezen... maar er zal altijd een litteken blijven...

Een dikke sterkteknuff van ons.

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Goeie maandagmorgen Tina,

Goed dat je toch naar je schoonfamilie bent gegaan,
de mama van Arnold za natuurlijk ook haar verdriet hebben
een kind verliezen is niet niks,
Jij voelt jouw vrdriet enzij het hare...fijn
dat je goed hebt kunnen praten.
Dat is belangrijk dat je iemand hebt waar je die gevoelens
mee kan delen, en die begrijpt wat je wil vertellen.
Bijf haar bezoeken en met haar praten, de mama zal er
ook steun aan hebben om haar verdriet te verwerken.

Verder kan ik niets méér zeggen dan falcon al deed..
ik heb ook heel lang (en soms nog) over mijn man gepraat
het blijft een stuk van je leven wat nooit weggaat...
en dat moet (mag) ook niet...het hoort erbij en van bovenaf
beïnvloeden ze je leven nog in de positieve zin, raar maar waar..
Lieve Tina, met héle kleine stukjes langzaam aan komt het goed,
maar het vraagt heel veel tijd en vertrouwen...

(ik voel het de laatste tijd zelfs weer héél goed, en ik niet alleen..
Mooi zoals sommige puzzels opgelost geraken en ineenvallen..
zelfs na een lange tijd...en het heeft helemaal niks met
geloven te maken... je voelt het echt
Er gebeuren soms hele rare dingen die je niet kan verklaren
en als je er even over nadenkt dan weet je "het kan niks anders zijn..."
we worden "geleid" door onze dierbaren....en dat is héél mooi!

Ik wens je veel sterkte Tina, je komt er net als wij ook doorheen
maar je mag niet teveel op korte tijd verwachten,
rouwen kost tijd kracht en energie, 't is heel vermoeiend
Goed eten, drinken, rusten en praten als je kan....
maar het betert écht... je zal het zien. En je bent hier welkom...
Nog een sterkteknuffel en veel moed...

[gerarda]

Wel Tina ik vind het goed van u dat ge uw best doet om er bovenop te geraken. Ook niet panikeren als ge eens een terugslag hebt hoor. Dat heb ik nu ook nog na één jaar en vier maanden. Soms kan ik niet begrijpen dat hij hier niet meer op deze wereld en nooit meer kan terug komen en toch is hij bij mij.Het is nu toevallig dat oma-c u zegt dat onze dierbaren achter ons staan; zoals ik zei als ik aan het schilderen was en het ging niet goed hoorde ik zijn stem die zei. Niet zo hard op uw borstel drukken en daarna een beetje meer verf op uw borstel nemen.
Wel vandaag wilde ik het vuur omsteken in de living omdat ik het echt koud had. Helaas ik kreeg het niet op gang. Ik dacht ja dat vuur is al oud ik zal zeker een nieuw moeten kopen en was al bezig met telefoneren naar mijn hersteller om af te spreken om een nieuw vuur te plaatsen. Gelukkig was hij niet thuis. Ik dacht ja ik ga maar naar een winkel gaan en ineens kreeg ik een ingeving dat Marc mij zei wacht nog een beetje probeer het later nog eens en inderdaad ik probeerde het nadien en mijn vuur brand hier gezellig.
Doe zo voort Tina we komen er wel.

groetjes Gerarda

[falcon1]

OmaC en Gerarda,

heel mooi gezegd!!!
Zelfs ik vind nog enorme steun in hetgeen jullie schrijven... bedankt...

Liefs,

Veertje & Rudy

[tina316]

Ik zit er vandaag weer een beetje door waarschijnlijk ook door gisteren naar zijn ma te gaan ,ik kan ook niet altijd wenen bij haar ze is ook al 82 jaar en haar heb ik nog nooit een traan zien laten ,ik zal niet zeggen dat ze geen verdriet heeft dat wel maar ze zijn heel anders in het verwerken Ik kan mijn tranen niet inhouden als ik over arnold praat Arnold deed graag klusjes en het ene na het andere komt hier kapot het is alsof hij wil zeggen zie je wel dat je me niet kunt missen want wie zal het nu herstellen Als ik denk aan alles wat hier nog gedaan moet worden en ik het niet kan dan draait mijn maag om Hij was begonnen met de gang en nu ligt alles hier half afgewerkt Enfin wees niet ongerust als je me enkele dagen niet hoort maar ik voel mij niet zo goed ,ik heb verschrikkelijke maagpijn en kan niet eten ,ik heb weer de hele dag moeten wenen ,alles slaat tegen

groetjes tina

[Oma-C]

Dag Tina, je zit er weer helemaal door zie ik..
Dat je moet wenen dat is heel normaal, en dat je de moeder
van Arnold niet ziet wenen, dat berijp ik ook, zij zal het mssn
voor jou wegstoppen, maar wie zegt dat zij niet weent als
jij er niet bent..ze wil jou mssn ook niet méér belasten...
Oudere mensen laten hun verdriet ook niet zo gemakkelijk zien
aan anderen...Dat was zo in de tijd dat zij opgevoed zijn,...
"geen emotie's tonen en je sterk houden"
ik had dat oo.. vroeger, nu ben ik anders,
ik heb door het harde leven en met de hulp van anderen,
van lieve vrienden ..geleerd de emotie's te verwerken.

Laat je niet wegglijden, Arnold zou het niet graag zien, probeer hier
toch maar je hart te luchten... je afzonderen is helemaal
geen oplossing..dan wordt het alleen nog erger....
We begrijpen dat er moeilijke dagen zijn maar er zijn ook
minder zware... klamp je vast aan de steun, vraag eventueel aan de dokter raad... ze (we) zij er om je te helpen
maar het komt niet vanzelf
Een lieve knuffel Tina, het is zwaar, dat is zo maar je komt er...
net als wij allemaal... na en tijd.. Hou moed..
En nadien ben je jezelf dankbaar dat je gevochten hebt..

Ik denk aan je...Sterkte..!