mijn man is overleden
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Goeiemorgen Tina en de andere forumvrienden..
Tina, ik hoop dat je een beetje rust kan vinden
en wens je veel sterkte...
en altijd één keer meer opstaan dan dat je valt...
dat is de enige manier.. dàt én 'tanden bijten'...
En zoals falcon zegt..méér kunnen wij niet doen...
je moet het zelf doen en het is verd**** moeilijk
dat zullen wij zeker nooit ontkennen...
Dank je dewill voor jouw verhaal.. ik hoop dat Tina en
andere mensen zich erin mogen terugvinden, en aan optrekken
Ik weet dat jij nog hard vecht en gevochten hebt..
ondertussen ken ik jou een beetje beter ...en ik mag zeggen
dat jij een sterke man bent.. dat je helemaal alleen alles regelt
en aanpakt...doe het maar na..alles vanuit je rolstoel en dat als man.!!
Het hele huishouden... en alles erop en eraan...hélemaal alleen
Je hele leven terug op rolletjes loop (letterlijk dan
Je zoekt de mensen op.. en zij komen bij jou..doet je babbeltje...
je bent er door hard vechten geraakt, alleen de psychische pijn
zal nog lang doorwegen... dat raak je nooit helemaal kwijt...
je vrouwtje is fier op je .. daar ben ik zeker van.
Ik weet ook dat zij jou helpt met haar onzichtbare steun..
zodat je bent.. wie je bent ...
Met veel tijd zal het geestelijk nog wel een beetje gemakkelijker
worden (dat weet ik uit ondervinding) maar weggaan doet het nooit.
Jij hebt je zelf-respect teruggevonden... , je verdient en krijgt
daardoor het respect van anderen ook terug ...
en dat verdien je! Zeker weten...Chapeau!!!
Je wordt er niet voor beloond.. dat is waar, integendeel...
maar je bent trotsop jezelf en je gevoel..en dat mag.
Ik kan je alleen bewonderen voor hoe je het allemaal doet
Riekske voor jou ook een sterkteknuffelke, 't is hard hé
Aan iedereen een beetje een aangename maandag..
hier is de zon erdoor gekomen.... ik hoop dat ze voor jullie
ook weer terug mag schijnen, mijn kaars brandt...
Allen een sterkteknuffeltje en tot later..
Tina, ik hoop dat je een beetje rust kan vinden
en wens je veel sterkte...
en altijd één keer meer opstaan dan dat je valt...
dat is de enige manier.. dàt én 'tanden bijten'...
En zoals falcon zegt..méér kunnen wij niet doen...
je moet het zelf doen en het is verd**** moeilijk
dat zullen wij zeker nooit ontkennen...
Dank je dewill voor jouw verhaal.. ik hoop dat Tina en
andere mensen zich erin mogen terugvinden, en aan optrekken
Ik weet dat jij nog hard vecht en gevochten hebt..
ondertussen ken ik jou een beetje beter ...en ik mag zeggen
dat jij een sterke man bent.. dat je helemaal alleen alles regelt
en aanpakt...doe het maar na..alles vanuit je rolstoel en dat als man.!!
Het hele huishouden... en alles erop en eraan...hélemaal alleen
Je hele leven terug op rolletjes loop (letterlijk dan
Je zoekt de mensen op.. en zij komen bij jou..doet je babbeltje...
je bent er door hard vechten geraakt, alleen de psychische pijn
zal nog lang doorwegen... dat raak je nooit helemaal kwijt...
je vrouwtje is fier op je .. daar ben ik zeker van.
Ik weet ook dat zij jou helpt met haar onzichtbare steun..
zodat je bent.. wie je bent ...
Met veel tijd zal het geestelijk nog wel een beetje gemakkelijker
worden (dat weet ik uit ondervinding) maar weggaan doet het nooit.
Jij hebt je zelf-respect teruggevonden... , je verdient en krijgt
daardoor het respect van anderen ook terug ...
en dat verdien je! Zeker weten...Chapeau!!!
Je wordt er niet voor beloond.. dat is waar, integendeel...
maar je bent trotsop jezelf en je gevoel..en dat mag.
Ik kan je alleen bewonderen voor hoe je het allemaal doet
Riekske voor jou ook een sterkteknuffelke, 't is hard hé
Aan iedereen een beetje een aangename maandag..
hier is de zon erdoor gekomen.... ik hoop dat ze voor jullie
ook weer terug mag schijnen, mijn kaars brandt...
Allen een sterkteknuffeltje en tot later..
Laatst gewijzigd door Oma-C op 06 aug 2012, 08:44, 1 keer totaal gewijzigd.
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat"
-
RIEKSKE - Lid geworden op: 18 dec 2005, 10:21
- Locatie: GELDROP
lieve tina sterkte voor jou deze dag
en wat een verhaal dewill
ik was ook afhandig van gerhard met mijn nieuwe knie
heeft mij paar maanden verzorgt
en daarna kwam dit van gerhard
knie is niet goed moet vandaag eens bellen
vergeet mijzelf
lieve tina strakkies laatste bestraling
is alleen maar uitstellen
ik denk aan jou lieverd
knuffie riekske
en wat een verhaal dewill
ik was ook afhandig van gerhard met mijn nieuwe knie
heeft mij paar maanden verzorgt
en daarna kwam dit van gerhard
knie is niet goed moet vandaag eens bellen
vergeet mijzelf
lieve tina strakkies laatste bestraling
is alleen maar uitstellen
ik denk aan jou lieverd
knuffie riekske
ik ben de clown met een lach
en hele dikke traan
en hele dikke traan
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
jij bent inderdaad een moedig man dewill en al ver gekomen Hier was het juist hetzelfde arnold nam mij heel veel uit handen ,en als ik dan met iets bezig was en hij kwam thuis zei hij kom ga jij maar in je zetel zitten ik doe wel verder,dat was met alles wat ik deed ,en hij sinds hij thuis was nam heel veel over van mij sinds hij wist wat ik had
En inderdaad met de jaren neem je het als vanzelfsprekend dat ze alles doen en ik had hem ook heel hard nodig in alles en nu moet ik net zoals jij in alles mijn plan trekken
En jij zit al ver dewill en ik heb bewondering voor jou,maar ik blijf steken en ik weet dat ik toch zal moeten mijn plan trekken want een ander zal het niet doen voor mij ,maar er zijn zoveel dingen die ik niet alleen kan en ik zie het einde niet van mijn tunnel
Nu hetzelfde met de mariakerkerie dit weekend ,Arnold leefde voor die rommelmarkt ik had er een hekel aan omdat drie dagen je huis een boeltje word, maar nu zal ik hem niet zien zitten voor het raam en zal ik geen rijst taartje en een kopje thee brengen naar hem ,we zullen de zaterdag niet samen eten voor de deur en lachen en praten met de mensen die voorbij komen,ik zal hem niet steeds horen roepen naar mij als er weer eens iemand af bied op iets en ik zal hem niet zien zitten lezen met zijn boek in de hand
En waar ik vroeger een hekel aan had zal ik nu heel hard missen en dat zullen 3 heel moeilijke dagen zijn voor mij ,want mijn zus komt hier nu zitten met haar rommel en dat hoofd voor mijn raam zal niet dat van arnold zijn ,zijn klopje op het raam als hij iets moest vragen zal niet dat van hem zijn
Ik weet het voor iemand anders zijn het soms onnozele dingen ,maar voor mij lijkt het weer een berg te overwinnen Het liefst zou ik die dagen overslaan en ook vele andere dagen die nog zullen komen en die je toch moet doorstaan zonder je partner
Jij en vele anderen weten dat en toch moeten we ze door willen of niet
dus dewill jouw berg is al halverwege over wonnen maar de mijne die begint pas
Oma-c het is inderdaad heel moeilijk ,hier is de zon ook doorgekomen maar in mijn hartje blijft het donker
groetjes tina
En inderdaad met de jaren neem je het als vanzelfsprekend dat ze alles doen en ik had hem ook heel hard nodig in alles en nu moet ik net zoals jij in alles mijn plan trekken
En jij zit al ver dewill en ik heb bewondering voor jou,maar ik blijf steken en ik weet dat ik toch zal moeten mijn plan trekken want een ander zal het niet doen voor mij ,maar er zijn zoveel dingen die ik niet alleen kan en ik zie het einde niet van mijn tunnel
Nu hetzelfde met de mariakerkerie dit weekend ,Arnold leefde voor die rommelmarkt ik had er een hekel aan omdat drie dagen je huis een boeltje word, maar nu zal ik hem niet zien zitten voor het raam en zal ik geen rijst taartje en een kopje thee brengen naar hem ,we zullen de zaterdag niet samen eten voor de deur en lachen en praten met de mensen die voorbij komen,ik zal hem niet steeds horen roepen naar mij als er weer eens iemand af bied op iets en ik zal hem niet zien zitten lezen met zijn boek in de hand
En waar ik vroeger een hekel aan had zal ik nu heel hard missen en dat zullen 3 heel moeilijke dagen zijn voor mij ,want mijn zus komt hier nu zitten met haar rommel en dat hoofd voor mijn raam zal niet dat van arnold zijn ,zijn klopje op het raam als hij iets moest vragen zal niet dat van hem zijn
Ik weet het voor iemand anders zijn het soms onnozele dingen ,maar voor mij lijkt het weer een berg te overwinnen Het liefst zou ik die dagen overslaan en ook vele andere dagen die nog zullen komen en die je toch moet doorstaan zonder je partner
Jij en vele anderen weten dat en toch moeten we ze door willen of niet
dus dewill jouw berg is al halverwege over wonnen maar de mijne die begint pas
Oma-c het is inderdaad heel moeilijk ,hier is de zon ook doorgekomen maar in mijn hartje blijft het donker
groetjes tina
Laatst gewijzigd door tina316 op 06 aug 2012, 15:44, 1 keer totaal gewijzigd.
dikke knuffel voor jou en je man
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
ja er zijn steeds van, die dagen die beter niet meer zouden bestaan omdat ze te veel herinneringen opwerpen. Zeker de eerste keer zullen ze verschrikkelijk hard zijn. Maar als je nadien weet dat je ze toch doorkomt zal het je sterker maken. Zo zal je later het besef krijgen dat ze nog steeds kwetsen maar minder hard gaan overkomen.
Toch zou ik zeggen ga er voor! Het zal met verdriet en pijn zijn maar het is nodig voor je genezing al besef je dat nu nog niet.
Wat me wel een beetje zorgen maakt is dat je zo weinig hulp en ondersteuning krijgt. Je huisdokter zou je instanties moeten aanwijzen die je zouden kunnen helpen! Ikzelf heb een tijdlang medicatie moeten nemen om terug wat innerlijke rust te krijgen. Hier op het troosthoekje heb ik ook al eens mensen doorverwezen naar het CAW (Centrum algemeen welzijn, is gratis). Ik reik het je maar aan, je mag er zelf natuurlijk mee doen wat je wil, maar als je het té lange tijd té moeilijk blijft hebben zou je misschien toch beter hulp inroepen.
Je kan het natuurlijk ook op je eigen manier doen, maar het mag niet ten kosten van je lichamelijke en geestelijke gezondheid gaan en zeker niet wachten tot je volledig instort. De vraag is altijd, hoeveel kan een mens dragen? En dat weet je op voorhand nooit...
Dewill, jou verhaal is ook wel schrijnend hé! Ik heb het zowat van in het begin kunnen volgen, maar de weg die jij hebt afgelegd is ook bikkelhard geweest! Ik wil niet echt in herhaling vallen, maar je weet dat ik jou bewonder! En als ik zeg dat ik jou pad een beetje van op de zijlijn heb gevolgd ben ik nu ook heel blij dat je iemand hebt toegelaten om je te ondersteunen. Ik hoop dat je jezelf kunt overtuigen dat je nu op het goede pad zit... en daar wil ook een dikke kaars voor branden! Ik heb hier ook hetzelfde meegemaakt (in gans andere omstandigheden dan jij) en ik nu heel dankbaar dat ik de weg ben ingeslagen die ik nu bewandel. Het heeft me uiteindelijk uit de "hel" gehaald! Net als iedereen wou ik het aardse voor het eeuwige ruilen... een wens die iedereen wel zal gehad hebben die iemand dierbaar verloor. Maar als ik nu even achteruitkijk ben ik toch blij dat het zo niet is gegaan...
OmaC,
Riekske, ik sluit me volledig aan met wat Tina vertelde. Het leven kan hard zijn. En zeker voor jou en Gerhard vind ik dit verschrikkelijk erg. Toch hopen we dat Hij jou een beetje barmhartig mag zijn en jullie nog een lange tijd samen gunnen...
We wensen iedereen nog veel sterkte en een lichtpunt in de duisternis...
Liefs,
Veertje & Rudy
ja er zijn steeds van, die dagen die beter niet meer zouden bestaan omdat ze te veel herinneringen opwerpen. Zeker de eerste keer zullen ze verschrikkelijk hard zijn. Maar als je nadien weet dat je ze toch doorkomt zal het je sterker maken. Zo zal je later het besef krijgen dat ze nog steeds kwetsen maar minder hard gaan overkomen.
Toch zou ik zeggen ga er voor! Het zal met verdriet en pijn zijn maar het is nodig voor je genezing al besef je dat nu nog niet.
Wat me wel een beetje zorgen maakt is dat je zo weinig hulp en ondersteuning krijgt. Je huisdokter zou je instanties moeten aanwijzen die je zouden kunnen helpen! Ikzelf heb een tijdlang medicatie moeten nemen om terug wat innerlijke rust te krijgen. Hier op het troosthoekje heb ik ook al eens mensen doorverwezen naar het CAW (Centrum algemeen welzijn, is gratis). Ik reik het je maar aan, je mag er zelf natuurlijk mee doen wat je wil, maar als je het té lange tijd té moeilijk blijft hebben zou je misschien toch beter hulp inroepen.
Je kan het natuurlijk ook op je eigen manier doen, maar het mag niet ten kosten van je lichamelijke en geestelijke gezondheid gaan en zeker niet wachten tot je volledig instort. De vraag is altijd, hoeveel kan een mens dragen? En dat weet je op voorhand nooit...
Dewill, jou verhaal is ook wel schrijnend hé! Ik heb het zowat van in het begin kunnen volgen, maar de weg die jij hebt afgelegd is ook bikkelhard geweest! Ik wil niet echt in herhaling vallen, maar je weet dat ik jou bewonder! En als ik zeg dat ik jou pad een beetje van op de zijlijn heb gevolgd ben ik nu ook heel blij dat je iemand hebt toegelaten om je te ondersteunen. Ik hoop dat je jezelf kunt overtuigen dat je nu op het goede pad zit... en daar wil ook een dikke kaars voor branden! Ik heb hier ook hetzelfde meegemaakt (in gans andere omstandigheden dan jij) en ik nu heel dankbaar dat ik de weg ben ingeslagen die ik nu bewandel. Het heeft me uiteindelijk uit de "hel" gehaald! Net als iedereen wou ik het aardse voor het eeuwige ruilen... een wens die iedereen wel zal gehad hebben die iemand dierbaar verloor. Maar als ik nu even achteruitkijk ben ik toch blij dat het zo niet is gegaan...
OmaC,
Riekske, ik sluit me volledig aan met wat Tina vertelde. Het leven kan hard zijn. En zeker voor jou en Gerhard vind ik dit verschrikkelijk erg. Toch hopen we dat Hij jou een beetje barmhartig mag zijn en jullie nog een lange tijd samen gunnen...
We wensen iedereen nog veel sterkte en een lichtpunt in de duisternis...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
gerarda - Lid geworden op: 02 feb 2005, 09:55
Dewill, hartelijk dank om uw verhaal te mogen lezen . Ik vind u een moedig man.
Hoewel ik ook mijn best gedaan heb om tegen mijn verdriet te vechten en dat ook lukt vind ik mezelf heel veel kleiner dan u, want wat u meegemaakt hebt moet verschrikkelijk zijn.
Ik ben dan ook blij dat u dit geschreven hebt om Tina te helpen het zal haar misschien meer helpen om verder te vechten . ze is al goed bezig maar normaal dat er eens een terugval is.
Ik bewonder ook oma-c nu ik ook al wat meer gelezen heb van u . En wat ge zegt over de video dat ge niet kan bekijken van uw man omdat het teveel verdriet heeft om zijn stem te horen. Oma-c ik kan u goed begrijpen hoor.
Het doet mij deugd als ik hoor dat er zoveel mooie huwelijken zijn. Helaas is het afscheid nemen dan dubbel zwaar.
Ik heb verscheidene vriendinnen die nog samen zijn met hun man en ik ben daar zeker niet jaloers op. Als ik hen bezig zie met elkaar te plagen of ik hoor dat ze samen boodschappen doen , ben ik echt blij voor hen.
Ik wil de andere mensen niet uitsluiten hoor. iedereen doet zijn best om iedereen te helpen.
Rudy onze grote hulp in de branding om er altijd te zijn als we hem nodig hebben met een opkikker. die zijn eigen verdriet achteruit stelt om een ander te helpen.
Reline die gelukkig nog samen is met haar man heeft ons al eens een duwtje vooruit .
Hugie met een kwinkslag ge moet vooruit als ge hoort wat zij door haar gezondheidsproblemen allemmaal doet.
Helena die tussen de bedrijven in haar tuin en haar uitstappen nog tijd vind om ons wat steun te geven.h
et is niet mijn bedoeling om hier een preek af te steken hoor. maar ik wil toch iedereen eens laten weten dat ze belangrijk zijn.
groetjes voor iedereen
gerarda
Hoewel ik ook mijn best gedaan heb om tegen mijn verdriet te vechten en dat ook lukt vind ik mezelf heel veel kleiner dan u, want wat u meegemaakt hebt moet verschrikkelijk zijn.
Ik ben dan ook blij dat u dit geschreven hebt om Tina te helpen het zal haar misschien meer helpen om verder te vechten . ze is al goed bezig maar normaal dat er eens een terugval is.
Ik bewonder ook oma-c nu ik ook al wat meer gelezen heb van u . En wat ge zegt over de video dat ge niet kan bekijken van uw man omdat het teveel verdriet heeft om zijn stem te horen. Oma-c ik kan u goed begrijpen hoor.
Het doet mij deugd als ik hoor dat er zoveel mooie huwelijken zijn. Helaas is het afscheid nemen dan dubbel zwaar.
Ik heb verscheidene vriendinnen die nog samen zijn met hun man en ik ben daar zeker niet jaloers op. Als ik hen bezig zie met elkaar te plagen of ik hoor dat ze samen boodschappen doen , ben ik echt blij voor hen.
Ik wil de andere mensen niet uitsluiten hoor. iedereen doet zijn best om iedereen te helpen.
Rudy onze grote hulp in de branding om er altijd te zijn als we hem nodig hebben met een opkikker. die zijn eigen verdriet achteruit stelt om een ander te helpen.
Reline die gelukkig nog samen is met haar man heeft ons al eens een duwtje vooruit .
Hugie met een kwinkslag ge moet vooruit als ge hoort wat zij door haar gezondheidsproblemen allemmaal doet.
Helena die tussen de bedrijven in haar tuin en haar uitstappen nog tijd vind om ons wat steun te geven.h
et is niet mijn bedoeling om hier een preek af te steken hoor. maar ik wil toch iedereen eens laten weten dat ze belangrijk zijn.
groetjes voor iedereen
gerarda
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Dag lieve Tina, hoe gaat het vandaag..?
Ik hoop dat je een beetje kon slapen...moeilijk hé
maar ik begrijp het wel hoor..
toch zal je het moeten vastpakken en ertegen aangaan
een milimeterke elke dag.. mijn kaars brandt dat het je lukt..
Sorry dat ik nu hier even gerarda aanspreek...
want ik wil jouw topic niet voor andere dingen gebruiken....
Awel gerarda, BEDANKT in naam van 'ons allen':)
Het doet deugd zoals jij zegt dat onze hulp goed doet
en dan bedoel ik "ELKE" hulp ..
want dat is ok de bedoeling hé...iedereen die droevig is
een schouder te geven om terug recht te krabbelen
en ieder op zijn manier te laten verdergaan zoals die dat zelf wil...
En wel een beetje vertrouwen te geven en laten weten
dat de pijn niet altijd zo hevig zal blijven.
Ze blijft, die pijn ja ... dat kan niet anders ..en de ene dag is de andere niet, en elke "memory-day" blijft moeilijk...
Maar het wordt beter, dat ondervind jij zelf al een klein beetje...
Je moet het zelf doen... da's waar... maar als je leest of hoort
dat je niet alleen bent met die pijn...
dan geeft dàt al een beter gevoel
Het is OMDAT we weten 'hoe goed het doet als je begrepen wordt'
dat we lotgenoten willen en (soms) kunnen helpen...
Je bent niet alleen; niemand is alleen als hij/zij niet wil..;
Iedereen leeft in het hart van een ander...die wil helpen.!
mijn motto in die zware tijd was: en ik dacht dat elke morgen en altijd:
"Ik ben niet alleen in deze situatie, velen hebben het gekund ....dus kan ik het ook.... Ik moet vooruit!"
We moeten niet 'bestoeft' worden : 'we' doen het vanuit het hart...
zeker weten...en 'we' geven niet op!
Ik hoop dat je een beetje kon slapen...moeilijk hé
maar ik begrijp het wel hoor..
toch zal je het moeten vastpakken en ertegen aangaan
een milimeterke elke dag.. mijn kaars brandt dat het je lukt..
Sorry dat ik nu hier even gerarda aanspreek...
want ik wil jouw topic niet voor andere dingen gebruiken....
Awel gerarda,
BEDANKT in naam van 'ons allen':)Het doet deugd zoals jij zegt dat onze hulp goed doet
en dan bedoel ik "ELKE" hulp ..
want dat is ok de bedoeling hé...iedereen die droevig is
een schouder te geven om terug recht te krabbelen
en ieder op zijn manier te laten verdergaan zoals die dat zelf wil...
En wel een beetje vertrouwen te geven en laten weten
dat de pijn niet altijd zo hevig zal blijven.
Ze blijft, die pijn ja ...
dat kan niet anders ..en de ene dag is de andere niet, en elke "memory-day" blijft moeilijk...Maar het wordt beter, dat ondervind jij zelf al een klein beetje...
Je moet het zelf doen... da's waar... maar als je leest of hoort
dat je niet alleen bent met die pijn...
dan geeft dàt al een beter gevoel
Het is OMDAT we weten 'hoe goed het doet als je begrepen wordt'
dat we lotgenoten willen en (soms) kunnen helpen...
Je bent niet alleen; niemand is alleen als hij/zij niet wil..;
Iedereen leeft in het hart van een ander...die wil helpen.!
mijn motto in die zware tijd was: en ik dacht dat elke morgen en altijd:
"Ik ben niet alleen in deze situatie, velen hebben het gekund ....dus kan ik het ook.... Ik moet vooruit!"
We moeten niet 'bestoeft' worden : 'we' doen het vanuit het hart...
zeker weten...en 'we' geven niet op!
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat"
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Lieve Tina,
Je kent me niet hé....
Ik zag jou naam en kwam even kijken op jou topic....
Had ik nogal eens gedaan.... de eerste pagina gelezen....Ik weet een heel klein beetje hoe het met je gaat....
Ik las vandaag de laatste pagina....
Ben blij dat ik hier net nu was....ik zag zoveel mensen die ik ken....
Dewill...fijn dat je er bent en ben blij met wat je schreef.....
Ik heb enorm respect voor jullie allemaal!!!!
Tina.....op de foto, is dat jou Arnold ?
Een hele vriendelijke man.....
Ik ken je niet echt, maar door de tekst die je plaatste weet ik hoe je je voelt....
Ik ben zelf heel lang helemaal niet in orde geweest en mag nu zeker niet teveel hooi op mijn vork nemen....je zal me misschien maar af en toe zien , maar ik zou eerst graag heel jou topic doornemen....rustig aan....
Lieve groetjes , Reline
Je kent me niet hé....
Ik zag jou naam en kwam even kijken op jou topic....
Had ik nogal eens gedaan.... de eerste pagina gelezen....Ik weet een heel klein beetje hoe het met je gaat....
Ik las vandaag de laatste pagina....
Ben blij dat ik hier net nu was....ik zag zoveel mensen die ik ken....
Dewill...fijn dat je er bent en ben blij met wat je schreef.....
Ik heb enorm respect voor jullie allemaal!!!!
Tina.....op de foto, is dat jou Arnold ?
Een hele vriendelijke man.....
Ik ken je niet echt, maar door de tekst die je plaatste weet ik hoe je je voelt....
Ik ben zelf heel lang helemaal niet in orde geweest en mag nu zeker niet teveel hooi op mijn vork nemen....je zal me misschien maar af en toe zien , maar ik zou eerst graag heel jou topic doornemen....rustig aan....
Lieve groetjes , Reline
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
reline - Lid geworden op: 24 feb 2009, 22:46
Hallo Tina...
Ik ben in orde hoor, maar ik blijf voorlopig voorzichtig....
Ik wou je maar even geruststellen...
Ik ben wel blij je even te horen...
En net nu ik ga bijlezen de foto van Arnold....hij staat nu al in mijn hoofd gegrift...die foto zegt zoveel!
groetjes, Reline
Ik ben in orde hoor, maar ik blijf voorlopig voorzichtig....
Ik wou je maar even geruststellen...
Ik ben wel blij je even te horen...
En net nu ik ga bijlezen de foto van Arnold....hij staat nu al in mijn hoofd gegrift...die foto zegt zoveel!
groetjes, Reline
Zomaar voor iemand aardig zijn
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
Is voor jezelf, maar ook voor de ander fijn!
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
bedankt voor de foto van je lieve Arnold. Het doet toch altijd iets speciaal als je een beeld hebt van iemand. Samen met wat je over hem schreef kan je er alleen maar bewondering voor hebben!!!
We kunnen goed begrijpen dat je hem nu verschrikkelijk hard mist...
Maar het gedichtje dat je plaatste zegt ook heel veel! Het gevoel van leegte! Misschien is het een menselijk afweermechanisme om de pijn te verzachten. Waarschijnlijk dat je het anders emotioneel helemaal niet meer zou aan kunnen! Bovendien kan je er weinig tegen beginnen.
Als alles heel langzaam zijn plaatsje begint te vinden zal die leegte stilaan terug opgevuld kunnen worden, maar nooit volledig!
Er zijn nog veel dingen die hun weg moeten vinden en wanner dat kan zal je geest en je lichaam wel op het gepaste moment duidelijk maken. Daarom dat hier ook altijd gezegd wordt: niks forceren anders ga je later de gevolgen dragen...
We wensen je in ieder geval heel veel sterkte en we leven echt met jou mee...
Liefs,
Veertje & Rudy
bedankt voor de foto van je lieve Arnold. Het doet toch altijd iets speciaal als je een beeld hebt van iemand. Samen met wat je over hem schreef kan je er alleen maar bewondering voor hebben!!!
We kunnen goed begrijpen dat je hem nu verschrikkelijk hard mist...
Maar het gedichtje dat je plaatste zegt ook heel veel! Het gevoel van leegte! Misschien is het een menselijk afweermechanisme om de pijn te verzachten. Waarschijnlijk dat je het anders emotioneel helemaal niet meer zou aan kunnen! Bovendien kan je er weinig tegen beginnen.
Als alles heel langzaam zijn plaatsje begint te vinden zal die leegte stilaan terug opgevuld kunnen worden, maar nooit volledig!
Er zijn nog veel dingen die hun weg moeten vinden en wanner dat kan zal je geest en je lichaam wel op het gepaste moment duidelijk maken. Daarom dat hier ook altijd gezegd wordt: niks forceren anders ga je later de gevolgen dragen...
We wensen je in ieder geval heel veel sterkte en we leven echt met jou mee...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
falcon dank je..Mooi die tekst op de kaart..ik hou ze weer bij...
Gedichten en verzen spreken mij ook aan, je voelt echt wat je leest...
Dag Tina, een beetje goed nacht gewenst, ..en voetje voor voetje
kom je er wel.. maar het heeft héééééééél veel tijd nodig...
Niet te rap teveel verwachten want dan is de terugval
te diep
en altijd op en af, ontneemt je de moed om te vechten ..
wij willen luisteren dus kom maar schrijven.;het lucht op als je 't
van je afschrijft.....
Slaapwel voor straks en tot morgen, en hierbij een knuffelke..
voor wie het wil..
Gedichten en verzen spreken mij ook aan, je voelt echt wat je leest...
Dag Tina, een beetje goed nacht gewenst, ..en voetje voor voetje
kom je er wel.. maar het heeft héééééééél veel tijd nodig...
Niet te rap teveel verwachten want dan is de terugval
te diep
en altijd op en af, ontneemt je de moed om te vechten ..
wij willen luisteren dus kom maar schrijven.;het lucht op als je 't
van je afschrijft.....
Slaapwel voor straks en tot morgen, en hierbij een knuffelke..
voor wie het wil..
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat"