Verhalen uit de wereld
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
...... vervolg
De volgende dag rijden we van Tulcea naar Galati, een industriestad eveneens aan de Donaudelta. Onderweg zien we veel lemen huisjes met strodak, geen pensionnetjes. Wederom moeten we op de overzet, ditmaal veel groter dan in Braila met ook vrachtwagens. Om de stad te bereiken kom je voorbij een enorm rokend en zwart fabriekencomplex en daarna eindeloze rijen trieste gebouwen uit de tijd van Ceausescu die zich over verscheidene kilometers uitstrekken. We dwalen een tijdje langs de trieste gebouwen op zoek naar een koffie, de stad geeft zo'n deprimerende indruk, we geven de koffie op en besluiten verder te rijden.
lemen huisjes
eindeloze rijen communistische hoge gebouwen met een deprimerende sfeer
Een stop in Buzau, een industriestad waar we even de markt bezoeken. Een marktkramer waar we fruit kopen raadt ons aan op te letten voor dieven, draag je rugzak vooraan. Hier drinken we een espresso.
Buzau
Onderweg mooie landschappen maar bittere armoede en verstoord door de lange dikke buizen die naar de dorpjes lopen met gas, de waterput langs de straat kreeg een nieuwe emmer, we bezoeken het kloostercomplex Radesti, niet op ons plan maar we komen er voorbij.
de gastoevoer naar het dorp zoals we op veel plaatsen te zien krijgen
mooie landschappen
in het arme dorp zijn de mensen genoodzaakt water te halen uit de gemeenschappelijke waterput, hij kreeg een nieuwe emmer en nieuwe kettingen, al is de rest vastgeroesd
het klooster toevallig ontmoet
Een lieve jongen komt aarzelend dichterbij, we geven hem een balpen en een snoepje, lachend loopt hij verder naar mensen rustend op een bank, hij toont zijn balpen, ze lachen ook, zijn ouders misschien?
welke jongen (ik schat hem een 12 jaar) in ons landje zou zo blij zijn met een balpen en een snoepje? Ik vraag hem of ik een foto mag nemen, daarop komt hij nader en leunt op het autoraam
We rijden terug naar de moddervulkanen, deze keer niet langs de hoge klim maar waar de vulkanen beginnen op straatniveau (foto's samen met vorige posting over de vulkanen).
We overnachten op dezelfde plaats van een paar dagen geleden. In het restaurant geeft men je een menukaart maar zoals op veel plaatsen heeft men niet wat je kiest. Maar dat zijn we al jaren gewoon, het is geen culinaire reis, we zijn in Roemenië, ik weet dat mijn gewicht een paar kilootjes zal toegenomen zijn, het eten is hier nogal vet. Geen probleem terug in ons eigen landje met gezonde voeding is het overtollige er vlug weer af.
zicht van op het terrasje
We genieten op het terrasje van een mooie zonsondergang.
een weinig later
wordt vervolgd......
De volgende dag rijden we van Tulcea naar Galati, een industriestad eveneens aan de Donaudelta. Onderweg zien we veel lemen huisjes met strodak, geen pensionnetjes. Wederom moeten we op de overzet, ditmaal veel groter dan in Braila met ook vrachtwagens. Om de stad te bereiken kom je voorbij een enorm rokend en zwart fabriekencomplex en daarna eindeloze rijen trieste gebouwen uit de tijd van Ceausescu die zich over verscheidene kilometers uitstrekken. We dwalen een tijdje langs de trieste gebouwen op zoek naar een koffie, de stad geeft zo'n deprimerende indruk, we geven de koffie op en besluiten verder te rijden.
lemen huisjeseindeloze rijen communistische hoge gebouwen met een deprimerende sfeerEen stop in Buzau, een industriestad waar we even de markt bezoeken. Een marktkramer waar we fruit kopen raadt ons aan op te letten voor dieven, draag je rugzak vooraan. Hier drinken we een espresso.
BuzauOnderweg mooie landschappen maar bittere armoede en verstoord door de lange dikke buizen die naar de dorpjes lopen met gas, de waterput langs de straat kreeg een nieuwe emmer, we bezoeken het kloostercomplex Radesti, niet op ons plan maar we komen er voorbij.
de gastoevoer naar het dorp zoals we op veel plaatsen te zien krijgenmooie landschappenin het arme dorp zijn de mensen genoodzaakt water te halen uit de gemeenschappelijke waterput, hij kreeg een nieuwe emmer en nieuwe kettingen, al is de rest vastgeroesdhet klooster toevallig ontmoetEen lieve jongen komt aarzelend dichterbij, we geven hem een balpen en een snoepje, lachend loopt hij verder naar mensen rustend op een bank, hij toont zijn balpen, ze lachen ook, zijn ouders misschien?
welke jongen (ik schat hem een 12 jaar) in ons landje zou zo blij zijn met een balpen en een snoepje? Ik vraag hem of ik een foto mag nemen, daarop komt hij nader en leunt op het autoraam We rijden terug naar de moddervulkanen, deze keer niet langs de hoge klim maar waar de vulkanen beginnen op straatniveau (foto's samen met vorige posting over de vulkanen).
We overnachten op dezelfde plaats van een paar dagen geleden. In het restaurant geeft men je een menukaart maar zoals op veel plaatsen heeft men niet wat je kiest. Maar dat zijn we al jaren gewoon, het is geen culinaire reis, we zijn in Roemenië, ik weet dat mijn gewicht een paar kilootjes zal toegenomen zijn, het eten is hier nogal vet. Geen probleem terug in ons eigen landje met gezonde voeding is het overtollige er vlug weer af.
zicht van op het terrasje We genieten op het terrasje van een mooie zonsondergang.
een weinig laterwordt vervolgd......
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Rankje,
gisteren had ik niet gezien dat je net voor mijn laatste posting ook gepost had. Toch denk ik dat het probleem te maken heeft met de grootte van de foto's. Ik zag dat je jouw ppt'ke verwijderde, bij het openen van blz 27 staat mijn tekst goed en plots verspringt hij weer, maar het was het proberen waard.
Wat mijn foto's betreft, ik verkleinde ze allemaal, plaatste ze opnieuw doch het lukte niet, de eerste foto's te vervangen.
Zoals je kan zien op de nieuwe pagina blz 28 staat mijn tekst, die ik zoals altijd copiëerde uit 'Word' met altijd dezelfde breedte, (de breedte van de pagina in Word) terug goed, de bijhorende foto's verkleinde ik tot 500x375 en alles is prima.
Ik ben er bijna zeker van had ik nu ook al mijn foto's op blz 27 kunnen verkleinen het probleem opgelost zou zijn maar ja het gaat niet maar zo'n groot probleem is dat nu ook niet.
Bedankt voor het proberen!
Zonnige groetjes en een fijne dag verder voor jullie beiden.
Nele,
fijn dat je er ook weer was.
Een mooie foto van jouw kleinzoontje!
Bedankt en zonnige groetjes,
gustilpe
gisteren had ik niet gezien dat je net voor mijn laatste posting ook gepost had. Toch denk ik dat het probleem te maken heeft met de grootte van de foto's. Ik zag dat je jouw ppt'ke verwijderde, bij het openen van blz 27 staat mijn tekst goed en plots verspringt hij weer, maar het was het proberen waard.
Wat mijn foto's betreft, ik verkleinde ze allemaal, plaatste ze opnieuw doch het lukte niet, de eerste foto's te vervangen.
Zoals je kan zien op de nieuwe pagina blz 28 staat mijn tekst, die ik zoals altijd copiëerde uit 'Word' met altijd dezelfde breedte, (de breedte van de pagina in Word) terug goed, de bijhorende foto's verkleinde ik tot 500x375 en alles is prima.
Ik ben er bijna zeker van had ik nu ook al mijn foto's op blz 27 kunnen verkleinen het probleem opgelost zou zijn maar ja het gaat niet maar zo'n groot probleem is dat nu ook niet.
Bedankt voor het proberen!
Zonnige groetjes en een fijne dag verder voor jullie beiden.
Nele,
fijn dat je er ook weer was.
Een mooie foto van jouw kleinzoontje!
Bedankt en zonnige groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
...... vervolg
We worden gewekt door de vogeltjes.
Het eerste stadje dat we tegenkomen is Folsani, zeer proper met een mooi pleintje, even rondwandelen, we hebben tijd vandaag, slechts 145 km te rijden dat is ongeveer drie uur.
We brengen een bezoekje aan de Penny alwaar we enkele literflessen Roemeens bier kopen om mee naar huis te nemen voor de kinderen, dat kunnen ze gebruiken bij eventueel een BBQ. Een paar armoedige zigeunerjongetjes komen vragen de kar te duwen voor een aalmoes, zodra we bij de wagen zijn duiken nog twee andere jongens op, zo te zien niet zo'n arme jongens, maar kan je een onderscheid maken, we hebben nog balpennen en snoepjes dus.....
We rijden noordwaarts naar Iasi, de stad van de zeven heuvelen, vroegere hoofdstad van het Vorstendom Moldavië, nu hoofdstad van de provincie Moldava.
Iasi maakte een rijke geschiedenis door, in de 17de eeuw werd de kiem gelegd voor de culturele bloei van de stad onder de heerschappij van Vasile Lupu. In het begin van de 19de eeuw verscheen de eerste Roemeense krant. Iasi werd de thuishaven van het luminia literair genootschap met als belangrijkste dichter Mihai Eminescu en schrijver Ion Creangä.
Op een bepaald moment was een op drie inwoners Jood, de Joodse gemeenschap kwam tot grote culturele bloei. Voor hen braken echter direct na de Eerste Wereldoorlog moeilijke tijden aan, nu is slechts 0,04 % van de inwoners Jood.
Na Boekarest is Iasi de grootste stad van Roemenië, er zijn 5 staatsuniversiteiten met een 60.000 studenten en drie privé universiteiten.
Tijdens ons eerste bezoek aan Roemenië bezochten we ook deze stad doch we herkennen bijna niets meer, de stad onderging een echte metamorfose. In tegenstelling met andere steden waar je te maken krijgt met verval is Isia een mooie, moderne stad. Wat vorige keer een heel rustige stad leek met weinig verkeer, is de drukte en het autoverkeer enorm toegenomen.
Zijn we hier nog wel in Roemenië vraag ik mij af.
Iasi is een leuke stad om sfeer op te snuiven. Behalve lange boulevards en de historische bezienswaardigheden in het centrum, staan er in de stad ook nog wijken met statige villa's die getuigen van de bloeitijd van de stad in de 19de en begin 20ste eeuw.
De belangrijkste bezienswaardigheden zijn: het Cultuurpaleis dat in zijn laatste fase van restauratie is,
cultuurpaleis
het 17de eeuwse Casa Dosoftei waar in 1679 het eerste Roemeense boek, een bijbel, werd gedrukt en het kerkje van St.-Nicolaas, het oudste kerkje van Moldavië
de basiliek waarvan je hier de torens kan zien
de boulevards met een van de statige villa's uit de 19de eeuw
villa uit de 19de eeuw
Nieuw is een groot winkelcentrum rond een groot plein met kleine winkeltjes en koffiehuisjes rondom, doch het ligt er verlaten bij.
De temperatuur valt reuze mee, een 30° heerlijk om in de stad rond te wandelen, je vergeet hier bijna dat je in het arme Roemenië bent!
Wordt vevolgd…..
We worden gewekt door de vogeltjes.
Het eerste stadje dat we tegenkomen is Folsani, zeer proper met een mooi pleintje, even rondwandelen, we hebben tijd vandaag, slechts 145 km te rijden dat is ongeveer drie uur.
We brengen een bezoekje aan de Penny alwaar we enkele literflessen Roemeens bier kopen om mee naar huis te nemen voor de kinderen, dat kunnen ze gebruiken bij eventueel een BBQ. Een paar armoedige zigeunerjongetjes komen vragen de kar te duwen voor een aalmoes, zodra we bij de wagen zijn duiken nog twee andere jongens op, zo te zien niet zo'n arme jongens, maar kan je een onderscheid maken, we hebben nog balpennen en snoepjes dus.....
We rijden noordwaarts naar Iasi, de stad van de zeven heuvelen, vroegere hoofdstad van het Vorstendom Moldavië, nu hoofdstad van de provincie Moldava.
Iasi maakte een rijke geschiedenis door, in de 17de eeuw werd de kiem gelegd voor de culturele bloei van de stad onder de heerschappij van Vasile Lupu. In het begin van de 19de eeuw verscheen de eerste Roemeense krant. Iasi werd de thuishaven van het luminia literair genootschap met als belangrijkste dichter Mihai Eminescu en schrijver Ion Creangä.
Op een bepaald moment was een op drie inwoners Jood, de Joodse gemeenschap kwam tot grote culturele bloei. Voor hen braken echter direct na de Eerste Wereldoorlog moeilijke tijden aan, nu is slechts 0,04 % van de inwoners Jood.
Na Boekarest is Iasi de grootste stad van Roemenië, er zijn 5 staatsuniversiteiten met een 60.000 studenten en drie privé universiteiten.
Tijdens ons eerste bezoek aan Roemenië bezochten we ook deze stad doch we herkennen bijna niets meer, de stad onderging een echte metamorfose. In tegenstelling met andere steden waar je te maken krijgt met verval is Isia een mooie, moderne stad. Wat vorige keer een heel rustige stad leek met weinig verkeer, is de drukte en het autoverkeer enorm toegenomen.
Zijn we hier nog wel in Roemenië vraag ik mij af.
Iasi is een leuke stad om sfeer op te snuiven. Behalve lange boulevards en de historische bezienswaardigheden in het centrum, staan er in de stad ook nog wijken met statige villa's die getuigen van de bloeitijd van de stad in de 19de en begin 20ste eeuw.
De belangrijkste bezienswaardigheden zijn: het Cultuurpaleis dat in zijn laatste fase van restauratie is,
cultuurpaleishet 17de eeuwse Casa Dosoftei waar in 1679 het eerste Roemeense boek, een bijbel, werd gedrukt en het kerkje van St.-Nicolaas, het oudste kerkje van Moldavië de basiliek waarvan je hier de torens kan zien
de boulevards met een van de statige villa's uit de 19de eeuw
villa uit de 19de eeuwNieuw is een groot winkelcentrum rond een groot plein met kleine winkeltjes en koffiehuisjes rondom, doch het ligt er verlaten bij.
De temperatuur valt reuze mee, een 30° heerlijk om in de stad rond te wandelen, je vergeet hier bijna dat je in het arme Roemenië bent!
Wordt vevolgd…..
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Geniet van deze mooie zonnige dag!
Groetjes van assa
Gustilpe,het is nu 18:00,ondertussen dat het eten opstaat ben ik jou verhaal verder komen bijlezen,ook de prachtige foto's bewonderd,het moet niet gemakkelijk zijn om zo een verhaal te schrijven,heb weer iets bijgeleerd over Roemenie.
nog een gezellige avond.
Groetjes van assa
-
Gast
gustilpe,
Wat een contrast tussen de 'woningen' en gebouwen,
enkel reeds op deze pagina.
Tussen de inwoners zal er dus ook wel een zeer groot verschil zijn.
Maar die natuur, jouw collectie foto's zal wel flink aangegroeid zijn!
Alles bijgelezen, dus tot volgende keer.
groetjes van
elleke
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Assa'ke,
mooi hoor de bloemen achter het raam,
je bent heel creatief!
elleke,
het groot contrast dat is zeker waar, er zijn rijken, armen en zeer armen,
de rijken in de minderheid.
In Iasie kan je duidelijk in zijn gebouwen zien dat Moldatvië in zijn geschiedenis een bloeitijd gekend heeft.
Iasi doet mij denken aan Boekarest die we 2 jaar geleden bezochten, o.a. de statige gebouwen uit de 18de en 19de eeuw alsook moderne gebouwen vlak naast oud. Het zjn de grootste en drukste steden van het land.
Maar ook daar heb je bij het binnenkomen kilometers lange trieste communistische grijze blokkendozen en armzalige achterbuurten.
Bedankt dat jullie er waren,
gustilpe
mooi hoor de bloemen achter het raam,
je bent heel creatief!
elleke,
het groot contrast dat is zeker waar, er zijn rijken, armen en zeer armen,
de rijken in de minderheid.
In Iasie kan je duidelijk in zijn gebouwen zien dat Moldatvië in zijn geschiedenis een bloeitijd gekend heeft.
Iasi doet mij denken aan Boekarest die we 2 jaar geleden bezochten, o.a. de statige gebouwen uit de 18de en 19de eeuw alsook moderne gebouwen vlak naast oud. Het zjn de grootste en drukste steden van het land.
Maar ook daar heb je bij het binnenkomen kilometers lange trieste communistische grijze blokkendozen en armzalige achterbuurten.
Bedankt dat jullie er waren,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
..... vervolg
Iasi-Suceava is slechts 145 km doch vandaag heeft de zon ons verlaten, het regent pijpenstelen, goed voor de landbouw, minder voor ons.
Suceava is een rommelige en dynamische stad. Veel bezienswaardigheden zijn er niet, enkel de middeleeuwse citadel is het bezoeken waard, maar we bezochten ze eerder al.
Suceava is wel een goede uitvalsbasis voor het bezoek aan de kloosters van Bucovina.
Het blijft regenen, in de namiddag besluiten we er een halve rustdag van te maken in het Pensiune Casa Cabana waar we toevallig voorbij rijden op weg naar de kloosters. Casa Cabana is groter dan de meeste pensions, doch we zijn en blijven er de enige gasten.
We vragen stoelen op het terras, daar kunnen we onder het afdak een boek lezen.
Tussen de buien door wandelen we even tot aan een communistische colhoze, al doet ze niet meer dienst als colhoze, de gebouwen worden gebruikt.
We ontwaken door een stralende zon op het bed.
Vandaag is het kloosterdag, de provincie Bucovina is bekend om zijn kloosters uit het einde 15de begin 16de eeuw, zowel op de buitenmuren als op de binnenmuren versierd met fresco's.
De kloosters werden behalve voor normale orthodoxe diensten ook gebruikt als verzamelplaats voor op handen zijnde veldslagen, wat een reden is geweest om op de fresco's de strijd tegen de ongelovigen een centrale plaats toe te kennen. Terugkerend thema is de val Constantinopel in 626, het einde van het Byzantijnse Rijk waartoe de orthodoxe kerk behoorde. Andere fresco's stellen taferelen uit het Oude Testament voor, voor de bevolking die toentertijd veelal ongeletterd was of niet over bijbels beschikte.
Enkele jaren geleden bezochten we al enkele kloosters in Bucovina, nu bezoeken we er twee die we nog niet zagen.
Na het ontbijt rijden we naar het klooster Humor. Waarschijnlijk zijn we de eerste bezoekers, normaal is er toegang te betalen doch het hokje is leeg. Orthodoxe engelengezangen weerklinken. Op de parking staan reeds verkoopsters klaar met tafeldoeken en allerlei ander handwerk.
toeristen willen een koopje doen
Het kerkje van Humor is vooral bekend voor de fresco's die binnen te vinden zijn, daar echter is fotograferen verboden. Het klooster zelf werd in 1785 door de Oostenrijkers verwoest, van de vroegere versterkingen resten enkel wat stukken muur en een massieve klokkentoren. Het klooster is bewoond door een groep jonge en gastvrije kloosterzusters die wat leven brengen op dit landelijke en harmonieuze plekje.
De fresco's buiten worden gedomineerd door rode pigmenten verkregen uit de wortel van meekrapplanten. Het is echter zoeken om bepaalde fragmenten te herkennen.
de klokkentoren
Daarna rijden we naar het klooster van Voronet, vooral geroemd om de afbeeldingen van de dag des oordeels gedomineerd door blauwe pigmenten, verkregen uit lapis lazuli. Bovenaan wordt de zodiac door engelen opgerold om het einde der tijden aan te geven, in het midden heeft het oordeel plaats. Gelovigen worden links door Paulus weggevoerd, terwijl Mozes aan de rechterkant de ongelovigen opbrengt. Op de foto's hierna probeer ik enkele fragmenten te duiden, veel duidelijker te zien dan Humor.
de gelovigen worden door Paulus weggeleid
Mozes leidt de ongelovigen weg
het klooster
Het klooster werd gesticht in 1488, de fresco’s op het kerkje werden aangebracht begin 16de eeuw. Ook hier wonen er nonnetjes.
De toegang kost een halve € per persoon, bij het betreden van het klooster moet mijn man een lange rok aantrekken. Hij draagt een broek tot net onder zijn knieën, kunnen de nonnetjes niet tegen blote mannenbenen? Ook ik draag een broek tot net onder de knie, ik
mag gewoon binnen.
Wordt vervolgd…..
Iasi-Suceava is slechts 145 km doch vandaag heeft de zon ons verlaten, het regent pijpenstelen, goed voor de landbouw, minder voor ons.
Suceava is een rommelige en dynamische stad. Veel bezienswaardigheden zijn er niet, enkel de middeleeuwse citadel is het bezoeken waard, maar we bezochten ze eerder al.
Suceava is wel een goede uitvalsbasis voor het bezoek aan de kloosters van Bucovina.
Het blijft regenen, in de namiddag besluiten we er een halve rustdag van te maken in het Pensiune Casa Cabana waar we toevallig voorbij rijden op weg naar de kloosters. Casa Cabana is groter dan de meeste pensions, doch we zijn en blijven er de enige gasten.
We vragen stoelen op het terras, daar kunnen we onder het afdak een boek lezen.
Tussen de buien door wandelen we even tot aan een communistische colhoze, al doet ze niet meer dienst als colhoze, de gebouwen worden gebruikt.
We ontwaken door een stralende zon op het bed.
Vandaag is het kloosterdag, de provincie Bucovina is bekend om zijn kloosters uit het einde 15de begin 16de eeuw, zowel op de buitenmuren als op de binnenmuren versierd met fresco's.
De kloosters werden behalve voor normale orthodoxe diensten ook gebruikt als verzamelplaats voor op handen zijnde veldslagen, wat een reden is geweest om op de fresco's de strijd tegen de ongelovigen een centrale plaats toe te kennen. Terugkerend thema is de val Constantinopel in 626, het einde van het Byzantijnse Rijk waartoe de orthodoxe kerk behoorde. Andere fresco's stellen taferelen uit het Oude Testament voor, voor de bevolking die toentertijd veelal ongeletterd was of niet over bijbels beschikte.
Enkele jaren geleden bezochten we al enkele kloosters in Bucovina, nu bezoeken we er twee die we nog niet zagen.
Na het ontbijt rijden we naar het klooster Humor. Waarschijnlijk zijn we de eerste bezoekers, normaal is er toegang te betalen doch het hokje is leeg. Orthodoxe engelengezangen weerklinken. Op de parking staan reeds verkoopsters klaar met tafeldoeken en allerlei ander handwerk.
toeristen willen een koopje doenHet kerkje van Humor is vooral bekend voor de fresco's die binnen te vinden zijn, daar echter is fotograferen verboden. Het klooster zelf werd in 1785 door de Oostenrijkers verwoest, van de vroegere versterkingen resten enkel wat stukken muur en een massieve klokkentoren. Het klooster is bewoond door een groep jonge en gastvrije kloosterzusters die wat leven brengen op dit landelijke en harmonieuze plekje.
De fresco's buiten worden gedomineerd door rode pigmenten verkregen uit de wortel van meekrapplanten. Het is echter zoeken om bepaalde fragmenten te herkennen.
de klokkentorenDaarna rijden we naar het klooster van Voronet, vooral geroemd om de afbeeldingen van de dag des oordeels gedomineerd door blauwe pigmenten, verkregen uit lapis lazuli. Bovenaan wordt de zodiac door engelen opgerold om het einde der tijden aan te geven, in het midden heeft het oordeel plaats. Gelovigen worden links door Paulus weggevoerd, terwijl Mozes aan de rechterkant de ongelovigen opbrengt. Op de foto's hierna probeer ik enkele fragmenten te duiden, veel duidelijker te zien dan Humor.
de gelovigen worden door Paulus weggeleidMozes leidt de ongelovigen weghet kloosterHet klooster werd gesticht in 1488, de fresco’s op het kerkje werden aangebracht begin 16de eeuw. Ook hier wonen er nonnetjes.
De toegang kost een halve € per persoon, bij het betreden van het klooster moet mijn man een lange rok aantrekken. Hij draagt een broek tot net onder zijn knieën, kunnen de nonnetjes niet tegen blote mannenbenen? Ook ik draag een broek tot net onder de knie, ik
mag gewoon binnen.
Wordt vervolgd…..
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
geniet van het mooie weer!
Groetjes..assa
bedankt voor je bezoekje,met een mooie foto van je zeven jarige kleinzoon,al lopen aan het strand,mooi!
Tijgertje is erdoor,ze heeft geluk gehad,want ze kwam van heel ver.
lezen is voor later,het mooie weer hé
dat laatste deeltje van de nonnetjes gelezen,grappig
Groetjes van assa
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Assa'ke,
heel blij dat je er was met een mooie zonsondergang
je hebt het mooi ingekaderd!
En tijgertje is genezen, je hebt haar heel goed verzorgd,
nu zal je er nog meer van houden.
Het zal warm worden hé dit weekend,
maar ik ben zeker dat het voor ons nog zal meevallen
want in Roemenië waren we boven de 30° al goed gewoon
en we woonden ook in Afrika, maar toch de dagen van
38° dan was het toch heel zwaar.
Een heel fijn weekend wens ik jou,
gustilpe
heel blij dat je er was met een mooie zonsondergang
je hebt het mooi ingekaderd!
En tijgertje is genezen, je hebt haar heel goed verzorgd,
nu zal je er nog meer van houden.
Het zal warm worden hé dit weekend,
maar ik ben zeker dat het voor ons nog zal meevallen
want in Roemenië waren we boven de 30° al goed gewoon
en we woonden ook in Afrika, maar toch de dagen van
38° dan was het toch heel zwaar.
Een heel fijn weekend wens ik jou,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
...... vervolg
Onderweg komen we mensen tegen in klederdracht, van kilometers en kilometers ver komen ze af. Ik weet dat veel mensen hier 's zondags in klederdracht naar de kerk gaan, maar het is zaterdag vandaag, ze komen bijeen aan een kerkje. Misschien een feestdag in de Orthodoxe Kerk? Later horen we dat het vandaag het feest is van Sint-Paulus, wat elk jaar gevierd wordt ter dezer gelegenheid wordt ook het nieuwe kerkje ingezegend.
drie generaties
Na de kloosters rijden we richting Maramures, de meest authentieke en ons meest geliefde streek waar we elk jaar graag teruggaan.
Enkele foto's op weg naar Maramures: het Nationaal Park van de Rodnei bergen:
De zeer slechte wegen zouden weleens spelbreker kunnen zijn, jaar na jaar wordt het erger. We doen er 2u30' over om 40 km af te leggen, zigzag rijdend om de grootste putten te vermijden, echt niet te doen, en dan opeens een harde bonk, hopelijk is onze tweejarige wagen niet geschonden onderaan! Nochtans is dit de hoofdweg om Maramures vanuit het Oosten te bereiken, niettegenstaande het prachtige landschap is het een ware kwelling om te rijden.
eigenlijk viel dat gat nog goed mee, verder was geheel de breedte van de weg in erbarmelijke staat
een beeld dat men geregeld tegenkomt, een of twee koeien of een paard alleen op pad
ook een heel gewoon beeld in Roemenië
We rijden voorbij mooi beschilderde lieflijke houten huisjes, enig in die streek:
Maramures is al meer dan 900 jaar bekend om zijn houtbewerking. Tot hun meesterwerken behoren de houten kerken die met hoge torenspitsen en dubbele daken een opvallende verschijning in het landschap vormen. Elke streek in Maramures heeft zijn eigen volkscultuur, architectuur, muziek en klederdracht.
In Maramures staan bijna 100 houten kerken; acht daarvan komen voor op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Bovendien zijn er de houten huisjes en de grote bewerkte houten poorten.
Het leven draait hier nog steeds om de bewerking van het land.
Herders trekken 's zomers met hun kudde hoog in de bergen. Ze lossen elkaar af en houden hun dieren goed in de gaten want er liggen wolven en beren op de loer. Het historische Maramures kent geen industrie, het lijkt of de streek die in het hart van Europa ligt alle moderne ontwikkeling buiten houdt.
De dorpjes Botiza, Leud, Barsana, Bogdan Voda, e.a. liggen allen komende van Borsa langs de linkerkant langs een derderangsbaan, evenwijdig aan de hoofdweg (de derderaangsbaan is beter berijdbaar dan de hoofdweg). Langs de rechterkant is er slechts één afslag, op één lijn liggen de dorpjes Ruscova, Repedea en Poienile de sub Munte. Dit laatste dorpje wil ik zeker bezoeken.
Wordt vervolgd....
Onderweg komen we mensen tegen in klederdracht, van kilometers en kilometers ver komen ze af. Ik weet dat veel mensen hier 's zondags in klederdracht naar de kerk gaan, maar het is zaterdag vandaag, ze komen bijeen aan een kerkje. Misschien een feestdag in de Orthodoxe Kerk? Later horen we dat het vandaag het feest is van Sint-Paulus, wat elk jaar gevierd wordt ter dezer gelegenheid wordt ook het nieuwe kerkje ingezegend.
drie generatiesNa de kloosters rijden we richting Maramures, de meest authentieke en ons meest geliefde streek waar we elk jaar graag teruggaan.
Enkele foto's op weg naar Maramures: het Nationaal Park van de Rodnei bergen:
De zeer slechte wegen zouden weleens spelbreker kunnen zijn, jaar na jaar wordt het erger. We doen er 2u30' over om 40 km af te leggen, zigzag rijdend om de grootste putten te vermijden, echt niet te doen, en dan opeens een harde bonk, hopelijk is onze tweejarige wagen niet geschonden onderaan! Nochtans is dit de hoofdweg om Maramures vanuit het Oosten te bereiken, niettegenstaande het prachtige landschap is het een ware kwelling om te rijden.
eigenlijk viel dat gat nog goed mee, verder was geheel de breedte van de weg in erbarmelijke staateen beeld dat men geregeld tegenkomt, een of twee koeien of een paard alleen op pad ook een heel gewoon beeld in RoemeniëWe rijden voorbij mooi beschilderde lieflijke houten huisjes, enig in die streek:
Maramures is al meer dan 900 jaar bekend om zijn houtbewerking. Tot hun meesterwerken behoren de houten kerken die met hoge torenspitsen en dubbele daken een opvallende verschijning in het landschap vormen. Elke streek in Maramures heeft zijn eigen volkscultuur, architectuur, muziek en klederdracht.
In Maramures staan bijna 100 houten kerken; acht daarvan komen voor op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Bovendien zijn er de houten huisjes en de grote bewerkte houten poorten.
Het leven draait hier nog steeds om de bewerking van het land.
Herders trekken 's zomers met hun kudde hoog in de bergen. Ze lossen elkaar af en houden hun dieren goed in de gaten want er liggen wolven en beren op de loer. Het historische Maramures kent geen industrie, het lijkt of de streek die in het hart van Europa ligt alle moderne ontwikkeling buiten houdt.
De dorpjes Botiza, Leud, Barsana, Bogdan Voda, e.a. liggen allen komende van Borsa langs de linkerkant langs een derderangsbaan, evenwijdig aan de hoofdweg (de derderaangsbaan is beter berijdbaar dan de hoofdweg). Langs de rechterkant is er slechts één afslag, op één lijn liggen de dorpjes Ruscova, Repedea en Poienile de sub Munte. Dit laatste dorpje wil ik zeker bezoeken.
Wordt vervolgd....
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Lieve Gustilpe,ik wens een gezellig weekend (voor mij veel te warm)
Alles bijgelezen,jou fotos dat is genieten,zo een mooie
De kust in afrika denk ik,deze foto heeft mijn zoon genomen,als hij in afrika was voor zijn bijberoep,het was er toen ook heel warm.
Groetjes van assa
Alles bijgelezen,jou fotos dat is genieten,zo een mooie
De kust in afrika denk ik,deze foto heeft mijn zoon genomen,als hij in afrika was voor zijn bijberoep,het was er toen ook heel warm.
Groetjes van assa
Groetjes van assa
-
Gast
gustilpe,
Vanmiddag de tijd genomen om alles bij te lezen.
In Roemenië was het inderdaad nog veel warmer dan hier.
Jij zal deze temperaturen dus al gewoon zijn.
Het reisverhaal blijft boeien in alle opzichten.
groetjes van,
elleke