Spinsels van Alterego (2)

[Gast]

Alter,

'Vergankelijkheid' een mooie tekst in een passende ppt.
Elk seizoen geeft inspiratie tot schrijven.
Gelukkig is dat dan minstens 4 maal per jaar

Ik kom je hier ook bedanken voor het maken van de ppt
van 'Herfstsluier' en het plaatsen in poëzie van de dag.

wederkerige vriendelijke groetjes van,
elleke

[Alterego1]

Bamistijd

Met zotte wind en regen
kamt herfst 't bladerdak
van boom en heester kaal,
de natuur verkleurt
in diverse sluiertinten
van okergeel en roestbruin
tot vuilgrijs en vaalbleek,
zo is dat in bamistijd een
steeds weerkerend verhaal.

Alterego

[elisa20]

Dag alter,

Ik kwam en las ...prachtige gedichten :

Littekens...Illusionthé ...
Herfst decorum ...Dagmijmering ..
Levensjaren ...Er zijn er...
Oktober ...Vergankelijkheid ...Bamistijd

Eén voor één mooi en graag gelezen

Ik zag ook hele mooie kleurrijke foto's van Antwerpen

Dank voor je keuze voor PVDD met 'Najaar' en de bijpassende
gouden ppt

Lieve Oktober groetjes,
elisa

[Bomi]

-
-

[bo'ke]

dag Alter,

[Alterego1]

Sedert ik hier op 6 Augustus mijn bezoekers dankte
voor hetgeen ze in woord en/of beeld op mijn topic
bijbrachten,zijn er toch weer wat gepasseerd.

Zo kwam Gustilpe liefst 5 keer langs,gevolgd door
Morgenstern met 4 keer,Ria,Norman en Bo'ke met
elk 3 keer,Schrijfster en Bomi 2 keer,terwijl Hilde,
Elleke en Elisa eveneens van de partij waren.En
dan mag ik zeker mijn lieve Bosrankje niet vergeten.

Aan allen wens ik daarvoor mijn waardering te betuigen,
met een waarachtig oprechte dank om elk op de eigen
wijze mijn topic op te vrolijken.

Vriendelijke groetjes,ook in naam van Bosrankje,

Alterego

[gustilpe]

Alter,

mijn weekendgroet:

[Alterego1]

Maya,waarom...?

'k Heb het wel gehad met die Maya,
enfin met heel die familie trouwens,
als ik bedenk wat ze mij aandoen.
Om er koude rillingen van te krijgen.

Al 'n hele tijd zit ik er mee verveeld
want die Haab en Tzolkin hebben
het echt op mijn persoon gemunt.
Volgens hen zijn mijn dagen geteld.

Als ik die Maya echt mag geloven
zal ik dit jaar niet meer jarig zijn,
en is mijn leeftijd aldus begrensd.
Echt niks om vrolijk van te worden.

Daarom die vraag:Maya,waarom,
ja waarom moet dat hier en nu,
'k heb nooit 'n Maya wat misdaan.
Waaraan heb ik dat toch verdiend?

Waarom zal volgens jullie kalender
op 21 December 2012 de wereld
vergaan?Waarom juist op die dag?
Ik ben jarig op 22 December hé!

Alterego

[Norman12]

Alter
Weet jij nog van wie 't stad nu eigenlijk is ?
PS. De Maya's hadden op hun fameuze steen geen plaats meer voor de 22'ste

[_Nele_]

Alterego,

hartelijk dank voor de mooie PPT voor Poézie elke dag!!

We naderen November en de winter is nabij.

Niet getreurd,alle seizoenen hebben hun charme

lieve groeten

Nele

[Gast]

Alter,

Dit zijn de twee 'Maya's' die ik ken, zij zullen jou geen kwaad doen, denk ik
Je zal zien op 22 december staat het hier vol verjaardagswensen.

En daarbij wanneer ik het fout heb, zal niemand mij nog kunnen tegenspreken

groetjes,
elleke

[Bosrankje]

Lieve elleke,

Inderdaad, die twee maya's zijn niet gevaarlijk maar de Maya-
beschaving en vooral haar kalender zijn bedreigender (als men
in de profetie gelooft natuurlijk )
Maar 'qui vivra verra !' Afwachten dus...

Ik ben zeker dat wij allemaal de verjaardag van Alter zullen
kunnen en mogen vieren op 22 december ! Tot dan...

Liefs van Rankje

[Alterego1]

Herfsttijd is ook Spinnentijd

Het zien van de spinnenwebben doet me telkens terugdenken
aan het gedicht dat ik als kind op school uit het hoofd moest
kunnen opzeggen.Namelijk 'Het Sprookje van de Spin' door
zuster Maria Jozefa.

Zuster Maria Jozefa (Mariette Haeck) , één van de pioniers
van het Nederlandstalig meisjesonderwijs.
Samen met Hilda Ram stond zij in contact met de groep
cultuur-flaminganten rond Marie-Elisabeth Belpaire.

Over Marie-Elisabeth Belpaire heb ik(Alterego)
hier op Seniorennet uitvoerige publicaties geplaatst ,
o.a. in verband met 'Dietsche Warande en Belfort'
en Pastoor August Cuppens('t Cupke).


Sprookje van de Spin

Daar spon
al in de zon
een spin
haar webbe van licht stramien.
En 't was
als draden van glas,zo fijn;
een roze van wiegelend vlas-satijn,
met de zon
en de spin
er in.

Daar kwam een hommel met groot gebrom,
zo dik en dom,
en ze vloog zo krom,
zat van de honig,een blom rondom.....
En ze werd door de webbe verblind.
Ja kind,
ze viel,ze verloor haar spoor.
Ja kind,
Ze viel.....
en,goddank!........ er door....

En er ging een bericht
per telefoon
door de dradenkroon
naar de spinnekop;
die zette haar stelten op...
En ze kwam op haar hoge poten gegaan,
en ze bond met haar been weer de draden aan,
en 't net was wederom dicht.

En de zonne blonk in 't vlas-satijn,
de roze van spiegelend glas,....zo fijn.....
met de spin
er midden in,
Pin!

Zuster Maria -Jozefa

[Alterego1]

Marie Belpaire - Doctor(es)Honoris Causa

Marie Belpaire was echt een markante dame,soms ietwat eigenzinnig wanneer
ze in haar gedrevenheid bepaalde doelen vooropgesteld had,maar vooral sterk
begaan met het sociale en culturele leven van haar tijd.Terecht dichtte men
haar occasioneel meerdere eretitels toe,zoals "Moeder van de Vlaamse Beweging"
of "Moeder van de Vlaamse Kunstenaars",naast de vele officiele onderscheidingen
die haar te beurt vielen.
Haar huis aan de Markgravelei was een cultureel trefpunt voor kunstenaars van
allerlei slag,zowel het literaire,het muzikale als het pictorale genoten van haar
bijzondere interesse en gulle vrijgevigheid.Zo had ze ook haar eigen strijkkwartet
dat regelmatig ten huize Belpaire concerteerde,en het is daar overigens dat de
jonge briljante componist Lodewijk De Vocht(Antw.21 September 1887 -
Antw.27 Maart 1977) in 1905 als 18-jarige voor het eerst kennis maakte met
de Limburgse priester-dichter August Cuppens.
Het begin van 'n langdurig vruchtdragende hechte vriendschap.
In 1910 stichtte juffrouw Belpaire de "Constance Teichmannbond",die tot doel
had de positie van de vrouw op maatschappelijk vlak,onder verscheidene
oogpunten te verbeteren en te bevorderen,met een eigen tijdschrift,
"Vrouwenleven",dat er op gericht was het zedelijk en geestelijk leven van de
Vlaamse vrouw op een hoger peil te brengen.
Belpaire neemt in haar drang naar sociaal maatschappelijk bewustzijn,ook met
vruchtbaar gevolg,deel aan meerdere congressen in binnen- en buitenland.
Tijdens de eerste wereldoorlog betrekken Marie Belpaire en Louiza Duyckers
de villa "Swiss Cottage" aan de Koninginnelaan 6 te De Panne,waar het
eveneens al vlug gonst van een uitgebreide culturele bedrijvigheid en
humanitaire welzijnszorg.
Ook achter de frontlinie kan deze,dan toch al 61-jarige dame,met de wijde
zwarte kapmantel,grijze vlechten en blauwe ogen,niet stilzitten.
Het is er op "Swiss Cottage" een komen en gaan,van kunstenaars allerhande,
soldaten,officieren,kerkelijke en burgerlijke gezagdragers,kortom iedereen
is er welkom,wordt er gehoord en waar nodig materieel en moreel geholpen.
Ze organiseerde verscheidene tentoonstellingen te De Panne,met kunstwerken
van militaire artiesten,ze was op de hoogte van de sfeer in de Vlaamse kringen
van het Belgisch leger,en werkte enthousiast mee aan allerhande publicaties en
andere initiatieven van kunstzinnige inslag.
Marie Belpaire is daar in de Westhoek blijkbaar onvermoeibaar in haar streven
naar maatschappelijke dienstvaardigheid,zo sticht ze er ondermeer de artiesten-
kring "Kunst op de IJzer",en in 1915 is ze de bezielster van een nieuwe krant
"De Belgische Standaard"een blad dat veel aandacht verleent aan de artistieke
activiteiten aan het IJzerfront,en in 1916 wordt "De Belgische Boekhandel"
opgericht,die benevens literaire werken,ook schildersmateriaal levert aan
soldaat-schilders,en zelfs een galerie ter hunner beschikking stelt.
Meerderen leggen hier de basis van hun faam,zoals de zeer begaafde Joe English
die jammerlijk genoeg als frontsoldaat op 36-jarige leeftijd overleed in het
legerhospitaal "l'Hopital des Dunes - l'Océan",het hospitaal dat op verzoek
van Koningin Elisabeth werd opgericht.
Tijdens de herfst van 1914 resideert ook de Koninklijke familie te De Panne,
in de eenvoudige "Villa Maskens",amper een boogscheut van Belpaire's
"Swiss Cottage" verwijderd.Tussen Koningin Elisabeth en Marie Belpaire
vindt al vlug een drukke briefwisseling plaats,brieven die gezien de geringe
woonafstand tussen beiden,per bode worden bezorgd.Ook ontmoetten
beide dames elkaar geregeld,zij het informeel, in "l'Océan",het legerhospitaal
dat zich trouwens pal naast de "Swiss Cottage" zou uitbreiden tot de ruime
vertrekken van "Villa des Dunes".Voor een directe ontmoeting en gesprek
met Koning Albert zelf moet Belpaire wachten tot 22 Juli 1917,wanneer
Marie Belpaire uit handen van de Franse president Raymond Poincaré,in het
bijzijn van de vorsten,een decoratie ontvangt in het salon van de koninklijke
villa.Op 15 Augustus 1917 wordt Belpaire officieel in audientie ontvangen
door Koning Albert,en op 13 December 1917,haalt om 10 uur 's morgens
een koninklijke auto haar op voor een bezoek aan Koninging Elisabeth.
Over de inhoud der gesprekken is Belpaire uit discretie zeer zwijgzaam,zoals
ook toen het protocol al vereiste dat contacten met leden van de koninklijke
familie niet 'en public' uit de doeken worden gedaan.
Nochtans wordt er druk gecorrespondeerd tussen Belpaire en de vorstin.
Marie Belpaire klaagt daarin meermaals over de wantoestanden aan het
Belgische front en het voedselregime in de Noord-Franse strafkampen.
Tussen December 1917 en December 1919 schrijft Belpaire honderd en
negenentachtig brieven naar de koningin!Brieven die,sinds Wapenstilstand
van 11 November 1918,verstuurd worden vanuit de Markgravelei.
En wanneer op 14 Juni 1919 Belpaire's Deense vriend,de schrijver Johannes
Jörgenson op audientie mag op het Koninklijk Paleis,is ook Marie Belpaire
daar bij aanwezig.
Ondertussen had ze te Antwerpen ook al de Katholieke Hogeschool voor
Vrouwen opgericht,en is ze verbolgen over het feit dat de stad Antwerpen
een terrein had aangekocht waarop zij haar Belpaire Instituut had willen
uitbreiden.Een Instituut dat haar toen al meer dan één miljoen frank had
gekost,en het was dan ook een teleurstelling voor haar dat ze zelf niet de
gelegenheid had gekregen die gronden aan te kopen die het haar mogelijk
hadden gemaakt het Belpaire Instituut verder uit te bouwen.
Sedertdien leefde ze meer teruggetrokken,en wijdde ze haar tijd verder
aan de literatuur,ze vertaalt daarbij werken van de Deen Jörgensen en de
Noor Bjornsterne Bjornson,en in 1922 wordt ze benoemd tot werkend
lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.
Ter gelegenheid van haar tachtigste verjaardag in 1933 ontvangt Belpaire
vanwege het vorstenpaar een telegram met de inhoud:
"Wij nemen hartelijk deel aan de viering van uw tachtig jaren.Onze
levendigste wensch is u nog langen tijd in beste gezondheid en vredig geluk
het edele werk te zien voortzetten,waaraan gij offervaardig uw heele leven
hebt gewijd.Wij zijn gelukkig u bij gelegenheid van uw jubelfeest nogmaals
onze oprechte vriendschap te kunnen betuigen".
Later dat jaar,op 30 Oktober 1933 komt Koningin Elisabeth dan naar
Antwerpen om Marie Belpaire persoonlijk haar gelukwensen over te maken.
Wanneer ze bijna 85 is,in 1937, wordt ze samen met Stijn Streuvels,Anton
Van Duinkerken en Cyriel Verschaeve aan de Leuvense Universiteit
gelauwerd tot Doctor Honoris Causa.
En op haar 95ste verjaardag op 31 Januari 1948 brengt Koningin Elisabeth
haar een officieus bezoek "Rond half elf hield de zwarte wagen met
nummer 6726,van hare Majesteit,voor "Het Witte Huis van Vlaanderen"
aan de Markgravelei stil" zo schrijft De Nieuwe Gids op 2 Februari 1948.
Het onderhoud,dat op verzoek van de Koningin door niemand anders
werd bijgewoond,duurde een halfuur.Daarna volgden ze een viering
in de Carolus Borromeuskerk aan het Conscienceplein.
Luttele maanden nadien,op 9 Juni 1948 verwisselt Marie-Elisabeth
Belpaire,na een sterk sociaal bevlogen leven,het tijdelijke met het eeuwige.
De begrafenisplechtigheid vindt onder grote volkstoeloop plaats in de
St.Laurentiuskerk op de Markgravelei,op de lijkbaar een rouwkrans van
Hare Majesteit Koningin Elisabeth.
Marie Belpaire rust op het St.Fredeganduskerkhof te Deurne.

Onbegrijpelijk dat ze in Antwerpen geen laatste rustplaats
toebedeeld kreeg op de Schoonselhof-begraafplaats!

't Kan verkeren,zei Bredero

Alterego


De villa "Swiss Cottage" te De Panne,waar
Marie Belpaire tijdens de eerste wereldoorlog verbleef


Het eenvoudige graf van Marie Belpaire
op het St.Fredeganduskerkhof te Deurne

[Bosrankje]