mijn man is overleden

[tina316]

het zijn inderdaad de herinneringen die ik heb hier in huis
we hebben samen verbouwd en arnold was er heel fier op ,het is dus heel moeilijk en te vroeg om nu te beslissen
ook tygro zou het heel moeilijk hebben om te verhuizen hij is het hier gewoon
maar na nieuwjaar zal ik kijken om wat hulp te krijgen via de mutualiteit
ik heb het al nagevraagd en ze komen inderdaad thuis om alles te bespreken

misty is vandaag van de trap gevallen ,ze was naar boven gegaan samen met tygro terwijl ik aan het stofzuigen was
op de trap gaat het al maar naar beneden loopt ze alsof er nog grond onder haar pootjes is en daardoor is ze naar beneden gevallen
nu leer ik het haar met haar lijntje aan

gelukkig heeft ze er niets van overgehouden alleen haar achterste poot is wat pijnlijk en ze mankt wat ,ze word soms heel wild en dan bonkt ze overal tegen
ik begrijp haar frustratie het moet erg zijn opeens in het donker te moeten leven
ze wil natuurlijk haar thuis verkennen nu ze niets ziet en het gaat vrij goed alleen de trap moet ze leren inschatten
s'nachts slaapt ze nog altijd in de bench zodat ik ook rustig kan slapen want anders vertrouw ik het niet
nu ga ik slapen

groetjes tina

[Oma-C]

Goede morgen Tina..
Je doet het heel goed zie ik... je hebt veel afleiding
door met Misty bezig te zijn..zo heb je niet veel piekertijd over..
als je 's nachts goed kan slapen komt het héél langzaam wel in orde..
vergeet niet dat het niet op een jaar "over" is..
ik wens je sterkte en veel moed..
Goed dat je inlichtingen hebt genomen wat de "hulp" betreft..
Je bent goed bezig ...en je bent sterker dan je denkt te zijn..
Als je eens kijkt naar wat je de laatste maand allemaal hebt gedaan
dan heb je nog niet stilgezeten.. je ziet dat je het kan..
En van bovenuit komt 'ongemerkt' ook hulp..
Lieve groet en tot..

[tina316]

ik weet het oma-c of je wilt of niet je moet wel sterker worden als je er alleen voor staat
alleen al voor de katjes moet ik er zijn
en hulp moet ik ook hebben want het is te zwaar voor mij alleen
een huis met drie verdiepen dat kan ik niet onderhouden met mijn beperkingen
ik ben doodmoe sinds arnold is gestorven
ik mis hem nog steeds verschrikkelijk maar ween niet meer elke dag
maar het is en blijft zwaar zonder hem


groetjes tina

[Helena van Troje]

tina ik heb geen beperkingen, behalve dat ik gemakkelijk val met de gevolgen vandien en ik kan ook dat huis dat voor een gezin met vier kinderen gebouwd is niet in mijn eentje onderhouden

ik zal wel andere dingen moeten laten ervoor, maar ik ben heel blij met de gezinshulp via de mutualiteit en de poetshulp met dienstencheques zolang ik eenarmig ben zal die poets alle weken komen en de gezinshulp ook
ik wou ook eerst alles alleen beredderen, maar een mens botst tegen zijn grenzen en toegeven dat je iets niet kan is geen zwakte, maar teken van gezond verstand
ik ben ook nog regelmatig bekaf sinds Hugo overleden is ook dat is normaal, dus rust op tijd en stond

hou je taai, we komen er wel!!!

[Oma-C]

Heel veel sterkte Tina,
Net zoals Helena kom je ook wel op je plooi.
Zij heeft het ook héél zwaar gehad, gerarda en vele anderen..
en soms nog...net als wij allemaal...ieder in zijn/haar tijd...
maar met moed en vertrouwen en een luisterend oor hier
komt het heel langzaam goed.. maar het kost vééééééél tijd.
en soms vallen we allemaal nog eens over onze problemen
onze tekortkommingen en onze moeilijkheden..
niemand is volmaakt... :(ook ik niet ...
dus rustig aan... dan breekt het lijntje niet...
Goede moed en veel sterkte... tot morgen.

[tina316]

ik weet het helena ik moet ook hulp vragen het kan niet anders
de eerste stap is wel de moeilijkste omdat we altijd alles samen deden en nooit hulp hebben gevraagd als het eens wat minder ging
maar als je alleen voor staat zijn er dingen die je niet kunt doen en dus moet ik wel
arnold zou het ook gewild hebben had hij geweten dat hij mij zo vroeg moest verlaten
we hebben allemaal zo onze beperkingen zoals oma-c ook zegt met vallen en opstaan zullen we er wel komen , we moeten wel

groetjes tina

[tina316]

bedankt carlein

tina

[RIEKSKE]

[falcon1]

Lieve Tina,

een goed besluit dat je je laat verder helpen.
Ik weet dat het niet gemakkelijk is om hulp te vragen, maar voor jezelf zijn er toch grenzen! Je moet af en toe wat dingen uit de hand geven om het leven wat draaglijker te maken.

En misschien heb ik het mis, maar je klinkt blijkbaar toch een beetje positiever. Je hebt al een lange, moeilijke weg achter de rug. Maar om beter te kunnen rouwen moeten er zoveel mogelijk andere problemen van de baan... en daar ben je nu goed mee bezig!

Ook Misty zal haar weg wel vinden hoor. Het is voor haar natuurlijk ook een hele aanpassing. Maar met jou liefdevolle hulp zal het haar wel lukken!

We hopen dat je weekend ook wat gaat meevallen...

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Een fijn weekend gewenst...ondanks alles

Slaapwel voor straks.. en tot morgen..

[tina316]

het is zeker niet makkelijk om toe te geven dat je hulp nodig hebt
wij die altijd onze plan alleen trokken
ik mis arnold nog heel erg maar moet nu meer met misty bezig zijn , het is de eerste nacht dat ik haar niet in de bench steek
tijdens de dag trek ze al heel goed haar plan ,nu moet ze het ook leren s'nachts ik kan haar toch haar hele leven niet in een kooi opsluiten en soms denk ik dat ze een klein beetje begint te zien

als ik begin aan arnold te denken ben ik verloren dus tracht ik zoveel mogelijk met andere dingen bezig te zijn
als ik naar zijn foto kijk breekt mijn hart
maar ik ben soms inderdaad al sterker ,of we nu willen of niet we moeten door en dat is heel hard
en dat zal nog lang zo blijven


groetjes tina

[gerarda]

Ja Tina dat is ons nieuw leven, niet altijd plezant maar we moeten het aanvaarden. Nu hebt ge nog veel werk met Mitsy maar eens alles weer goed komt met haar en dat zal wel want we horen altijd positief nieuws weer wat hoop bij dat ge denkt dat ze ziet.
Maar misschien dat ge u met tijd aan dingen zult interesseren dat ge meer onder de mensen komt.

Groetjes Gerarda

[falcon1]

Lieve Tina,

misschien dat Misty wat schimmen kan zien waardoor ze toch een beetje zelf haar weg kan vinden. We weten natuurlijk niet wat er in een katje omgaat maar het is wel geweten dat ze een enorme overlevingsdrang hebben!!!

En zoals je zegt dat je vroeger alles samen met Arnold deed maakt alles nu wat pijnlijker natuurlijk.
Helaas is tijd eigenlijk de enige medicatie. Je gaat nu momenten hebben dat je denkt er stilaan bovenop te komen en toch kan je plots, zonder enige reden, overvallen worden door groot verdriet om dat gemis. Maar zoals je ondervindt, zullen deze periodes steeds een beetje minder worden. Reden: je staat er alleen voor maar je moet, of je het wil of niet, toch vooruit!
Wat vroeger een klein probleempje was kan nu een groot probleem zijn. Maar toch lukt het je steeds om het op te lossen. En zonder je het zelf beseft word je telkens een stukje sterker.

We wensen je nog veel kracht en doorzettingsvermogen en deel dat maar met je lieve Arnold... hij zal fier zijn op jou!!!

Liefs,

Veertje en Rudy

[Oma-C]

Hallo Tina, ..en vrienden
Ben vandaag nog niet hier geraakt

Maar ik zou het niet beter kunnen zeggen dan falcon
en de anderen het hier gezegd hebben....
"Life aisn't easy..!" zingt BZN.
"Met tijd en boterhammen komt alles goed" zei mijn moeder altijd ..
(ze zei nooit hoeveel tijd en hoeveel boterhammen)..
Maar zoals altijd.. had mama gelijk..
Want met geduld komt men heel ver.
Niet makkelijk ...daar ben ik mee akkoord..
maar er is geen andere keuze hé.. veel sterkte ...
een knuffeltje met veel moed..en tot morgen...

[tina316]

ja gerarda ons nieuw leven zoals je zegt ,met vallen en opstaan moeten we er door
en inderdaad het verdriet word minder maar soms zijn er van die momenten dat het erger is dan ooit
als ik dan denk hoe het leven er voortaan zal uitzien heb ik toch soms geen goesting om zo verder te doen maar met misty en tygro moet ik wel

waar ik heel erg tegenop zie zijn de feestdagen oudejaarsavond werd steeds hier bij ons gevierd met mijn zus en haar man en mijn neef en nicht we hadden altijd veel plezier
maar nu zie ik het helemaal niet zitten ,mijn zus heeft al gebeld om te vragen of we weer bij mij vieren maar ik kan het niet
ook al omdat arnold heel veel hielp met mij
ik weet niet wat ik zal doen

met misty gaat het goed de eerste nacht zonder de bench ,ze is braaf geweest en springt nu zelfs weer op de tafel
ze doet dat zo koddig ,eerst zoekt ze een stoel met haar voorpoten en dan de tafel en om ervan te komen doet ze hetzelfde ze zoekt de stoel met haar poot
, ze tast de tafel af tot ze een stoel vind ,het is soms wel grappig om te zien
ik had nooit gedacht dat een kat zo te werk zou gaan om haar plan te trekken, ook de trap op en af gaat nu goed al doet ze het wel anders dan voordien
ze is wel slim voor z'on kleine kat
dus weer een stapje verder ,ik ben al blij dat ik haar niet meer in die kooi moet opsluiten


groetjes tina