mijn man is overleden
-
davang - Lid geworden op: 01 okt 2008, 20:55
- Locatie: 8300 knokke-heist
Dag Tina...
't is al een tijdje geleden dat ik U nog eens heb bezocht, 'k las van het overlijden van zusters zoon.
Dat doet je natuurlijk denken aan Arnold, dit is ook zo bij elkeen die iemand verloor die heel dicht bij je stond.
Zo had ik een paar jaar geleden een iemand uit m'n gebuurte die dolgraag een kaartje legde, ik was geregeld z'n 'maat', ge kunt echt niet geloven hoe ik hem miste nadat hij onverwacht heel vlug was "vertrokken" na een korte tijd ziek te zijn geweest, ook nu denk ik soms nog aan hem.
'k Ben echt content dat je troost en plezier hebt aan je beide poezen,gelukkig nog dat je die bij je hebt.
U vreest dat "tygro" niet heel lang nog bij je zal blijven, ik heb een kat gehad die bijna 20 jaar geworden is, ze kon nog heel goed haar plan trekken,maar je kon ook goed zien dat ze achteruit ging, de dierenarts rade ons aan haar te laten inslapen,daar ze anders door haar ouderdom veel zou kunnen afzien en haar zou verbergen om te sterven, daar ze altijd graag had buiten gelopen.
Nu hou je goed en sterk, 'k weet het , 't is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, en met Oma-C zeg ik ook ,probeer Jullie leed en verdriet te delen, geloof me, je zus heeft het zeker ook nodig...
Ook een knuffel van ons...
't is al een tijdje geleden dat ik U nog eens heb bezocht, 'k las van het overlijden van zusters zoon.
Dat doet je natuurlijk denken aan Arnold, dit is ook zo bij elkeen die iemand verloor die heel dicht bij je stond.
Zo had ik een paar jaar geleden een iemand uit m'n gebuurte die dolgraag een kaartje legde, ik was geregeld z'n 'maat', ge kunt echt niet geloven hoe ik hem miste nadat hij onverwacht heel vlug was "vertrokken" na een korte tijd ziek te zijn geweest, ook nu denk ik soms nog aan hem.
'k Ben echt content dat je troost en plezier hebt aan je beide poezen,gelukkig nog dat je die bij je hebt.
U vreest dat "tygro" niet heel lang nog bij je zal blijven, ik heb een kat gehad die bijna 20 jaar geworden is, ze kon nog heel goed haar plan trekken,maar je kon ook goed zien dat ze achteruit ging, de dierenarts rade ons aan haar te laten inslapen,daar ze anders door haar ouderdom veel zou kunnen afzien en haar zou verbergen om te sterven, daar ze altijd graag had buiten gelopen.
Nu hou je goed en sterk, 'k weet het , 't is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, en met Oma-C zeg ik ook ,probeer Jullie leed en verdriet te delen, geloof me, je zus heeft het zeker ook nodig...
Ook een knuffel van ons...
Wat niet al lachend kan gezegd.....
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
je hebt nu inerdaad enorm veel te verwerken. Maar je zal later zien dat het jou ook enormveel sterker zal maken!Wat Tygro betreft moet ik ook even wat zeggen... Ons Betty was vorige week enorm ziek en we dachten ook dat we haar moesten afgeven... de moed zakte ons in de schoenen. Volgens haar boekje bleek ze dan ook van 1995 te zijn, dus 17 jaar. De dierenartse heeft alles onderzocht... hij had een blaasontsteking en kreeg daar medicatie voor. Ze is nu al veel beter. Maar de dierenartse dacht ook aan suikerziiekte, lever, nieren, schildklier... Maar wat bleek... niks van dit alles, ze werd kerngezond verklaard!!!! Zo zie je maar... net als mensen leven katten tegenwoordig ouder worden als vroeger door hun betere voeding. 20 Jaar zou volgens haar geen uitzondering meer zijn!
Dus lieve Tina, geniet nog héél lang van je Tygro... die is nog kerngezond. Maar het blijft onverklaarbaar waar die katjes de gevoelens van ons mensen zo goed begrijpen.
Nog veel sterkte gewenst Tina...
Liefs,
Veertje & Rudy
je hebt nu inerdaad enorm veel te verwerken. Maar je zal later zien dat het jou ook enormveel sterker zal maken!Wat Tygro betreft moet ik ook even wat zeggen... Ons Betty was vorige week enorm ziek en we dachten ook dat we haar moesten afgeven... de moed zakte ons in de schoenen. Volgens haar boekje bleek ze dan ook van 1995 te zijn, dus 17 jaar. De dierenartse heeft alles onderzocht... hij had een blaasontsteking en kreeg daar medicatie voor. Ze is nu al veel beter. Maar de dierenartse dacht ook aan suikerziiekte, lever, nieren, schildklier... Maar wat bleek... niks van dit alles, ze werd kerngezond verklaard!!!! Zo zie je maar... net als mensen leven katten tegenwoordig ouder worden als vroeger door hun betere voeding. 20 Jaar zou volgens haar geen uitzondering meer zijn!
Dus lieve Tina, geniet nog héél lang van je Tygro... die is nog kerngezond. Maar het blijft onverklaarbaar waar die katjes de gevoelens van ons mensen zo goed begrijpen.
Nog veel sterkte gewenst Tina...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
ik heb het inderdaad weer heel moeilijk
en dat alleen zijn haat ik, soms zeggen ze met wat je allemaal meemaakt in je leven dat je er sterker van word maar zo voel ik het niet
ik weet soms niet meer wat te doen ik leef van dag tot dag en dat moet je wel ,maar soms word het me allemaal teveel
het verdriet ,de pijn die gaan nooit weg
en als je dan denkt dat je er wat meer tegen kunt gebeurt er weer iets
mijn zus zegt ook jij hebt je man verloren ik mijn zoon ,nu weet ik wat jij voelt ,dat diepe verdriet dat alles op de achtergrond duwt en je leven dat stil blijft staan
7 maanden is arnold er al niet meer
de tijd vliegt voorbij en ik weet niet waar die dagen en maanden gebleven zijn
12 jaar binnen zitten en bijna nergens naartoe gaan alleen met arnold en nu alleen zonder hem
ik weet soms niet meer waarom of waarvoor ik nog leef
alleen voor mijn 2 katjes pppffff en hopelijk mag tygro nog heel lang bij me blijven aan misty dat kleine spook heb ik niet veel ze is soms heel stout omdat ze niet meer buiten mag en liever is ze er niet op geworden
ze bijt en krabt alles kapot ze heeft een heleboel speelgoed en 2 krabpalen maar ze krabt liever het papier van de muren dat deed ze voordien nooit
mijn neef is ook al niet meer geweest sinds zijn broer is gestorven
ik weet het ,het is heel moeilijk voor hem om te verwerken hoe zijn broer is weggedaan
je kon zelfs geen afscheid meer gaan nemen omdat ze hem niet behoorlijk konden opbaren
ze hebben zelfs een speciale kist moeten maken omdat ze hem op zijn zij hebben laten liggen met opgetrokken benen en hem daardoor niet in een gewone kist meer konden leggen
als je dat allemaal hoort ,dat blijft je bij voor de rest van je leven
het is allemaal zo triest
ik voel mij een vod de laatste tijd en zie heel erg op tegen de donkere dagen die eraan komen
bedankt om er steeds weer te zijn voor mij
groetjes tina
en dat alleen zijn haat ik, soms zeggen ze met wat je allemaal meemaakt in je leven dat je er sterker van word maar zo voel ik het niet
ik weet soms niet meer wat te doen ik leef van dag tot dag en dat moet je wel ,maar soms word het me allemaal teveel
het verdriet ,de pijn die gaan nooit weg
en als je dan denkt dat je er wat meer tegen kunt gebeurt er weer iets
mijn zus zegt ook jij hebt je man verloren ik mijn zoon ,nu weet ik wat jij voelt ,dat diepe verdriet dat alles op de achtergrond duwt en je leven dat stil blijft staan
7 maanden is arnold er al niet meer
de tijd vliegt voorbij en ik weet niet waar die dagen en maanden gebleven zijn
12 jaar binnen zitten en bijna nergens naartoe gaan alleen met arnold en nu alleen zonder hem
ik weet soms niet meer waarom of waarvoor ik nog leef
alleen voor mijn 2 katjes pppffff en hopelijk mag tygro nog heel lang bij me blijven aan misty dat kleine spook heb ik niet veel ze is soms heel stout omdat ze niet meer buiten mag en liever is ze er niet op geworden
ze bijt en krabt alles kapot ze heeft een heleboel speelgoed en 2 krabpalen maar ze krabt liever het papier van de muren dat deed ze voordien nooit
mijn neef is ook al niet meer geweest sinds zijn broer is gestorven
ik weet het ,het is heel moeilijk voor hem om te verwerken hoe zijn broer is weggedaan
je kon zelfs geen afscheid meer gaan nemen omdat ze hem niet behoorlijk konden opbaren
ze hebben zelfs een speciale kist moeten maken omdat ze hem op zijn zij hebben laten liggen met opgetrokken benen en hem daardoor niet in een gewone kist meer konden leggen
als je dat allemaal hoort ,dat blijft je bij voor de rest van je leven
het is allemaal zo triest
ik voel mij een vod de laatste tijd en zie heel erg op tegen de donkere dagen die eraan komen
bedankt om er steeds weer te zijn voor mij
groetjes tina
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Goede zondagmorgen Tina,
Voor jou is het natuurlijk dubbel moeilijk omdat je niemand hebt
waar je kan op terugvallen, geen vrienden of familie ...
Het leven met twee is zalig enprachtig maar er zijn ook vrienden
en mensen rond je nodig... die als het nodig is je kunnen helpen
en steunen, als de er niet zijn is het niet makkelijk natuurlijk...
Maar met je zus moet het toch mogelijk zijn om regelmatig
bijeen te komen ...?...zij bij jou en jij bij haar..
veel over jullie verdriet praten helpt het te verwerken en
te aanvaarden want dat is het hé..? er is geen keuze
we moeten het aanvaarden dat we verder moeten..
op een andere manier met onze geliefden in ons hart en gedachten..
Proberen een klein beetje regelmaat in je leven te brengen
kan al veel helpen..
En ja.. ik weet het.. ik kan het makkelijk zeggen (nu..)
maar omdat we het zelf ook zo meemaakten weten we
hoe we erdoor geraakten en het is (was) niet gemakkelijk,
voor niemand van ons ook niet..
Maar aan de kant zitten en laat maar komen helpt je ook niet vooruit..
Arnold zou het zeker zo niet zien..
Wij willen graag helpen maar kunnen alleen maar luisterlezen..
Effectief iets doen kan niet helaas...
Probeer te denken 'als anderen het kunnen kan ik het ook'
De donkere dagen zijn natuurlijk ook geen voordeel
maar ook daar moeten we door.. en komen we ook door..
Ramses Shaffyhad een mooi lied dat zei:
Voor degene in een shuilhoek achter glas
Voor degene met de dichtbeslagen ramen
Voor degene die dacht dat-ie alleen was
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Voor degene met 't dichtgeslagen boek
Voor degene met de snelvergeten namen
Voor degene die 't vruchteloze zoeken
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons
Voor degene met de slapeloze nacht
Voor degene die 't geluk niet kan beamen
Voor degene die niets doet, die alleen maar wacht
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Voor degene met z'n mateloze trots
In z'n risicoloze hoge toren
Op z'n risicoloze hoge rots
Moet nu weten, zo zijn we niet geboren dus:
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons
Je hoeft het niet mooi te vinden Tina, maar mij gaf het kracht...
Voor jou is het natuurlijk dubbel moeilijk omdat je niemand hebt
waar je kan op terugvallen, geen vrienden of familie ...
Het leven met twee is zalig enprachtig maar er zijn ook vrienden
en mensen rond je nodig... die als het nodig is je kunnen helpen
en steunen, als de er niet zijn is het niet makkelijk natuurlijk...
Maar met je zus moet het toch mogelijk zijn om regelmatig
bijeen te komen ...?...zij bij jou en jij bij haar..
veel over jullie verdriet praten helpt het te verwerken en
te aanvaarden want dat is het hé..? er is geen keuze
we moeten het aanvaarden dat we verder moeten..
op een andere manier met onze geliefden in ons hart en gedachten..
Proberen een klein beetje regelmaat in je leven te brengen
kan al veel helpen..
En ja.. ik weet het.. ik kan het makkelijk zeggen (nu..)
maar omdat we het zelf ook zo meemaakten weten we
hoe we erdoor geraakten en het is (was) niet gemakkelijk,
voor niemand van ons ook niet..
Maar aan de kant zitten en laat maar komen helpt je ook niet vooruit..
Arnold zou het zeker zo niet zien..
Wij willen graag helpen maar kunnen alleen maar luisterlezen..
Effectief iets doen kan niet helaas...
Probeer te denken 'als anderen het kunnen kan ik het ook'
De donkere dagen zijn natuurlijk ook geen voordeel
maar ook daar moeten we door.. en komen we ook door..
Ramses Shaffyhad een mooi lied dat zei:
Voor degene in een shuilhoek achter glas
Voor degene met de dichtbeslagen ramen
Voor degene die dacht dat-ie alleen was
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Voor degene met 't dichtgeslagen boek
Voor degene met de snelvergeten namen
Voor degene die 't vruchteloze zoeken
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons
Voor degene met de slapeloze nacht
Voor degene die 't geluk niet kan beamen
Voor degene die niets doet, die alleen maar wacht
Moet nu weten, we zijn allemaal samen
Voor degene met z'n mateloze trots
In z'n risicoloze hoge toren
Op z'n risicoloze hoge rots
Moet nu weten, zo zijn we niet geboren dus:
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons
Je hoeft het niet mooi te vinden Tina, maar mij gaf het kracht...
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
het is heel mooi oma-c ik heb lang niet meer gedacht aan dat lied maar ik kan het
en het is zo veel vrienden heb ik niet meer
ik heb het al gezegd vroeger zag ik wel elke dag iemand maar door ziekte en niet meer kunnen wat ik vroeger deed bleven ze gauw weg
alleen de dinsdag met de 3 die overblijven ga ik elke week op bezoek bij hen
sinds arnold dood is zijn ze weinig bij mij geweest ,maar ik begrijp het ze kunnen geen weg met je verdriet
alleen iemand die het zelf meegemaakt heeft weet wat het is
ik weet dat het niet helpt om in je hoekje te blijven zitten ,maar om nu weer een nieuwe vriendenkring op te bouwen ,ik zou niet weten hoe eraan te beginnen
ik had het ook niet nodig toen arnold nog leefde ,maar nu ben ik wel heel eenzaam geworden
en het word nooit meer hetzelfde
vanmiddag ga ik naar mijn zus omdat ze ook niemand meer ziet sinds haar zoon gestorven is
dat is bij iedereen zo de week voor de begrafenis zit je huis vol maar eenmaal gepasseerd zie je niemand meer en dan komt pas dat zwarte gat
en dat is het ergste ,voor hen is het voorbij maar voor degene die het meemaakt begint het pas
maar ik ben blij dat ik hier bij jullie kan komen om mijn hart te luchten en dat helpt veel
jullie zijn er doorgekomen en dat moet ik ook al is het heel moeilijk
vroeger waren familie en vrienden heel belangrijk maar met ouder en beperkt te worden in alles vereenzaam je zonder dat je het beseft en als je partner dan ook nog wegvalt heb je niets meer
groetjes tina
en het is zo veel vrienden heb ik niet meer
ik heb het al gezegd vroeger zag ik wel elke dag iemand maar door ziekte en niet meer kunnen wat ik vroeger deed bleven ze gauw weg
alleen de dinsdag met de 3 die overblijven ga ik elke week op bezoek bij hen
sinds arnold dood is zijn ze weinig bij mij geweest ,maar ik begrijp het ze kunnen geen weg met je verdriet
alleen iemand die het zelf meegemaakt heeft weet wat het is
ik weet dat het niet helpt om in je hoekje te blijven zitten ,maar om nu weer een nieuwe vriendenkring op te bouwen ,ik zou niet weten hoe eraan te beginnen
ik had het ook niet nodig toen arnold nog leefde ,maar nu ben ik wel heel eenzaam geworden
en het word nooit meer hetzelfde
vanmiddag ga ik naar mijn zus omdat ze ook niemand meer ziet sinds haar zoon gestorven is
dat is bij iedereen zo de week voor de begrafenis zit je huis vol maar eenmaal gepasseerd zie je niemand meer en dan komt pas dat zwarte gat
en dat is het ergste ,voor hen is het voorbij maar voor degene die het meemaakt begint het pas
maar ik ben blij dat ik hier bij jullie kan komen om mijn hart te luchten en dat helpt veel
jullie zijn er doorgekomen en dat moet ik ook al is het heel moeilijk
vroeger waren familie en vrienden heel belangrijk maar met ouder en beperkt te worden in alles vereenzaam je zonder dat je het beseft en als je partner dan ook nog wegvalt heb je niets meer
groetjes tina
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
ik lees juist dat de man van riekske is gestorven op 18 oktober dezelfde dag dat mijn neef is gestorven
ik vind het zo verschrikkelijk voor riekske
ze hebben zo gevochten en toch nog verloren wat is er nu nog eerlijk in het leven
tina
ik vind het zo verschrikkelijk voor riekske
ze hebben zo gevochten en toch nog verloren wat is er nu nog eerlijk in het leven
tina
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
met wat er allemaal gebeurd is zal het weer extra moeilijk voor je geweest zijn... en waarschijnlijk ook voor de komende dagen.
Ik kan eigenlijk weinig toevoegen aan hetgeen OmaC hier schreef.
Rouwen is voor iedereen verschillend gezien je eigen situatie, maar de pijn is voor iedereen even groot geweest hoor!
Ook bij mij is alle contact met iedereen weggevallen na het heen gaan van mijn vrouw. Blijkbaar is dat een algemeen voorkomend fenomeen...
Gelukkig had ik mijn werk nog en werd er goed opgevangen. Maar na 6 maanden werd ik ook terug naar huis gestuurd omdat ik in een zware depressie zat!
De rouwperiode is verschrikkelijk zwaar en zoals je zegt... soms zo uitzichtloos. Ik denk dat ik voor iedereen hier mag zeggen dat we een periode doormaakten dat we ons afvroegen waarom we hier eigenlijk nog zijn...
Maar uiteindelijk schrijf je ook dat anderen het gelukt is en dat je er ook wel zal doorgeraken... Dat is nu de voornaamste gedachte denk ik!
En geloof me, dat ondraaglijke zal met de tijd afnemen maar helaas zal het zijn tijd nodig hebben!
Kom het hier maar neerschrijven als het wat moeilijk wordt. Praten over je gevoelens is héél belangrijk... ook al is het tegen fictieve vrienden (alhoewel we wel echt bestaan hoor!)
Ja wat Gerhard en Riekske betreft... verschrikkelijk hé! Wij waren ook door verstomming geslagen. Iedereen verwachtte er zich wel aan maar zo snel...
Riekske zal nu ook wel wat extra steun kunnen gebruiken denk ik...
Tina, nog veel sterkte voor de komende dagen en als het niet lukt zullen we er wel van horen zeker?
Liefs,
Veertje & Rudy
met wat er allemaal gebeurd is zal het weer extra moeilijk voor je geweest zijn... en waarschijnlijk ook voor de komende dagen.
Ik kan eigenlijk weinig toevoegen aan hetgeen OmaC hier schreef.
Rouwen is voor iedereen verschillend gezien je eigen situatie, maar de pijn is voor iedereen even groot geweest hoor!
Ook bij mij is alle contact met iedereen weggevallen na het heen gaan van mijn vrouw. Blijkbaar is dat een algemeen voorkomend fenomeen...
Gelukkig had ik mijn werk nog en werd er goed opgevangen. Maar na 6 maanden werd ik ook terug naar huis gestuurd omdat ik in een zware depressie zat!
De rouwperiode is verschrikkelijk zwaar en zoals je zegt... soms zo uitzichtloos. Ik denk dat ik voor iedereen hier mag zeggen dat we een periode doormaakten dat we ons afvroegen waarom we hier eigenlijk nog zijn...
Maar uiteindelijk schrijf je ook dat anderen het gelukt is en dat je er ook wel zal doorgeraken... Dat is nu de voornaamste gedachte denk ik!
En geloof me, dat ondraaglijke zal met de tijd afnemen maar helaas zal het zijn tijd nodig hebben!
Kom het hier maar neerschrijven als het wat moeilijk wordt. Praten over je gevoelens is héél belangrijk... ook al is het tegen fictieve vrienden (alhoewel we wel echt bestaan hoor!)
Ja wat Gerhard en Riekske betreft... verschrikkelijk hé! Wij waren ook door verstomming geslagen. Iedereen verwachtte er zich wel aan maar zo snel...
Riekske zal nu ook wel wat extra steun kunnen gebruiken denk ik...
Tina, nog veel sterkte voor de komende dagen en als het niet lukt zullen we er wel van horen zeker?
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Goede avond Tina,
Nog even een avondknuffelke.. en falcon zegt steeds
wat we allemaal voelden en voelen..en weet je wat het is.?..
De meeste mensen hebben nooit leren omgaan met verdriet hé...
ze weten niet wat te zeggen en dan blijven ze liever weg...
Ze kunnen geen tranen zien en weten niet
dat ze niks hoeven te zeggen....gewoon even luisteren
en een knuffel is voldoende.. dat kan zo'n deugd doen...
Maar ja...deden wij ook niet hetzelfde met anderen..?
ik denk het wel..
We zijn er om te luisterlezen Tina, meer kunnen we niet doen
maar we zijn er voor jou..
(en voor al wie het moeilijk heeft...zoals Riekske ook nu
en zoveel anderen... al kunne we niet de hele wereld
op onze schouders nemen natuurlijk... soms is het ook even remmen..
)
Ik wens je een goede nacht...Sterkte en tot morgen
Nog even een avondknuffelke.. en falcon zegt steeds
wat we allemaal voelden en voelen..en weet je wat het is.?..
De meeste mensen hebben nooit leren omgaan met verdriet hé...
ze weten niet wat te zeggen en dan blijven ze liever weg...
Ze kunnen geen tranen zien en weten niet
dat ze niks hoeven te zeggen....gewoon even luisteren
en een knuffel is voldoende.. dat kan zo'n deugd doen...
Maar ja...deden wij ook niet hetzelfde met anderen..?
ik denk het wel..
We zijn er om te luisterlezen Tina, meer kunnen we niet doen
maar we zijn er voor jou..
(en voor al wie het moeilijk heeft...zoals Riekske ook nu
en zoveel anderen... al kunne we niet de hele wereld
op onze schouders nemen natuurlijk... soms is het ook even remmen..
Ik wens je een goede nacht...Sterkte en tot morgen
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
inderdaad gewoon luisteren en een knuffel zouden al veel goedmaken in plaats van je te negeren
maar iemand die het niet meegemaakt heeft weet niet dat dat al genoeg is
en ook niet wat je moet doorstaan
eerst arnold zijn overlijden zo plots dan mijn zoon die niet meer komt omdat hij niet krijgt wat hij wil ,de zorgen om misty en nu mijn neef die gestorven is
je kunt soms teveel in korte tijd moeten verwerken dat het niet meer gaat
het minste dat je te verwerken krijgt kan je helemaal doen instorten en dat alles op zo korte tijd
het gaat helemaal niet goed nu met mij
tina
maar iemand die het niet meegemaakt heeft weet niet dat dat al genoeg is
en ook niet wat je moet doorstaan
eerst arnold zijn overlijden zo plots dan mijn zoon die niet meer komt omdat hij niet krijgt wat hij wil ,de zorgen om misty en nu mijn neef die gestorven is
je kunt soms teveel in korte tijd moeten verwerken dat het niet meer gaat
het minste dat je te verwerken krijgt kan je helemaal doen instorten en dat alles op zo korte tijd
het gaat helemaal niet goed nu met mij
tina
-
falcon1 - Lid geworden op: 31 okt 2007, 12:46
- Locatie: De Panne - Midden-Limburg
Lieve Tina,
als ik dat zo lees is dat wel teveel om te verwerken...
Je zal nu wel een muur omje heen moeten bouwen waardoor dal die emoties niet meer door je heen kunnen... anders kan je het niet meer verwerken...
Maar toch staat het leven niet stil, al zou je het nu echt wel anders willen.
Net als jij maken zoveel mensen enorm veel leed mee...
Je zal er jezelf moeten tegen wapenen en beseffen dat je nog verder moet met je eigen leven. Dat is nu wel heel belangrijk.
We hopen nu echt wel dat je jezelf terug op de sporen kunt zetten en jezelf niet gaat verliezen!!!!
Om nu eerlijk te zijn... we bewonderen jou voor de manier waardoor je je overal doorheen slaat... zonder de hulp van je lieve Arnold. Je kan ook niet anders hé....
En die knuff... we hopen dat die niet virtueel gaat blijven....
Maar nu krijg je die wel van ons... en wensen je ook veel sterkte voor morgen...
Liefs,
Veertje & Rudy
als ik dat zo lees is dat wel teveel om te verwerken...
Je zal nu wel een muur omje heen moeten bouwen waardoor dal die emoties niet meer door je heen kunnen... anders kan je het niet meer verwerken...
Maar toch staat het leven niet stil, al zou je het nu echt wel anders willen.
Net als jij maken zoveel mensen enorm veel leed mee...
Je zal er jezelf moeten tegen wapenen en beseffen dat je nog verder moet met je eigen leven. Dat is nu wel heel belangrijk.
We hopen nu echt wel dat je jezelf terug op de sporen kunt zetten en jezelf niet gaat verliezen!!!!
Om nu eerlijk te zijn... we bewonderen jou voor de manier waardoor je je overal doorheen slaat... zonder de hulp van je lieve Arnold. Je kan ook niet anders hé....
En die knuff... we hopen dat die niet virtueel gaat blijven....
Maar nu krijg je die wel van ons... en wensen je ook veel sterkte voor morgen...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
-
tina316 - Lid geworden op: 21 mei 2012, 03:37
- Locatie: oostende
bedankt allemaal voor de steun
de doden herdenken vandaag ik wou dat het niet hoefde
arnold zit alle dagen in mijn gedachten en in mijn hart
ook mijn neefje
ik kan niet naar het kerkhof vandaag ik kan het gewoon weg niet
groetjes tina
de doden herdenken vandaag ik wou dat het niet hoefde
arnold zit alle dagen in mijn gedachten en in mijn hart
ook mijn neefje
ik kan niet naar het kerkhof vandaag ik kan het gewoon weg niet
groetjes tina
-
Oma-C - Lid geworden op: 20 jun 2010, 15:55
- Locatie: Thuis
Goede avond Tina,
Ik vind ook niet dat je op 1 november naar het kerkhof 'moet'
Ik gedenk mijn dierbaren hier thuis elke dag, en hier
staat een bloemetje bij hun foto's...
Op het kerkhof is niks want ze zijn allemaal verstrooid...
Ze zitten in je hart en zolang je ze niet vergeet zullen ze daar blijven..
Dood zijn ze pas als je ze bent vergeten..
Mijn man heeft mij in 1992 een briefje achtergelaten dat ik
een tijdje na z'n overlijden in zijn portefeuille vond..
en daarop stond:
Als ik doodga , huil maar niet
Ik ben niet écht dood moet je weten..
Het is maar een lichaam dat ik achterliet..
Dood ben ik pas ..als je me bent vergeten ..
Het is een tekst van Bram Vermeulen en ik heb het afgeprint
en het staat al die jaren al bij z'n foto...
Het briefje zelf koester ik als is het goud...
Ik wens je veel sterkte en een goede nachtrust..
Slaapwel Tina en tot morgen..
Ik vind ook niet dat je op 1 november naar het kerkhof 'moet'
Ik gedenk mijn dierbaren hier thuis elke dag, en hier
staat een bloemetje bij hun foto's...
Op het kerkhof is niks want ze zijn allemaal verstrooid...
Ze zitten in je hart en zolang je ze niet vergeet zullen ze daar blijven..
Dood zijn ze pas als je ze bent vergeten..
Mijn man heeft mij in 1992 een briefje achtergelaten dat ik
een tijdje na z'n overlijden in zijn portefeuille vond..
en daarop stond:
Als ik doodga , huil maar niet
Ik ben niet écht dood moet je weten..
Het is maar een lichaam dat ik achterliet..
Dood ben ik pas ..als je me bent vergeten ..
Het is een tekst van Bram Vermeulen en ik heb het afgeprint
en het staat al die jaren al bij z'n foto...
Het briefje zelf koester ik als is het goud...
Ik wens je veel sterkte en een goede nachtrust..
Slaapwel Tina en tot morgen..
Laatst gewijzigd door Oma-C op 02 nov 2012, 20:12, 1 keer totaal gewijzigd.
“Het leven draait niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat" 


