Hilarische feestdagen
-
Gast
Lang voordat ik geboren was, besloten de Europeanen om zich te bekampen met liedjes.
Volgens insiders noemden ze het debuut van liedjes het ‘Songfestival’. Eerst bestormden ze zich met allerhande oorlogstuigen en daarna zouden ze zich bekampen met liedjes. Dat is toch een veel menslievend gedoe dan elkaar maar uit te moorden en bovendien milieu vriendelijker. Het allereerste Songfestival waarbij zeven landen zich de loef probeerden af te steken vond plaats in Lugano in Zwitserland op 24 mei 1956. Elk land mocht met twee liedjes deelnemen en alleen soloartiesten mochten hun kunsten tonen, duo's of groepen die werden angstvallig geweerd, die waren nog niet toegestaan, wellicht een verbod op samenscholing. Een liedje zou live worden begeleid door een orkest bestaande uit exact 24 musici en mocht uiteraard niet langer duren dan 3,5 minuut. Je zou voor minder hoofdpijn gekregen hebben als ieder langer dan de toegelaten tijd liep te kwelen. Zou het toevallig zijn dat Zwitserland gewonnen had dat jaar met de inzending van Lys Assia die het nummer 'Refrain' ten beste bracht, of waren de anderen zo slecht? Minnestrelen als Corry Brokken, Abba, Lenny Kuhr en Johnny Logan, die liggen nog hedentendagen goed in het geheugen van menig Belg. Mijn moeder zong die hun liedjes tussen het schillen en afgieten van de patatten, gevolgd door Bobbejaan Schoepen uitspattingen.
Wat eerst een klein liedjesfestival was groeide met de tijd uit tot een grote vedetteparade. Heel bekende namen passeerden de revue en iedereen gooide zijn beste beentje voor. België heeft tot 1986 moeten wachten vooraleer ze hier een winnares uit de bus zagen komen. Door het voor een keer op een andere boeg te gooien en een tiener, amper uit de pampers gegroeid, te sturen. Vol verwachting klopte ons hartje die avond en iedereen zat gespannen te kijken, ons ogen deden pijn van ons te focussen op het scherm en de puntentabel was de voornaamste bezienswaardigheid van die avond. Een Waalse deed de vlag voor ons wimpelen maar Sandra Kim was tenslotte ook een Belgische, die dag dacht niemand aan scheiding van goederen, alleen de triomf telde. Voor veel deelnemers is het Eurovisie Songfestival, als je het nog Europees kan noemen, een mengeling van plezier en doodsangsten. Aan de ene kant omdat de vocalisten en hun componisten en tekstschrijvers een week lang hét middelpunt van muzikaal Europa zijn. Langs de ander kant spelen veel politieke strekkingen mee, men is bang geworden voor aanslagen op de artiesten, tenslotte doet ieder zijn of haar best om het zo goed mogelijk ervan af te brengen. Zou dan toch hier boven ene een witte duif zenden om een vredespoging te wagen? Het soms zeer vriendschappelijke contact met de 'concurrentie' maken het Songfestival tot een onvergetelijke gebeurtenis, bovendien zijn zij de beste vredeszendelingen al is het maar voor één week. Je moet de kleuren van je land maar eens verdedigen met de bajonet achter de schermen in de aanslag voor het geval je laatste eindigt, je zou voor minder door de vloer willen zakken. Naarmate de avond van de beslissing nadert slaan de emoties om, de spanning neemt toe en ineens groeit het besef dat van drie luttele podiumminuten veel kan afhangen. Immers je wordt nog eens gadegeslagen door pakweg 400 miljoen tv-kijkers, waaronder nog haaien van mensen, die je de mooiste beloftes doen. Zeker niet te verwaarlozen, de persmuskieten, die bakken het al bruin genoeg, zij maken een jong opkomende ster of zij kelderen die nova als een komeet die tegen een hoge snelheid langs de Aarde schuimt. Dit jaar heeft een Portugees de eer en het genoegen om onze eer in Kiev te verdedigen. Hopelijk tuimelt zijn ster niet te vlug naar beneden en wordt hij het Adagio van de Muze hier in Europa. In alle geval, wij duimen allemaal mee, anders blameren we onszelf.
Volgens insiders noemden ze het debuut van liedjes het ‘Songfestival’. Eerst bestormden ze zich met allerhande oorlogstuigen en daarna zouden ze zich bekampen met liedjes. Dat is toch een veel menslievend gedoe dan elkaar maar uit te moorden en bovendien milieu vriendelijker. Het allereerste Songfestival waarbij zeven landen zich de loef probeerden af te steken vond plaats in Lugano in Zwitserland op 24 mei 1956. Elk land mocht met twee liedjes deelnemen en alleen soloartiesten mochten hun kunsten tonen, duo's of groepen die werden angstvallig geweerd, die waren nog niet toegestaan, wellicht een verbod op samenscholing. Een liedje zou live worden begeleid door een orkest bestaande uit exact 24 musici en mocht uiteraard niet langer duren dan 3,5 minuut. Je zou voor minder hoofdpijn gekregen hebben als ieder langer dan de toegelaten tijd liep te kwelen. Zou het toevallig zijn dat Zwitserland gewonnen had dat jaar met de inzending van Lys Assia die het nummer 'Refrain' ten beste bracht, of waren de anderen zo slecht? Minnestrelen als Corry Brokken, Abba, Lenny Kuhr en Johnny Logan, die liggen nog hedentendagen goed in het geheugen van menig Belg. Mijn moeder zong die hun liedjes tussen het schillen en afgieten van de patatten, gevolgd door Bobbejaan Schoepen uitspattingen.
Wat eerst een klein liedjesfestival was groeide met de tijd uit tot een grote vedetteparade. Heel bekende namen passeerden de revue en iedereen gooide zijn beste beentje voor. België heeft tot 1986 moeten wachten vooraleer ze hier een winnares uit de bus zagen komen. Door het voor een keer op een andere boeg te gooien en een tiener, amper uit de pampers gegroeid, te sturen. Vol verwachting klopte ons hartje die avond en iedereen zat gespannen te kijken, ons ogen deden pijn van ons te focussen op het scherm en de puntentabel was de voornaamste bezienswaardigheid van die avond. Een Waalse deed de vlag voor ons wimpelen maar Sandra Kim was tenslotte ook een Belgische, die dag dacht niemand aan scheiding van goederen, alleen de triomf telde. Voor veel deelnemers is het Eurovisie Songfestival, als je het nog Europees kan noemen, een mengeling van plezier en doodsangsten. Aan de ene kant omdat de vocalisten en hun componisten en tekstschrijvers een week lang hét middelpunt van muzikaal Europa zijn. Langs de ander kant spelen veel politieke strekkingen mee, men is bang geworden voor aanslagen op de artiesten, tenslotte doet ieder zijn of haar best om het zo goed mogelijk ervan af te brengen. Zou dan toch hier boven ene een witte duif zenden om een vredespoging te wagen? Het soms zeer vriendschappelijke contact met de 'concurrentie' maken het Songfestival tot een onvergetelijke gebeurtenis, bovendien zijn zij de beste vredeszendelingen al is het maar voor één week. Je moet de kleuren van je land maar eens verdedigen met de bajonet achter de schermen in de aanslag voor het geval je laatste eindigt, je zou voor minder door de vloer willen zakken. Naarmate de avond van de beslissing nadert slaan de emoties om, de spanning neemt toe en ineens groeit het besef dat van drie luttele podiumminuten veel kan afhangen. Immers je wordt nog eens gadegeslagen door pakweg 400 miljoen tv-kijkers, waaronder nog haaien van mensen, die je de mooiste beloftes doen. Zeker niet te verwaarlozen, de persmuskieten, die bakken het al bruin genoeg, zij maken een jong opkomende ster of zij kelderen die nova als een komeet die tegen een hoge snelheid langs de Aarde schuimt. Dit jaar heeft een Portugees de eer en het genoegen om onze eer in Kiev te verdedigen. Hopelijk tuimelt zijn ster niet te vlug naar beneden en wordt hij het Adagio van de Muze hier in Europa. In alle geval, wij duimen allemaal mee, anders blameren we onszelf.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
" Als moeder zong, was heel het huis in vreugde..."
... bij ons zong slechts de moor...
... bij ons zong slechts de moor...
-
Gast
Bob Benny, Jean Walter, twee Sint-Niklazenaars om fier op te zijn. Voeg daarbij nog Jacques Raymond uit Temse en het Waasland mocht toen terecht fier zijn op zijn zonen.
Mijn God, waar is der ouderen fierheid nu gevaren ?
Mijn God, waar is der ouderen fierheid nu gevaren ?
-
felix1 - Lid geworden op: 09 jan 2005, 15:47
- Locatie: DE KLINGE
Beste Zorro als je dan toch fier wil zijn zet je Jef Burm er bijzorro schreef:Bob Benny, Jean Walter, twee Sint-Niklazenaars om fier op te zijn. Voeg daarbij nog Jacques Raymond uit Temse en het Waasland mocht toen terecht fier zijn op zijn zonen.
Mijn God, waar is der ouderen fierheid nu gevaren ?
groetjes Felix1
______________________________________________________
SUPORTER MOTO CROS IS DAAR IETS VERKEERT MEE
GEZOCHT LIZE
-
Gast
g'Hebt gvd. gelijk, Felix. Hoe kan ik Jef Burm vergeten. Misschien omdat het geen échte zanger was ?
Enfin, Jef Burm erbij en recht is geschied. Goe gezien van onze Felix.
Enfin, Jef Burm erbij en recht is geschied. Goe gezien van onze Felix.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Bij alle grof geschut dat jullie bovenhalen, zijn jullie het groot kanon vergeten. De zingende cowboy die hier in de buurt dat enige attractiepark naar zijn naam mocht noemen; Bobbejaan ! Daartegen kunnen al die anderen de boom in, hij scheen eruit gekomen te zijn. Heeft zich gesetteld in een moeras in Lichtaart en viert ontlangs zijn 80-ste verjaardag. Daarbij brengt hij nog een cd-tje uit met z'n gevierde nummertjes, wellicht ook gebracht in samenwerking met andere artiesten. Wie van voornoemde doen hem dat na ? En dan heb je nog iemand vergeten, die jongen met "mijn dorp in de Kempen" Louis Neefs. Hij heeft toch weer dat gepresteerd wat die anderen ook weer niet kunnen zeggen; zonen wel, maar zingende ? Toegegeven, die van Bobbejaan, de Jack, zingt ook wel maar dan op een ander vlak.
En wat dachten jullie van "The voice of Europe" ? "Als marktkramer ben ik geboren...", die van bijna alle Walletjes thuis is. Och, je zou al die iconen eens allemaal op een rijtje moeten zetten. De jeugd tracht dat ook na te doen, je weet wel "en van a een, van a twee, van K 3"...
Benieuwd of die het even lang in hun carriere zullen volhouden.
In onze tijd was het nog niet van boem-boem, de tekstjes waren toen nog te verstaan; wat men er tegenwoordig uitkraamt moet blijkbaar onverstaanbaar zijn om een hit te worden. Dat was echter vroeger ook al wel zo, want ik heb die tekst van The Cousins "Kili watch" ook nooit begrepen. The Strangers, tja, da's een ander epistel; die maakten van elke hit een ludiek nummertje... Wie herinnert zich nog "... 'k ging naar Tirol, op mainen broemer" en " 'k hem geblet" e.v.a. Als ik toch al die songteksten van Eurosong wou hebben ,schafte ik mij die van The Strangers toch nog het liefste aan. En dan heb je nog onze volkszangers, Wannes, Walter d.B., Will Ferdy, de Ferre, Miel Cools... stuk voor stuk vergaan talent. En wat is er verworden van onze lieve dames Lieze Marke, Terry van Ginderen, Marva of La Esterella ? Mogen die niet vernoemd worden in de analen van het Vlaamse chanson ?
Allemaal vergane glorie... zoals wij...
TLL
En wat dachten jullie van "The voice of Europe" ? "Als marktkramer ben ik geboren...", die van bijna alle Walletjes thuis is. Och, je zou al die iconen eens allemaal op een rijtje moeten zetten. De jeugd tracht dat ook na te doen, je weet wel "en van a een, van a twee, van K 3"...
Benieuwd of die het even lang in hun carriere zullen volhouden.
In onze tijd was het nog niet van boem-boem, de tekstjes waren toen nog te verstaan; wat men er tegenwoordig uitkraamt moet blijkbaar onverstaanbaar zijn om een hit te worden. Dat was echter vroeger ook al wel zo, want ik heb die tekst van The Cousins "Kili watch" ook nooit begrepen. The Strangers, tja, da's een ander epistel; die maakten van elke hit een ludiek nummertje... Wie herinnert zich nog "... 'k ging naar Tirol, op mainen broemer" en " 'k hem geblet" e.v.a. Als ik toch al die songteksten van Eurosong wou hebben ,schafte ik mij die van The Strangers toch nog het liefste aan. En dan heb je nog onze volkszangers, Wannes, Walter d.B., Will Ferdy, de Ferre, Miel Cools... stuk voor stuk vergaan talent. En wat is er verworden van onze lieve dames Lieze Marke, Terry van Ginderen, Marva of La Esterella ? Mogen die niet vernoemd worden in de analen van het Vlaamse chanson ?
Allemaal vergane glorie... zoals wij...
TLL
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Nog twee dames om niet te vergeten: Rina Pia en dan de grootste kliene dame van allen, maar spijtig genoeg in de grootste miserie overleden: Ann"eken" Christy!
http://www.musicfrom.nl/songteksten/christy,_ann/
http://www.musicfrom.nl/songteksten/christy,_ann/
-
felix1 - Lid geworden op: 09 jan 2005, 15:47
- Locatie: DE KLINGE
ED schreef:Nog twee dames om niet te vergeten: Rina Pia en dan de grootste kliene dame van allen, maar spijtig genoeg in de grootste miserie overleden: Ann"eken" Christy!
http://www.musicfrom.nl/songteksten/christy,_ann/
Beste Ed waarom mis ik Jo Leemans hier
groetjes Felix1
________________________________________________
SUPORTER MOTO CROS IS DAAR IETS VERKEERT MEE
GEZOCHT LIZE WAAR BEN JE
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Wel, beste lezers, wij hebben ons weer even vergallopeerd... Krijg net een berichtje door om ons aan de topic te houden op straffe van het splitsen van de ingeslopen interresses.
Even tussen de regeltjes moet kunnen, volgens mij. Maar het mag niet uitdijnen naar een andere topic hé... Het is nu al een soep van topics die hun eigen leden gaan leiden.
We hebben Pinxeteren nu gehad, welke volgende feestdagen staan nu op het appel ? 15 Augustus misschien ? Weeral "moederdag" ? De ene is nog maar net de deur uit of we kunnen ons weer gaan voorbereiden op de keuze van de parfums of een exentrieke uitstap naar een of andere sauna. De temperatuur zit ons, momenteel, niet mee. Buiten toont zich een of andere ijsheilige verbolgen; echt vacantieweertje kun je dat niet noemen.
Ik heb me nog niet voorgenomen, de lenteschoonmaak te beginnen aan mijn sleurhut. Al heb ik wél mijn voorzorgen genomen; deze keer diverse reisfolders én tourgidsen ten toon gespreid op onze livingtafel in de verranda. Je moet tenslotte met iets beginnen om dat voor te bereiden waar je een jaar lang naar uitziet. En niks reklamefolders van automerken, grasmachines of tuinbouwattributen. Onze tuin mag verwilderen in het vooruitzicht van vreemdgaanderij. Ik moei me al jaren niet met dat uitzicht; men heeft een tuin om hem of haar te plezieren die daar hem of haar bezigheid mee heeft. Of ie nu vol doornen staat of eruit ziet als een maanlandschap, mij zal het een zorg wezen. Mijn sleurhut neem ik dan pas onder de loupe, als ook mijn zinnen naar vreemde horizonten staan; en dat is voorlopig nog niet het geval. Van Kwezel, ons aller wroetvrouwtje, kan ik het wel al gissen. Zij wroete zich in allerlei bochten om haar kettinkje , niet rond haar hals, maar om de trapas toer te krijgen. De ene zijn "ziekte" de ander z'n vreugd, zou ik zeggen. Van die zadelpijn, daar zullen we nog niet teveel van horen -denk ik-... Van haar privé, daar laat ze -buiten haar kinderen én kleinkinderen- nog niet te veel van los...
Misschien als haar "tuintje" er onberispelijk bijligt...
TLL
Even tussen de regeltjes moet kunnen, volgens mij. Maar het mag niet uitdijnen naar een andere topic hé... Het is nu al een soep van topics die hun eigen leden gaan leiden.
We hebben Pinxeteren nu gehad, welke volgende feestdagen staan nu op het appel ? 15 Augustus misschien ? Weeral "moederdag" ? De ene is nog maar net de deur uit of we kunnen ons weer gaan voorbereiden op de keuze van de parfums of een exentrieke uitstap naar een of andere sauna. De temperatuur zit ons, momenteel, niet mee. Buiten toont zich een of andere ijsheilige verbolgen; echt vacantieweertje kun je dat niet noemen.
Ik heb me nog niet voorgenomen, de lenteschoonmaak te beginnen aan mijn sleurhut. Al heb ik wél mijn voorzorgen genomen; deze keer diverse reisfolders én tourgidsen ten toon gespreid op onze livingtafel in de verranda. Je moet tenslotte met iets beginnen om dat voor te bereiden waar je een jaar lang naar uitziet. En niks reklamefolders van automerken, grasmachines of tuinbouwattributen. Onze tuin mag verwilderen in het vooruitzicht van vreemdgaanderij. Ik moei me al jaren niet met dat uitzicht; men heeft een tuin om hem of haar te plezieren die daar hem of haar bezigheid mee heeft. Of ie nu vol doornen staat of eruit ziet als een maanlandschap, mij zal het een zorg wezen. Mijn sleurhut neem ik dan pas onder de loupe, als ook mijn zinnen naar vreemde horizonten staan; en dat is voorlopig nog niet het geval. Van Kwezel, ons aller wroetvrouwtje, kan ik het wel al gissen. Zij wroete zich in allerlei bochten om haar kettinkje , niet rond haar hals, maar om de trapas toer te krijgen. De ene zijn "ziekte" de ander z'n vreugd, zou ik zeggen. Van die zadelpijn, daar zullen we nog niet teveel van horen -denk ik-... Van haar privé, daar laat ze -buiten haar kinderen én kleinkinderen- nog niet te veel van los...
Misschien als haar "tuintje" er onberispelijk bijligt...
TLL
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
"Klein, klein kleuterke... wat doe jij in mijnen hof ? Je plukt er al de bloempjes af, en maakt het veel te grof !"
Maar ik zie geen voetsporen, geen pootjes of sleepsporen; en toch hebben ze aan de blaadjes geknabbeld. Gelukkiglijk is het geen spinazie of sla of munt, want dan zou ik in het najaar zonder kruiden zitten.
Nu weet ik niet of daar andere dan insecten mee gemoeid zouden zijn; ik zou op vinkenslag kunnen gaan liggen, maar dat is 's nachts niet te doen. Het kan nog behoorlijk koud zijn deze nachten; het vriest soms nog aan de grond. En hoe zou ik dat dan moeten doen ? Plat op mijne pens voor een van die bedreigde plantesoorten ? Ik zou er nogal lief uitzien moest het dan 's nachts nog gaan regenen ook. Ik ben nog geen aardworm, en wil dat voorlopig nog zo houden ook.
Vroeger heeft men mij altijd trachten wijs te maken dat kabouterkes hooguit opbouwend werk verrichten; zij slopen niet, verwoesten geen tuintjes maar verzorgen de lieveheersbeestjes en alle andere beestjes die er rondlopen. Toegegeven, de huidige afgietsels staan er maar levenloos bij, sommigen met een kruiwagen of anderen met een hengel. Maar zij steken geen poot uit, zij doen ons alleen vermoeden dat ze zich daarmee bezighouden wat ons vroeger werd voorgelogen. Uitslovers zijn het.
Als ik dan 's morgens de dauwblaadjes omkeer om te kijken of daar niet een of ander rupsje of slakje op zit, kom ik weerom bedrogen uit. Enkel dauwdruppeltjes bengelen aan dat bladeinde... en toch is aan die kartelrand geknaagd. Als dat dan nog kort bij de begane grond zou te vinden zijn, kan het wel een of ander knaagdier geweest zijn dat de dader is, maar op twee hoog zie ik nog geen veldmuis balanceren.
Is er hier een insectoloog of knabbeloloog in de zaal, die me een of andere kan verduidelijken ?
Als ik hier geen reactie op krijg, ga ik er vanuit dat hij of zij de dader is...
TLL
Maar ik zie geen voetsporen, geen pootjes of sleepsporen; en toch hebben ze aan de blaadjes geknabbeld. Gelukkiglijk is het geen spinazie of sla of munt, want dan zou ik in het najaar zonder kruiden zitten.
Nu weet ik niet of daar andere dan insecten mee gemoeid zouden zijn; ik zou op vinkenslag kunnen gaan liggen, maar dat is 's nachts niet te doen. Het kan nog behoorlijk koud zijn deze nachten; het vriest soms nog aan de grond. En hoe zou ik dat dan moeten doen ? Plat op mijne pens voor een van die bedreigde plantesoorten ? Ik zou er nogal lief uitzien moest het dan 's nachts nog gaan regenen ook. Ik ben nog geen aardworm, en wil dat voorlopig nog zo houden ook.
Vroeger heeft men mij altijd trachten wijs te maken dat kabouterkes hooguit opbouwend werk verrichten; zij slopen niet, verwoesten geen tuintjes maar verzorgen de lieveheersbeestjes en alle andere beestjes die er rondlopen. Toegegeven, de huidige afgietsels staan er maar levenloos bij, sommigen met een kruiwagen of anderen met een hengel. Maar zij steken geen poot uit, zij doen ons alleen vermoeden dat ze zich daarmee bezighouden wat ons vroeger werd voorgelogen. Uitslovers zijn het.
Als ik dan 's morgens de dauwblaadjes omkeer om te kijken of daar niet een of ander rupsje of slakje op zit, kom ik weerom bedrogen uit. Enkel dauwdruppeltjes bengelen aan dat bladeinde... en toch is aan die kartelrand geknaagd. Als dat dan nog kort bij de begane grond zou te vinden zijn, kan het wel een of ander knaagdier geweest zijn dat de dader is, maar op twee hoog zie ik nog geen veldmuis balanceren.
Is er hier een insectoloog of knabbeloloog in de zaal, die me een of andere kan verduidelijken ?
Als ik hier geen reactie op krijg, ga ik er vanuit dat hij of zij de dader is...
TLL
-
Gast
De voorbije dagen lieten me denken aan de winter, mijn benen bevroren bijna onder de lange zwarte broek. Alhoewel de Ijsheiligen al een tijdje voorbij geraasd zijn laat niks vermoeden dat de lente langzaam voortschrijdt en de zomer op zijn sloffen nadert. De winter kan maar niet uit zijn element geraken, hij toont zich moe en lusteloos en heeft dagenlange buien van grote zwaarmoedigheid. De laatste weken hult hij zich in zware, klamme sluiers van dikke, grijze mist, die onrustbarend wegen op alle levende wezens. Lente, het seizoen van vernieuwing, angstvallig verschuilt de lente zich achter de bomen die hun bloesem al hebben afgeworpen. Op zulke momenten bengelen aan de struiken en bomen, snoeren van kristallen tranen en op zichzelf is dat best mooi maar het voelt ook aan als een angstige beklemming, een ongeschreven benauwdheid. Soms denk ik dat de bomen zich afvragen, wat ze daar nog te doen staan, of het wel mogelijk was dat ze nog nieuw leven krijgen dit jaar? Mijn grootmoeder zei altijd dat de winter een tijd van rust en bezinning was en zij kon het weten, oudere mensen spreken dikwijls de waarheid. We kunnen dan op adem komen om ons in de lente des te voller te kunnen uitleven. De natuur heeft het allemaal wijs geschikt, wees maar gerust, maar ik ben er helemaal niet gerust in. Ik herinner me nog dat koning winter een keer uit zijn haak schoot met onverwacht geweld, dat heel de natuur er versteld van stond. De vorst voer met weergaloze strengheid door het land en waar hij zijn snerpende adem blies, werd alle water tot spiegels van glinsterend ijs herschapen. De jeugd, die wild en warm bloed bezat, onthaalde de vorst op luid gejubel en stoof op de ijsvelden met zelfgemaakte schaatsen en sleden van alle aard en vorm. De dakgoten leken eerder op kristallen orgelpijpen, de straatkeien glommen als glazen stuiters. De oudere mensen liepen op hun zelf gebreide wollen kousen en de boeren deden de klompen niet van hun voeten om er zeker van te zijn dat ze niet zouden uitglijden. Ik hoorde de bomen kraken van de kou en de vensters vertoonden allerlei zelfgemaakte natuurtekeningen waar de gordijnen aan vast gevrozen zaten. De boze winter liet zien wat hij kon, hij was niet te onderschatten. Zou het een beetje op vroeger nu gelijken. De wereld heeft zich omgekeerd en we keren terug naar het vorige seizoen. De pas geplante bloemen hebben harde noten te kraken, wie onbeschermd buiten haar kopje heeft staan, heeft ’s morgens last van een stijve bruine nek. In mijn ogen heeft de lente last van de een of andere hartkwaal, er moet beslist iets aan haperen. Het lijkt erop dat het voorjaarseizoen waarachtig de zomer al kan ruiken maar nog bang is om verder te reizen. De zwepen van zijn klapperende mantelzomen zoeven door de ruimte en slaan genadeloos tegen de vensters op. Voorjaarsstormen noemen we dit, ze kwamen vroeg dit jaar en hangen nog boven onze hoofden als het zwaard van Katana boven zijn bed. Waar ze voorbij razen, ruikt het fris en vochtig, prikkelend en opwindend als jonge schuimwijn. De mensen sperren de neusgaten ver open, ze drinken en snuiven de opwekkende geur van het prille groen dat al druk bezocht wordt door kwekkelende mussen. Onze stap wordt al een beetje veerkrachtiger en de merels fluiten en zingen een lied van vertrouwen, blijdschap, hoop en liefde. Vooral de liefde in hun tonen is de hoogste noot in de symfonie van de lente. En mijn tuinstel, staat als een treurwilg te wachten op betere tijden.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Ik geloof dat ze ons destijds heel wat hebben aangedaan, die atoomgeleerden. De seizoenen zijn gemanipuleerd; niet een seizoen is nog wat het voor ons was in onze jeugdjaren. De aarde warmt op, jawadde ? Kunnen ze nog iets anders verzinnen ? Moet je ze in Ijsland vertellen, daar leven ze op geisers en warmwaterbronnen, al eeuwen ! Dat is altijd al zo geweest. Zelfs die voorhistorische reptielen op de Galapagos kunnen er dezer dagen van meespreken; er heeft onder hen weer een of andere wat magma teveel. Het is toch gekend dat, waar wij op leven, maar een dun schelleke is dat altijd in beweging blijft; die tectonische platen deinen op en neer als de golven van de zee. En door deining ontstaan scheuren, spleten en spalten; daarlangs moet die hete brij toch ontsnappen.
Heren geleerden, steek het maar rustig op de mensenhand, de koolwaterstoffen en broeikasgassen hebben jullie er zelf maar bij verzonnen om de ongeletterden met allerlei doembeelden op te zadelen. Niet de mens is oorzaak van de teloorgang van de natuur, ten dele echter wel, maar dat is evenals onze aardkorst een peulschil. Dat de atmosfeer verknoeid wordt is niet onze schuld; lang voor Tchernobil hebben jullie in de stratosfeer atoomkoppen doen ontploffen; of weten jullie niet wat voor golven een keitje op een waterplas veroorzaakt ? Die natuur zal nooit meer dezelfde zijn door jullie geleerde warhoofden.
Ons de mooie lentes afnemen om het geldgewin en de natuurmens opzadelen met alle duivels uit de hel, een hel die jullie gecreëerd hebben.
De aarde warmt op ... ja, aan mijn hoela. De bolronde gloeiende leuvense stoof van vroeger veranderde niets aan dat weerbeeld, waarom zou dan nu onze chauffageketel dat dan wél doen ?
Maar als die geleerden dan toch zo graag zon zien, dat ze dan maar vlug die deeltjesversneller installeren waar het toch maar om te doen is; volgens een documentaire zou die zelfs temperaturen kunnen opwekken die hoger zijn dan die in de kern van onze zon.
Wie zei ook alweer dat de aarde opwarmt ?
Heren geleerden, steek het maar rustig op de mensenhand, de koolwaterstoffen en broeikasgassen hebben jullie er zelf maar bij verzonnen om de ongeletterden met allerlei doembeelden op te zadelen. Niet de mens is oorzaak van de teloorgang van de natuur, ten dele echter wel, maar dat is evenals onze aardkorst een peulschil. Dat de atmosfeer verknoeid wordt is niet onze schuld; lang voor Tchernobil hebben jullie in de stratosfeer atoomkoppen doen ontploffen; of weten jullie niet wat voor golven een keitje op een waterplas veroorzaakt ? Die natuur zal nooit meer dezelfde zijn door jullie geleerde warhoofden.
Ons de mooie lentes afnemen om het geldgewin en de natuurmens opzadelen met alle duivels uit de hel, een hel die jullie gecreëerd hebben.
De aarde warmt op ... ja, aan mijn hoela. De bolronde gloeiende leuvense stoof van vroeger veranderde niets aan dat weerbeeld, waarom zou dan nu onze chauffageketel dat dan wél doen ?
Maar als die geleerden dan toch zo graag zon zien, dat ze dan maar vlug die deeltjesversneller installeren waar het toch maar om te doen is; volgens een documentaire zou die zelfs temperaturen kunnen opwekken die hoger zijn dan die in de kern van onze zon.
Wie zei ook alweer dat de aarde opwarmt ?
-
Gast
Nu zijn we toch radeloos en verloren, we mogen onze biezen pakken op het songfestival, jongens toch, toch nog de verkeerde gestuurd met het verkeerde lied of was hij uit de toon gevallen? Daar stond nu die arme jongen vol deernis en onmacht en zijn ogen leken doods en ongelukkig. Hij stond middenin de stralende schoonheid van lentekinderen, omgeurd door bloesems en licht. Hij hoorde de Balkanmensen als vogels kwelen, die in hun stemmen de vreugde om het lachende, lokkende leven hadden en hij werd weggestemd. Niet dat het danspassenfestival zo een bijval hier geniet bij ons maar supporteren moeten we tot de laatste valse noot. Zoals iedere keer vinden we het allemaal één grote klucht, telkens is het de laatste maal dat we nog kijken, zo houden we ons voor. Wie zit er als eerste voor de kijkbuis het jaar daarna? Juist, wij allemaal die het afgezworen hadden, wij schuiven onze patriottische gevoelens opzij maar we willen nog één keer een overwinning beleven. We smssen ons doodarm maar het wil maar niet baten. België is de ongekroonde koning van de laatste plaats. Ze hadden Eddy Wally moeten sturen, dat was al een puike voorbode voor Belgenland, hij is toch al doorgedrongen tot in China en Rusland liet hij wellicht ook sneuvelen aan zijn voeten. Trouwens in alle landen zijn de vrouwen gek op sjakoschen, die fans zouden het merendeel vormen van zijn punten. Het zijn de kleine dingen die het doen! Maar niet getreurd, Nederland sloeg met een knaller de deur achter zich dicht om nooit meer te openen volgens insiders. Zij was woedend, omdat ze dacht dat ze het daar eens ging doen, en ze deed het, zonder klompen bijna in haar slipje. Een andere mogelijkheid bestaat er nog: we mobiliseren duizenden razende supporters, die Brussel onveilig kunnen maken een tijdje. Als het voor het goede doel is mag dat en de Lorre die loopt op kop met zijn gele zwarte vlag gevolgd door zijn eega die de hanenkam meezeult. De splitsing zou zo onmiddellijk een feit zijn en iedereen was content. Vroeger was het festival simpelweg bedoeld om de productie van originele liedjes van hoge kwaliteit binnen de populaire muziek te stimuleren en om televisie te promoten. De behoefte van landen om zich in Europa te profileren, speelde geen enkele rol toen vijftig jaar geleden het festival voor het eerst plaatsvond met zeven West-Europese landen. Door een internationale vergelijking zouden componisten en tekstschrijvers worden aangemoedigd om nog beter werk te leveren. De groene vlaggen blijven echter wapperen en wellicht om een andere reden dan weleer. Dat Oekraïne dit jaar het songfestival mag organiseren, is voor de bevolking van Kiev niet minder dan de vervulling van een droom. Eindelijk een mogelijkheid het nog maar kort onafhankelijke land op de Europese kaart te zetten. Eindelijk laten zien dat Oekraïne meer is dan een herinnering aan de ramp met de kerncentrale van Tsjernobil. Toen zangeres Ruslana Oekraïne vorig jaar dan ook aan de eindzege hielp met een woeste dans, wild trommelgeroffel en weinig verhullende leren kleding, was de bevolking door het dolle heen. In alle geval, wil België ooit winnen, dan zal men het beter moeten doen dan gisteren en iedereen overtreffen met een spetterende uitdagende show. Het achtergrondballet, aangevoerd door onze seniorennetvrouwen zal voortaan het paaldansen oefenen, succes verzekerd, weg laatste plaats. 