Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

december

tussen hemel en aarde
nestelen melodieën
in traagheid van tijd
toon na toon
klankwoorden broedend

tussen kalender en beurs
zwijgen dagen licht
helemaal op het einde
een nieuw begin
**********
sunset 17-12-2013
**********

[Janina]

Sunset,

Met bewondering heb ik jouw gedichten gelezen. Hoe kan je nu beweren dat je niet denkt, enkel voelt?

Janina

[sunset]

.
.
.
Janina,
Dank je voor je bezoekje hier en je lovende woorden; zij maken mij verlegen.
En mijn bewering dat ik niet denk, ik voel, wil enkel zeggen dat ik niet leef naar en volgens mijn verstand (dat is mijn te koud, te klinisch realistisch) maar dat ik mij laat leiden door mijn voel, mijn hart (dat warmte is, liefde, leven). Ik hoop dat je zo beter begrijpt wat ik bedoel.
Warme genegen groet en heel vredige dinsdagavond, sunset

[Janina]

Sunset, als ik je lees zijn denken en voelen intens met elkaar verweven (althans volgens 'mijn gevoel').

Al lang lees ik jouw gedichten maar ik durfde geen reactie plaatsen. Waarom? Ik weet het zelf niet goed, misschien wel omdat ik niet wou onderbreken...het ene gedicht na het andere , ik las een bundel, vandaar...


Janina

[Bosrankje]

‘k zal gaan zoals ik kwam

eens zal ik gaan
- maar na mijn herfst -
wanneer de grijze droefeniswolken
mijn jeugd dan manen
wil ik geen halfstokvlaggen zien
saluutgeschiet niet horen

waar slechts de kraaien in een hemel schreeuwen
een eeuwig zwijgen mij omhult als steen
zal ‘k gaan zoals ik ooit gekomen ben;
alleen.

sunset

Beste vriend,

Jouw gedicht is te lezen bij PvdD en de ppt ervan in het
Prentenkabinet. (Deze ppt had ik een tijdje geleden al
gemaakt en toen in jouw topic geplaatst).

Warme groetjes van Alter en Rankje

Ps. We kunnen alleen beamen wat Janina jou schrijft !

[sunset]

.
.
.
Janina,
Hoe mooi je dat zegt: Als ik je lees zijn denken en voelen intens met elkaar verweven. Dank je wel hiervoor. En misschien geeft dat nog het beste aan wat en hoe ik het bedoel. Alleen, maar dat is mijn voel, heeft misschien in mijn beleving mijn voel mijn denken overgenomen.
En weet je , reageren mag altijd. Dat voelt nooit als onderbrenking. Want ik kan me enkel verheugen als mijn verwoordingen mensen aanspreken, iets doen; op welke manier dan ook.
Warme omarmende geneegnhedi en een heel fijne woensdag verder, sunset


Bosrankje,
Zoals steeds wil ik mijn dankbaarheid uitspreken dat jij, jullie weer een gedicht van mij goed bevonden voor PvdD en ook voor het Prentenkabinet. En ik ben altijd blij verwonderd te zien wat jij, jullie allemaal maken. Ik heb daar heel grote waardering voor. En ja, ik herinner het me *glimlacht*.
Warme knuf en vriendschappelijk genegen groetjes, sunset

PS: En natuurlijk een heel fijne, vredige woensdag voor jou, jullie (en voor eenieder die hier leest).

[sunset]

dan pas zwijg ik

wat in mij klinkt
wordt soms stil
woorden zijn
dood-vermoeid
willen alleen
maar slapen

zelfs in dromen
legt smart zich
als zwarte sneeuw
over de aarde
en laat haar
verstommen

dan trek ik
erop uit
om 't woord
te vinden
dat vertelt
van jou en mij
en van liefde

enkel zo
stromen zinnen

want ik kan niet
woordloos zijn
als ik alleen ben
met mezelf

mijn gedichten
zijn bruggen
naar het gisteren
die vandaag
verbinden
met morgen

slechts als jij
bij mij bent
mij vasthoudt
en innig zoent
dan pas leer ik
het zwijgen
**********
sunset 18-12-2013
**********

[sunset]

stil dit verbinden

liefkozend vlijt zich jouw stem
vertrouwelijk in het tedere
houdt jij mij warm
in de palm van je hand

een liefdesmelodie
zingt zich in ’t zacht
wegstrelen van wat haren
van mijn voorhoofd

stil dit verbinden in vertrouwen
tussen jou en mij
een harmonie als engelenzang
in heilige macht
**********
sunset 19-12-2013
**********


bovenstaande werd door mij gisteren voorgedragen op / bij RTW FM

[sunset]

verstard staren stammen stil
uitgebleekt in schemerlicht van nevel,
spiegelen in de iris van ogen

nog torenen zij hoog boven mij uit
gesneden uit de herinnering
aan de voorbije zomer

zwaar en zoet glijdt de nacht
terug in zijn rijk
**********
sunset 20-12-2013
**********

[sunset]

elk uur met jou

dit uur
hoe 't naar me kijkt
zich in mij welft
in stille blauw
in diepte
van jouw ogen

hoe 't tot mij spreekt
met stem
die zich verbreedt
mij trekt
ver achter grenzen
van de tijd

hoe zij
mijn muren sloopt
zich nimmer schuwt
voor 't naakte
van mijn zijn

dit uur met jou
zelfs in momenten
van een pijn
**********
sunset 21-12-2013
**********

[schrijfster]

[sunset]

.
.
.
Schrijfster,
Dank je voor deze hier mooi neergezette wens en ook voor jou en de jouwen heel fijne Kerstdagen en een heel gelukkig maar vooral gezond 2014.
Lieve omarmende geneegnheid,
sunset

[sunset]

vierde Advent

zo sluipt de tijd
zich door het leven
en heeft voor dood
niets meer dan slechts schouderophalen
vermoeide schaamte
en wat druppels lust,
veegt het gejammer
van de vloer en 't wenen
zet zij in de hoek

hoe ik het uithoud
verwondert haar
plukt in 't voorbijgaan snel een bloem
die niets weet
alles maar gelooft
zij zegt: het klagen heeft toch iets
tranen doen goed
lieven is licht

uiteindelijk graaft zij zich
zelfs in mijn lijf
slaat klauwen in de dagen
en in het pad, het groen, de steen
en 't laat haar koud
wie ik ook ben
want zij is zij
niets is als haar

de wereld en zelfs hemel
weerspiegelen in water
dat niets anders draagt
dan 't heldere van een ster
en herders die nog wachten

golven rollen af en aan
**********
sunset 22-12-2013
**********

[Morgenstern]

[sunset]

.
.
.
Morgenstern,
Dank je voor jou, jullie warme wensen en alvast heel prettige Kerstdagen en een gelukkig maar voor alles gezond 2014.
Lieve groetende genegenheid, sunset