De wetenschap als misleiding.

[cappa]

Wat valt er verder te zeggen over niets? Dat is van waaruit we (niet-iemand, niets, niemand, niet-iets ...) deze wereld beschouwen, hoe kan wetenschap dan misleidend zijn?

Hoe kan (niet-iemand, niets, niemand, niet-iets ...) deze wereld beschouwen?

[YYZ]

Hoe kan (niet-iemand, niets, niemand, niet-iets ...) deze wereld beschouwen?

Ook evident, door uit het raam te kijken.

[Vesselin]

Ik vermoed dat YYZ het heeft over de bekende uitspraak binnen het non-dualisme: "Dat wat waarneemt kan zichzelf niet waarnemen". Maw. Het subject kan niet geobjectiveerd worden. Het oog kan zichzelf niet zien.
Dat waarneming plaatsgrijpt kan evenwel niet ontkend worden.

[YYZ]

Ik vermoed dat YYZ het heeft over de bekende uitspraak binnen het non-dualisme: "Dat wat waarneemt kan zichzelf niet waarnemen". Maw. Het subject kan niet geobjectiveerd worden. Het oog kan zichzelf niet zien. Dat waarneming plaatsgrijpt kan evenwel niet ontkend worden.

Meer is het niet en de evidentie zelve, voorts is er leven dat we naar best vermogen inrichten opdat we er allen van kunnen genieten.

[Vesselin]

Er is de uitspraak van wijlen J. Krishnamurti: "The observer is the observed!" Hetgeen volgens mij betekent dat waarnemer en waargenomene tegelijk tot stand komen. Het is een twee-eenheid, de twee twee kanten van de medaille: 'waarneming' genoemd.
Men kan zelf bij het ontwaken vast stellen dat tijdens de diepe droomloze slaap zowel waarnemer als waargenomene afwezig waren. De vraag is dan "wie beseft dat"? Dit besef is er, mijns inziens, dank zij het geheugen dat de twee toestanden met elkaar kan vergelijken. Wat overigens bewijst dat het geheugen een continuüm is dat tijdens de diepe slaap niet onderbroken wordt.
Zou dit wel zo zijn, zouden we niet eens beseffen dat we geslapen hebben.

[YYZ]

Wat overigens bewijst dat het geheugen een continuüm is dat tijdens de diepe slaap niet onderbroken wordt. Zou dit wel zo zijn, zouden we niet eens beseffen dat we geslapen hebben.

Wat bedoel je hier, dat er niet zoiets bestaat als een 'persoonlijk geheugen'? Dat zou logisch zijn in relatie met het feit dat er 'niet-iemand' is die kijkt.

[Vesselin]

Neen, dat bedoel ik niet.
Ik bedoel alleen maar dat het (persoonlijk) geheugen tijdens de diepe slaap niet onderbroken wordt, zodat een herinnering aan de ervaring van de diepe slaap opgeslagen, geregistreerd werd.
Er bestaat namelijk een aandoening (ik ben de naam vergeten) waarbij een persoon een hiaat laat tussen twee woorden. Hij zegt bvb: "Gisteren heb ik pas..... om twee uur gegeten." Die puntjes slaan op een interval dat verscheidene minuten kan duren. Maar voor de patiënt is het net of er geen hiaat was. Hij heeft dat hiaat niet geregistreerd.

Het hele gebeuren van de waarneming berust op het geheugen. Wat wij ervaren als waarnemen is het gevolg van het herkennen van wat waargenomen wordt: wij hebben de vorm leren herkennen en er een naam aan leren geven. Zo kunnen we bvb de visuele prikkels, of de auditieve prikkels niet alleen gewaarworden maar ook registreren. Onze gehele bewuste ervaring is dus een schepping van ons geheugen. Alles hangt hier vanaf, ook de wetenscapsbeoefening.
Het fameuze "in het nu leven" is eigenlijk een contadictio in terminis! Vermits wij, zoals hierboven beschreven, de gewaarwording interpreteren qua vorm en naam, is er een tijdsinterval en speelt dat wat wij waarneming noemen zich altijd in het verleden af. Mochten wij echt in het 'nu' verblijven was er alleen gewaarwording en geen registratie hiervan en zouden we ons van de gewaarwording niet bewust zijn.
De wetenschapsbeoefening zet nog een stap verder weg van de werkelijkheid, vermits zij de interpretatie via het geheugenmechanisme ook nog een keer interpreteert via haar wiskundige modellen.

[YYZ]

Neen, dat bedoel ik niet. Ik bedoel alleen maar dat het (persoonlijk) geheugen tijdens de diepe slaap niet onderbroken wordt, zodat een herinnering aan de ervaring van de diepe slaap opgeslagen, geregistreerd werd. Er bestaat namelijk een aandoening (ik ben de naam vergeten) waarbij een persoon een hiaat laat tussen twee woorden. Hij zegt bvb: "Gisteren heb ik pas..... om twee uur gegeten." Die puntjes slaan op een interval dat verscheidene minuten kan duren. Maar voor de patiënt is het net of er geen hiaat was. Hij heeft dat hiaat niet geregistreerd. Het hele gebeuren van de waarneming berust op het geheugen. Wat wij ervaren als waarnemen is het gevolg van het herkennen van wat waargenomen wordt: wij hebben de vorm leren herkennen en er een naam aan leren geven. Zo kunnen we bvb de visuele prikkels, of de auditieve prikkels niet alleen gewaarworden maar ook registreren. Onze gehele bewuste ervaring is dus een schepping van ons geheugen. Alles hangt hier vanaf, ook de wetenscapsbeoefening.
Het fameuze "in het nu leven" is eigenlijk een contadictio in terminis! Vermits wij, zoals hierboven beschreven, de gewaarwording interpreteren qua vorm en naam, is er een tijdsinterval en speelt dat wat wij waarneming noemen zich altijd in het verleden af. Mochten wij echt in het 'nu' verblijven was er alleen gewaarwording en geen registratie hiervan en zouden we ons van de gewaarwording niet bewust zijn. De wetenschapsbeoefening zet nog een stap verder weg van de werkelijkheid, vermits zij de interpretatie via het geheugenmechanisme ook nog een keer interpreteert via haar wiskundige modellen.

Ow, ik bedoelde dat wel.

Heb de bron niet meer maar een wiskundige heeft eens becijferd dat we niet al onze ervaringen in onze hersenen (geheugen) gestockeerd krijgen. Anderen spreken dan ook van een kwantumgeheugen waarbij sommige dingen - net zoals bij een computer - paraat zijn, andere zaken halen we van de spreekwoordelijke 'zolderkamer'. Het nu is de afwezigheid van tijd en ruimte, de 'plaats' van waaruit die 'niet-iemand' naar buiten kijkt. Ik weet echter niet over wie je het nu hebt, over Vesselin of over jezelf?

Het is allemaal beetje een mysterie, er zouden meer mensen van moeten kunnen genieten, vind je ook niet?

[Vesselin]

Mensen willen niet filosoferen! Ze vallen er van in slaap. Gaan de kat van de buurvrouw, of de buurvrouw zelf lastig vallen!

[Vesselin]

Neen, ze willen niet filosoferen!
Wat ze wel willen is: spottende opmerkingen maken ter attentie van wie ze beschouwen als minus-habens.
Verder willen ze: lekker eten, kaarten, duiven melken, een goei pijp toebak smoren, afwassen, stofzuigen, de hond uitlaten, de haag scheren, eten klaar maken, de bomen snoeien, de lochting winterklaar maken, hun vrouw ambeteren: "Nach dem Essen soll man die Pfeife rauchen und seine Frau gebrauchen" schijnt Nietzsche eens gezegd te hebben - en dat was een filosoof! En ook willen ze op café pinten pakken en zeveren over 't voetbal en de 'politiek'.
Maar filosoferen... ho maar! "Primum vivere, deinde philosophari" schijnen ze te denken. En verdoeme: Dat is een filosofische gedachte! Zo ziet ge maar weer hé!

[cappa]

Hoe kan (niet-iemand, niets, niemand, niet-iets ...) deze wereld beschouwen?

Ook evident, door uit het raam te kijken.

Welk raam dan wel?

"Dat wat waarneemt kan zichzelf niet waarnemen". Maw. Het subject kan niet geobjectiveerd worden.

Maar dan is er wel iets dat waarneemt. En volstaat deze uitspraak dan voor jou om elke vraag hieromtrent af te stoppen? Waar is je filosofische aanleg?

Dat waarneming plaatsgrijpt kan evenwel niet ontkend worden.

Juist, maar mij interesseert ook hoe het proces van waarneming werkt en wie/wat de waarnemer is die er moet zijn als er waarneming is.

[Vesselin]

Lees volgende bericht aub,

[cappa]

Men kan zelf bij het ontwaken vast stellen dat tijdens de diepe droomloze slaap zowel waarnemer als waargenomene afwezig waren. De vraag is dan "wie beseft dat"?

Tijdens de droomloze slaap is er geen bewustzijn.
Op het ogenblik van ontwaken zal het ik orde op zaken stellen en de "normale" tijdslijn herstellen. Uit dagelijkse ervaring weet het ik al snel dat "het zwarte gat" slaap genoemd wordt.
Tijdens droomslaap is er wel bewustzijn en een ik. Alleen zijn bepaalde neurologische processen uitgeschakeld. Vandaar dat droomlogica bijvoorbeeld ver te zoeken is.

Het hele gebeuren van de waarneming berust op het geheugen. Wat wij ervaren als waarnemen is het gevolg van het herkennen van wat waargenomen wordt

Wat met datgene dat je de eerste maal waarneemt?


Maar wat vind je van de kritieken over Sheldrake? Die slaag je over?

Edit: Laatste twee zinnen op hun juiste plaats gezet.

[cappa]

Lees volgende bericht aub,

Je bedoelt dat stuk over Krishnamurti?
Dat waarnemer en waarneming een eenheid vormen, daar kan ik inkomen. Elke waarnemer zal een andere waarneming produceren.
Maar dat vertelt me niks van wat het proces van waarneming is en wat de waarnemer is.

[Vesselin]

Op vorige vraag:
Dat waarneming mogelijk is kan alleen vastgesteld worden. De huidige wetenschap heeft ook geen antwoord op de vraag waarom er überhaupt waarneming is! Dat maakt deel uit van het zogenaamde "hard problem" van de materialistische monistische benadering.

Ik ben nog niet toe aan de kritieken van Sheldrake, ik lees het boek chronologisch.

Tijdens de diepe slaap is er inderdaad geen bewustzijn van tijd en ruimte.
Maar het feit dat je weet dat dat zwarte gat er geweest is betekent dat je het geregistreerd hebt. Anders zou je niet beseffen dat je geslapen hebt, zoals bij die patiënt die niet weet dat er hiaten tussen zijn woorden waren.