De wetenschap als misleiding.

[cappa]

Ik steek mijn energie liever in vertaalwerk voor mensen die een bepaalde taal, zoals Duits of Engels, niet machtig zijn.
Iemand geeft bvb een link naar een belangrijk artikel, relevant voor een topic, en zegt dan alleen maar dat het spijtig is dat het in het Engels is.
Ik vertaal dat dan om de mensen van dienst te zijn.

Goh, wat zijt ge toch ne goeie.

[cappa]

Het moet zijn: "Zo zot als een draaideur!", slimmeke!

Zeg, meneerke-weet-het-altijd-beter,
http://www.vlaamswoordenboek.be/definit ... ot+als+een+~

[cappa]

Als ge wat beleefder waart zou ik er nog eens over nadenken om met u te argumenteren.

Gij kunt niet argumenteren. Ik heb van jou nog nooit een argument gelezen.

En als gij één boek leest over een onderwerp, dan zijt gij een expert.
En dan moet ieder dat boek lezen.
En discuteert ge niet meer of hij moet dat boek lezen.
En wilt ge alleen over dat boek discussiëren.
En als hij het dan leest dan interesseert discussie je niet meer.
En dan klaagt ge dat men niet wil discussiëren.
En dan is men een nijdigaard.

[YYZ]

Gij kunt niet argumenteren. Ik heb van jou nog nooit een argument gelezen.

Impliceert dat je eerst de argumenten moet lezen, aangezien je duidelijk met andere dingen bezig bent, ontgaat je dat. Toch eenvoudig?

[Vesselin]

Tegen dogmatisme, van om het even welke soort, godsdienstig, politiek of wetenschappelijk, is simpelweg geen kruid gewassen. Verloren tijd om daar tegen in te gaan.
En geen enkele branche waar ze elkaar zo in de haren zitten, als in die van de beroepsfilosofen.
Neem nu de bewustzijnsfilosofen. Ik heb er nu een stuk of zeven gelezen. Allemaal zeggen ze van elkaar dat de andere er naast zit. Dus moet een mens in die jungle zijn eigen weg maar vinden.
Verder zie ik niet in wat onbeschoftheid aan een discussie kan bijdragen.
Als je een ander een ezel noemt, zegt dat alleen maar iets over uw karakter(stoornis), meer niet!

[YYZ]

Tegen dogmatisme, van om het even welke soort, godsdienstig, politiek of wetenschappelijk, is simpelweg geen kruid gewassen. Verloren tijd om daar tegen in te gaan. En geen enkele branche waar ze elkaar zo in de haren zitten, als in die van de beroepsfilosofen. Neem nu de bewustzijnsfilosofen. Ik heb er nu een stuk of zeven gelezen. Allemaal zeggen ze van elkaar dat de andere er naast zit. Dus moet een mens in die jungle zijn eigen weg maar vinden. Verder zie ik niet in wat onbeschoftheid aan een discussie kan bijdragen. Als je een ander een ezel noemt, zegt dat alleen maar iets over uw karakter(stoornis), meer niet!

Nochtans heeft het iets van een grap, de praktijk bevestigt de theorie dat bewustzijn zich niet in woorden of verstandelijk laat vangen. Elke poging daartoe is gedoemd om te mislukken zoals de (filosofische) absurdisten dan ook weten, de zoeker is het gezochte. Vanaf hier wordt het eenvoudig en hoeven we niet langer te talmen om huizen te bouwen voor de armen, dat is de expressie van bewustzijn. En waarom zou ons dat niet lukken? Wel ...... dogmatisme enzoverder

[Vesselin]

Bewustzijn is een feit. Je kunt toch niet ontkennen dat je bewust bent?
Hoe weet je dat? Omdat je een ervaring hebt van een relatie: van wat je ervaart als 'jezelf', met wat je ervaart als 'een wereld buiten mij'.
Nu kun je zeggen, zoals de solipsisten (bvb.: "ik ben het zelf van alle dingen", zoals in de veda's) en de idealistische filosofen van weleer (zoals Berkeley): "Er is helemaal geen wereld buiten mij, dat kan niet anders dan een illusie zijn."
Of je kunt zeggen zoals Kant: "Er is een wereld buiten mij, maar ik kan die niet ervaren zoals hij werkelijk, 'an sich', is, maar ik kan die slechts ervaren, zoals hij zich aan mij voordoet, dwz.: zoals mijn zintuigen, en de verwerking van de zintuiglijke imput, door mijn brein, hem interpreteren.
Of je kunt de wereld buiten jezelf beschouwen als 'echt', als iets dat 'feitelijk is zoals ik het ervaar', en de hele discussie over 'interpretaties' laten varen en, om praktische redenen, naast je neer leggen, zoals de existentialisten en Wittgenstein deden.
Het materialistisch monistisch model, hoort eerder thuis in de idealistische school: mijn bewustzijn is een illusie geschapen door mijn brein.
Iemand als Metzinger: "De egotunnel", hoort thuis in de Kantiaanse school, terwijl iemand als Alva Noé, Wittgensteiniaans denkt.

[YYZ]

Bewustzijn is een feit. Je kunt toch niet ontkennen dat je bewust bent? Hoe weet je dat? Omdat je een ervaring hebt van een relatie: van wat je ervaart als 'jezelf', met wat je ervaart als 'een wereld buiten mij'. Nu kun je zeggen, zoals de solipsisten (bvb.: "ik ben het zelf van alle dingen", zoals in de veda's) en de idealistische filosofen van weleer (zoals Berkeley): "Er is helemaal geen wereld buiten mij, dat kan niet anders dan een illusie zijn." Of je kunt zeggen zoals Kant: "Er is een wereld buiten mij, maar ik kan die niet ervaren zoals hij werkelijk, 'an sich', is, maar ik kan die slechts ervaren, zoals hij zich aan mij voordoet, dwz.: zoals mijn zintuigen, en de verwerking van de zintuiglijke imput, door mijn brein, hem interpreteren. Of je kunt de wereld buiten jezelf beschouwen als 'echt', als iets dat 'feitelijk is zoals ik het ervaar', en de hele discussie over 'interpretaties' laten varen en, om praktische redenen, naast je neer leggen, zoals de existentialisten en Wittgenstein deden. Het materialistisch monistisch model, hoort eerder thuis in de idealistische school: mijn bewustzijn is een illusie geschapen door mijn brein. Iemand als Metzinger: "De egotunnel", hoort thuis in de Kantiaanse school, terwijl iemand als Alva Noé, Wittgensteiniaans denkt.

Uiteindelijk is dat eenvoudig Vesselin, er zijn verschillende interpretaties mogelijk naargelang hoe we ernaar kijken. In de analyse kan je spelen met subject en object, je kan ze tijdelijk uitsluiten maar er ook door in verwarring geraken. Naargelang de insteek (en/of onderzoeksobject) bestaat er derhalve niet één juiste visie maar simpelweg verschillende visies over dezelfde werkelijkheid.

Verschillende auteurs zullen dit omschrijven in hun eigen jargon, naargelang voorkeur kan dit partieel zijn of volledig. Om dit alles te bevatten is heel wat studiewerk noodzakelijk, dit is geen dialectiek van uitsluiting maar van integratie, inlevingsvermogen en synchronisatie opdat een coherent geheel ontstaat waarbinnen elke mening/visie z'n rechtmatige plaats verdient. Een bruikbaar voorbeeld qua onderverdeling (cfr Gradenstijn):

(1) Correspondentieconcept
(2) Coherentieconcept
(3) Pragmatisch concept
(4) Metaforisch concept
(5) Presentationeel concept

Tijdens dit leerproces dienen we ook rekenng te houden met het natuurlijke groeipotentieel van de 'mens'. Dit betekent dat we (nog) niet alles kunnen bevatten wat verschijnt in ons bewustzijn, dit gaat dan boven ons spreekwoordelijke 'petje'. In het verlengde hiervan manifesteren zich dan weer allerhande afweermechanismen, net zoals een voorkeursvisie kan verstarren tot een dogma.

Kort gezegd, het is een ware worsteling om dit kluwen te ontwarren, het aantal mogelijkheden zijn vrijwel oneindig en telkens je denkt er iets van begrepen te hebben, komt er alweer iets nieuws tevoorschijn dat je in verwarring kan brengen. Je kan er eindeloos mee bezig blijven, de vraag stelt zich dan of we niet iets fundamenteel over het hoofd zien? Is het niet veel eenvoudiger om al die tijd te gebruiken voor het bouwen van huizen voor de armen?

Res Non Verba

[Vesselin]

"Geen woorden maar daden!"

[YYZ]

"Geen woorden maar daden!"

Festina Lente!!!

[Vesselin]

"De kat van de buren heeft gejonge... "... euh... pardon:
"Haast u langzaam!" (vooral met het installeren van een besturingssysteem! )

[YYZ]

"De kat van de buren heeft gejonge... "... euh... pardon:
"Haast u langzaam!" (vooral met het installeren van een besturingssysteem! )

Ben volop aan het rondneuzen, ben van plan het onderstaande te installeren.

http://www.bis.org/

Muchos gracias

[cappa]

Maar na 26 bladzijden nog altijd geen enkel zinnig argument dat er zou op kunnen duiden dat bewustzijn niet in het brein tot stand zou komen.
Niet direct indrukwekkend.

[socrates]

Maar na 26 bladzijden nog altijd geen enkel zinnig argument dat er zou op kunnen duiden dat bewustzijn niet in het brein tot stand zou komen.
Niet direct indrukwekkend.

Wie weet dat het bewustzijn NIET in het brein tot stand komt, weet dan zeker ook wel waar het bewust zijn dan wel tot stand komt. Jammer dat de natuur van enkele vitale organen geen twee exemplaren heeft geproduceerd. Van iemand met twee breinen hadden we dan eentje kunnen gebruiken voor wetenschappelijke research.

[Vesselin]

Maar na 26 bladzijden nog altijd geen enkel zinnig argument dat er zou op kunnen duiden dat bewustzijn niet in het brein tot stand zou komen.
Niet direct indrukwekkend.

"Bewustzijn, zoals wij dat ervaren, is zonder het brein als substratum niet mogelijk", meen ik al gezegd te hebben?!
Argumenten, zoals jij die 'eist' heb ik inderdaad niet. Alleen 'intuïties' als gevolg van innerlijke observatie. En speculaties, geïnspireerd door wat aanhangers van het 'primaat van het bewustzijn', zoals Amit Goswami, zeggen.
Laten we er dus maar over ophouden.
Misschien vertaal ik de vragen die Sheldrake stelt op het einde van elk hoofdstuk, en zijn eigen samenvatting, en schotel dat voor in de zin van: "om over na te denken" of misschien, door anderen (wiens naam ik niet zal noemen) "deskundig weg te honen".