Het einde van het geld

YYZ schreef:

Wil. schreef:Mits goede spelregels en een goede beheersing van de principes, hoeven er geen sociale rampen te gebeuren. De aanwezige geldhoeveelheid en aanwezige waardehoeveelheid moeten in overeenstemming blijven.

Je stelt 'hoeven geen sociale rampen te gebeuren' alsof dat in de toekomst zou liggen, het is nu al een sociale ramp die aan het broeden is om tot ontploffing te komen.

Het geldsysteem - zelfs al is het een perfect werkend systeem - sluit geen sociale onrust uit, maar het kan er soms wel de oorzaak van zijn.

We hebben genoeg voorbeelden gezien van landen die hun geldhoeveelheid enorm hebben opgedreven terwijl de waardehoeveelheid even groot bleef (of kleiner werd). Zimbabwe tijdens deze eeuw. Duitsland in 1923. In dat jaar had de Duitse overheid 30 papierfabrieken en 132 drukkerijen in dienst om de aanvoer van nieuwe bankbriefjes te kunnen volgen

Zoals eerder gesteld is dit vergelijk niet congruent, dergelijke praktijken zijn net het gevolg van de sociale ramp en onderdrukking. Niet dat het getuigt van gezond verstand maar het is een poging om zich te bevrijden van de onderdrukking die wordt opgelegd. We hebben een fundamenteel ander beleid nodig, ter vermijding van een dergelijke herhaling. Vandaag lijken we Zimbabwe telkens als excuus in te roepen om niets te doen, dat is de omgekeerde logica.

Duitsland 1923 en Zimbabwe rond de eeuwwisseling laten zien wat er gebeurt als de geldhoeveelheid en de goederen/dienstenhoeveelheid uit evenwicht worden gebracht. Bemerk dat het daar niet van vandaag op morgen is ontspoord. In deze link ( http://en.wikipedia.org/wiki/Hyperinfla ... ation_rate ) zie je de tijdslijn vanaf 1980 toen er slechts 7% inflatie was. De jaren daarop 14 , 15, 19%. Op een keer was het vertrouwen van de bevolking (zowel binnenlands en meer nog buitenlands) verdwenen en wilde niemand het geld nog aanvaarden als vertegenwoordiger van waarde.
Kan dat ook gebeuren met gouden munten?
Neen.
Vandaar de noodzaak om een band te hebben tussen de gebruikte munt en iets dat waarde behoudt.

Wil. schreef:Dat begrijp ik niet. Wat is het verschil? Het is immers zo dat het goud dat in de Amerikaanse kluizen ligt opgestapeld, wordt geleased aan partijen die dat goud een tijd zouden willen ontlenen. Dat goud wordt vervolgens in China op de markt gebracht. Daar wordt het gesmolten en gebruikt in juwelen of het wordt in kleinere blokjes van 100 gr verkocht aan individuele spaarders. In welk opzicht is het goud dat voor dekking moet dienen anders van hoedanigheid. Graag een duidelijke uitleg aub.

Die uitleg is heel eenvoudig Wil, nog steeds binnen de economische misvatting dat geld moet gedekt worden door goud.

(1) goud als dekking => geld => geldhoeveelheid => hoedanigheid (1)
(2) goud => als product => hoedanigheid (2)

In essentie hebben deze hoedanigheden niets met elkaar te maken,

(1) hoedanigheid (1) => goudstaven in de kluis => geldhoeveelheid
(2) hoedanigheid (2) => goud op de markt => vraag en aanbod

In tijden van onzekerheid gaan mensen goud sprokkelen omdat men het systeem niet meer vertrouwt. Dit wantrouwen is natuurlijk zeer terecht maar het is op zich gebaseerd op de economische misvatting dat geld moet gedekt worden door goud. En zie nu wat er is gebeurd, zelfs dat goud in de kluizen is er niet meer. Vandaag heerst er totale verwarring wat dat betreft, bijna onwaarschijnlijk maar toch gebeurt het. Als je echter het idee van die dekking opgeeft, krijg je het volgende:

(1) geld uit het niets => geldhoeveelheid => hoedanigheid (1)
(2) goud => als product => marktprijs => hoedanigheid (2)

Op deze manier komen we tot een volledig elektronisch geldsysteem, dit mengen met goud is slechts een obstakel om het herstel in versneld tempo te kunnen uitvoeren. Ergo, het idee dat geld moet gedekt worden door goud is een dogma dat men ons graag wijsmaakt om ons gevangen te houden.

Wil. schreef:Het geldsysteem - zelfs al is het een perfect werkend systeem - sluit geen sociale onrust uit, maar het kan er soms wel de oorzaak van zijn. Duitsland in 1923. In dat jaar had de Duitse overheid 30 papierfabrieken en 132 drukkerijen in dienst om de aanvoer van nieuwe bankbriefjes te kunnen volgen. Duitsland 1923 en Zimbabwe rond de eeuwwisseling laten zien wat er gebeurt als de geldhoeveelheid en de goederen/dienstenhoeveelheid uit evenwicht worden gebracht. Bemerk dat het daar niet van vandaag op morgen is ontspoord. In deze link ( http://en.wikipedia.org/wiki/Hyperinfla ... ation_rate ) zie je de tijdslijn vanaf 1980 toen er slechts 7% inflatie was. De jaren daarop 14 , 15, 19%. Op een keer was het vertrouwen van de bevolking (zowel binnenlands en meer nog buitenlands) verdwenen en wilde niemand het geld nog aanvaarden als vertegenwoordiger van waarde.
Kan dat ook gebeuren met gouden munten? Neen. Vandaar de noodzaak om een band te hebben tussen de gebruikte munt en iets dat waarde behoudt.

Of het nu goud of iets anders is, dat maakt niet uit Wil. Misschien raadzaam om eens naar de werking van BIS te gaan kijken, er gebeuren heel andere dingen in de wereld dan we denken, misschien zelfs zaken die we niet eens kunnen of willen geloven, zo erg is het. Wat we nodig hebben is een deugdzaam monetair beleid, als dat gekaapt wordt door egocentrisme (fascisme eigenlijk) dan zal er natuurlijk niets lukken, dat is evident. Ter getuigenis:

Geschiedenis BIS

Eerst de geschiedenis van de BIS. Hierbij valt op dat de website gemakshalve het interessantste stuk overslaat: de jaren 1930-1945. De aanloop naar de oprichting van de BIS ving aan met het implementeren van de voorwaarden zoals die aan Duitsland waren opgelegd bij het Verdrag van Versailles in 1919.

De eerste stap was het Dawes Plan. De winnaars van de Eerste Wereldoorlog benoemden in 1924 een commissie van internationale bankiers. In hun gezelschap bevonden zich o.a. Charles Dawes (o.a.directeur van het U.S. Bureau of the Budget, later ook Vice President onder Coolidge (1925 -1929). Hij ontving in 1925 als beloning voor zijn inzet bij het Dawes Plan de Nobelprijs voor de Vrede. Hij had immers de Duitse economie “gestabiliseerd”), Owen Young (agent van de JP Morgan Bank), en Hjalmar Schacht, de latere directeur van de Reichsbank, en sinds 1935 minister van Economische Zaken in Duitsland.

Met het in 1928 aan Duitsland opgelegde Young Plan werd de Duitse economie helemaal te gronde gericht: alleen al de rente op de uitstaande leningen aan de bankiers was onbetaalbaar. Het gevolg: massawerkloosheid, een ontredderde Duitse bevolking en een goede voedingsbodem voor het Nationaal Socialisme.

http://www.afvn.nl/2008_4/afpag14_16.htm

YYZ schreef:

Wil. schreef:Dat begrijp ik niet. Wat is het verschil? Het is immers zo dat het goud dat in de Amerikaanse kluizen ligt opgestapeld, wordt geleased aan partijen die dat goud een tijd zouden willen ontlenen. Dat goud wordt vervolgens in China op de markt gebracht. Daar wordt het gesmolten en gebruikt in juwelen of het wordt in kleinere blokjes van 100 gr verkocht aan individuele spaarders. In welk opzicht is het goud dat voor dekking moet dienen anders van hoedanigheid. Graag een duidelijke uitleg aub.

Die uitleg is heel eenvoudig Wil, nog steeds binnen de economische misvatting dat geld moet gedekt worden door goud.

(1) goud als dekking => geld => geldhoeveelheid => hoedanigheid (1)
(2) goud => als product => hoedanigheid (2)

In essentie hebben deze hoedanigheden niets met elkaar te maken,

(1) hoedanigheid (1) => goudstaven in de kluis => geldhoeveelheid
(2) hoedanigheid (2) => goud op de markt => vraag en aanbod

Een vrij duistere posting. Waarom gebruik je in 's hemelsnaam geen woorden? Mensen communiceren met elkaar via woorden. Dit is geen wiskunde of chemie, toch?

Indien ik je visie correct snap, dan zeg je dat het goud dat in de kluizen van de nat. banken zit en dat de dekking voor het circulerende geld zou moeten uitmaken, anders is dan het goud op de markt.

Dat is niet zo. Zoals je terecht opmerkt, is dat goud in de kluizen misschien zelfs niet meer aanwezig. Waar is het dan naartoe? Wel, het is in alle stilte uitgeleend aan mensen die het op de markt hebben gebracht waar er geen verschil merkbaar is tov het ander goud dat al op de markt was.

In tijden van onzekerheid gaan mensen goud sprokkelen omdat men het systeem niet meer vertrouwt. Dit wantrouwen is natuurlijk zeer terecht maar het is op zich gebaseerd op de economische misvatting dat geld moet gedekt worden door goud. En zie nu wat er is gebeurd, zelfs dat goud in de kluizen is er niet meer. Vandaag heerst er totale verwarring wat dat betreft, bijna onwaarschijnlijk maar toch gebeurt het.

Op dit ogenblik weet men niet of dat goud er is of niet. Niemand heeft de (misschien) lege kluizen kunnen gaan bekijken. Ik kan je op een briefje geven dat er een onmiddellijk wereldwijde crisis uitbreekt op de seconde dat iemand van de Amerikaanse overheid in een officiële mededeling meldt dat de goudvoorraad weg is. De Amerikaanse dollar zal nog nauwelijks iets waard zijn. Dat heeft immense gevolgen voor de reserves van bijna alle landen die in Amerikaanse dollar als reservemunt hebben belegd.

Als je echter het idee van die dekking opgeeft, krijg je het volgende:

(1) geld uit het niets => geldhoeveelheid => hoedanigheid (1)
(2) goud => als product => marktprijs => hoedanigheid (2)

Er zijn voorbeelden van: Zimbabwe heeft over een periode van ± 25 jaar de geldhoeveelheid "uit het niets" verhoogd. De gevolgen zijn zichtbaar geweest: niemand - noch binnenlands, noch buitenlands - vertrouwde die munt nog. Hongarije, Finland, enz. hebben tijdens de vorige eeuw hetzelfde gedaan. Er is geen vertrouwen in een munt die louter uit papier, of erger nog, louter in digitale vorm bestaat en naar wens kan bijgemunt worden.

Op deze manier komen we tot een volledig elektronisch geldsysteem, dit mengen met goud is slechts een obstakel om het herstel in versneld tempo te kunnen uitvoeren. Ergo, het idee dat geld moet gedekt worden door goud is een dogma dat men ons graag wijsmaakt om ons gevangen te houden.

Is er 1 land waar dit werkt?

Twee zaken: als de ABN-AMRO vos de passie komt preken, en de grafiek van goud in Russische roebel.

https://biflatie.nl/artikelen/goud-arti ... aat-dalen/

Wil. schreef:Een vrij duistere posting. Waarom gebruik je in 's hemelsnaam geen woorden? Mensen communiceren met elkaar via woorden. Dit is geen wiskunde of chemie, toch?

Toch wel Wil, heel het schuldenprobleem kan je immers oplossen met een aantal formules, de chemie is een kwestie van de menselijke psyche en hoe de hersenen werken. Onze economie is modulair opgebouwd, vertrekkend van een aantal dogma's en/of verkeerde voorstellingen waardoor we het probleem aan de bron niet aanpakken maar blijven dwalen in chaos. Het is derhalve iets genuanceerder dan wat woorden plaatsen, zeker wanneer die onderhevig zijn aan de dogma's die men ons graag wijsmaakt. Zo is het dogma 'geld=schuld' eentje dat kan tellen, het resultaat is zichtbaar in onze samenleving.

Indien ik je visie correct snap, dan zeg je dat het goud dat in de kluizen van de nat. banken zit en dat de dekking voor het circulerende geld zou moeten uitmaken, anders is dan het goud op de markt.

In essentie wel als we dat als basis nemen, net om deze reden kan je dat goud evengoed vervangen door lucht en al het goud op de markt brengen.

Dat is niet zo. Zoals je terecht opmerkt, is dat goud in de kluizen misschien zelfs niet meer aanwezig. Waar is het dan naartoe? Wel, het is in alle stilte uitgeleend aan mensen die het op de markt hebben gebracht waar er geen verschil merkbaar is tov het ander goud dat al op de markt was.

Exact, het werd op de markt gebracht om daar verhandeld te worden en geld aan te verdienen. Binnen dit soort denken, we zeggen uiteindelijk dat de dekking dient om te speculeren om meer geld bij elkaar te sprokkelen, absurditeit ten top natuurlijk.

Op dit ogenblik weet men niet of dat goud er is of niet. Niemand heeft de (misschien) lege kluizen kunnen gaan bekijken. Ik kan je op een briefje geven dat er een onmiddellijk wereldwijde crisis uitbreekt op de seconde dat iemand van de Amerikaanse overheid in een officiële mededeling meldt dat de goudvoorraad weg is. De Amerikaanse dollar zal nog nauwelijks iets waard zijn. Dat heeft immense gevolgen voor de reserves van bijna alle landen die in Amerikaanse dollar als reservemunt hebben belegd.

Het is zelfs verbazingwekkend dat het nog niet zover is. Maar dat is nu net wat er gebeurt vandaag, de Russen en de Chinezen kopen rustig al dat goud op om straks de VS de finale nekslag toe te dienen. En ja Wil, als dat gebeurt zullen de Amerikanen niet lachen, zijn we dan klaar voor WOIII?

Is er 1 land waar dit werkt?

Heel de wereld werkt zo Wil, 97% van de totale geldhoeveeld is elektronisch. Het enige dat ontbreekt is mondiale samenwerking om het herstel in te luiden. En dat is dan waarom deze situatie zo gevaarlijk is, mensen weten niet eens wat er echt aan de hand is, tegelijkertijd liggen de alternatieven pal voor onze neus. En over wat gaat het dan? Dit is een kwestie van (financiële) ethiek en leiderschap, en ook niet meer dan dat.

Of gaan we nu alle boeken verbranden die hierover geschreven werden?

petrol schreef:Twee zaken: als de ABN-AMRO vos de passie komt preken, en de grafiek van goud in Russische roebel.

https://biflatie.nl/artikelen/goud-arti ... aat-dalen/

Cui Bono?

YYZ schreef:

Wil. schreef:Een vrij duistere posting. Waarom gebruik je in 's hemelsnaam geen woorden? Mensen communiceren met elkaar via woorden. Dit is geen wiskunde of chemie, toch?

Toch wel Wil, heel het schuldenprobleem kan je immers oplossen met een aantal formules, de chemie is een kwestie van de menselijke psyche en hoe de hersenen werken. Onze economie is modulair opgebouwd, vertrekkend van een aantal dogma's en/of verkeerde voorstellingen waardoor we het probleem aan de bron niet aanpakken maar blijven dwalen in chaos. Het is derhalve iets genuanceerder dan wat woorden plaatsen, zeker wanneer die onderhevig zijn aan de dogma's die men ons graag wijsmaakt. Zo is het dogma 'geld=schuld' eentje dat kan tellen, het resultaat is zichtbaar in onze samenleving.

Dat laatste is geen dogma. Integendeel . Het is een feit dat veel van ons geld gecreëerd is onder vorm van een schuld die iemand wil afbetalen.

Dat onze hersenen werken als een chemische centrale, weten we wel, maar dat speelt hier geen enkele rol. Het zijn juist woorden die nuance kunnen bieden in het denken. Als je enkel met pijltjes werkt, dan verlies je de geïnteresseerde lezer.

Indien ik je visie correct snap, dan zeg je dat het goud dat in de kluizen van de nat. banken zit en dat de dekking voor het circulerende geld zou moeten uitmaken, anders is dan het goud op de markt.

In essentie wel als we dat als basis nemen, net om deze reden kan je dat goud evengoed vervangen door lucht en al het goud op de markt brengen.

Daarin vergis je je. Zodra de mensen het vertrouwen kwijt zijn in een munt aanvaarden ze die niet meer. Er zijn tal van munten verdwenen doorheen de tijd. De reden was simpel: men vertrouwde ze niet meer.

Dat is niet zo. Zoals je terecht opmerkt, is dat goud in de kluizen misschien zelfs niet meer aanwezig. Waar is het dan naartoe? Wel, het is in alle stilte uitgeleend aan mensen die het op de markt hebben gebracht waar er geen verschil merkbaar is tov het ander goud dat al op de markt was.

Exact, het werd op de markt gebracht om daar verhandeld te worden en geld aan te verdienen. Binnen dit soort denken, we zeggen uiteindelijk dat de dekking dient om te speculeren om meer geld bij elkaar te sprokkelen, absurditeit ten top natuurlijk.

Goud is óók een grondstof (naast de waardebehoudende functie als geld). In die zin wordt de grondstof verhandeld zoals koper wordt verhandeld. Dat men daaraan iets wil verdienen is niet oneerbaar. De kolenhandelaar verdient ook aan de handel in kolen.

Op dit ogenblik weet men niet of dat goud er is of niet. Niemand heeft de (misschien) lege kluizen kunnen gaan bekijken. Ik kan je op een briefje geven dat er een onmiddellijk wereldwijde crisis uitbreekt op de seconde dat iemand van de Amerikaanse overheid in een officiële mededeling meldt dat de goudvoorraad weg is. De Amerikaanse dollar zal nog nauwelijks iets waard zijn. Dat heeft immense gevolgen voor de reserves van bijna alle landen die in Amerikaanse dollar als reservemunt hebben belegd.

Het is zelfs verbazingwekkend dat het nog niet zover is. Maar dat is nu net wat er gebeurt vandaag, de Russen en de Chinezen kopen rustig al dat goud op om straks de VS de finale nekslag toe te dienen. En ja Wil, als dat gebeurt zullen de Amerikanen niet lachen, zijn we dan klaar voor WOIII?

Dat is mogelijk. Er zijn in de geschiedenis niet veel gevallen te vinden van wereldrijken die zich zonder slag of stoot van hun leiderspositie laten duwen. Dat is met zilverruggorilla ook het geval. Het zit in de genen van de mensheid. Dat verander je niet. Of wel: "Alle Menschen werden Brüder" ?

Is er 1 land waar dit werkt?

Heel de wereld werkt zo Wil, 97% van de totale geldhoeveeld is elektronisch. Het enige dat ontbreekt is mondiale samenwerking om het herstel in te luiden.

Het enige waarover je niet spreekt is 'vertrouwen' en dat is er steeds minimaal nodig. Net zoals een brood zonder zout plots niet aangenaam is om eten als je het zout eruit laat. Hoewel dat zout maar 3% van de totale massa vertegenwoordigt.

Ons ganse geldstelsel is gebaseerd op het vertrouwen dat er achter het geld iets zit dat échte waarde heeft. Zodra je dat vertrouwen wegneemt, stort het systeem in.

Als jij een digitale vorm van geld voorstelt waarbij iedere wereldburger verplicht wordt om die digitale vorm van geld overal te gebruiken, dan loopt dat systeem vast.

Een digitale vorm van geld kan immers zomaar uit het niets worden bijgemaakt. Wat gaat er dan in de realiteit gebeuren? Neem dit voorbeeld:

Een bakker werkt zich 's nachts uit de naad om brood te bakken. Een klant komt 's morgens in zijn winkel en vraagt om een brood. Hij zal de bakker betalen met het digitale wereldgeld dat op simpele aanvraag kan worden bijgemaakt om alle schulden te voldoen.

Zal de bakker dat geld aanvaarden? Neen. Hij zal zich afvragen waarom hij nog zou werken 's nachts. Het zou voor hem immers veel gemakkelijker zijn om niet te werken en 's anderendaags zelf naar een winkel te gaan om daar zijn brood te kopen. Hij betaalt met digitaal geld en als hij te kort komt, dan vraagt hij om extra digitaal geld op zijn 'betaalpas'. Dat krijgt hij natuurlijk want het geld is gratis.

Vervolgens gaat hij naar de elektronicawinkel en koopt zich een nieuwe stereo-installatie, die hij ook betaalt met digitaal geld. Is het op? Geen nood. Geld kan uit het niets worden bijgemaakt. Hij laadt zijn betaalpas even op en klaar is kees.

Wil. schreef:Dat laatste is geen dogma. Integendeel . Het is een feit dat veel van ons geld gecreëerd is onder vorm van een schuld die iemand wil afbetalen. Dat onze hersenen werken als een chemische centrale, weten we wel, maar dat speelt hier geen enkele rol. Het zijn juist woorden die nuance kunnen bieden in het denken. Als je enkel met pijltjes werkt, dan verlies je de geïnteresseerde lezer.

Het is andersom Wil, als mensen geen interesse hebben dan maakt het niet uit hoe iets wordt voorgesteld. Stel dat het geen dogma is, hoe verklaar je dan dat we heel dat probleem gewoon kunnen oplossen mits gebruik van het systeem? Vandaag moeten we bijna gaan bewijzen waarom 1+1 gelijk is aan 2, schort er dan iets aan die chemische centrale? Het onderstaande is dan maar een denkexperiment, in werkelijkheid is het nog veel eenvoudiger. Alleen voor onze teergeliefde politiekers blijkbaar niet, dan is wiskunde zelfs geen wiskunde meer. Men zou ons toch eens mogen uitleggen hoe dat soort logica werkt dan, niet? Zo moeilijk is het echt allemaal niet, ter getuigenis:

Opdracht

Het 'fractional reserve banking system' is een methode die toelaat om geld te scheppen uit het niets, het betekent finaal dat mensen geld op de rekening hebben maar het geld is fysiek niet aanwezig. Op z'n zachtst gezegd leidt het systeem tot nogal wat maatschappelijke frictie, door velen wordt dan ook gepleit voor de terugkeer naar een 'full reserve banking system'. Het valt te betwisten of dit een goede zaak is, dit is irrelevant binnen de context van deze oefening. De eenvoudige vraag stelt zich of we al het zogeheten 'schijngeld' terug kunnen materialiseren en daarbovenop alle schulden herleiden tot nihil zonder koopkracht- en/of kapitaalsverlies? De vingerwijzing van Einstein helpt ons, het antwoord is positief.

Bewijs

Volledig in de ban van Einstein maken we het zo eenvoudig mogelijk, aan de hand van een vereenvoudigd model kunnen we de bewijslast aanleveren. Als inflatie leidt tot het probleem dan wordt deflatie logisch om het op te lossen, dit passen we toe op een willekeurige consolidatie. In de kolom (IV) zien we per rekening een symbool, de schulden (S) en vorderingen (K) zijn gelijk aan elkaar, alle monetaire elementen vormen de totale geldhoeveelheid (M) en de overige elementen behoren tot (Q). De geldhoeveelheid bestaat uit fysiek geld (MF), het schijngeld (MS) is de hoeveelheid die we willen materialiseren. Een beeld zegt meer dan duizend woorden:
Conclusie

Het verdict is eenduidig, door toepassing van deflatie kunnen we met wiskundige precisie voldoende neutraal geld genereren om (1) het schijngeld te materialiseren en (2) alle schulden aflossen zonder koopkracht- en/of kapitaalsverlies. Anders gezegd, het is technisch mogelijk om een situatie te creëren die voorafgaat aan het probleem, bijgevolg kunnen we de stelling van Einstein bevestigen.

En dit is wellicht een harde dobber, het wil ook zeggen dat we ons bezig houden met problemen die niet bestaan wanneer we een andere denkpiste volgen, een pleidooi voor biflatie mag dan ook gepast zijn. En niet enkel gepast, als ethiek nog enige waarde heeft, is het zelfs hoogst noodzakelijk. Het bewijs staat op zich maar hoe gaan we hier vervolgens mee om? We kiezen er bewust voor om de bewijslast te laten zoals het is, de verwerking van het neutrale geld laten we aan uw verbeelding en besluiten in een Einsteinsiaanse modus, een vooroordeel is moeilijker te splitsen dan een atoom.

Wil. schreef:Daarin vergis je je. Zodra de mensen het vertrouwen kwijt zijn in een munt aanvaarden ze die niet meer. Er zijn tal van munten verdwenen doorheen de tijd. De reden was simpel: men vertrouwde ze niet meer. Goud is óók een grondstof (naast de waardebehoudende functie als geld). In die zin wordt de grondstof verhandeld zoals koper wordt verhandeld. Dat men daaraan iets wil verdienen is niet oneerbaar. De kolenhandelaar verdient ook aan de handel in kolen. Dat is mogelijk. Er zijn in de geschiedenis niet veel gevallen te vinden van wereldrijken die zich zonder slag of stoot van hun leiderspositie laten duwen. Dat is met zilverruggorilla ook het geval. Het zit in de genen van de mensheid. Dat verander je niet. Of wel: "Alle Menschen werden Brüder"? Het enige waarover je niet spreekt is 'vertrouwen' en dat is er steeds minimaal nodig. Net zoals een brood zonder zout plots niet aangenaam is om eten als je het zout eruit laat. Hoewel dat zout maar 3% van de totale massa vertegenwoordigt. Ons ganse geldstelsel is gebaseerd op het vertrouwen dat er achter het geld iets zit dat échte waarde heeft. Zodra je dat vertrouwen wegneemt, stort het systeem in.

Mark Twain stelde ooit, het is makkelijker om mensen te bedriegen dan uit te leggen waarom ze bedrogen worden. Het is zelfs bijna onwaarschijnlijk wanneer je dat onderzoekt.

(1) Goud als product of grondstof => minimaal
(2) Genen => onderdrukking leidt tot een tegenreactie => psychologie
(3) Vertrouwen => exact => volledig weg

Hoe gaan we dan het vertrouwen herstellen? Zie internet met prachtige plannen om dat te doen. Wat ontbreken we? Jawel, een politiek die ook haar verantwoordelijkheid neemt. Wie wordt er bedrogen? Heel eenvoudig allemaal Wil, meer dan een aantal pijltjes hebben we uiteindelijk niet nodig.

Als (1) => dan (1.1)
Als (2) => dan (2.1)
Als (3) => dan (3.1)

Het spijt, ik begrijp van dat laatste niets.

Veel interessanter lijkt het me om de discussie te verplaatsen naar de realiteit. Waarom zou de bakker al dan niet het digitale geld van de klant aanvaarden? Zal hij volgens jou 's nachts blijven werken als hij - net zoals zijn klant - een volledig opgeladen betaalpas kan krijgen en die telkens weer gratis kan opladen?

Dat is de toets van de realiteit tegenover een theorie.

Wil. schreef:Het spijt, ik begrijp van dat laatste niets. Veel interessanter lijkt het me om de discussie te verplaatsen naar de realiteit. Dat is de toets van de realiteit tegenover een theorie.

Wel Wil, de realiteit is inmiddels verworden tot een auto-immuunziekte zoals psychologen dan ook trachten te zeggen. Het is een realiteit die geen waarden, normen en (financiële) ethiek kent. We identificeren ons hiermee alsof het normaal zou zijn en trachten ons - ieder op zijn manier - te redden waardoor we nu net dat malafide systeem voeden, koren op de molen van diegene die het manipuleert.

Waarom zou de bakker al dan niet het digitale geld van de klant aanvaarden? Zal hij volgens jou 's nachts blijven werken als hij - net zoals zijn klant - een volledig opgeladen betaalpas kan krijgen en die telkens weer gratis kan opladen?

In een post-autistische vorm van economie bakt de bakker broden, de schoenmaker maakt schoenen, de fietsenmaker maakt fietsen ... iedereen draagt z'n steentje bij tot de economie aangezien het gebaseerd is op menselijke waarden en bijhorende ethiek. We hebben blijkbaar geen idee hoe erg de situatie is, wel zijn er duizenden boeken over geschreven. Ter getuigenis:

De beweging voor Post-autistische Economie (PAE) was geboren door het werk van Sorbonne econoom Bernard Guerrien. De beweging wordt het best gezien als een forum van verschillende groepen die kritisch staan tegenover de huidige heersende stroming in de economische wetenschappen. Men bekritiseerd onder andere het methodologisch individualisme van de neoklassieke economische theorie.

In 2000 werd de beweging opgestart en verwierf ze meer bekendheid door de publicatie van een open brief in Le Monde van ontevreden economiestudenten die pleitten voor een hervorming in het economieonderwijs, later gevolgd door een interview in dezelfde krant. De oproep kreeg in 2001 de steun van Ph.D. studenten van Cambridge met de publicatie van "Opening Up Economics: A Proposal By Cambridge Students"

http://nl.wikipedia.org/wiki/Post-autistische_economie

Er is geen gebrek aan informatie Wil, waar zit het probleem dan wel?

Veel interessanter lijkt het me om de discussie te verplaatsen naar de realiteit. Waarom zou de bakker al dan niet het digitale geld van de klant aanvaarden? Zal hij volgens jou 's nachts blijven werken als hij - net zoals zijn klant - een volledig opgeladen betaalpas kan krijgen en die telkens weer gratis kan opladen?

Dat is de toets van de realiteit tegenover een theorie.

Ik zou graag concrete, bijna tastbare antwoorden krijgen. Kan dat?