Het einde van het geld

[Vesselin]

Ja, ja.... Latijnse spreuken! Doet mij denken aan mijn humaniora-tijd in het bisschoppelijk college van Aalst.
Daar stond in de trappengang in grote letters op de muur gebeiteld: "Nec sperno laborem" (vrij vertaald: "ik ben niet te lui om te werken"). Wel, tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik een zeer lui kind was. Ik had een gruwelijke hekel aan van buiten leren. De Latijnse spraakkunst van Geerebaert - weet ge nog - ik kende dat nooit van buiten, en maakte veel fouten in de thema's, en dus werd ik altijd naar de kamer van de priester-leraar Latijn geroepen!!! Gelukkig voor mij - in het licht van wat nu allemaal boven water komt - was ik ook een verschrikkelijk lelijk kind en ben ik nooit aangerand. Ik kreeg alleen maar stevige verbale uitbranders (vandaar waarschijnlijk mijn diepe afkeer van Cappa's conversatiestijl!) en moest onder toezicht straf schrijven. Van die hele 'Geerebaert' herinner ik mij welgeteld één zinnetje: "Augustus septem horas dormiebat", "Augustus placht zeven uur te slapen", waarschijnlijk omdat ik dat verdomd weinig vond!
Het lichtpuntje was dat ik mocht meezingen met "Cantate Domino", het beroemde knapenkoor van Aalst.
En zo ben ik blijven zingen en operazanger geworden. Wat is het leven toch vreemd!

[YYZ]

Ja, ja.... Latijnse spreuken! Doet mij denken aan mijn humaniora-tijd in het bisschoppelijk college van Aalst. Daar stond in de trappengang in grote letters op de muur gebeiteld: "Nec sperno laborem" (vrij vertaald: "ik ben niet te lui om te werken"). Wel, tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik een zeer lui kind was. Ik had een gruwelijke hekel aan van buiten leren. De Latijnse spraakkunst van Geerebaert - weet ge nog - ik kende dat nooit van buiten, en maakte veel fouten in de thema's, en dus werd ik altijd naar de kamer van de priester-leraar Latijn geroepen!!! Gelukkig voor mij - in het licht van wat nu allemaal boven water komt - was ik ook een verschrikkelijk lelijk kind en ben ik nooit aangerand. Ik kreeg alleen maar stevige verbale uitbranders (vandaar waarschijnlijk mijn diepe afkeer van Cappa's conversatiestijl!) en moest onder toezicht straf schrijven. Van die hele 'Geerebaert' herinner ik mij welgeteld één zinnetje: "Augustus septem horas dormiebat", "Augustus placht zeven uur te slapen", waarschijnlijk omdat ik dat verdomd weinig vond! Het lichtpuntje was dat ik mocht meezingen met "Cantate Domino", het beroemde knapenkoor van Aalst. En zo ben ik blijven zingen en operazanger geworden. Wat is het leven toch vreemd!

Dat het leven vreemd is, mag duidelijk zijn. Om in jouw termen te blijven, het is een kakofonie die we trachten te synchroniseren opdat een harmonisch levenslied mag weergalmen. Telkens opnieuw worden er zangers toegevoegd, net zoals er verdwijnen. Op deze manier vergt het leven een continue alertheid om die grote opera te vrijwaren van allerhande schade. De soufleur herinnert ons aan het spel maar dat horen we nog maar amper, ieder zingt immers z'n eigen lied, de kakofonie het resultaat. Vandaag is het kakelen, het voortbestaan van de opera komt in het gevaar, er is schaarste, niet enkel aan geld. Festina Lente.

[Archimedes]

Beste Vesselin, dan "Weense universiteitsprofessor" Franz Hormann, waarmee je je betoog probeert enig aanzien te geven, blijkt in 2012 geschorst te zijn en van de universiteit weggestuurd.
Zoveel aanzien of waarde zal die dan toch niet gehad hebben.

[YYZ]

Beste Vesselin, dan "Weense universiteitsprofessor" Franz Hormann, waarmee je je betoog probeert enig aanzien te geven, blijkt in 2012 geschorst te zijn en van de universiteit weggestuurd.
Zoveel aanzien of waarde zal die dan toch niet gehad hebben.

Archimedes, dat verhaal is hier al meermaals de revue gepasseerd. Het is weer een mooie poging om inhoudelijk alles te verdonkeremanen. Vandaag sterven er elk jaar 9.000.000 kinderen onder de vijf jaar, dit is natuurlijk veel minder interessant dan een holocaust, dat begrijpt iedereen wel.

[Vesselin]

Beste Vesselin, dan "Weense universiteitsprofessor" Franz Hormann, waarmee je je betoog probeert enig aanzien te geven, blijkt in 2012 geschorst te zijn en van de universiteit weggestuurd.
Zoveel aanzien of waarde zal die dan toch niet gehad hebben.

Dit is foute informatie! Is niet 'weggestuurd' maar geschorst. Men heeft hem tot dubieuze uitspraken proberen te verleiden over het bestaan van de gaskamers. Dat is ten dele gelukt.
Inmiddels is zijn schorsing opgeheven en geeft hij allang weer les.
Hij heeft te veel tegen de schenen van zijn collega's getrapt en de gouverneur van de Oostenrijkse nationale bank , dr. Ewald Nowotny, zonder meer een 'leugenaar' genoemd en heeft onder andere de vuile was van de Duitse Bundesbank buiten gehangen - de rol die die gespeeld heeft namelijk, bij het afwikkeling van de crisis en haar zogenaamde 'redding'.
Je zou voor minder geviseerd worden door de machthebbers, meen ik.

[YYZ]

Dit is foute informatie! Is niet 'weggestuurd' maar geschorst. Men heeft hem tot dubieuze uitspraken proberen te verleiden over het bestaan van de gaskamers. Dat is ten dele gelukt. Inmiddels is zijn schorsing opgeheven en geeft hij allang weer les. Hij heeft te veel tegen de schenen van zijn collega's getrapt en de gouverneur van de Oostenrijkse nationale bank , dr. Ewald Nowotny, zonder meer een 'leugenaar' genoemd en heeft onder andere de vuile was van de Duitse Bundesbank buiten gehangen - de rol die die gespeeld heeft namelijk, bij het afwikkeling van de crisis en haar zogenaamde 'redding'. Je zou voor minder geviseerd worden door de machthebbers, meen ik.

Gevonden:

"Het punt is natuurlijk niet dat we langer moeten werken. Het punt is dat we rijker willen worden!"

Prachtig

[YYZ]

Pieter Smit:

Ik durfde niet te vermoeden dat rente (interest) zo gunstig is voor de rijksten in onze samenleving. In 1982 is het effect van interest onderzocht in Duitsland. Alle Duitsers werden gegroepeerd in tien inkomenscategorieën. In dit ene jaar bedroegen de overdrachten aan interestbetalingen en -ontvangsten tussen deze tien groepen een bruto totaal van DM 270 miljard. Per groep is berekend wat de netto-intrestoverdracht is (ontvangen interest minus betaalde interest). Het onderzoek toont de systematische overdracht van welvaart van de armste 80% van de bevolking naar de rijkste 10%.

In het jodendom was rente technisch gesproken alleen verboden onder joden. Dit stelde hen in staat om met rente te lenen aan niet-joden. Deze praktijk werd een van de redenen van hun impopulariteit in de Middeleeuwen. De katholieke kerk was oorspronkelijk tegen rente. Hendrik VIII legaliseerde interest voor de eerste keer in de westerse wereld in 1545, nadat hij met de paus had gebroken. Pas in de 19-de eeuw wijzigt de houding van de katholieke kerk. De zonde van rente werd nooit officieel ingetrokken, maar werd gewoon vergeten.

Alleen islamitische religieuze leiders herinneren iedereen vandaag de dag nog steeds aan het verbod op rente. Blijkbaar heeft de islam een standpunt over rente die gunstig is voor 80% van de bevolking. Intrigerend dat ik over dit onderwerp nauwelijks tot niets verneem in de hedendaagse discussies.

[YYZ]

Wat ging er mis?

Een werkweek van vijftien uur en een toch een hoog welvaartsniveau, zo zou de 21ste eeuw er uit zien volgens de visionaire econoom John Maynard Keynes. Ondertussen laat D66 een proefballonnetje op over herinvoering van de 40-urige werkweek en gaat de pensioenleeftijd naar 67 jaar. Wat ging er mis? Keynes is vooral bekend van zijn Algemene Theorie van Werkgelegenheid, Interest en Geld, een verhandeling uit 1936 waaruit de huidige economen en politici veelvuldig citeren. Zes jaar eerder schreef hij een minder bekend essay: De economische mogelijkheden voor onze kleinkinderen. Daarin maakt Keynes een onderscheid tussen werkloosheid als gevolg van een tijdelijke economische neergang en 'technologische werkloosheid', schrijft Engelse emeritus hoogleraar politieke economie aan de Warwick University, Robert Skidelsky op de internationale debatsite Project Syndicate. Technologische werkloosheid omschrijft Keynes als het verdwijnen van banen door industrialisering en automatisering. Niets om je ongerust over te maken, vond de vermaarde econoom. De werkloosheid die zou optreden dankzij de technologische vooruitgang was een vrijwillige. Het zou ons moeten bevrijden van het economische probleem van schaarste dat de mensheid al zo lang aan een zwoegend bestaan ketent.

Machinerie

"Machines vervingen in rap tempo menselijke arbeid en stelden ons een enorme stijging van de productiviteit in het vooruitzicht voor slechts een fractie van de menselijke inspanningen", schrijft Skidelsky. Daarom zouden mensen in de 21ste eeuw volgens Keynes nog maar vijftien uur in de week hoeven te werken. In die uren zouden wij alles kunnen produceren wat we nodig hadden, met dank aan de machines. En jazeker, vergeleken met honderd jaar geleden werken we minder, hebben we langere vakanties, leveren we minder fysieke arbeid en leven we langer. Maar in breder verband is de profetie van Keynes niet vervuld, stelt Skidelsky vast. De afgelopen decennia nam de vrije tijd nauwelijks toe. Als deze al toenam was dat onvrijwillig vanwege het verlies van een baan. We zijn, kortom, niet in staat gebleken onze technologische vooruitgang om te zetten in meer vrije tijd. Voornaamste reden is "dat het leeuwendeel van de productiviteitswinsten van de afgelopen dertig jaar terecht zijn gekomen bij de beter bedeelden."

Krankzinnigheid

Dat was vooral het geval in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië waar de rijken veel rijker zijn geworden en het inkomen van de gewone man stagneerde. "De meeste mensen zijn dus niet vier of vijf keer beter af dan zij in 1930 zouden zijn geweest", stelt Skidelsky vast. Maar volgens de Britse emeritus hoogleraar speelt er nog iets anders. Het huidige kapitalisme gedijt bij almaar meer consumeren. "Aristoteles kende onverzadigbaarheid alleen als een persoonlijk gebrek", doceert Skidelsky. "Hij had geen flauw idee van de collectieve, politiek geregisseerde onverzadigbaarheid die we economische groei noemen. De beschaving van 'altijd meer' zou op hem zijn overgekomen als morele en politieke krankzinnigheid." En op een bepaalde manier ook economische krankzinnigheid, voegt Skidelsky daar aan toe. Niet alleen omdat we binnenkort tegen de natuurlijke grenzen van onze groei aanlopen, maar ook omdat we niet eindeloos kunnen snijden in arbeid. "Die weg leidt tot een splitsing van de samenleving in een minderheid van producenten, professionals, toezichthouders en financiële speculanten aan de ene kant en een meerderheid van knechten en werklozen aan de andere kant."

Klassiek dilemma

Zo'n tweedeling leidt tot een klassiek dilemma, stelt Skidelsky. Want hoe zijn stagnerende inkomens te rijmen met een economie die draait op meer en meer consumeren? Het antwoord van de afgelopen jaren was lenen. Maar lenen, dat heeft geleid tot de huidige schuldencrisis. Willen we voortgaan met een succesvolle automatisering van onze productie, dan moeten we onze houding tegenover consumeren, werk, vrije tijd en inkomensverdeling heroverwegen, stelt Skidelsky. Blijft die heroverweging uit, dan "zal herstel van de crisis slechts een voorbode zijn van nieuwe verpletterende calamiteiten".

http://www.trouw.nl/tr/nl/4504/Economie ... ynes.dhtml

[Vesselin]

Iedereen een voorspoedig 2015!

De mop van Geert Noels (econoom), uit de Humo van deze week, past wel bij dit topic:

Een wiskundige, een accountant en een econoom solliciteren voor dezelfde job. Eerst wordt de wiskundige binnengeroepen. Die moet antwoorden op de vraag: "Hoeveel is twee plus twee?" "Vier", antwoordt de wiskundige prompt. Vraagt de manager: "Precies vier?" "Ja," zegt de wiskundige, "exact vier!"
Vervolgens wordt de accountant binnen gelaten, die dezelfde vraag krijgt: "Hoeveel is twee plus twee?" De accountant denkt even na en antwoordt dan: "Gemiddeld genomen vier, maar het kan ook 10 procent meer of minder zijn. Gemiddeld zou ik vier zeggen."
Als laatste komt de econoom binnen. Na de vraag hoeveel twee plus twee is, staat hij op, hij sluit de deur, doet de gordijnen dicht, gaat naast de manager zitten en zegt: "Hoeveel wil je dat het is?"

[Vesselin]

@YYZ

Vanuit het standpunt dat het leven zelf misschien een gigantische grap is, kun je stellen dat de economische crisis een gigantische grap is.
Maar, zoals jij zegt: de oplossingen liggen voor de hand, waarom past de politiek ze niet toe?!
Ja waarom niet?
Dit is een vraag die naar de kern van het probleem gaat.
Ten eerste is het financiële systeem geen oorzaak, maar een gevolg van het commerciële denken.
De essentie van het commerciële denken is 'hebzucht'. In woorden uitgedrukt: "Hoe kan ik zo vlug mogelijk rijk worden!"
Rijk worden kun je alleen maar ten koste van de armoede van anderen. Dus bedenk je een financieel systeem om de mensen op te lichten.
Verder is het commerciële denken gebaseerd op de volgende premisse: Ik verwerf mijn producten, die ik wil verhandelen, zo goedkoop mogelijk, en ik verkoop ze zo duur mogelijk, waarbij ik mijn concurrenten probeer uit te schakelen.
Dit concurrentiële denken beheerst het menselijk maatschappelijk handelen, dus ook de politiek. Er is geen heil te verwachten uit de hoek van de huidige machthebbers. Alleen als genoeg mensen kiezen voor samenwerking is verandering mogelijk.

[Vesselin]

@Wil.
Om uw vraag van een tijdje geleden: "Kun je geld verhuren", te beantwoorden:

Zolang het om echt geld ging (goud en zilverstukken), kon iemand inderdaad geld "verhuren".
Ik wil een zaak opzetten maar heb geen geld genoeg, dan kan ik bij iemand gaan die een voorraad goudstukken heeft - jij bvb - en een hoeveelheid lenen (huren) waarmee ik mijn zaak kan opzetten zodat ik producten kan maken en die verkopen. Na een jaar of langer heb ik genoeg verdiend om jou de goudstukken weer te geven, plus de rente (huur) die jij gevraagd hebt. Jij kon zelf niet beschikken over dat goud dat je me geleend hebt en het niet gebruiken, dus is het logisch dat jij daar 'huurgeld', rente voor vraagt.
Het is fout beginnen lopen door de oplichterspraktijken van de goudsmeden.
Rijke mensen deponeerden hun goud bij de goudsmeden van de stad omdat die de veiligste kluizen hadden, en kregen een officieel papier in de plaats, waarop stond dat de klant eigenaar was van zijn hoeveelheid goud, die bij de goudsmid in de kluis lag. De eigenaar kon ten alle tijden het goud komen ophalen.
Toen bleek dat dat maar, in één van tien of vijf gevallen, ook echt gebeurde - de mensen, dreven handel en betaalden door hun waardepapieren door te geven - zijn de goudsmeden "bankiers" geworden en werd de 'fractionele reserve' uitgevonden. De goudsmeden gaven geen goud meer mee aan mensen die bij hen leenden, maar een waardepapier, gedekt door het goud van iemand anders, en dat deden ze, van vijf tot tien keer, met dezelfde goudvoorraad.
Ik weet niet hoe jij dat noemt, maar ik noem dat oplichterij!
Ten eerste was hun goudvoorraad het legale bezit van iemand anders, en was deze praktijk simpelweg illegaal. En ten tweede werd er schaamteloos geld bijverdiend door het invoeren van de samengestelde rente. En dat met waardepapieren die maar voor een vijfde of een tiende gedekt waren.
En toch is dit de basis van ons huidig geldsysteem. Pure fraude!
Als ik een auto verkoop aan vijf mensen tegelijk, het geld opstrijk en er vandoor ga, mag je er zeker van zijn, dat ik in de gevangenis vlieg als ik geklist wordt.
Maar bij ons geldsysteem is deze praktijk 'legaal' geworden.
En vandaag is het nog veel erger, vermits er geen "echt geld" meer is maar alleen schuldvorderingen.

[Vesselin]

Geen antwoord?!... "Doodzwijg-tactiek"?
Ons geldsysteem is bedacht door gangsters en daarom is het volkomen absurd.
Maar wie durft dat onder ogen zien?
Als ge het doorhebt, slaapt ge niet meer!

[Vesselin]

"It is well enough that people of the nation do not understand our banking and monetary system, for if they did, I believe there would be a revolution before tomorrow morning." ~ Henry Ford.

[...]Om de economische tredmolen draaiende te houden, moet niet alleen maar de geldvoorraad voortdurend toenemen (inflatie), maar moet ook de Staatsschuld voortdurend toenemen. De reden hiervoor werd uitgelegd door de voorzitter van de Amerikaanse Federale Bank, gouverneur Marriner Eccles, toen hij in - nota bene! - 1941 op de rooster gelegd werd door de onderzoekscommissie "Banken en geldvoorziening".
Congreslid Wright Patman vroeg Eccles, waar de FED het geld vandaan haalde om staatsobligaties te kopen.
"Wij creëren dat", antwoordde Eccles.
"Van waaruit creëren jullie dat?"
"Vanuit ons recht om kredietgeld te scheppen."
"Er zit dus niets anders achter dan jullie krediet, verleend aan de Staat?"
"Dat is precies wat ons geldsysteem inhoudt", antwoordde Eccles. "Als er geen staatsschuld was om ons geldsysteem in stand te houden, was er helemaal geen geld!"[...] ~ Ellen Brown: "Web of Debt."

[Wil.]

@Wil.
Om uw vraag van een tijdje geleden: "Kun je geld verhuren", te beantwoorden:

Zolang het om echt geld ging (goud en zilverstukken), kon iemand inderdaad geld "verhuren".
Ik wil een zaak opzetten maar heb geen geld genoeg, dan kan ik bij iemand gaan die een voorraad goudstukken heeft - jij bvb - en een hoeveelheid lenen (huren) waarmee ik mijn zaak kan opzetten zodat ik producten kan maken en die verkopen. Na een jaar of langer heb ik genoeg verdiend om jou de goudstukken weer te geven, plus de rente (huur) die jij gevraagd hebt. Jij kon zelf niet beschikken over dat goud dat je me geleend hebt en het niet gebruiken, dus is het logisch dat jij daar 'huurgeld', rente voor vraagt.
het goud komen ophalen.Het is fout beginnen lopen door de oplichterspraktijken van de goudsmeden.
Rijke mensen deponeerden hun goud bij de goudsmeden van de stad omdat die de veiligste kluizen hadden, en kregen een officieel papier in de plaats, waarop stond dat de klant eigenaar was van zijn hoeveelheid goud, die bij de goudsmid in de kluis lag. De eigenaar kon ten alle tijden
Toen bleek dat dat maar, in één van tien of vijf gevallen, ook echt gebeurde - de mensen, dreven handel en betaalden door hun waardepapieren door te geven - zijn de goudsmeden "bankiers" geworden en werd de 'fractionele reserve' uitgevonden. De goudsmeden gaven geen goud meer mee aan mensen die bij hen leenden, maar een waardepapier, gedekt door het goud van iemand anders, en dat deden ze, van vijf tot tien keer, met dezelfde goudvoorraad.

Wat gebeurt er indien de goudsmid zich enkel beperkt tot het uitlenen van het goud dat door iemand anders tijdelijk ter bewaring is gegeven, in het geval dat de oorspronkelijke eigenaar dan weer de bank binnenstapt en zegt dat hij zijn goud nu plots voor een onvoorziene uitgave nodig heeft?

De goudsmid/-bewaarder zal hem moeten zeggen dat hij hem niets kan teruggeven omdat hij dat goud heeft uitgeleend aan iemand die er een zaak mee heeft opgestart. Dit is een serieus probleem want de goudsmid is onmiddellijk failliet, aangezien hij zijn schulden niet meer kan terugbetalen. Heb je daar een oplossing voor?

Fractionair bankieren laat wel toe dat het geld/goud wordt uitgeleend op basis van een papieren belofte, zodat zowel de oorspronkelijke eigenaar als de persoon die een zaak wil opstarten verzekerd zijn van hun belangen. De ene kan aan zijn waarde die de goudsmid-bankier heeft in ontvangst genomen en de andere kan zijn zaak inrichten en opstarten.

Ik weet niet hoe jij dat noemt, maar ik noem dat oplichterij!
Ten eerste was hun goudvoorraad het legale bezit van iemand anders, en was deze praktijk simpelweg illegaal. En ten tweede werd er schaamteloos geld bijverdiend door het invoeren van de samengestelde rente. En dat met waardepapieren die maar voor een vijfde of een tiende gedekt waren.
En toch is dit de basis van ons huidig geldsysteem. Pure fraude!

Maar als de ontlener van het goud met de noorderzon vertrekt, of failliet gaat, dan moet de bankier tóch in staat zijn om de oorspronkelijk eigenaar te vergoeden. Mits rente aan te reken, kan dat.

Als ik een auto verkoop aan vijf mensen tegelijk, het geld opstrijk en er vandoor ga, mag je er zeker van zijn, dat ik in de gevangenis vlieg als ik geklist wordt.

De vergelijking klopt niet. Ze zou correct zijn indien de bankier er ook vandoor gaat met het geld van degenen die komen sparen. Maar dat is toch niet de gebruikelijk werkwijze bij de bankiers, niet?

[Vesselin]

Bedankt voor je uitleg.
Ben "Web of Debt" van Ellen Brown aan het lezen, een klepper van 400 bladzijden. En tussen door moet ik weer alle dagen gaan werken. Dus dat kan nog lang duren voor ik de discussie verder zet.
grts,
Vesselin.