Bosrankje's Laar 7
-
Monika ** - Lid geworden op: 05 jun 2004, 13:10
- Locatie: ardennen
Rankje en Alter
ik heb gelezen wat u schreef
toch wens ik u veel sterkte toe
profiteer van elke dag die u krijgt
geef u gelijk dat jullie nu naar je zelf kijkt
dus geniet van elke dag die u is geven
toch dank ik jullie voor alles wat jullie hebben gedaan
veel liefs van Monika.

ik heb gelezen wat u schreef
toch wens ik u veel sterkte toe
profiteer van elke dag die u krijgt
geef u gelijk dat jullie nu naar je zelf kijkt
dus geniet van elke dag die u is geven
toch dank ik jullie voor alles wat jullie hebben gedaan
veel liefs van Monika.

-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Vanuit dit topic altijd veel vriendschap gekregen !
Vriendschap geeft sterkte.
Rankje, elke nieuwe dag is een bloem, die in de ochtend zich opent.
Ik hoop dat jullie samen nog vele bloemen mogen plukken.
mvg
Robbe
Vriendschap geeft sterkte.
Rankje, elke nieuwe dag is een bloem, die in de ochtend zich opent.
Ik hoop dat jullie samen nog vele bloemen mogen plukken.
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen

Beste Norman, Monika en Robbe,
Hartelijk dank voor jullie bezoek in ons Laar en
ook voor de mooie afbeeldingen en lieve woorden !
Liefs van ons beiden en vriendelijke groetjes aan
iedereen die hier langskomt.
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Wat blijft...
Als mijn geschrift blijft,
niet alleen in mijn herinnering
maar ook op papier,
zal ik me nooit alleen voelen.
En, als mijn geheugen me ooit verlaat,
zal ik eender wanneer
de weg naar die woorden vinden
om en elk van hen te strelen,
koesteren, bewonderen,
liefhebben als een kind...
Die navelstreng, zelfs afgesneden,
zal immer aanvoelen
als aanvaarde fantoompijn ...
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen

Windgefluister
Jonge boompjes slaan op en neer,
wiegewaaien,alsmaar wiegewaaien,
lijkt wel 'n hoofse buiging,altijd weer,
om die zotte wind te willen paaien.
't Is de wind die heerst,
hij blaast in 't bladergewas
soms lang en stevig,
takken buigen in malle pas
op en neer,heel gewillig,
't bladerdek ruist zacht
waarbij 't een wijsje fluistert,
alsof 't verwacht
dat er iemand luistert.
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
.....
.....
.....
'n Cursiefje voor Moederdag
Memorie...
'k Zie vandaag 10 Mei op de kalender staan,het brengt me in gepeins,
't is of die datum me wat wil zeggen,iets in herinnering wil brengen.
Maar mijn geheugen is ook niet meer je dat waar het er op aankomt
om data uit het persoonlijke leven in hun juistheid te duiden.
'k Weet uiteraard nog wel wanneer ik op de wereld kwam,
op 22 December 1939,al had ik er toen dat moment totaal
geen besef van.Het gebeurde allemaal zonder mijn medeweten,
hoe ik met die 4,850 kg het mijn moeder onmogelijk maakte
om me langs de normale weg te baren.Er kwam trekwerk aan
te pas,met de 'ijzers' zoals men dat toen pleegde te noemen.
Het deed bloed vloeien,met als resultaat,een zodanig verwond hoofdje
met bijna afgerukte oortjes en een nekje dat 'n grote open wonde was.
Prettig zal dat niet aangevoeld hebben,noch voor mij,noch voor mijn
moeder.Ikzelf had er waarschijnlijk toen geen besef van,ik was er wel
bij,maar om nu te zeggen ''k stond(lag)er bij en ik keek er naar' dat zal
het niet geweest zijn.Uiteindelijk kreeg ik dan toch het levenslicht te
zien via de keizersnede,tot blijde fierheid van mijn ouders om hun
eersteling.Mijn moeder was er nochtans slecht aan toe,men had haar
zo deerlijk toegetakeld dat ze nog weken in het ziekenhuis moest
verzorgd worden.Uiteindelijk is toch alles goed gekomen en schonk ze
na mij nog aan twee ferme zonen het leven.
Tante Iréne,moeders oudere zuster,ontfermde zich in die eerste
levensweken met veel liefdevolle toewijding over mij.Het was echt
een heel lieve vrouw,ze is altijd mijn lievelingstante geweest en ik
noemde haar ook wel 'mijn tweede moeder'.Mijn nichtje,haar vierjarige
dochter,beschouwde ik later als mijn zus,zeker ook ter compensatie
van het feit dat ik enkel twee broers had.
Maar wat heeft dit alles nu met die10 Mei van vandaag op de kalender
te maken?Eigenlijk feitelijk niks hé,enkel maar om te zeggen dat op
Vrijdag 10 Mei 1940 de Moffen ons land binnenvielen,en ik als baby
van enkele maanden de tweede wereldoorlog inging,nu 75 jaar geleden.
Ik moet daar die dag zodanig van geschrokken zijn dat ik mijn tante,
toen ze bezig was me een propere luier aan te doen,trakteerde op een
helder pipistraaltje recht in haar mond.
Santé!
Alterego
.....
.....
'n Cursiefje voor Moederdag
Memorie...
'k Zie vandaag 10 Mei op de kalender staan,het brengt me in gepeins,
't is of die datum me wat wil zeggen,iets in herinnering wil brengen.
Maar mijn geheugen is ook niet meer je dat waar het er op aankomt
om data uit het persoonlijke leven in hun juistheid te duiden.
'k Weet uiteraard nog wel wanneer ik op de wereld kwam,
op 22 December 1939,al had ik er toen dat moment totaal
geen besef van.Het gebeurde allemaal zonder mijn medeweten,
hoe ik met die 4,850 kg het mijn moeder onmogelijk maakte
om me langs de normale weg te baren.Er kwam trekwerk aan
te pas,met de 'ijzers' zoals men dat toen pleegde te noemen.
Het deed bloed vloeien,met als resultaat,een zodanig verwond hoofdje
met bijna afgerukte oortjes en een nekje dat 'n grote open wonde was.
Prettig zal dat niet aangevoeld hebben,noch voor mij,noch voor mijn
moeder.Ikzelf had er waarschijnlijk toen geen besef van,ik was er wel
bij,maar om nu te zeggen ''k stond(lag)er bij en ik keek er naar' dat zal
het niet geweest zijn.Uiteindelijk kreeg ik dan toch het levenslicht te
zien via de keizersnede,tot blijde fierheid van mijn ouders om hun
eersteling.Mijn moeder was er nochtans slecht aan toe,men had haar
zo deerlijk toegetakeld dat ze nog weken in het ziekenhuis moest
verzorgd worden.Uiteindelijk is toch alles goed gekomen en schonk ze
na mij nog aan twee ferme zonen het leven.
Tante Iréne,moeders oudere zuster,ontfermde zich in die eerste
levensweken met veel liefdevolle toewijding over mij.Het was echt
een heel lieve vrouw,ze is altijd mijn lievelingstante geweest en ik
noemde haar ook wel 'mijn tweede moeder'.Mijn nichtje,haar vierjarige
dochter,beschouwde ik later als mijn zus,zeker ook ter compensatie
van het feit dat ik enkel twee broers had.
Maar wat heeft dit alles nu met die10 Mei van vandaag op de kalender
te maken?Eigenlijk feitelijk niks hé,enkel maar om te zeggen dat op
Vrijdag 10 Mei 1940 de Moffen ons land binnenvielen,en ik als baby
van enkele maanden de tweede wereldoorlog inging,nu 75 jaar geleden.
Ik moet daar die dag zodanig van geschrokken zijn dat ik mijn tante,
toen ze bezig was me een propere luier aan te doen,trakteerde op een
helder pipistraaltje recht in haar mond.
Santé!
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen

Van seringen wil ik zingen...
De natuur staat enig mooi te pronken,
't rijke frisse kleurenpalet aan bloemen,
pracht die mijn hart feller doet bonken,
'k zou alles in woorden willen roemen
'k Wil zo graag 't natuurschoon bezingen,
al 't moois dat nu volop staat te bloeien,
klein gewas,en heesters,zoals seringen,
die in 't wit,lila,of paars ons zo boeien
Met 't krachtige zoetzachte van de geur,
waarmee de sering ons weet te bekoren,
zo'n aroma geraffineerder dan de kleur,
doet haar tot veler favorieten behoren
Van ouds gekend om de verleiding,
't paradijselijk oord van bij en vlinder,
'n nectar in volumineuze verspreiding,
magistrale geurigheid in rijk gezinder
Met haar bloei toch beperkt van duur,
toont 'n sering zich kort maar krachtig,
'n leidraad althans van menig partituur
in aria's bejubeld,lyrisch en waarachtig
Van seringen wil ik zingen in majeur,
klanken strengelend tussen takken,
als 't hooglied rijp van kleur en geur,
seringen jubelend zonder verzwakken
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen

Beste Norman,
Sorry dat ik je zo laat antwoord maar ik zocht een oude foto van Ixelles of
Elsene (Brussel 5) waar ik geboren ben en vond die niet. Eindelijk gevonden
dus... men ziet de kerk waar ik gedoopt ben (Sainte Croix-Heilige kruis) en
ook de standbeeld van Tijl en Nele (C. De Coster) de vijvers die erachter staan
zijn niet te zien, spijtig want die maken ook deel uit van mijn jeugd !
Ik ging er elke dag naartoe, meestal met mijn grootvader, om brood aan
eenden en zwanen te geven... NOSTALGIE !
Bedankt voor al het moois dat je bij mij hebt geplaatst (ook de vorige foto's
van acteurs en actrices, jong en oud en vooral van mijn geliefde Audrey
Hepburn !)
Hopelijk gaat het je goed ?!
Lieve groetjes van ons beiden
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen

Monika,
Je maakt echt prachtige natuurfoto's!
Ook je gedichten zijn heel mooi.
En wij genieten daar van.
Hartelijk dank voor je regelmatig
bezoek aan onze topic.
We wensen je een zalig Pinksterweekend.
Vriendelijke groetjes van ons beiden,
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht


























































