Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

beetje bij beetje

en wij ontwaken bij vogelgezang
in een heel andere wereld
van zonnestralen, lichtpuntjes en
een helder groen achter fladderend wit

alles voelt als herinnering
alsof wij al eens hier waren
een naklank van vrijheid, lichtvoetigheid

het is heet, de lucht staat stil
en wij bewegen ons langzaam
door de zinderende uren
tellen dagen van zomerweken
- ijsblokjes in ’t glas, handen op blote buiken -
die eerst nog ver verwijderd leken

mij ontbreekt de kunde
om te beschrijven hoe ik me nu voel
dus blijf ik beter stil
omdat ik dit niet grijpen kan
in woorden alle vele werkelijkheden
jij, ik en het nu

ooit worden dagen rustiger
het ademen langzamer in kleine
voorzichtige stapjes naar de avondzon
en komen wij uiteindelijk aan

beetje bij beetje
**********
sunset 03-08-2015
**********

[sunset]

slaap zacht (wens ik mezelf nog elke nacht)

slaap zacht mijn kind
verzoet jezelf de boze wereld
in dromen

en zie die simpele schommel daar
in ‘t gisteren-oord
herinner je
dat droef-mooi lied
van niet te tellen vlinders

daar ben je blauw, nog steeds
die hemeltent, de zee
dat groen
die halm, boom

al dat ben jij geweest
en nog veel meer

slaap zacht mijn kind
verzoet de wereld
met je droom

als je ontwaakt
zul je weer snel volwassen zijn
dit alles slechts
herinnering in slaap
**********
sunset 04-08-2015
**********

[sunset]

in schaduw van dagen

en alle liefdesdromen
werpen licht
in schaduw van dagen
bloeien in baaien
van zachte schoten

over steigers van nachten
ranken twijgen van weten
ruik ik lavendel
in ‘t lichtspoor van jou

warme monden
breken tralies van angst
uit de eeuwigheid klinken klanken
van hunkerend verlangen

dit geloof in ons
zwijgt duister-woorden
schenkt in schemering troost
door licht werpende liefdesdromen
in schaduw van dagen
**********
sunset 05-08-2015
**********



in Schatten der tage

und alle Liebesträume
werfen Licht
in Schatten der Tage
blühen in Buchten
zarte Schöße

über Stege der Nächte
ranken Zweigen des Wissens
wittere ich Duft des lavendel
in Leuchtspur von dir

warme Münder
brechen Gitter der Angst
aus die Unendlichkeit tönen Klänge
des sehnendes Verlangen

dieser Glaube an uns
schweigt dunkle Wörter
schenkt Trost in die Dämmerung
durch Licht-werfende Liebesträume
in Schatten der Tage
**********
sunset 05-08-2015
**********

[sunset]

zomeravond

de avond legt
een laatste goud
over het water

en neigend stil
zwijgt nu de dag
en wacht de nacht

in purperrood
beëindigt zon
haar avonddans

diepblauw fluweel
legt zich heel zacht
over de aarde
**********
sunset 06-08-2015
**********

[sunset]

duizend woorden

droefheid omvat
zo vele woorden
blijft droom
in een chrysantenrood
slechts duizend woorden
nooit beleefde zoon

en nooit vergaat
een dag
- of twee -
dat ‘k je niet leef
zeg: hier ben ik
ooit komt het goed

mijn duizend
droeve woorden
eerst-geborene
**********
sunset 08-08-2015
**********

[sunset]

een zomer om niet te vergeten

ik lief de tijd tot aan haar einde
nu gele brem zich puft naar ‘t avonduur
braambessen zonnestralen vangen
broekspijpen tot aan de knie gekort
schrammen op de benen krassen

nog moeten velden worden nat gesproeid
staan op de dennen groene naalden
groeten uit hemden naakte buiken
die in de zon zich baden
hitte verhoogt 't aloude seksenspel

op straten trippelen meisjes paden
rijden cabrio’s verleidelijk langs
ouders laden lachend in hun wagen
hun kroost en stoelen, snoep en water
letters zwemmen nog als asfaltvissen

ik leef de tijd, nog steeds en weer opnieuw
vangt zachte wind mijn haren, schouders
blikken de ochtenden blij in elke nieuwe dag
waar zijdelings al de bloemen zinderen
in helder blauw na ‘t zwart van nacht
**********
sunset 13-08-2015
**********

[sunset]

ik vind je toch en telkens weer

en altijd weet ik je te vinden
in bruine roest of wat verbleekte kleuren
ook in het duizend keer verteld verhaal
in nachten die niet slapen willen
daar vind ik je, en overal

in 't stralend blauw van weidse hemel
het fleuren van een boom, een bloem
daar vind ik jou in alle kleuren
in 't bruin van roest en in nog zoveel meer
dan in 't oneindige verhaal

loop, wacht en 'k vind je toch
en toch ook telkens weer
**********
sunset 16-08-2015
**********

[sunset]

het gaat maar door en door

de zomer brandt
en in het knisperen
springen grenen
hun appels scheuren
barsten verwoestend

gepantserde tegenslagen
blazen briesend
lopen in luchten
richten enkel
op het kwade
raken de mens
verstoren dromen
van dagelijkse brood

het gaat maar door
en door de oorlogen
onmachtig onze toorn
in ‘t eindeloze van
brandende zomer
vloeit onhoudbaar
vluchtelingenstroom
**********
sunset 16-08-2015
**********

[sunset]

na jaren nu mijn stilteweg

in dieptes van het woud
overleef ik mijn jaren
zoals kilte uit maartwolken

kam mijn oude gedachten
en bedrink me ’s middags
wanneer ik aan beekjes
zomervogels zaai

zonnespikkels leggen zich
op mijn slapen en over
mijn schouders danst groen

’s namiddags wandelen
insecten met gespitste kaken
en heet-gekke woordjes
door ’t mulle zand

ik duik in koelblauwe spiegel
van een bosvijvertje
houd het mij tegen mijn voorhoofd

grijs-kaal waait herfstrijp haar
dat mij gebleven is
wanneer ik traag langzaam
trappen afdaal in stilte
**********
sunset 18-08-2015
**********

[sunset]

ook al beliegt ons de zon

ik houd ervan
wanneer het wind-
stil is, takken niet
gebroken worden|
geen hars meer
uit wonden lekt

wanneer regen
niet meer gutst
en de aarde bloot-
legt met natte vingers
door ’t gras woelt
het nog zomer lijkt

ook al beliegt ons de zon
**********
sunset 19-08-2015
**********

[sunset]

in stilte van de tijd

naar binnen trekt de kleur door huid
dringt zich het laatste woord
bereikt als druppel schuin het oor
legt als vergeten traan zich dan te rusten
verlicht de smart van ´t hart

traag neigt een hand zich voor het oog
verplaatst de lucht en kleine woordjes
komen uit het fluisteren van gisteren
al lost de slaap de droefheid op
in stilte van de tijd
**********
sunset 20-08-2015
**********

[sunset]

en vredig zingt hij ons in slaap

de vensters openen zich vanzelf
en zonder klinken, die waren stuk;
in tuinen fluistert wind door kronen
bladeren bedekken groen de hemel
en tussen hen rust stil een regen

’t is tijd dat ik je roep
nu zomer al te lange dagen wacht
vogels naar ons hun kopjes draaien;
onze paden dwalen over daken, torens

over je schouder hangen zachte schaduwen
van zijden sjaals nu zon niet wijkt
de lege handen dragen bloesjes over armen
de stroom is niet meer ver en zekere stappen
doorkruisen vast en snel zijn bed

vredig zingt hij ons in slaap
**********
sunset 21-08-2015
**********

[sunset]

jij!

het leven neemt
mij onverhoeds
en overhands
nimmer genoeg
dingen die zijn
in tijd en ruimte
spijs en drank
resten stoppen
gaten

maar plots
tussen dit alles …

jij

een blauwe wolk
op witte hemel-
grond heel live
een helemaal
totaal een vrouw
weef jij een band
die bindt laat vrij
ben jij voor mij
ver toch nabij
een paradijselijk
stukje aarde

leg zacht je lippen op
snoer mij de mond
wijl ritmisch wij
ons liefdevol
bewegen in een tijd
die altijd maar vertelt
en jij zo losgeslagen
hongerig bent

en ik kom graag
**********
sunset 22-08-2015 – Werl (D)
**********

[sunset]

hier is God nog toegankelijk

op deze warme zomerdag
zijn hoog boven wat witte wolkjes
die langs de open hemel
slenterend hun wegen gaan

verstilde ogenblikken
die uit puur licht bestaan
en uit sacraal fluisteren
vanuit een heel ver gisteren

een menigte mensen
eerbiedig schuifelend
langs heiligdommen;
hier simpel doodgewoon
**********
sunset 23-08-2015 – Werl (D)
**********

[sunset]

ik lief nog steeds dat kind

in diepe leerachtige groeven
nestelen rimpelige handen
plukken parels uit herinneringen

ik laat hen liggen
met al hun misgelopen verlangens
al hun verfoeilijke littekens

hier als mens niet mogen leven
help ik nog slechts de nacht in haar hemd
het levenslicht in het graf

om ’s morgens in moordende stilte
en in de maalstroom van eeuwig en gisteren
het kind in mij nog steeds te lieven
**********
sunset 26-08-2015
**********