Gewoon, gedichten - 4

[*Joy*]

Ingo

Graag gelezen.
Ik kom je nog een goede nacht wensen.

Het voelt ook goed, als ik hier even kan "verpozen"

Welterusten sunset.

*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Een heel mooi warm compliment zet je hier weer neer; dank je wel en geniet van een heel rustige donderdag.
Warme genegen groet, sunset

[sunset]

niets is er bij stenen (ook voor Derrel)

nu in de herfst
zijn dagen
grauw als vogels
die hun weg terug
niet kunnen vinden

zelf zit ik al te dikwijls
treurend bij stenen
mijn linker wang
zorgvuldig glad geschoren
en op mijn rechter
schaduwt donker dons

bij stenen echter is er niets
dat mij aan hem herinnert
al tel ik nog zo fel
’t pulseren van het bloed
- geen enkele tijd
zal dat veranderen

bij stenen is er niets
enkel ik
en hij bij mij
wanneer ik daar ben

traag gaat de herfst
weer naar november
’t wordt kouder nu
en dagen niet
meer helder
ergens wacht toch lente
**********
sunset 20-10-2016
**********

[*Joy*]

.
Het wordt inderdaad kouder én somber sunset.
We moeten nog doorheen de winter geraken.
Ondanks de donkere dagen in het vooruitzicht ...proberen we het toch maar gezellig te maken.

Lieve én warme groet,

*Joy*

[sunset]

*Joy*
helemaal mee eens. Gezelligheid zou in feite nooit weersafhankelijk mogen zijn (hoe moeilijk dat ook soms voor me is *glimlacht*)
Geniet van een liefst droge, rustige herfstvrijdag en warme genegen groet, sunset

[sunset]

reeds voor één november

uit mantelzakken puilen
alle straten uit
waarin ik woon;
rode kastanjes daarin
en ook het gedruis
van naderende engelen
en het vrede op aarde

in tassen dwing ik
het vloeien van stromen
de zilveren nevel
die over hen ligt
op herfstdagen als deze

in het graf van mijn zoon
wil ik schuilen
als in een kleine kamer
waarin de tijd stilstaat
ik met een loep voor ogen
nog altijd het kloppen van
zijn hart kan horen

in mij nog steeds
die muitende onrust
reeds voor de dag
van één november


____________________


bereits vor den ersten November

aus Manteltaschen quellen
alle Straßen aus
in denen ich wohne;
die rote Kastanien darin
wie auch das Getöse
von sich nähernde Engelen
und ein Frieden auf Erde

im Gepäck zwinge ich
das fließen der Tränenströme
den silbernen Dunst
der über ihnen liegt
an Herbsttage wie diese

in das Grab meines Sohnes
möchte ich mich verstecken
wie in ein kleines Zimmer
in der die Zeit stilsteht
ich mit eine Lupe vors Auge
das klopfen von sein Herz
noch kann hören

in mir noch immer
die meuternden Unruhe
bereits vor den Tag
des ersten November
**********
sunset 21-10-2016
**********

[*Joy*]

Dag Ingo,

Ik werd er even stil van...
Probeer toch maar te genieten van die mooie herfstkleuren dat onze natuur te bieden heeft.
Ieder seizoen heeft ook zijn charmes.

Een lieve groet van mij,
én een rustig week einde.

*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Dank je wel voor je bezoekje hier en je mooi warm reageren.
Nog een heel prettige dinsdagnamiddag en warme groetende genegenheid, sunset

[sunset]

uitgeweend en stil

laat innerlijk de stemmen zwijgen
ween slechts een walnoot als een schaal op ‘t water
de nacht verlangt nooit veel
enkel een binnen laten in het weke van je zijn

waar stroom zich wiegend vlijt nu tegen mij
als warm zacht lijf, een venus
zoekt dit tijdverdrijf en drijft
in ’t hout van mij, maakt willoos

en ik dien enkel slechts de nacht als vlot, de maan
zwalkt dronken door geur van zon
graaft rimpels mij in ‘t dag-voorhoofd
dat enkel overblijft hier aan het venuswater
in haar armen: uitgeweend en stil
**********
sunset 25-10-2016
**********

[*Joy*]

.
Mooi Ingo......

Vandaag genoten van een zonovergoten dag.
Heerlijk.
Nog een warme avond verder.

Liefs,

*Joy*

[sunset]

*Joy*,
Hier was het gisteren de hele dag bijna grauw, grijs en kil. Ik kreeg het niet warm (alhoewel dat misschien ook deels tussen mijn oren zat). Vandaag is gelukkig (en tegen alle verwachtingen in want er werd dikke, zware mist voorspeld) de zon sinds vanochtend van de partij.
Dank je voor je lezen en reageren en geniet van een stralende woensdag,
sunset

[sunset]

nog altijd kan ik niet bevatten
(hem werd geen graf gegund)

wind wind wind
onder je tere vleermuisvleugels
o ja mijn eerste kind
laat licht toch in de kist
een fakkel aangestoken
knisterende lakens
[ en ik bevries in avonden]

gehuisvest in jouw wortelgraf
versta ik nooit
het opgebaard zijn in het netelgras
in dons gezonken; rood gespikkeld
onze-lieve-heersbeestjes in je haar
en wimpers uit wat gras
(ik vind je nimmer meer)

languit en op je rug lig jij
al blijf jij eeuwig doorn in dit hart
en schemeren blauw de lijnen
van lendenen die steeds roepen:
ontwaak de dag het vuur het paard
het duivenpaar zij slapen
(alleen mijn pijn die blijft ontwaakt)

tot jij je ogen ooit weer openslaat
gezond en wel
maar slimmer en vermoeider
weet ik het wel
ondanks de tranen die als regen
mijn wangen steeds benatten
(’t is enkel maar een hazenslaap)
**********
sunset 26-10-2016
**********

[*Joy*]

Ingo

Bij dit lezen voel ik me toch wat triestig.
Maar daar zal wel een reden achter zitten.
Hier schijnt het zonnetje ook.
Daarom is "genieten" de boodschap.
Moet jij ook doen.

Liefs,

*joy*

[sunset]

*Joy*
Iets meer dan 50 jaar geleden (een triest jubileum realiseer ik me plots) stierf mijn eerstgeborene na enkele dagen geleefd te hebben. Het was toen niet de gewoonte deze kinderen een volwaardig graf te nemen (misschien omdat men de menig toen toegedaan was dat je om hen niet echt hoefde te treuren).
Wat er ook van zij, zijn dood is me altijd en pijnvol bijgebleven en speelt op de meest onregelmatige tijdstippen - maar zeker in de periode die naar 01 november neigt - weer op. Vandaar.

Dank voor je lezen en in- en meevoelend reageren en geniet van een heel vredige woensdagnamiddag verder.
Lieve groetende genegenheid, sunset

[sunset]

*Joy*
Iets meer dan 50 jaar geleden (een triest jubileum realiseer ik me plots) stierf mijn eerstgeborene na enkele dagen geleefd te hebben. Het was toen niet de gewoonte deze kinderen een volwaardig graf te nemen (misschien omdat men de menig toen toegedaan was dat je om hen niet echt hoefde te treuren).
Wat er ook van zij, zijn dood is me altijd en pijnvol bijgebleven en speelt op de meest onregelmatige tijdstippen - maar zeker in de periode die naar 01 november neigt - weer op. Vandaar.

Dank voor je lezen en in- en meevoelend reageren en geniet van een heel vredige woensdagnamiddag verder.
Lieve groetende genegenheid, sunset