Kinderuitspraken om nooit meer te vergeten

[Sien]

Nota van de moderator:

Sien heeft in 2005 deze topic opgestart, wij vinden het fijn als deze nog zou benut worden om onze herinneringen aan leuke uitspraken van onze kinderen te plaatsen. Het oorspronkelijke bericht werd in die zin aangepast

Hallo iedereen,
Vermits wij hier bijna allen grootouders zijn gaat mijn oproep naar jullie. Graag kinderuitspraken,grappige of erntige het doet er niet toe. Graag met leeftijd en naam van kindje.

[flupke2]

Een aantal jaren geleden zorgde mijn kleindochter Sofie die nu 10 is ,voor opschudding : De grootmoeder van Sofie was overleden (niet mijn echtgenote maar haar andere grootmoeder) en een paar dagen na de begrafenis ging mijn dochter met haar man en twee kinderen , één ervan is Sofie, het graf van de overledene bezoeken.Ze stonden daar een tijdje als Sofie plots het toen welbekende liedje begon te zingen :"Er is leven na de dood ......"
Dat kwam natuurlijk zeer eigenaardig over , zeker uit de mond van een driejarige en op die plaats.

[minoukie]

Mijn schattige kleindochter van 3 heeft weer een nieuwe uitspraak geleerd : "mama is de grote baas en ik ben de kleine baas."
Als je dan vraagt wat papa is, krijg je het parmantige antwoord : "niks !"

[lief]

Mijn dochter Chantal destijds rond de 6 jaar vroeg me "mama weet jij hoe de man waar ik mee ga trouwen ,heet".Ik zei dat ik het niet wist.Hoe kan ik die dan vinden ? was haar vraag.

Een andere keer was ik aan het poetsen en vermits ze Chantal een echte snoepkous was kwam ze om een bolletje.Ik vroeg haar "een ogenblikske" en poetste met grote ijver verder.Een hele tijd later kwam ze naar me toe en vroeg "Wanneer krijg ik mijn ogenblikske."

Mijn andere dochter Diane toen nog 5 liep tijdens de nacht naar beneden .Mijn man hoorde haar en riep "wie is dat ".Zij antwoordde" ik niet."

Ik zal nog wel eens regelmatig terugkomen want er zijn er zo nog veel.
Groetjes.

[Danny.]

Sien, ik weet niet of dit bij de uitspraken kan ondergebracht worden, maar ik geef het toch maar aan.
Wij zijn nu de grootouders van 7 kleinkinderen, en toen de eerste, nu reeds 22 jaar oud, zijn eerste woordjes begon te brabbelen, was het normaal dat daar eerst Mama uitkwam.
Later kwamen daar eveneens Papa, Opa en Noma uit.
Steeds opnieuw als mijn echtgenote hem vroeg "Wie ben ik?" kwam daar steevast Noma uit.
Lang hebben wij ons afgevraagd van waar dat wel zou kunnen komen, tot wij het opeens doorhadden.
Als hij zijn handjes naar een of andere vaas uitstak, was de reactie van mijn echtgenote steevast "Niet aankomen, want dat is van Oma".
De twee laatste woorden worden natuurlijk verbonden uitgesproken zodat onze Oma, lang Noma geroepen werd.
Groetjes
Danny

[lief]

Onze zoon Jan 1é studiejaar kwam van school thuis .We zaten aan tafel
hij vroeg "Weet iemand van jullie hoe de familienaam van st Jozef is"
Na een ogenbilk van stilte vroeg hij " zou dat Timmermans geweest zijn ?"
We vonden dat wel goed gevonden van hem.

Dezelfde zoon .We waren verhuisd naar wat men noemt een betere buurt.
Op school waren er kindjes die ouders hadden met'centen '. De een die had een paard ,de andere gingen naar Walt Disney in Amerika destijds Bij de andere hadden ze die en die auto's enz .Jan vond niet beter dan te zeggen dat wij het groot lot gewonnen hadden.'s Anderdaags stond de pastoor bij ons thuis om ons proficiat te wensen .Wij wisten jammer genoeg van niets .

Nog Jan .Hij was een jaar of 4
.Het was Sinterklaas geweest .Naar goede gewoonte werd er naar de boma gegaan want ook daar kwam Sinterklaas.Ze kregen elk hun doos.
Jantje liep dadelijk naar de grootste doos ;waarop boma zei "Jantje die is van Benny daar staat een B op""Jamaar, boma zei hij ik heet soms Bjan!"

[spooky]

Mijn zoon Gerrit toen 5 jaar wou verkeerstekens leren.
Telkens hij verboden bedoelde zei hij vb: verboden nie in te rijden.
Ik maakte hem er attent op dat verboden en mag niet hetzelfde was. Daar hij dat nie kon onthouden gaf ik hem volgende tip:
Ge zegt verboden... wacht even en zegt dan vb: rechtsaf slaan, dus verboden ..... rechts afslaan.
Daar hij steeds volharde in hetgeen hij wou leren oefende hij te pas en te onpas waar je ook was.

Op een bepaald moment reden we met de tram naar de groenplaats in 't stad, waar hij veel verkeersborden zag.

Hij begon verboden ..... inslaan keek me aan en zei goe he mama?
Ik zei zeer goed Gerrit
Volgende verboden .... parkeren weer goe he mama ja Gerrit maar nie zo luid he.
Ok na een paar halte's stopte de tram aan restaurant 't voske waarop hij plots riep "verboden te..... vossen.

Ik kan je zeggen gans den tram lag bijna kreupel van 't lachen waarop hij zeer verwonderd zei "waarom lachen ze nu? Heb toch gewacht, was wel goe he mama".
Gelukkig was de volgende halt de eindhalte.

[lief]

Benny ,10 jaar was nogal een kwajongen.Kreeg af en toe al eens een tik tegen zijn billen.Op en mooie zomerdag gingen we met hem naar Gistel,naar de abdy ten putte ,die woonplaats van st Godelieve.We verloren hem even uit het oog stond hij daar met een zakmesje zijn naam in een prachtige oude boom te kerven .Mijn man naar hem toe en tikte hem tegen zijn hoofd met de woorden"dat mag niet"."Awel" zei hij" ik dacht dat ik nu nooit geen kletsen meer zou krijgen."Zijn hoop op dat wonder viel toen al in diggelen.

[jan]

Toen mijn zoon Paul(nu 30) een jaar of zes was en ik buiten met hem aan het spelen was,moest ik gaan werken(ik had onregelmatige werkuren).
Waarom moet ge nu gaan werken papa, vroeg hij?
Ik moet toch boterhammetjes gaan verdienen he jongen.
Dat is toch niet nodig, zei hij, mama bakt haar brood zelf.

[oldie]

Hoi.
Mijn kleindochter Joline , wordt in october 3jaar, begint zo van alles te vragen:
Wat jij aan 't doen oma?

Als oma dan zegt bvb: aan het roeren in de saus of zo iets , dan volgt daarop de volgende vraag:

Waarom?

Na een zoveelste vraag en je weet niet direct een antwoord zegt zei ze dan eens: Daarom

En weet ge wat die kleine zei: Dat is geen antwoord oma

We hebben toen eens goed gelachen.

Ik had straks ook al prive enkele uitspraken gestuurd, maar ik zie dat zoiets hier gebeurt.

En wat die kabar vertelt dat hoort hier niet thuis , trek u daar inderdaad niks van aan.

Succes verder met dit onderwerp.

[oldie]

Hoi,
Hier nog een goeie vind ik,

De vader van Joline , nu 32 jaar, zat in de eerste of tweede kleuterklas.
De juf vroeg op een ogenblik aan de kinderen wat hun papa werkte.
Daar kwamen natuurlijk diverse antwoorden binnen.
Mijn zoon was aan de beurt, en wat dacht je dat hij zei:

Mijn papa werkt niet die gaat naar de school.

Ik ben namelijk 31 praktijkleraar geweest. Maar da was dus nie werken volgens hem.
Toen hij 20 jaar ouder was zei hij dat soms nog om mij te plagen.

[fabke]

Kleinkindjes heb ik helaas niet dus maar een eigen uitspraak.
Ik was zo'n jaar of 9 en mijn moeder spaarde Fort-zegeltjes. Met de zegeltjes in de boekjes gekleefd, gingen we naar de winkel waar we in ruil een mooi artikel in de rekken uitzochten.
Op een zaterdag reden we in de buurt van de Waaslandtunnel (Antwerpen) en ik zag een auto merk Ford.
Ik zei 'mamma, laat ons nu bonnekes sparen voor een Ford-auto'.

Groetjes,
Fabke

[lief]

Chantal ,toen 5/6 jaar geloof ik ,had de vervelende gewoonte om op de vensters te tekenen als deze bewasemd waren.Bij het zoveelste kunstwerk gaf ik haar een doek in haar handjes met de boodschap 'nu zie je maar dat venster poper wordt".
Kroostrijk gezin dus drukke bedoening vergat ik de hele geschiedenis.
Kom ik op de plaats van gebeuren terug nadat er wat tijd voorbij gegaan
was Staat dat blonde kleine snoesje met haar grote grijze ogen daar nog .
."Wat doe je daar" vraag ik haar "wel mama "zegt ze" ik ben aan 't zien hoe de venster proper wordt".

[lief]

Ik heb de leeftijd eraan toegevoegd via wijzigingen dus het lag aan mij.

Mijn petekind Sylvia 1éof 2é studiejaar was met haar mama ,mijn zus ergens te velde .Opeens zegt ze mama ,terwijl ze naar een man in een rolstoel zonder benen wijst ,is dat nu een gebeenkapte,.Ze had op school een lesuur over gehandicapten gehad.

[prutske]

Jan toen 6j, zat aan de tafel in de eetkamer zijn huiswerk te maken. Ik was net een dag uit het ziekenhuis en strompelde tamelijk gebukt van de pijn met de hand tussen mijn benen de tafel voorbij.
Jan keek op en vroeg met zijn lief snoetje: "mama, waarom loop jij eigenlijk altijd met Uw hand tussen Uw pagina?"

"Mijn keel wordt altijd wakker van den dorst"
Taakleraar: "onze takelaar"
"Wij moesten onze les opzeggen zonder "broek" (boek)

Ging telefoneren met zijn speelgoedje: "Hallo, kan U komen,3 heten er hier duchenne en eentje dat ben ik."

Hij ging met zijn vader naar den Antwerp (voetbal) en had schrik van de spionkoppen: "Papa de spionnen komen toch niet kijken hé?"

Héél poëtisch. Op een dag hadden we in de tuin een feest met vrienden. Jan was met andere kindjes aan het spelen, toen er eentje met zijn fietsje viel. Door de avondspots lag het kind juist op de rand van licht & donker. Jan zo lief als hij was, ging heel bekommerd naar het kind dat zich pijn had gedaan aan zijn vingertje. "Kijk mama een sneetje in de duisternis!"

Een andere dag zat hij op het toilet, horen we hem daar ineens beginnen gillen. Wij ernaartoe, trekken de deur van het toilet open en vragen geschrokken wat er scheelde. “snik…snik… er zit een MUGGENBEET op de wc!”

Mijn jongste Jorn, moest als huiswerk tegen de volgende dag het weesgegroet leren. Mama aan de kookpot, "ok ken je het weesgegroet al jongen?" "jaja mama zal ik het eens opzeggen?"
Daar gaan we:
"Wees gegroet Maria vol van genade, de Heer is met U en met al zijn vrouwen!"
We hebben hem daarna naar het stedelijk onderwijs gedaan.
We vroegen hem ooit wat hij later ging worden: “dief!”
De juf vroeg wie er allemaal voor het stalleke van kinneke Jezus stond: “nen traktor!”

Onze oudste Jens tussen 4j & 6j

Papa vermanend: "jongen je moet toch luisteren niet?" "Ja, maar ik heb ’n probleem, ik kan wel luisteren, maar mijn oren niet."

"Mama, weet U al wat ik ga worden vroeger?"

"Wij waren bij de oma naar pepi & kokki aan het zien, ze lachten op onze tv, op den Uwe ook?"
Hij stond door de raam naar buiten te kijken: “mama, het regent hier van van voor, ik ga eens kijken of het vanachter ook regent.”

"Als iedereen blij is, wat moeten de klein boelekes dan doen?! "

Jens kwam heel fier zijn eerste zinnetje dat hij moest leren schrijven tonen aan vader. Er stond: “depenis vanjan” Vader beetje verbaasd: "Jens, wat heb je hier geschreven?” “Awel papa, de pen is van Jan, toch!”