Afdwalen (kolder, deel I)
-
Gast
Kom noe 'ns eve met miech rocke, of wat is dit.
Want rocke, daovan weurste zoe fit.
Rock en roll, dat is fantasties,
en 't is ouch nog gymenasties.
Kom noe toch 'ns eve beij miech,
en dans de rock en roll met miech.
't Is geine tango, 't is geine jazz,
't is geine rumba, of wie hit de res.
't Geit allein mer um de melodie,
en 't klink ouch neet wie 'n symphonie.
Noe pak miech toch 'ns eve stevig vas,
mer sjeur miech neet metein oet m'nne jas.
Kom sjat, noe sjravel diech nog ins beijein,
want rock en roll met diech, dat is zoe fein.
Iech kiek 'm aon en zegk: "Wat deiste toch ?"
Heer slingert miech daan nog 'ns door de loch.
Dat is neet erg, dat vin iech wel good,
want rock en roll, dat zit miech in 't blood.
Want rocke, daovan weurste zoe fit.
Rock en roll, dat is fantasties,
en 't is ouch nog gymenasties.
Kom noe toch 'ns eve beij miech,
en dans de rock en roll met miech.
't Is geine tango, 't is geine jazz,
't is geine rumba, of wie hit de res.
't Geit allein mer um de melodie,
en 't klink ouch neet wie 'n symphonie.
Noe pak miech toch 'ns eve stevig vas,
mer sjeur miech neet metein oet m'nne jas.
Kom sjat, noe sjravel diech nog ins beijein,
want rock en roll met diech, dat is zoe fein.
Iech kiek 'm aon en zegk: "Wat deiste toch ?"
Heer slingert miech daan nog 'ns door de loch.
Dat is neet erg, dat vin iech wel good,
want rock en roll, dat zit miech in 't blood.
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
No problem man, ik bedoel Telloorlekker, ik dans de salsa, lambada, mambo, R & R, slow, wals, vogeltjesdans EN de stoelendans!
Dat komt omdat ik jarenlang gigolo geweest ben, je weet wel om rijke dames te begeleiden naar party's, en dan moest je dat allemaal wel kunnen. Nu ik geen pauselijke ambities meer koester kan ik dat wel openbaar maken!
Daar heb ik ook het een en ander meegemaakt, maar dat is voor een andere keer...
Dat komt omdat ik jarenlang gigolo geweest ben, je weet wel om rijke dames te begeleiden naar party's, en dan moest je dat allemaal wel kunnen. Nu ik geen pauselijke ambities meer koester kan ik dat wel openbaar maken!
Daar heb ik ook het een en ander meegemaakt, maar dat is voor een andere keer...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
[quote="kwezel"]
Noe pak miech toch 'ns eve stevig vas,
mer sjeur miech neet metein oet m'nne jas.
Kom sjat, noe sjravel diech nog ins beijein,
want rock en roll met diech, dat is zoe fein.
[/quote]
't Lijkt me Zwarte Lola wel, of een tekstje van haar zoon... (hoe heet die entertainer ook alweer ?)... en ik me maar afvragen op welk deuntje ik de Lembeurgs kan neuriën ... Heb eens geneusd in die CD van Rob de Snob (Katastroof). Alleen "hakkehakkeboemboem" zou ervoor in aanmerking kunnen komen. Toch vreemd dat Aantwaarps niet reimt met Limburgs... Allez, laat die non op haar fiets het dan maar kwelen...
Noe pak miech toch 'ns eve stevig vas,
mer sjeur miech neet metein oet m'nne jas.
Kom sjat, noe sjravel diech nog ins beijein,
want rock en roll met diech, dat is zoe fein.
[/quote]
't Lijkt me Zwarte Lola wel, of een tekstje van haar zoon... (hoe heet die entertainer ook alweer ?)... en ik me maar afvragen op welk deuntje ik de Lembeurgs kan neuriën ... Heb eens geneusd in die CD van Rob de Snob (Katastroof). Alleen "hakkehakkeboemboem" zou ervoor in aanmerking kunnen komen. Toch vreemd dat Aantwaarps niet reimt met Limburgs... Allez, laat die non op haar fiets het dan maar kwelen...
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
verrek, Zandman, je begint zowaar te stijgen in mijn achting...Gigolo. Ik voelde al aan mijn natte vinger dat je iets met jongleurs te maken had. "Balletje opgooien" weet je wel. Maar was het een ingeving van berouw omdat je voor enige tijd celibataire neigingen had ? Sinds de dolle koeien(mina's) en de vogelziekte is er behoorlijk wat onder je duiven geschoten. Er zijn er een aantal die ook een behoorlijk potje kunnen kaarten.
Maar je onthouden van kommentaar aangaande je verleden (niet als pauskandidaat) boeit ons wel. Wanneer ga je je eens wijden aan een toelichting omtrent dat gigolo-schap ? Ben wel eens benieuwd hoe jij die rijkeluisdametjes wist te strikken. In die keuken ben ik nooit thuis geweest, ik hield en hou het nog steeds bij de vaat...
Maar je onthouden van kommentaar aangaande je verleden (niet als pauskandidaat) boeit ons wel. Wanneer ga je je eens wijden aan een toelichting omtrent dat gigolo-schap ? Ben wel eens benieuwd hoe jij die rijkeluisdametjes wist te strikken. In die keuken ben ik nooit thuis geweest, ik hield en hou het nog steeds bij de vaat...
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Hoe het mogelijk is dat ik zo ver ben afgedwaald van wat ik eigenlijk wou vertellen, is mij nog steeds niet duidelijk. Eigenlijk had ik gewoon iets willen vertellen over een reis die ik met de moto maakte doorheen Duitsland. Ik was daar nochtans al over begonnen, maar dat was toen geëindigd met het verdwijnen van mijn maat.
Ik heb een engelbewaarder, zeker weten. Anders had ik al zeker zesmaal het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. Zo ook op die bewuste reis. Het begon al in onze Ardennen, op een lange afdaling, ergens tussen Marche en Bastogne. De gashandel eens goed opengedraaid (er was toen nog geen snelheidsbeperking) en ik zoefde naar beneden. Tot plots, KNAAAAAAL
Waarschijnlijk een scherp steentje, en de banden toch niet genoeg onder druk gezet. Een scheur van 10cm. in de zijwand van mijn achterband, de moto onbestuurbaar, maar mijn bewaker daarboven deed wat hij verondersteld is te doen.
De moto niet noemenswaardig beschadigd, en ik ook niet. Het lastigste was nog uit die boom geraken. Omdat die beneden geen takken hadt, moest ik van tamelijk hoog naar beneden springen.
Met een nieuwe band erop, verder op weg naar Echternach.
Heb ik al gezegd dat wij met twee waren, ieder met zijn moto? Ja natuurlijk. In Bastogne moesten wij natuurlijk op de tank kruipen, en wie gleed eraf? Mis, niet ik maar mijne maat!
In Echternach wandeling B gemaakt, en daar was het weer mijn beurt. Van zo'n gladde rots geschoven op de Perekop. En ik viel op mijne houtekop.
Maar door de onvolprezen hulp van daarboven kon er niets kapot aan mij!
Vervolgens de Moezel gevolgd van Trier naar Koblenz. Dat is hier geen kolder meer, maar een toeristische gids...
In Koblenz is er een reuzegroot openluchtgedoe, een Weindorf, allemaal houten banken waar je schouder aan schouder zit. Dat heeft het grote voordeel dat je niet kan omvervallen, als je wat veel wijn door het keelgat gekieperd hebt. "Was gehn sie zaufen?" Wij met onze mond vol tanden, wat kenden wij van wijn? Dat er witte is en rode, en nog iets tussenin. Maar in die contreien is alleen witte te krijgen.
Dus op voorstel van die serveuze, een natuurwijntje. Dat was tamelijk prijzig, en de volgende fles namen we iets goedkopere, de volgende nog goedkoper."En van je hoempa hoempa hoempa faldera..."
Toen we de volgende dag tegen de middag uit ons tentje kropen, hadden onverlaten hun lege flessen allemaal voor de ingang gedumpt, zeker zo'n lege fles of zes...
Omdat we beiden stevige hoofdpijn hadden, zijn we een dag langer daar gebleven. Zonde eigenlijk, want in Rüdesheim was veel meer te beleven.
Daar is er zo'n straatje, dat steil bergop gaat. Of bergaf, het hangt er vanaf in welke richting je kijkt. De naam is Drosselgasse, als ik het me goed herinner. Achter iedere deur is een trap die naar een weinkeller leidt, naar beneden. Maar daar had ik zo direct geen belangstelling voor.
Wel voor de eigenaardige manier waarop ze de straatgoten proper maakten. Ze gebruikten daarvoor een Hollander, sorry een Nederlander.
Er lezen tenslotte veel Nederlanders mee, en ik wil die mensen allemaal niet over dezelfde kam scheren.
Misschien druk ik mij slecht uit, de goten werden niet uitgekeerd DOOR een Hollander, maar MET een Hollander. Ze sleepten die aan zijn benen heel de Drosselgasse door naar beneden. Die kerel was goed beschonken, en hadt een Duits meisje lastig gevallen. Toevallig was die goed bevriend met Hans, Fritz en Walter. En je valt beter geen meisje lastig dat bevriend is met Hans, Fritz en Walter, heb ik met eigen ogen mogen vaststellen! Walter en Fritz trokken hem aan zijn benen naar beneden, terwijl Hans de weg vrijmaakte.
Op mijn vraag waarom ze hem niet naar boven trokken, zei Hans dat het veel gemakkelijker naar beneden ging, maar als ik wou helpen wilden ze het graag nog eens overdoen. Ik heb dat beleefd afgewimpeld, kwam tenslotte niet om te werken, nietwaar?
"Mensch, das ist gein arbeith, das ist vergnügen"
"Als je hem terug naar boven wilt, stuur hem dan helemaal naar boven, zet de zetellift terug in werking en transporteer hem naar het Niederwalddenkmahl"
Zover hadden ze nog niet nagedacht. Dadelijk was ik een broeder voor hen. Dat kwam toevallig goed uit, want ik wist niet meer waar mijn tent stond. Ik wist zelfs niet meer waar de camping was, en of ik überhaupt mijn tent daar wel had opgezet. Die nacht hebben we bij Hans mogen slapen, maar mijn overredingskracht mocht niet baten, wij moesten op de grond slapen, de schweinloeder wou zijn bed niet afstaan...
Ik heb een engelbewaarder, zeker weten. Anders had ik al zeker zesmaal het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. Zo ook op die bewuste reis. Het begon al in onze Ardennen, op een lange afdaling, ergens tussen Marche en Bastogne. De gashandel eens goed opengedraaid (er was toen nog geen snelheidsbeperking) en ik zoefde naar beneden. Tot plots, KNAAAAAAL
Waarschijnlijk een scherp steentje, en de banden toch niet genoeg onder druk gezet. Een scheur van 10cm. in de zijwand van mijn achterband, de moto onbestuurbaar, maar mijn bewaker daarboven deed wat hij verondersteld is te doen.
De moto niet noemenswaardig beschadigd, en ik ook niet. Het lastigste was nog uit die boom geraken. Omdat die beneden geen takken hadt, moest ik van tamelijk hoog naar beneden springen.
Met een nieuwe band erop, verder op weg naar Echternach.
Heb ik al gezegd dat wij met twee waren, ieder met zijn moto? Ja natuurlijk. In Bastogne moesten wij natuurlijk op de tank kruipen, en wie gleed eraf? Mis, niet ik maar mijne maat!
In Echternach wandeling B gemaakt, en daar was het weer mijn beurt. Van zo'n gladde rots geschoven op de Perekop. En ik viel op mijne houtekop.
Maar door de onvolprezen hulp van daarboven kon er niets kapot aan mij!
Vervolgens de Moezel gevolgd van Trier naar Koblenz. Dat is hier geen kolder meer, maar een toeristische gids...
In Koblenz is er een reuzegroot openluchtgedoe, een Weindorf, allemaal houten banken waar je schouder aan schouder zit. Dat heeft het grote voordeel dat je niet kan omvervallen, als je wat veel wijn door het keelgat gekieperd hebt. "Was gehn sie zaufen?" Wij met onze mond vol tanden, wat kenden wij van wijn? Dat er witte is en rode, en nog iets tussenin. Maar in die contreien is alleen witte te krijgen.
Dus op voorstel van die serveuze, een natuurwijntje. Dat was tamelijk prijzig, en de volgende fles namen we iets goedkopere, de volgende nog goedkoper."En van je hoempa hoempa hoempa faldera..."
Toen we de volgende dag tegen de middag uit ons tentje kropen, hadden onverlaten hun lege flessen allemaal voor de ingang gedumpt, zeker zo'n lege fles of zes...
Omdat we beiden stevige hoofdpijn hadden, zijn we een dag langer daar gebleven. Zonde eigenlijk, want in Rüdesheim was veel meer te beleven.
Daar is er zo'n straatje, dat steil bergop gaat. Of bergaf, het hangt er vanaf in welke richting je kijkt. De naam is Drosselgasse, als ik het me goed herinner. Achter iedere deur is een trap die naar een weinkeller leidt, naar beneden. Maar daar had ik zo direct geen belangstelling voor.
Wel voor de eigenaardige manier waarop ze de straatgoten proper maakten. Ze gebruikten daarvoor een Hollander, sorry een Nederlander.
Er lezen tenslotte veel Nederlanders mee, en ik wil die mensen allemaal niet over dezelfde kam scheren.
Misschien druk ik mij slecht uit, de goten werden niet uitgekeerd DOOR een Hollander, maar MET een Hollander. Ze sleepten die aan zijn benen heel de Drosselgasse door naar beneden. Die kerel was goed beschonken, en hadt een Duits meisje lastig gevallen. Toevallig was die goed bevriend met Hans, Fritz en Walter. En je valt beter geen meisje lastig dat bevriend is met Hans, Fritz en Walter, heb ik met eigen ogen mogen vaststellen! Walter en Fritz trokken hem aan zijn benen naar beneden, terwijl Hans de weg vrijmaakte.
Op mijn vraag waarom ze hem niet naar boven trokken, zei Hans dat het veel gemakkelijker naar beneden ging, maar als ik wou helpen wilden ze het graag nog eens overdoen. Ik heb dat beleefd afgewimpeld, kwam tenslotte niet om te werken, nietwaar?
"Mensch, das ist gein arbeith, das ist vergnügen"
"Als je hem terug naar boven wilt, stuur hem dan helemaal naar boven, zet de zetellift terug in werking en transporteer hem naar het Niederwalddenkmahl"
Zover hadden ze nog niet nagedacht. Dadelijk was ik een broeder voor hen. Dat kwam toevallig goed uit, want ik wist niet meer waar mijn tent stond. Ik wist zelfs niet meer waar de camping was, en of ik überhaupt mijn tent daar wel had opgezet. Die nacht hebben we bij Hans mogen slapen, maar mijn overredingskracht mocht niet baten, wij moesten op de grond slapen, de schweinloeder wou zijn bed niet afstaan...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Raar toch hoe de Moezel kronkelt... Verder dan Traben-Trarbach zijn we nooit geraakt. Traben aan deze kant en Trarbach op die andere oever. 'k Vraag me soms af hoe het in Limburg zit, met "Zichen-Zussen-Bolder" ? Is dat op een driesprong ? Sommigen willen héél de Moezel zien, en denken dan dat ze er alleen Liebfrauwmilch moeten drinken. Geen wonder dat ze ervan uitgaan dat er alleen witte wijn te krijgen is... Moedermelk is trouwens wit, vandaar misschien ? Naar ik me, lang geleden, heb laten wijsmaken worden sommige motards evenwel furieus bij het aanschouwen van rood ! Voor een stoplicht ageren ze ook steeds met "dat hebben we reeds gezien" en knallen rusten door... Nee, het witte van het wijntje aan de Moezel is mooi als het jong is... Het eerste wat uit de fust komt moet gedronken worden, al de rest is namaak. Dit vindt men ook aan de Rijn, de Oder of aan de Kwai. Witte wijn drinkt men jong, rode dringt men na jaren... Ene met een voorlopig rijbewijs drinkt Cola... Het verwondert mij dus niet dat er zijn die na het degusteren van witte, gemixt met Cola nadien een kater mét hoofdpijn overhouden. Da's bijna zoiets als destijds met die Oostenrijkse Qualitäts-Praedicat, waar men metanol onder mengde om het gehalte aan vluchtige stoffen nog wat aan te dikken. Naar 't schijnt, zijn toen een aantal motards achter dat geheimzinnig recept gekomen -het verschil tussen dit drankje én rode benzine was nauwelijks merkbaar- om tijdens een "drooglegging" toch nog vooruitgang te boeken. Dat men daarom 's nachts in een tentje moet doorbrengen mét kater, is niet verwonderlijk. Als je daarbij het klotsend geluid van de Moezel neemt en het "bonkebonke" van de duwschuiten op deze Rijnaftakking, maakt het niet veel verschil meer of je nu te Trier dan wel te Koblenz onder de lakens kruipt. Nee, niet van het Moezelwijntje krijg je hoofdpijn maar van het nachtelijk gedruis na de "boemelarei"... En dan zéker weten dat de wereld draait... vooral 's nachts ... 
-
Gast
Ja langs die romantische Moezel hebben we nog een aardig viske gevangen. Eventjes buiten Cochem ligt Beilstein met zijn rüine. De afvaart van de Moezel moet je beslist gedaan hebben. Er zijn niet minder dan vier sluizen te doen. Voordat je het weet ben je algauw een paar uren aan het varen langs de druivenstreek. En wie niet genoeg krijgt van zulke dingen kan nog het kasteel in Cochem gaan bezoeken met zijn dikke Berta. De markt is een heerlijke pleisterplaats voor menig toerist. Maar er is ook nog iets in Daun, dat is een meer in een vulkaan. Het water is er ijskoud maar heerlijk om in te zwemmen. Je kan ook overzwemmen maar weet wel, het is ver en te voet geraak je niet terug, het is terugzwemmen geblazen. In Coblenz zijn we wezen shoppen, kzou geen vrouw zijn als ik dat niet deed. Zoveel winkeltjes en verdiepingen naar beneden, je vindt er kortom alles. Zo wie nu goesting heeft om naar de Moezelstreek te trekken weet al een beetje over de omgeving. 
-
Gast
Sorry, Zandman, maar ik heb een bloedhekel aan die motards.
Als ik op warme zomeravond op de Grote Markt of op de Suikerrui in A'pen een bolleke zit weg te snoepen, dan komen steevast een aantal gekken met zware zwarte motoren, in lederuitrusting, mijn rust en die van velen arrogant verstoren. Met een donderend lawaai passeren ze vier, vijf keren, met hun namaak Duitse legerhelmen op.
Ik vraag me af waarom. Ziekelijk macho-gedoe?
Als een tiener met een brommertje naar school rijdt wordt hij minstens vijf maal per jaar gecontroleerd, o.m. op lawaaihinder.
Ik vraag mij af wanneer ze die overjaarse nozems ook eens aanpakken. Of zijn het flikken?
Dorus
Als ik op warme zomeravond op de Grote Markt of op de Suikerrui in A'pen een bolleke zit weg te snoepen, dan komen steevast een aantal gekken met zware zwarte motoren, in lederuitrusting, mijn rust en die van velen arrogant verstoren. Met een donderend lawaai passeren ze vier, vijf keren, met hun namaak Duitse legerhelmen op.
Ik vraag me af waarom. Ziekelijk macho-gedoe?
Als een tiener met een brommertje naar school rijdt wordt hij minstens vijf maal per jaar gecontroleerd, o.m. op lawaaihinder.
Ik vraag mij af wanneer ze die overjaarse nozems ook eens aanpakken. Of zijn het flikken?
Dorus
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
[quote="kwezel"]Maar er is ook nog iets in Daun, dat is een meer in een vulkaan. Het water is er ijskoud maar heerlijk om in te zwemmen. Je kan ook overzwemmen maar weet wel, het is ver en te voet geraak je niet terug, het is terugzwemmen geblazen. [/quote]
Je moet zonodig met Zandmannetje rondtoeren, een trekhaak achter zijn moto en fietsje daaraan... Na het onthouden van Liebfraumilch en de bijhorende kater zul je niet verdwalen in de Eifel... En Daun tot de Moezelstreek verwarren... Het zijn allemaal geen "maaren"... maar toch ...
Je moet zonodig met Zandmannetje rondtoeren, een trekhaak achter zijn moto en fietsje daaraan... Na het onthouden van Liebfraumilch en de bijhorende kater zul je niet verdwalen in de Eifel... En Daun tot de Moezelstreek verwarren... Het zijn allemaal geen "maaren"... maar toch ...
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Hela Dorus, in die tijd was er zo nog geen sprake van "Hell's Angels" en consoorten! Ik zat nog op de moto met een zonnebrilletje op, een helm was nog niet verplicht, en lederen kleding was aan mij niet besteed.
Meer de outfit van een playboy...Je bent jong en je wilt wat!
Reed dan ook maar alleen in de zomermaanden ver weg!
Deze maal de bandjes wat harder opgepompt, het stuur gedraaid in de richting van Nice (want daar ging indertijd al het chicque volk naartoe, dus mocht ik daar niet ontbreken) en op een mooie morgen wij weg.
De straat uit, eerste bocht genomen en daar sloeg ik al bijna tegen het asfalt. Door het loodzware pak achter op de bagagedrager, en in de bocht gaan hangen zoals gewoonlijk!
Ik weet niet hoe een normale mens naar Nice zou rijden, maar ik ben gene gewone, nooit geweest. Ik reed over Zwitserland, langs het 4-woud Stedenmeer, Genève en zo...
Als je van daaruit naar de Azurenkust bolt, is de aangewezen weg de "Route Napoleon". Heb je onderweg toch een helling te beklimmen, dat gaat kilometers lang altijd maar omhoog. Eigenaardig dat een helling altijd omhoog gaat, als je ze beklimt...
Waar zich het standbeeld van Napoleon bevindt, stop ik voor een korte pauze, en Nap eens gaan begroeten.
Wanneer ik terugkom schrik ik me lazerus, mijn moto staat precies in brand! Blauwe rook kringelt omhoog van de cylinder, waarschijnlijk heeft de koppakking het begeven. Met de moed der wanhoop probeer ik toch de moto te starten, en wonder boven wonder, hij slaat normaal aan en ik kan verder.
Eens de top gepasseerd, in tegenstelling tot de beklimming die rechttoe rechtaan was, beginnen de haarspeldbochten. Begint me daar toch een auto me op te jagen zeker! Altijd vlak achter mij aan blijven rijden, maar niet voorbijsteken. Zoadat ik angstvallig de rechterkant van de baan dien te houden. Als je dat doet, aan de uiterste binnenkant, krijg je in een haarspeldbocht de situatie dat op 2 meter verder rijden, je 1 meter afdaalt! Ik los mijn voetrem en schiet als een raket naar de overkant van de weg. Daar was een afgrond, enkele honderden meter diep.
Kort draaien was onmogelijk door de snelheid, ik rij op een verhoogd bermpje naast de weg, met om de 10 meter een geul erin om het water weg te laten lopen. Een geultje of 3 heb ik zo meegepakt, telkens sloeg de voorvorkvering door tot tegen het spatbord, dat ferm ingedeukt werdt.
Eens terug op de weg geraakt, zat de schrik er zo diep in dat ik omzeggens stapvoets verder reed. Toen ik voorbijgestoken werd door een oude Fransman op zijn al even oude fiets, besefte ik dat een gashandel dient om aan te draaien.
Intermezzo:
terug thuis, op mijn werk vertel ik dit voorval aan een werkmakker. Laat die nu zo ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt! Daar lagen naast de weg betonblokken. Hadt echter de chance, dat hij juist tussen 2 betonblokken in ging. Inplaats van een afgrond, was er daar een weide die sterk hellend naar beneden liep. Los die weide over, en terug de weg op. Die hadt gewoon een hele bocht afgesneden! Voordeel gedaan dus.
En bijkomend voordeel was, zijn vrouw zat achterop. Die hadt door dat voorval een shock opgelopen, en heeft tot ze op bestemming waren geen woord meer kunnen zeggen!
Nu verder:
Toen we dan eindelijk ter bestemming kwamen, het was begin Augustus geloof ik, géén enkel plaatsje nog te krijgen op een camping om mijn tentje op te zetten. In Villeneuve-Loubet, op het strand zijn het allemaal grote keien. Daar moet nog ergens mijn afdruk in staan, want daarop heb ik de eerste nacht geslapen...
Nu ben ik even de draad kwijt, met wat is nu dit topic eigenlijk begonnen?
Zeker niet met toerisme...
Maar nu we hier toch mee bezig zijn, Telloorlekker help me jong! Ik zie dat jij daar nog geweest bent.
Binnen enkele weken moet ik wel mee naar Heilbachsee. Dat is te Gunderath, dat is Eifelgebied. Enkele kilometers verder ligt Cochem, dat is Moezelgebied? Volgens mij loopt toch de Vor-Eifel tot tegen de Moezel?
De Hohe-Eifel ligt hogerop bij Kelberg, de Schnee-Eifel ligt bij Prüm.
Maar voor mij is het allemaal Eifel, hoe zit dat volgens jou???
Meer de outfit van een playboy...Je bent jong en je wilt wat!
Reed dan ook maar alleen in de zomermaanden ver weg!
Deze maal de bandjes wat harder opgepompt, het stuur gedraaid in de richting van Nice (want daar ging indertijd al het chicque volk naartoe, dus mocht ik daar niet ontbreken) en op een mooie morgen wij weg.
De straat uit, eerste bocht genomen en daar sloeg ik al bijna tegen het asfalt. Door het loodzware pak achter op de bagagedrager, en in de bocht gaan hangen zoals gewoonlijk!
Ik weet niet hoe een normale mens naar Nice zou rijden, maar ik ben gene gewone, nooit geweest. Ik reed over Zwitserland, langs het 4-woud Stedenmeer, Genève en zo...
Als je van daaruit naar de Azurenkust bolt, is de aangewezen weg de "Route Napoleon". Heb je onderweg toch een helling te beklimmen, dat gaat kilometers lang altijd maar omhoog. Eigenaardig dat een helling altijd omhoog gaat, als je ze beklimt...
Waar zich het standbeeld van Napoleon bevindt, stop ik voor een korte pauze, en Nap eens gaan begroeten.
Wanneer ik terugkom schrik ik me lazerus, mijn moto staat precies in brand! Blauwe rook kringelt omhoog van de cylinder, waarschijnlijk heeft de koppakking het begeven. Met de moed der wanhoop probeer ik toch de moto te starten, en wonder boven wonder, hij slaat normaal aan en ik kan verder.
Eens de top gepasseerd, in tegenstelling tot de beklimming die rechttoe rechtaan was, beginnen de haarspeldbochten. Begint me daar toch een auto me op te jagen zeker! Altijd vlak achter mij aan blijven rijden, maar niet voorbijsteken. Zoadat ik angstvallig de rechterkant van de baan dien te houden. Als je dat doet, aan de uiterste binnenkant, krijg je in een haarspeldbocht de situatie dat op 2 meter verder rijden, je 1 meter afdaalt! Ik los mijn voetrem en schiet als een raket naar de overkant van de weg. Daar was een afgrond, enkele honderden meter diep.
Kort draaien was onmogelijk door de snelheid, ik rij op een verhoogd bermpje naast de weg, met om de 10 meter een geul erin om het water weg te laten lopen. Een geultje of 3 heb ik zo meegepakt, telkens sloeg de voorvorkvering door tot tegen het spatbord, dat ferm ingedeukt werdt.
Eens terug op de weg geraakt, zat de schrik er zo diep in dat ik omzeggens stapvoets verder reed. Toen ik voorbijgestoken werd door een oude Fransman op zijn al even oude fiets, besefte ik dat een gashandel dient om aan te draaien.
Intermezzo:
terug thuis, op mijn werk vertel ik dit voorval aan een werkmakker. Laat die nu zo ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt! Daar lagen naast de weg betonblokken. Hadt echter de chance, dat hij juist tussen 2 betonblokken in ging. Inplaats van een afgrond, was er daar een weide die sterk hellend naar beneden liep. Los die weide over, en terug de weg op. Die hadt gewoon een hele bocht afgesneden! Voordeel gedaan dus.
En bijkomend voordeel was, zijn vrouw zat achterop. Die hadt door dat voorval een shock opgelopen, en heeft tot ze op bestemming waren geen woord meer kunnen zeggen!
Nu verder:
Toen we dan eindelijk ter bestemming kwamen, het was begin Augustus geloof ik, géén enkel plaatsje nog te krijgen op een camping om mijn tentje op te zetten. In Villeneuve-Loubet, op het strand zijn het allemaal grote keien. Daar moet nog ergens mijn afdruk in staan, want daarop heb ik de eerste nacht geslapen...
Nu ben ik even de draad kwijt, met wat is nu dit topic eigenlijk begonnen?
Zeker niet met toerisme...
Maar nu we hier toch mee bezig zijn, Telloorlekker help me jong! Ik zie dat jij daar nog geweest bent.
Binnen enkele weken moet ik wel mee naar Heilbachsee. Dat is te Gunderath, dat is Eifelgebied. Enkele kilometers verder ligt Cochem, dat is Moezelgebied? Volgens mij loopt toch de Vor-Eifel tot tegen de Moezel?
De Hohe-Eifel ligt hogerop bij Kelberg, de Schnee-Eifel ligt bij Prüm.
Maar voor mij is het allemaal Eifel, hoe zit dat volgens jou???
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Zandmannetje... Ik kan je niet helpen. Wel was ik meermaals te gast in die streek, maar mijn voorkeur ging meer uit naar de heerlijke geuren van lavendel en Coco Chanel... Ben meestal te Grasse blijven steken dus. Ja, en ook eenmaal in het gras. De bochtjes van de Route Hannibal heb ik ook eens gemist. De Fransen willen ook altijd chauvinist zijn in eigen land hé; niet Napoleon was de eerste aldaar, maar wel die veroveraar uit het oosten. Daarom noem ik dat olifantenstraatje ook Route Hannibal. Maar je relaas doet me vermoeden dat jij destijds met een Puch of een Zundapp rondtoerde. Jij had tenminste nog een gashandel aan de voorvork. Ik moest het toen stellen met een handel naast de brandstoftank ! Kun je je voorstellen ? Gas terugnemen en weer gasgeven met slechts één hand aan het stuur ? Bochten schuin afsnijden kon ik niet met dat ding, had vanachter twee extra steunwieltjes (iets lijk een charet). Dat rotding woog ook zo zwaar als dat omviel; roll-baren kenden ze toen nog niet. Het zadel was zoiets als wat ruiters te paard benutten, je kon bijna met twee naast mekaar op dat zitvlak. (In vergelijking met de huidige zittingen zelfs met drie) Van de "bandjes" zal ik maar zwijgen, daarmee heb ik leren rijden. Ik hoefde bij een halte niet eens de steun onderuit te klappen; op een vlak wegdek bleef ie zo wel staan. Een vlak bandenprofiel had wél z'n voordelen, behalve als de bocht ietwat te krap werd. En tussen die twee rotsblokken door, waarschijnlijk in dezelfde wei terechtgekomen als die van je maat.
Dat het niet altijd meeviel, moet ik een echte rot niet vertellen. Mijn rubberen voorvering heeft het eenmaal laten afweten. Gelukkig was dit in de streek van de Verdon te Castellane. Prima camping en dat op enkele honderden meters van het centrum. Peugeot heeft me toen verdergeholpen met een Michelinoplapping. Een band versnijden tot rubbervering was meer een vindingrijkheid en een goedkope oplossing. Want van vooroorlogse racemachines vind je niet makkelijk originele onderdelen. Waar was ik ook alweer... ah ja.. Castellane. Daar zette ik gewoonlijk mijn shelter op, en van daaruit de meeste excursies gemaakt.
Eén ding kan ik toch niet goed volgen Zandmannetje. Jij sprak dat fietsers je passeerden op de hellingen... huh, had jij maar één cilinder in dat ding ? Het herinnert me alleszins aan die boer die een onfortuinlijk Duits sterwagentje vooruittrok met z'n Hanomag. Dieën "doef-doef-doef" draaide nog trager als een bergkoe in beklimming. Dat was geen doen, daarachter blijven. De walm van z'n uitlaat deed me toen vermoeden ergens op de top van de Tourmalet in de mist te zijn blijven steken. Maar deze col lag toch ergens anders. Voorbij dan maar en waar mooie vergezichten en Points de Vue's aan mekaar gekleefd zijn een lekker versnaperingetje achter mijne Col gegoten. Want je moet eigenlijk wel "bezopen" zijn om die paternoster van bochtjes te willen doen op een tweewieler. Chance dat ze toenertijd het "zakje blazen" nog niet hadden uitgevonden. Het zou er lief uit gezien hebben...
Dat het niet altijd meeviel, moet ik een echte rot niet vertellen. Mijn rubberen voorvering heeft het eenmaal laten afweten. Gelukkig was dit in de streek van de Verdon te Castellane. Prima camping en dat op enkele honderden meters van het centrum. Peugeot heeft me toen verdergeholpen met een Michelinoplapping. Een band versnijden tot rubbervering was meer een vindingrijkheid en een goedkope oplossing. Want van vooroorlogse racemachines vind je niet makkelijk originele onderdelen. Waar was ik ook alweer... ah ja.. Castellane. Daar zette ik gewoonlijk mijn shelter op, en van daaruit de meeste excursies gemaakt.
Eén ding kan ik toch niet goed volgen Zandmannetje. Jij sprak dat fietsers je passeerden op de hellingen... huh, had jij maar één cilinder in dat ding ? Het herinnert me alleszins aan die boer die een onfortuinlijk Duits sterwagentje vooruittrok met z'n Hanomag. Dieën "doef-doef-doef" draaide nog trager als een bergkoe in beklimming. Dat was geen doen, daarachter blijven. De walm van z'n uitlaat deed me toen vermoeden ergens op de top van de Tourmalet in de mist te zijn blijven steken. Maar deze col lag toch ergens anders. Voorbij dan maar en waar mooie vergezichten en Points de Vue's aan mekaar gekleefd zijn een lekker versnaperingetje achter mijne Col gegoten. Want je moet eigenlijk wel "bezopen" zijn om die paternoster van bochtjes te willen doen op een tweewieler. Chance dat ze toenertijd het "zakje blazen" nog niet hadden uitgevonden. Het zou er lief uit gezien hebben...
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Op het ogenblik ligt er een ferm pak sneeuw buiten. Gewoonlijk ligt die buiten. Nog nooit sneeuw binnen zien liggen. Vermits we al een tijd in de toeristische sector zitten, blijven we daar nog even...
Weten jullie Klingenthal liggen? Een gehuchtje met een Duitse naam, in Frankrijk gelegen, dat moet wel de Elzas, of zoals de Fransen zeggen de Alsace zijn! Daar is de tijd blijven stilstaan, wandel je precies enkele honderden jaren geleden. Enkele hotels, een paar huizen, een gewezen fabriek van des "Armées blanches" en je hebt het gehad.
Maar een speciale hotelaanbieding van 3 dagen betalen en 1 dag gratis, daar kan je toch niet neen tegen zeggen? Met sauna, bubbelbad en de hele rataplan...Gewoonlijk vertrekken we al na die eerste gratis dag, daarom spitsen we ons meer toe op 7 + 2 gratis, of 10 + 4, dan is het tenminste de moeite om de valies uit te pakken!
Hoewel het gehucht niet gek ver van Straatsburg gelegen is, ervaar je er nog een volmaakte stilte.
Bijna had ik geschreven "daar hoor je niets", maar als je niets hoort, hoor je dan wel? Eens over nadenken...
Er liggen schilderachtige stadjes in de buurt, zoals Obernaï en Riquewihr.
Maar daar wou ik het niet over hebben, wel over de sneeuw.
De nacht voor ons vertrek huiswaarts had het gesneeuwd, zo'n 30cm.
Met een keerborstel van het hotel de auto opgezocht, na eerst een rode, en een witte, toch mijn blauwe teruggevonden. Ik wou de helling naar de hotelingang oprijden om de valiezen in te laden, maar dat was met een Antwerpse uitdrukking, nougatbollen! En wie neemt er nu sneeuwkettingen mee, als in de weerberichten niet eens over sneeuwval gerept wordt?
Om weg te geraken uit het gehucht, moest al direct een colletje beklommen worden. Je kon niet zien waar de weg was en waar de greppel zich bevondt, en mijn vrouw weigerde pertinent om voorop te lopen en de weg vrij te keren. Daarom had ik nochtans de keerborstel meegepikt uit het hotel. Er zijn toen harde woorden gevallen...
Stapvoets zijn we dat colletje overgeraakt. Toen zaten we helemaal in het Hohwald. Nu weet ik niet precies meer of het voor St.Dié was, of juist erna, moesten we nog een col over. Omdat we graag dezelfde dag nog wilden thuiskomen, ga ik aan een inboorlinge die juist uit een supermarkt komt, vragen of ze misschien wist of die col berijdbaar was.
"Monsieur" zegt ze"doe dat niet, rijd liever rond over Epinal, mijn man is over die col naar huis gekomen, die is 2 1/2u. onderweg geweest."
Goede raad is aan mij niet besteed, ik zal 70Km.gaan rondrijden zeker?
Dus die col over, er was hier al eens een sneeuwruimer overgeweest enige tijd geleden. Wel terug dichtgesneeuwd nu, maar het was goed te doen, op 20 min. erop en erover.
Waar die echtgenoot dan zolang had uitgehangen, was mij hoegenaamd géén raadsel, want we passeerden onderweg een kleine bar, met zo'n rood lichtje aan de deur.
Deze maal was ik niet akkoord met mijn eega, om terug te rijden en die dame op de hoogte te brengen van die liederlijke feiten. Een beetje solidariteit moet er zijn, onder de mensen, vind ik zo!
Eens op de route national, geen enkel probleem meer. De Belgische grens over, hier was géén vlokje sneeuw gevallen!!!
Weten jullie Klingenthal liggen? Een gehuchtje met een Duitse naam, in Frankrijk gelegen, dat moet wel de Elzas, of zoals de Fransen zeggen de Alsace zijn! Daar is de tijd blijven stilstaan, wandel je precies enkele honderden jaren geleden. Enkele hotels, een paar huizen, een gewezen fabriek van des "Armées blanches" en je hebt het gehad.
Maar een speciale hotelaanbieding van 3 dagen betalen en 1 dag gratis, daar kan je toch niet neen tegen zeggen? Met sauna, bubbelbad en de hele rataplan...Gewoonlijk vertrekken we al na die eerste gratis dag, daarom spitsen we ons meer toe op 7 + 2 gratis, of 10 + 4, dan is het tenminste de moeite om de valies uit te pakken!
Hoewel het gehucht niet gek ver van Straatsburg gelegen is, ervaar je er nog een volmaakte stilte.
Bijna had ik geschreven "daar hoor je niets", maar als je niets hoort, hoor je dan wel? Eens over nadenken...
Er liggen schilderachtige stadjes in de buurt, zoals Obernaï en Riquewihr.
Maar daar wou ik het niet over hebben, wel over de sneeuw.
De nacht voor ons vertrek huiswaarts had het gesneeuwd, zo'n 30cm.
Met een keerborstel van het hotel de auto opgezocht, na eerst een rode, en een witte, toch mijn blauwe teruggevonden. Ik wou de helling naar de hotelingang oprijden om de valiezen in te laden, maar dat was met een Antwerpse uitdrukking, nougatbollen! En wie neemt er nu sneeuwkettingen mee, als in de weerberichten niet eens over sneeuwval gerept wordt?
Om weg te geraken uit het gehucht, moest al direct een colletje beklommen worden. Je kon niet zien waar de weg was en waar de greppel zich bevondt, en mijn vrouw weigerde pertinent om voorop te lopen en de weg vrij te keren. Daarom had ik nochtans de keerborstel meegepikt uit het hotel. Er zijn toen harde woorden gevallen...
Stapvoets zijn we dat colletje overgeraakt. Toen zaten we helemaal in het Hohwald. Nu weet ik niet precies meer of het voor St.Dié was, of juist erna, moesten we nog een col over. Omdat we graag dezelfde dag nog wilden thuiskomen, ga ik aan een inboorlinge die juist uit een supermarkt komt, vragen of ze misschien wist of die col berijdbaar was.
"Monsieur" zegt ze"doe dat niet, rijd liever rond over Epinal, mijn man is over die col naar huis gekomen, die is 2 1/2u. onderweg geweest."
Goede raad is aan mij niet besteed, ik zal 70Km.gaan rondrijden zeker?
Dus die col over, er was hier al eens een sneeuwruimer overgeweest enige tijd geleden. Wel terug dichtgesneeuwd nu, maar het was goed te doen, op 20 min. erop en erover.
Waar die echtgenoot dan zolang had uitgehangen, was mij hoegenaamd géén raadsel, want we passeerden onderweg een kleine bar, met zo'n rood lichtje aan de deur.
Deze maal was ik niet akkoord met mijn eega, om terug te rijden en die dame op de hoogte te brengen van die liederlijke feiten. Een beetje solidariteit moet er zijn, onder de mensen, vind ik zo!
Eens op de route national, geen enkel probleem meer. De Belgische grens over, hier was géén vlokje sneeuw gevallen!!!
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Met mijn pens nog vol van choucroute d'Alsace en mijn "jelle'ert" ( de vertaling van ons dialect is niet voor iedereen vatbaar, dus laat ik het maar... )overgoten met een smaakvolle Pinot Noir stond ik maar te maren in de buurt van Colmar. Na ten volle genoten te hebben van de streekgerechten wij op zoek naar een geschikte overnachtingsplaats.
Ja, maren ... Sinds de Fransen dit Duits rampgebied hebben ingepalmd is de bewegwijzering er ook niet op verbeterd. Colmar inrijden op een marktdag is al een even grote ramp; niet te doen. Nog voor ik het eerste, dubbelzinnige, stoplicht passeerde stond ik al in de file. Vooruit, achteruit, links en rechts; er was geen ontkomen meer aan. Dan maar de drastische taktiek toegepast; die lukt altijd. Doen alsof er iets aan je sleurhut mankeert, uitstappen na op "hazard" gedrukt te hebben. Nog even talmen en het "concert" kon beginnen. Kobolten zijn blijkbaar sneller dan de politiediensten. Kwam daar zowaar ene in folkloristische uitdossing even snel het verkeer in goede banen leiden. En behulpzaam dat de plaatselijke inwoners lijken... wist ik inééns ook een routebeschrijving -in iets wat me noch Duits noch Frans leek te zijn- naar een best gelegen camping te Eguisheim te bemachtigen. In onze Kempen loopt niet iedereen met een toeristische folder op zak. 't Lijkt daar wonderwel een wandelend VVV-kantoor te zijn. Iedereen had daar wél zo'n papiertje op zak.
Midden tussen en verscholen omzoomd met wijngaarden, dáár vond ik mijn camping, op een boogscheut van het centrum.
Beslist de moeite om daar nog eens terug te verblijden zolang ik die streekgerechten nog verdraag.
Ja, maren ... Sinds de Fransen dit Duits rampgebied hebben ingepalmd is de bewegwijzering er ook niet op verbeterd. Colmar inrijden op een marktdag is al een even grote ramp; niet te doen. Nog voor ik het eerste, dubbelzinnige, stoplicht passeerde stond ik al in de file. Vooruit, achteruit, links en rechts; er was geen ontkomen meer aan. Dan maar de drastische taktiek toegepast; die lukt altijd. Doen alsof er iets aan je sleurhut mankeert, uitstappen na op "hazard" gedrukt te hebben. Nog even talmen en het "concert" kon beginnen. Kobolten zijn blijkbaar sneller dan de politiediensten. Kwam daar zowaar ene in folkloristische uitdossing even snel het verkeer in goede banen leiden. En behulpzaam dat de plaatselijke inwoners lijken... wist ik inééns ook een routebeschrijving -in iets wat me noch Duits noch Frans leek te zijn- naar een best gelegen camping te Eguisheim te bemachtigen. In onze Kempen loopt niet iedereen met een toeristische folder op zak. 't Lijkt daar wonderwel een wandelend VVV-kantoor te zijn. Iedereen had daar wél zo'n papiertje op zak.
Midden tussen en verscholen omzoomd met wijngaarden, dáár vond ik mijn camping, op een boogscheut van het centrum.
Beslist de moeite om daar nog eens terug te verblijden zolang ik die streekgerechten nog verdraag.