mag het even iets luchter zijn, namelijk een onbenullig nieuwsfeit
-
Fred1950 - Lid geworden op: 20 nov 2019, 10:18
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
In Irak heeft een geestelijk leider met veel aanzien - Moqtada al Sadr - de gelovigen vorige week opgeroepen om zich met het gezicht naar de grond te wenden, te knielen of zich op de grond uit te strekken, én daarbij te wenen terwijl zij tot Allah bidden dat deze het virus zal doen stoppen.
Belangrijk daarbij is de timing: dat moet gebeuren ná het gebed van vrijdag maar vóór het avondgebed. (anders 'werkt' het niet
)
Al Sadr weet er nog bij te vertellen dat de pandemie niet zal stoppen tenzij de regeringen de wetten weer intrekken die het huwelijk mogelijk maken tussen mensen van hetzelfde geslacht.
Belangrijk daarbij is de timing: dat moet gebeuren ná het gebed van vrijdag maar vóór het avondgebed. (anders 'werkt' het niet
Al Sadr weet er nog bij te vertellen dat de pandemie niet zal stoppen tenzij de regeringen de wetten weer intrekken die het huwelijk mogelijk maken tussen mensen van hetzelfde geslacht.

pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.-
figaretto - Lid geworden op: 13 aug 2005, 14:10
- Locatie: waar de meeuwen schreeuwen boven 't golfgedruis...
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
Vertel nog eens over die tijd vóór corona opa.
Wel, jongen, in die tijd gingen we naar de supermarkt. Je kunt je dat niet voorstellen wat er toen te koop was, maar ik zal het je beschrijven ...

Wel, jongen, in die tijd gingen we naar de supermarkt. Je kunt je dat niet voorstellen wat er toen te koop was, maar ik zal het je beschrijven ...


pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.-
figaretto - Lid geworden op: 13 aug 2005, 14:10
- Locatie: waar de meeuwen schreeuwen boven 't golfgedruis...
-
figaretto - Lid geworden op: 13 aug 2005, 14:10
- Locatie: waar de meeuwen schreeuwen boven 't golfgedruis...
2 0 7 0
– Allez opa, vertel nog eens dat verhaaltje over die Chinese beestjes….
– Ach meisje, ik heb het al zo dikwijls verteld en het is zó lang geleden…
– Allez toe opa, nog ene keer…
– Vooruit dan maar ; maar ik weet niet of ik me alles nog precies herinner want dat was 50 jaar geleden en opa was toen nog maar een jonge kerel. Het begon allemaal op een markt in China. Toen woonden de meeste Chinezen nog in China en die aten allerlei dingen die wij niet lustten. Muizen bijvoorbeeld : allerlei soorten, witte, grijze, vleermuizen maar ook haaievinnetjes en zoetzure sausen. Maar op zekere dag was er op de markt een Chinees met zijn brommer tegen zo een kraampje gereden waardoor een kist met nog andere kleine beestjes op de grond viel…
– Oei ! En was die kist kapot ?
– Ja, en al die kleine beestjes vlogen er uit. Hele hele kleine beestjes die je niet kon zien omdat ze zo klein waren. En er stond een flinke wind die dag en de beestjes woeien weg over de héle wereld.
– En hebben ze die dan niet kunnen vangen ?
– Neen, want men zag ze niet. En zo zijn ze ook tot bij ons gevlogen.
– Dus hebt gij ze ook niet gezien opa ? Oma ook niet, heeft ze me gezegd maar ze zei wel dat de mensen daar ziek van werden.
– Ja, dat is juist. Want de mensen ademden die soms in en dan begonnen ze te hoesten en kregen flinke koorts.
– En kondt ge ze dan niet doodmaken met spuitbussen ?
– Dat ging niet. Maar toen kwam de Dikke Madam op de televisie, zoals de Multiscreen X-23 toen nog heette en die riep : “Blijf allemaal in uw kot !”
– Kot ? Woonden jullie toen in kotten ?
– Kotten ? Je moet zeggen “koten”, het meervoud van “kot” is “koten”, niet “kotten”. Neen, toch niet, we woonden toen al in huizen maar dit was een volkse manier om zich uit te drukken. Zo konden ook volkse mensen haar goed verstaan.
– En de Chinese beestjes konden niet in de kott...euh koten komen ?
– Toch wel want ze durfden al eens mee binnenwippen als er een deur open ging. Maar toen kwamen er veel geleerde mannen en vrouwen op de Multiscreen X-23 vertellen dat we beter met z’n allen een mondkapje zouden dragen om de beestjes uit ons lijf te houden. Maar toen bleek dat er veel te weinig van die kapjes waren…
– Hoe kwam dat ?
– Omdat de Dikke Madam ze bijna allemaal in de vuilbak had gegooid. Miljoenen en miljoenen !
– Amaai zeg ! En hebben ze haar dan in den bak gesmeten ?
– Neen, want ze kon er niet meer bij.
– Was ze dan zó dik ?
– Niet daarom, maar den bak zat al vol. Alle bakken in ons land zaten vol met stoute meneren uit alle landen van de wereld. Zodanig vol dat de minister er een deel van op straat moest zetten waar ze dan weer stout mochten zijn.
– Oma zegt dat jullie lang in het kot hebben moeten blijven. Even lang als toen met de olaba ?
– De olaba ? Ah, je bedoelt de ebola ? Neen, niet zo lang, die was 20 jaar later en heeft maar twee jaar geduurd en toen zijn er ook wat minder mensen doodgegaan.
– En wat deden jullie dan die hele tijd thuis ?
– Wel, er waren vooreerst speciale nieuwsuitzendingen met inlichtingen over het aantal zieken, overlijdens, besmettingen en ook over het aantal mensen die het ziekenhuis hadden verlaten.
– Omdat ze gestorven waren ?
– Dat was niet altijd duidelijk. Het kon ook zijn omdat ze genezen waren. Nu, die mensen die, op wat we de televisie noemden, verschenen, waren allemaal mensen die veel gestudeerd hadden over die Chinese en andere kleine gevaarlijke beestjes en allemaal zeiden ze dat we moesten streven naar een plateau in de curve.
– Oei oei, dat versta ik niet zulle…
– Wij eigenlijk ook niet maar dat was niet zo belangrijk. Als zij het maar verstonden en als we het plateau zouden hebben bereikt, zouden ze precies gelukkig zijn geweest en wij dan ook.
– Op school hebben we van plateaus geleerd, zoals De Hoge Venen, maar er zijn er ook om taarten op te leggen.
– Ja maar dit was nog een ander plateau. Dat was een lijntje op een bord en dat moest vlak worden. Maar ze wisten niet wanneer het vlak zou worden. Ze zeiden dat we moesten wachten tot de “piek” bereikt was. En dan zouden ze weten dat we op het plateau waren. En dan zou alles beter gaan.
– En zijn ze er geraakt ?
– Jaja, na lange tijd stierven er elke dag maar 200 mensen meer en de geleerde mannen en vrouwen zeiden toen dat dit heel goed was en dat we nu blij konden zijn en dat ze het beestje bij zijn nekvel hadden. Natuurlijk gingen er nog veel mensen dood en waren er nog duizenden zieken, die waren zeker nog niet gelukkig, maar de anderen dan weer wel, of toch een klein beetje. En dan gingen stilaan meer en meer winkels weer open.
– Waren die toen allemaal dicht ?
– Niet allemaal, de winkels die eten verkochten mochten open blijven want anders zou iedereen verhongeren. De mensen moesten toch eten kunnen kopen.
– Ja, maar de meester in de klas heeft gezegd dat ze in die tijd niet zoveel eten kochten maar wel vele pakken WC-papier. De meester heeft gezegd waarom dat was.
– Dat verwondert mij ! Niemand heeft dat ooit geweten. Zelfs de mensen die veel later geschiedenisboeken schreven vroegen zich dat ook af. Wat heeft de meester dan gezegd ?
– Hij zei dat de mensen dat deden omdat ze zó lang moesten binnen blijven dat ze vreesden er het schijt te zullen aan krijgen.
– Wablieft ?!?! Hoe durft hij zo een taal te gebruiken ! Welke meester is dat ?
– De meester zedenleer.
– ‘k Zal eens aan zijn oren trekken, potverdorie…. Maar ja, dat heeft dan nog een heel tijdje geduurd en elke avond kwam er een geleerde man op het scherm met een trui aan, eerst een gele, dan een blauwe, dan een groene en elke dag een ander kleurtje. Oma en ik hadden er een spelletje van gemaakt om op voorhand te raden welke kleur hij die avond zou dragen. Marc was zijn naam.
– Was dat uw opa ? Die heette toch ook Marc ?
– Ja, da’s juist, maar dat was geen geleerde mens. Die hield zich onledig met het schrijven van onzin in obscure websteks
– Wat zijn obscure websteks opa ?
– Och kind, dat zijn internetpagina’s waar allerlei leugens en domme dingen in staan zoals in die tijd Seniorennet, dat was een geschrijf van allemaal oma’s en opa’s. En die opa van mij blies altijd wolkjes van sigarenrook naar die rare beestjes omdat hij dacht dat ze dan zouden wegvliegen.
– En hoe is dat dan uiteindelijk afgelopen met die Chinese beestjes ?
– Dat vertel ik wel eens een andere keer. Nu is het bijna bedtijd.
– Maar mag ik nog eens even naar de Multiscope X-23 kijken ? Straks is er de honderdjarige jubileum heruitzending van FC. De Kampioenen.
– Allez, vooruit dan maar….