Poëzie en gedichten - Ria
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
DROOMWOLKEN
Magisch lossen ze zich op
net als wolken
in een kaalgewassen hemel,
waaronder we
onwennig nog
weer nieuwe dromen schreven.
We spelen op de regenfluit
van ons getergde hart,
tot weer een dromenwolk verschijnt
die alle schoonheid tart
Rita Gallis
Magisch lossen ze zich op
net als wolken
in een kaalgewassen hemel,
waaronder we
onwennig nog
weer nieuwe dromen schreven.
We spelen op de regenfluit
van ons getergde hart,
tot weer een dromenwolk verschijnt
die alle schoonheid tart
Rita Gallis
-
Bibi - Lid geworden op: 02 mar 2005, 20:47
- Locatie: Brasschaat
Soms zonder inspiratie...
maar toch
het plaatsen van een gedicht
tekst en schrijver
onderaan vermeld
en toch ...
waarom plaatsen we het
op ons "eigen plekje"?
Geeft ook een vreemd gedicht
ons gevoel weer?
Of vinden we het gewoon
zo mooi
dat ze mogen pronken
op ons plekje!
Thx voor je bezoekje in m'n korfje
en wens je ook een heel fijn en gezellig weekend toe.
xxx
maar toch
het plaatsen van een gedicht
tekst en schrijver
onderaan vermeld
en toch ...
waarom plaatsen we het
op ons "eigen plekje"?
Geeft ook een vreemd gedicht
ons gevoel weer?
Of vinden we het gewoon
zo mooi
dat ze mogen pronken
op ons plekje!
Thx voor je bezoekje in m'n korfje
en wens je ook een heel fijn en gezellig weekend toe.
xxx
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Ik draag je in mijn hart
mijn kind, al ben je niet
uit mij geboren,
vanaf het eerste moment
heb ik jou intens bemind
voor altijd zouden wij,
elkander toebehoren.
Wat is de liefde toch
een groot en wonder geschenk
dat mensen zó van elkaar
kunnen houden,
geen grenzen, geen barrières,
wel delen met mekaar
en elkander toebehoren
Jij kwam in ons gezin,
als jongste van de bende,
al gauw had je dolle pret,
slechts één probleem,
je hield niet van je bed.
Zo sliep je af en toe
bij ons in 't grote bed,
je voelde je veilig geborgen
in mijn arm, je sliep
rustig tot in de zoete morgen.
Het was een heerlijke zomer,
dat jaar toen je bij ons kwam,
je speelde in de tuin,
met broer en zussen
en al was je huidskleur bruin,
de zon, maakte je nog mooier.
Vele jaren zijn voorbij gegaan,
weldra wordt je dertig,
en al ben jij ook het huis uitgegaan,
de band werd alsmaar sterker.
Ik denk zo graag terug
aan dat jongetje van twee,
met zijn oogjes als sterren
en de stralende lach, die bracht
hij uit het verre India mee.
Ik wens je veel geluk,
mijn zoon,
waar ik zoveel van hou
zowel je vake en ook ik,
wij zouden niet kunnen
leven zonder jou.
Al woon je niet meer
in de buurt, ons huis,
eens jouw thuis,
staat altijd voor je open,
Af en toe ben je er weer,
nog dikwijls, laat ons hopen.
mam. - 23.2.2006
mijn kind, al ben je niet
uit mij geboren,
vanaf het eerste moment
heb ik jou intens bemind
voor altijd zouden wij,
elkander toebehoren.
Wat is de liefde toch
een groot en wonder geschenk
dat mensen zó van elkaar
kunnen houden,
geen grenzen, geen barrières,
wel delen met mekaar
en elkander toebehoren
Jij kwam in ons gezin,
als jongste van de bende,
al gauw had je dolle pret,
slechts één probleem,
je hield niet van je bed.
Zo sliep je af en toe
bij ons in 't grote bed,
je voelde je veilig geborgen
in mijn arm, je sliep
rustig tot in de zoete morgen.
Het was een heerlijke zomer,
dat jaar toen je bij ons kwam,
je speelde in de tuin,
met broer en zussen
en al was je huidskleur bruin,
de zon, maakte je nog mooier.
Vele jaren zijn voorbij gegaan,
weldra wordt je dertig,
en al ben jij ook het huis uitgegaan,
de band werd alsmaar sterker.
Ik denk zo graag terug
aan dat jongetje van twee,
met zijn oogjes als sterren
en de stralende lach, die bracht
hij uit het verre India mee.
Ik wens je veel geluk,
mijn zoon,
waar ik zoveel van hou
zowel je vake en ook ik,
wij zouden niet kunnen
leven zonder jou.
Al woon je niet meer
in de buurt, ons huis,
eens jouw thuis,
staat altijd voor je open,
Af en toe ben je er weer,
nog dikwijls, laat ons hopen.
mam.
- 23.2.2006
Laatst gewijzigd door ria op 23 feb 2006, 12:31, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Bibi - Lid geworden op: 02 mar 2005, 20:47
- Locatie: Brasschaat
Ria...even slikken...
even een traan wegvegen...
beter kan je "moederliefde" niet weergeven!
En ik zag de ogen van jullie zoon...
blinken als de sterren aan de hemel!
Wat een geluk...
dat jullie zijn ouders mogen zijn,
wat een geluk dat hij jullie zoon is.
Liefs en knuf
xxx *BiBi*
even een traan wegvegen...
beter kan je "moederliefde" niet weergeven!
En ik zag de ogen van jullie zoon...
blinken als de sterren aan de hemel!
Wat een geluk...
dat jullie zijn ouders mogen zijn,
wat een geluk dat hij jullie zoon is.
Liefs en knuf
xxx *BiBi*
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.
-
willemvdf - Lid geworden op: 22 feb 2006, 20:15
- Locatie: brasschaat
zal je
blij zijn als ik doodga
zal je durven voelen wie
ik ben wanneer ik
dichter bij je hand ben
weggekropen
die me sust
me groet en niemand meer
kan achterlaten
want ik ben
blij zijn als ik doodga
zal je durven voelen wie
ik ben wanneer ik
dichter bij je hand ben
weggekropen
die me sust
me groet en niemand meer
kan achterlaten
want ik ben
Mijn tweede leven bestaat uit schrijven van verhalen, poëtisch proza, gedichten met een sterk energetische inslag - ik leef mij heerlijk uit in het organiseren van literaire tentoonstellingen i.s.m. andere kunstvormen.
Verhalen voorlezen... heerlijk!
Verhalen voorlezen... heerlijk!
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Nevelverscheurend
kraait een haan
vanuit onzichtbare tuin
achter vage huizen,
het rozerood van de dageraad
al in top.
In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.
Het blijft bij me en
ik kan het niet vasthouden
al zou ik zelf
een kippenhok gaan bouwen.
vrij naar J.Eijkelboom
MISSCHIEN ZOU HIJ BETER WACHTEN TOT DE OPHOKPLICHT VOORBIJ IS!
Als dat zo iedere lente moet
in de toekomst,
want virussen overleven lang
zullen er binnenkort
geen scharrelkippen meer zijn.
En moeten we met z'n allen
van die fabrieks-eieren eten,
gelegd door kippen die nooit
de zon hebben gezien.
Die zich niet kunnen omdraaien
als ze er zin in hebben.
Ze kunnen alleen maar eten
en legggen,
en leggen en eten.
Enkel hun buurvrouw-kip
kunnen ze zien,
maar ze worden wel gek
van elkaars gekakel.
" HAAL MIJ HIER UIT,
haal mij hier uit."
"GA ER ZELF EENS VOOR
EEN TIJDJE INZITTEN,
dan zal je weten dat
je hier alleen maar eieren
kunt leggen die vol zitten
met stress."
"Is het zo mens,
dat je jezelf wil voeden
en dan nog gezond zijn ook?"
"Heb medelijden met ons kippen,
ook schepsels van God,
en help ons
om samen het kippenhok,
een stukje van de grote wereld,
weer gezond te maken."
" Het is tijd mensen,
het is de hoogste tijd!!!"
ria
kraait een haan
vanuit onzichtbare tuin
achter vage huizen,
het rozerood van de dageraad
al in top.
In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.
Het blijft bij me en
ik kan het niet vasthouden
al zou ik zelf
een kippenhok gaan bouwen.
vrij naar J.Eijkelboom
MISSCHIEN ZOU HIJ BETER WACHTEN TOT DE OPHOKPLICHT VOORBIJ IS!
Als dat zo iedere lente moet
in de toekomst,
want virussen overleven lang
zullen er binnenkort
geen scharrelkippen meer zijn.
En moeten we met z'n allen
van die fabrieks-eieren eten,
gelegd door kippen die nooit
de zon hebben gezien.
Die zich niet kunnen omdraaien
als ze er zin in hebben.
Ze kunnen alleen maar eten
en legggen,
en leggen en eten.
Enkel hun buurvrouw-kip
kunnen ze zien,
maar ze worden wel gek
van elkaars gekakel.
" HAAL MIJ HIER UIT,
haal mij hier uit."
"GA ER ZELF EENS VOOR
EEN TIJDJE INZITTEN,
dan zal je weten dat
je hier alleen maar eieren
kunt leggen die vol zitten
met stress."
"Is het zo mens,
dat je jezelf wil voeden
en dan nog gezond zijn ook?"
"Heb medelijden met ons kippen,
ook schepsels van God,
en help ons
om samen het kippenhok,
een stukje van de grote wereld,
weer gezond te maken."
" Het is tijd mensen,
het is de hoogste tijd!!!"
ria
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Ria,
even bijgelezen en genoten natuurlijk...
Wat de kippen betreft...ik adopteer geregeld kippen die uit zo'n legbatterij komen zodat ze toch nog wat kunnen genieten van hun leven...dood doe ik ze nooit, ze sterven dus van ouderdom...
Nog veel schrijfgenot Ria !
Robbe
even bijgelezen en genoten natuurlijk...
Wat de kippen betreft...ik adopteer geregeld kippen die uit zo'n legbatterij komen zodat ze toch nog wat kunnen genieten van hun leven...dood doe ik ze nooit, ze sterven dus van ouderdom...
Nog veel schrijfgenot Ria !
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Uit: Van vroeger en nu – Ria b.
Slaapzaal,
Grote zus op pensionaat,
denkt vaak aan thuis,
oei, is het al zo laat.
De bel die gaat,
20 uur – de studie is voorbij,
Allemaal in een lange rij.
trap op, nog een,
zo komen we aan slaapzaal 1.
Van nu af aan wordt er gezwegen.
Eerst samen bidden
dan volgt het avondtoilet,
de klok wijst half negen.
Alle gordijntjes zijn nu toe
een goede nachtrust,
want sommigen zijn echt moe.
Een late avondzon speelt
voor het raam,
voor grote zus is de dag
nog niet gedaan.
Stiekem neemt ze haar breiwerk,
op de toren van de dorpskerk
slaat het nu negen, en uit het
half-open raam komen
zomergeuren haar tegen.
Zachtjes tikken de naalden
tegen elkaar, helaas
de stille pret is vlug gedaan.
Het gordijntje schuift opzij,
Zr. Dominica is niet zo blij,
“ Wat moet dat hier
en wel zo laat,”
“ Zuster, ik brei poppenkleren
voor mijn zusjes thuis.”
“ Geef toch maar hier, tot morgen
ik zal er verder wel voor zorgen.”
Geloof het, of geloof het niet,
een beetje verder hoor je zacht getik;
Zuster Dominica is in haar schik.
Mb.- ria
Slaapzaal,
Grote zus op pensionaat,
denkt vaak aan thuis,
oei, is het al zo laat.
De bel die gaat,
20 uur – de studie is voorbij,
Allemaal in een lange rij.
trap op, nog een,
zo komen we aan slaapzaal 1.
Van nu af aan wordt er gezwegen.
Eerst samen bidden
dan volgt het avondtoilet,
de klok wijst half negen.
Alle gordijntjes zijn nu toe
een goede nachtrust,
want sommigen zijn echt moe.
Een late avondzon speelt
voor het raam,
voor grote zus is de dag
nog niet gedaan.
Stiekem neemt ze haar breiwerk,
op de toren van de dorpskerk
slaat het nu negen, en uit het
half-open raam komen
zomergeuren haar tegen.
Zachtjes tikken de naalden
tegen elkaar, helaas
de stille pret is vlug gedaan.
Het gordijntje schuift opzij,
Zr. Dominica is niet zo blij,
“ Wat moet dat hier
en wel zo laat,”
“ Zuster, ik brei poppenkleren
voor mijn zusjes thuis.”
“ Geef toch maar hier, tot morgen
ik zal er verder wel voor zorgen.”
Geloof het, of geloof het niet,
een beetje verder hoor je zacht getik;
Zuster Dominica is in haar schik.
Mb.- ria
Laatst gewijzigd door ria op 10 mar 2006, 22:37, 2 keer totaal gewijzigd.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Ik was pas acht,
en vaak heel ziek
de oorlog net voorbij.
Ik kon helaas niet
veel naar school,
mijn ouders zochten
en vonden, een
internaat voor mij.
De paasvakantie
was er juist voorbij,
ik kreeg
een plaatske in de rij,
een piepklein kamertje,
maar wel van mij.
zo stonden de spulletjes
van thuis erbij.
Met liefde uitgezocht
en ingepakt,
vertelden ze mij
hoeveel ik werd bemind.
Ik was de oudste,
maar dikwijls ook
hun zorgenkind.
De lucht was zuiver
en deed mij goed.
Ik kreeg vriedinnetjes
en ook op school
ging het wel goed.
Maar voor ik slapen
ging, dwaalden mijn
gedachten weer
naar huis, en het
heimwee beklemde
mij steeds meer.
Een nieuw school-
jaar brak aan.
Het 5de leerjaar, met
een schat van een non.
Later trok zij naar Kongo
waar zij voor vele kinderen
" moeder-zijn " kon,
Haar edelmoedigheid
en blijheid overwon.
Er zijn uren en dagen
geweest, waarin
ik echt wel gelukkig was.
Maar dikwijls ook
sloeg het heimwee toe.
Vier weken telkens
van huis, dat is een
zwaar gedoe.
Vijf jaar in totaal
bleef ik op internaat.
Ik werd er gezond en sterk,
daarna bleef ik thuis,
om mijn ouders te helpen
bij hun vele werk.
Of ik spijt heb
van deze tijd? Neen,
al was het niet altijd
even gemakkelijk, maar
ik heb er ook geleerd
rekening te houden
met anderen
en openstaan, voorwaar
Soms denk ik nu met
heimwee, aan die vele
Zusters op die weg.
Ze zijn reeds allen
voorgegaan. Ik hoop dat
als ik later volg,
wij als "gelijken" eens
goed kunnen "babbelen"
met elkaar.ria
PS "Babbelen" was zowat het ergste dat men kon doen. En ik deed dat graag, wat wil je zo 4 weken van huis. Voor de rest waren wij allemaal brave meisjes!!!
en vaak heel ziek
de oorlog net voorbij.
Ik kon helaas niet
veel naar school,
mijn ouders zochten
en vonden, een
internaat voor mij.
De paasvakantie
was er juist voorbij,
ik kreeg
een plaatske in de rij,
een piepklein kamertje,
maar wel van mij.
zo stonden de spulletjes
van thuis erbij.
Met liefde uitgezocht
en ingepakt,
vertelden ze mij
hoeveel ik werd bemind.
Ik was de oudste,
maar dikwijls ook
hun zorgenkind.
De lucht was zuiver
en deed mij goed.
Ik kreeg vriedinnetjes
en ook op school
ging het wel goed.
Maar voor ik slapen
ging, dwaalden mijn
gedachten weer
naar huis, en het
heimwee beklemde
mij steeds meer.
Een nieuw school-
jaar brak aan.
Het 5de leerjaar, met
een schat van een non.
Later trok zij naar Kongo
waar zij voor vele kinderen
" moeder-zijn " kon,
Haar edelmoedigheid
en blijheid overwon.
Er zijn uren en dagen
geweest, waarin
ik echt wel gelukkig was.
Maar dikwijls ook
sloeg het heimwee toe.
Vier weken telkens
van huis, dat is een
zwaar gedoe.
Vijf jaar in totaal
bleef ik op internaat.
Ik werd er gezond en sterk,
daarna bleef ik thuis,
om mijn ouders te helpen
bij hun vele werk.
Of ik spijt heb
van deze tijd? Neen,
al was het niet altijd
even gemakkelijk, maar
ik heb er ook geleerd
rekening te houden
met anderen
en openstaan, voorwaar
Soms denk ik nu met
heimwee, aan die vele
Zusters op die weg.
Ze zijn reeds allen
voorgegaan. Ik hoop dat
als ik later volg,
wij als "gelijken" eens
goed kunnen "babbelen"
met elkaar.ria
PS "Babbelen" was zowat het ergste dat men kon doen. En ik deed dat graag, wat wil je zo 4 weken van huis. Voor de rest waren wij allemaal brave meisjes!!!
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
ALS DE ROZEN WEER BLOEIEN
Als de rozen weer bloeien
in die mooie maand van mei
wil ik heel graag met je stoeien,
maak mijn hartje weerom blij?
Rozen dragen doornen, maar
alleen boze mensen krijgen prikken,
oei-oei, was dat maar waar!
Spreid daarom voor mij
een bedje van rozenblaadjes,
op het heerlijk groene mos,
onder die mooie, hoge bomen
op ons plekje in het bos
Ik beloof je, ik zal komen
in mijn jurkje van weleer,
samen zullen wij
onze liefde vieren, keer op keer
in die mooie maand van mei.
Ga nu mijn schat en verzamel
rozenblaadjes, mooi en fel,
doe het goed en doe het gauw,
spoed je, haast je, snel
want " ik kan niet leven zonder jou!"
jouw liefste, ria
Als de rozen weer bloeien
in die mooie maand van mei
wil ik heel graag met je stoeien,
maak mijn hartje weerom blij?
Rozen dragen doornen, maar
alleen boze mensen krijgen prikken,
oei-oei, was dat maar waar!
Spreid daarom voor mij
een bedje van rozenblaadjes,
op het heerlijk groene mos,
onder die mooie, hoge bomen
op ons plekje in het bos
Ik beloof je, ik zal komen
in mijn jurkje van weleer,
samen zullen wij
onze liefde vieren, keer op keer
in die mooie maand van mei.
Ga nu mijn schat en verzamel
rozenblaadjes, mooi en fel,
doe het goed en doe het gauw,
spoed je, haast je, snel
want " ik kan niet leven zonder jou!"
jouw liefste, ria
-
Bibi - Lid geworden op: 02 mar 2005, 20:47
- Locatie: Brasschaat
hier zit ik weer
voor mijn computertje
en eigenlijk zou ik na een slapeloze nacht
al lang in bedje moeten liggen!
Nu ben ik even hier bij jou binnen gestapt
en heb genoten van jouw gedichten.
Internaat...
3 jaar in Bensberg
Alleen de weekends thuis!
Ging goed, tot ik Hartmut leerde kennen.
Toen was die week...dubbel zo lang
Ik herinner me ook fijne dagen daar
maar...
oost west thuis best
Spreid daarom voor mij
een bedje van rozenblaadjes,
op het heerlijk groene mos,
onder die mooie, hoge bomen
op ons plekje in het bos ...
Denk eraan...den Inslag...gaan we dikwijls wandelen hé
Bedankt voor al die mooie poëzie Ria!
Welterusten
knuf xxx
*BiBi*
voor mijn computertje
en eigenlijk zou ik na een slapeloze nacht
al lang in bedje moeten liggen!
Nu ben ik even hier bij jou binnen gestapt
en heb genoten van jouw gedichten.
Internaat...
3 jaar in Bensberg
Alleen de weekends thuis!
Ging goed, tot ik Hartmut leerde kennen.
Toen was die week...dubbel zo lang
Ik herinner me ook fijne dagen daar
maar...
oost west thuis best
Spreid daarom voor mij
een bedje van rozenblaadjes,
op het heerlijk groene mos,
onder die mooie, hoge bomen
op ons plekje in het bos ...
Denk eraan...den Inslag...gaan we dikwijls wandelen hé
Bedankt voor al die mooie poëzie Ria!
Welterusten
knuf xxx
*BiBi*
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Lieve vrienden, ik ga hier voor een tijdje met retraite.
Ik ben nl. de laatste tijd besmet geraakt door het pc-virus.
Dat laat je niet met rust, dag noch nacht.
Om daar van te genezen moet ik meer gaan joggen, in de tuin werken, fietsen, kuisen, ramen zemen, ochtendwandelingen maken en nog zoveel meer.
Dit is een gezonde retraite en ik raad ze iedereen aan, die door hetzelfde virus bezeten wordt. "Bezeten" dat is het juiste woord. En dat wil ik helemaal niet zijn, heus!!!!!
Ik heb maar één probleem, die radertjes daarboven, die grijze celletjes, hoe kan je die stilleggen voor een tijdje. Weet je wat, ik zal alles luidopzeggen wat daar binnenin broeit. Dan zal het wel rap gedaan zijn, al die prietpraat. !!!!! ria
Have a nice SPRING en till 29th of April on the sea!!!!
onze tuin 2004
Ik ben nl. de laatste tijd besmet geraakt door het pc-virus.
Dat laat je niet met rust, dag noch nacht.
Om daar van te genezen moet ik meer gaan joggen, in de tuin werken, fietsen, kuisen, ramen zemen, ochtendwandelingen maken en nog zoveel meer.
Dit is een gezonde retraite en ik raad ze iedereen aan, die door hetzelfde virus bezeten wordt. "Bezeten" dat is het juiste woord. En dat wil ik helemaal niet zijn, heus!!!!!
Ik heb maar één probleem, die radertjes daarboven, die grijze celletjes, hoe kan je die stilleggen voor een tijdje. Weet je wat, ik zal alles luidopzeggen wat daar binnenin broeit. Dan zal het wel rap gedaan zijn, al die prietpraat. !!!!!
riaHave a nice SPRING en till 29th of April on the sea!!!!
onze tuin 2004
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
beste ria, gegroet
je wilt rust, ook goed
en jure geeft je gelijk
ik zeg, luister niet naar zijn gezeik
rapke heeft jou heel erg lief
opeens werd je mijn dichtersgerief
je was wel erg aan't klagen
geef toe, ook wat aan het zagen
toen zag ik verdorie mezelf
verward in 't zelfde sennetgewelf
geen goesting meer voor die toetsen
die de rest van mijn leven verwoestten
en toch ben ik teruggekomen
met mijn poëtische dromen
lieve ria, ontspan wat in jou hof
en weet : voor ons ben je tof
je wilt rust, ook goed
en jure geeft je gelijk
ik zeg, luister niet naar zijn gezeik
rapke heeft jou heel erg lief
opeens werd je mijn dichtersgerief
je was wel erg aan't klagen
geef toe, ook wat aan het zagen
toen zag ik verdorie mezelf
verward in 't zelfde sennetgewelf
geen goesting meer voor die toetsen
die de rest van mijn leven verwoestten
en toch ben ik teruggekomen
met mijn poëtische dromen
lieve ria, ontspan wat in jou hof
en weet : voor ons ben je tof